Кембридж Апостолдары: 1820 жылдан бергі интеллектуалдық қоғам
Cambridge Apostles
Кембридж университетінің «Апостолдар» қоғамы – 1820 ж. құрылған, зиялылар клубы. Талқылаулар, студенттер мен ғалымдар қатысады. Тарихы, мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кембридж университетінің қоғамы
Cambridge University society
Кембридж елшілері (Conversazione Society) – Кембридж университетінде 1820 жылы Джордж Томлинсон, кейіннен Гибралтардың алғашқы епископы болған Кембридж студенті құрған интеллектуалдық қоғам. «Елшілер» деген лақап атының шығу тегі олардың 12 негізін қалаушысының санына байланысты. Қоғамға мүшелік негізінен бакалавр студенттерден тұрды, бірақ сонымен қатар аспиранттар мен университет және колледж қызметкерлері де болды. Қоғам дәстүрлі түрде мүшелерінің көп бөлігін Христос, Сент-Джон, Иса, Троица және Король колледждерінен тартты.
The Cambridge Apostles (also known as Conversazione Society) is an intellectual society at the University of Cambridge founded in 1820 by George Tomlinson, a Cambridge student who became the first Bishop of Gibraltar. The origin of the Apostles' nickname dates from the number, 12, of their founders. Membership consisted largely of undergraduates, but there have been graduate students and members who already have held university and college posts. The society traditionally drew most of its members from Christ's, St John's, Jesus, Trinity and King's Colleges.
Іс-әрекеттер және мүшелік
Қоғам негізінен талқылау тобы. Кездесулер аптасына бір рет, әдетте сенбі күндері кешке өтеді, оның барысында бір мүше бір тақырып бойынша дайындалған баяндама жасайды, кейін ол талқылауға ашылады. Әдетте, мүшелер тақырыпты ұсыну кезегі келгендердің бөлмелерінде жиналатын. Үй иесі кофе және "киттер" деп аталатын тостқа салынған сардинадан тұратын сыбаға ұсынады. Әйелдер қоғамға алғаш рет 1970 жылдары қабылданды. Апостолдар өздерінің мүшеліктерінің күнделігін ("кітап") сақтайды, ол оның негізін қалаушыға дейін созылады, және ол әрбір мүшенің сөйлеген тақырыптары туралы қолмен жазылған жазбаларды қамтиды. Бұл "Шығанақ" деп аталатын ағаш кедр сандығында сақталды, онда топтың алғашқы күндерінен бастап қолмен жазылған жазбалар, мүшелер талқылаған тақырыптар және қатысушылар талқылауда дауыс берген бөлімнің нәтижелері туралы құжаттар жинағы бар. Дауыс беру мәселесі талқыланған мәселеге тікелей қатысты болмауы керек екені – құрмет мәселесі саналды. Апостолдар деп аталатын мүшелер белсенді, көбінесе студенттер; бұрынғы мүшелер періштелер деп аталады. Студенттер диплом алғаннан кейін немесе стипендия алғаннан кейін періште болуға үміттенеді. Бірнеше жылда бір рет, үлкен құпиямен, барлық періштелер Кембридж колледжінде Апостолдар кешкі асына шақырылады. Бұрын жыл сайын Лондон қаласында кешкі ас өткізілетін. Мүшелікке қарастырылып жатқан студенттер эмбриондар деп аталады және олар эмбриондық кештерге шақырылады, онда мүшелер студентті қабылдауға бола ма, жоқ па, соны шешеді. Эмбриондар мүшелікке қабылданатындығын білмей осы кештерге қатысады. Апостол болу құпиялылық сертіне қол қою және теолог, Апостол Фентон Джон Энтони Хорттың 1851 жыл шамасында жазған қарғысты тыңдауды білдіреді. Бұрынғы мүшелер бір-біріне өмір бойы байланыс сезімімен байланысты екенін айтады. Философ Генри Сиджвик өз естеліктерінде Апостолдар туралы былай деп жазды: "Осы қоғамға деген адалдық – менің өмірімде білген ең мықты ұйымдық байланыс". Альфред Теннисон 1829 жылы Апостолдарға қосылды, мүмкін оның досы Артур Халламның шақыруымен. Бертран Рассел және Г.Э. Мур студенттік кезеңде, ал Людвиг Витгенштейнді шақырған Джон Мейнард Кейнс та қосылды. Рассел Витгенштейннің топтың беймәлімдігі мен юморын бағалайтынына күмәнданды. Ол 1912 жылы қабылданды, бірақ дереу кетіп қалды, себебі ол "Ошақтың кілеміндегі" (әрбір кездесуде талқыланатын мәселе, егер сөйлеуші мен модератор отша кілемде тұрса) талқылау деңгейіне төзбеді; сондай-ақ ол Моральдық ғылымдар клубындағы талқылауларға төзбеді. Ол 1920 жылдары Кембриджге оралғанда қайтадан қосылды. Кеңес тыңшылары Энтони Блант, Гай Берджесс және Джон Кернкросс, Кембридж бестігінің үш мүшесі және Майкл Стрейт 1930 жылдардың басында Апостолдардың мүшелері болды.
The society is essentially a discussion group. Meetings are held once per week, traditionally on Saturday evenings, during which one member gives a prepared talk on a topic, which was later thrown open for discussion. The usual procedure was for members to meet at the rooms of those whose turn it was to present the topic. The host would provide refreshments consisting of coffee and sardines on toast, called "whales". Women first gained acceptance into the society in the 1970s. The Apostles retained a leather diary of their membership ("the book") stretching back to its founder, which includes handwritten notes about the topics on which each member has spoken. It was included in the so called Ark, a cedar chest containing collection of papers with some handwritten notes from the group's early days, about the topics members have discussed, and the results of the division in which those present voted on the debate. It was a point of honour that the question voted on should bear only a tangential relationship to the matter debated. The members referred to as the Apostles are the active, usually undergraduate members; former members are called angels. Undergraduates applied to become angels after graduating or being awarded a fellowship. Every few years, amid great secrecy, all the angels were invited to an Apostles' dinner at a Cambridge college. There used to be an annual dinner, usually held in London. Undergraduates being considered for membership were called embryos and are invited to embryo parties, where members judged whether the student should be invited to join. The embryos attended these parties without knowing they are being considered for membership. Becoming an Apostle involved taking an oath of secrecy and listening to the reading of a curse, originally written by Apostle Fenton John Anthony Hort, the theologian, in or around 1851. Former members spoke of the lifelong bond they feel toward one another. Henry Sidgwick, the philosopher, wrote of the Apostles in his memoirs that "the tie of attachment to this society is much the strongest corporate bond which I have known in my life." Alfred Tennyson joined the Apostles in 1829, probably through the invitation of his friend Arthur Hallam. Bertrand Russell and G. E. Moore joined as students, as did John Maynard Keynes, who invited Ludwig Wittgenstein to join. Russell had been worried that Wittgenstein would not appreciate the group's unseriousness and style of humour. He was admitted in 1912 but resigned almost immediately because he could not tolerate the level of the discussion on the Hearth Rug (the matter for debate at any given meeting, so called because the speaker stands with the moderator on a hearth rug when speaking, should such a rug be present); he also had trouble tolerating the discussions in the Moral Sciences Club. He rejoined in the 1920s when he returned to Cambridge. Soviet spies Anthony Blunt, Guy Burgess and John Cairncross, three of the Cambridge Five, and Michael Straight were all members of the Apostles in the early 1930s.