Кіріспе

Гарвард университетінің Сигнет қоғамы 1870 жылы 1871 жылғы түлектер тобының мүшелерімен құрылды. Алғашқы президенті Шарль Жозеф Бонапарт болды. Бастапқыда ол тек әдеби туындылар жасауға арналды, тіпті пікірсайыстар мен театрлық қойылымдарды да қабылдамады. «Гарвард кітабында» айтылғандай, қоғамды құрғандар колледж ортасында әдеби еңбекке толығырақ берілген тағы бір бірлестікке орын бар деп ойлады. Сондықтан олар мүшелік санын шектеді және жаңа мүшелердің мүмкіндігінше «көрнекті тұлғалар» болуын, ал кем дегенде бесеуі өз курсының алғашқы жартысында болуын талап етті. Университет жеріндегі бірнеше жылдық орналасқаннан кейін, Сигнет 46 Данстер көшесіндегі кампустан тысқары жерге көшірілді.

Мөр басы қоғамының миссиясы

The Signet өнердің көптеген түрлерін, соның ішінде музыканы, бейнелеу өнерін және театрды қолдайды. Мүшелер студенттік басылымдардың көпшілігінде белсенді қатысады. Көптеген студенттік Signet мүшелері Гарвард Колледжінің басқа да көркемдік және әдеби ұйымдарына мүше, олардың ішінде Гарвард Адвокаты, Хасти Пудинг Театралдық қоғамы, Гарвард Кримсон, Гарвард Лампуны, Гарвард Радклифф Оркестрі және Гарвард Радклифф Драма клубы бар. Signet, финалдық клубтар сияқты, ерлер мен әйелдерді кемсіз қабылдайды. Мүшелік жарналары бар, бірақ Гарвардтың қаржылық көмек есептеулеріне сәйкес төленеді, бұл колледж қауымдастығының барлық мүшелеріне мүшелікке үміттенуге мүмкіндік береді. Гарвард оқытушылары мен әкімшілері Signet офицерлері, серіктестері және мүшелері болып табылады. Signet хаттамасының кіріспе бөлімінде былай делінген: "1870 жылғы 1 қарашада, сейсенбі күні кешке 10 Grays Hall ғимаратында жоғары сынып студенттердің қоғамын құруға дайындық ретінде жиналыс өтті, ол таңдаулы адамдарға бір-бірімен жағымды қарым-қатынас жасауға мүмкіндік беретін, басқа қоғамдарда кездеспейтін жағдай жасайтын." Бұл "либералды емес саясат" дегені – Signet негізін қалаушылардың құрылған финалдық клубтарға наразылық білдіруі. Осы алғашқы мүшелер қоғамның қабылдау критерийлерін қалыптастырды, финалдық клуб жүйесінде үстемдік құратын әлеуметтік саясаттан асып түсуді мақсат етті. Signet басқа эксклюзивті ұйымдардан ерекшеленуі үшін, құрылтайшы мүшелер бастапқы жарғыда мүшелердің "жетістіктері мен қабілеттеріне" сәйкес таңдалатынын атап өтті. Бүгінгі таңда клубтың жарғысында осы мүшелік критерийлері сақталған, онда мүшелер "олардың интеллектуалды, әдеби және көркемдік қабілеттері мен жетістіктеріне қарай" таңдалады делінген. Бұл критерийлер қабылдау процесінде маңызды болғанымен, жеке тұлғаның қасиеттері де ескеріледі.

Сәулет

Архитектура тарихшысы Дуглас Шанд Туччи Гарвард кампусының тарихында Сигнет ғимаратын тереңінен талдайды, готикалық жаңғырудағы өзгешеліктерімен танымал фирма 1820-ші жылдардағы отаршылдық үйді (1880 жылы Виктория стиліндегі клуб үйіне айналдырылған) барокко элементтері бар неофедералдық стильде қайта жаңартуға тартылғанын айтады. Оның ерекшеліктері туралы Шанд Туччи былай деп жазады: «Бұл керемет барокколық сезімге толы (талай нәрселердің ішінде) – Сигнет клубы үшін тыныш болуға тиіс үйге құлшыныс сыйлайтын керемет қосымша. Cram & Goodhue және LaRose жасаған жаңа фронтиспистің графикалық шешімі кітап дизайнын еске түсіреді (Торі Роудегі бірнеше сарайлардың палладиандық стилінен басқа), және екі қабатты иондық павильонда Сигнет елтаңбасы бейнеленген. Дизайндық тұжырымдама өте еркін, бірақ сәтті іске асырылған. Бұл Гарвард архитектурасында тарих жасаудың тағы бір жолын ашады: үйді бастапқы күйіне қайтару емес, ЛаРоузтің сөзімен айтқанда, «болуға тиіс» күйіне келтіру. Осылайша, портиктің екі түрлі ордері – дориялық бағаналар мен иондық пилястрлардың архитектуралық бұрыстығы сақталды.

Дәстүрлер

Бір кезде «Signet» белгісінің эмблемасы «ішінде қызылша бар сақина» болған, онда сақина бірлікті, ал қызылша бейтараптылықты символдаған. «Signet» есігінің үстіндегі эмблемаға аралар мен ара ұясы, сондай-ақ ежелгі грек тіліндегі мына жазу кіреді: μουσικήν ποίει και εργάζου – «Өнер жаса, және оны өмір сүр». Қоғамның тағы бір ұраны Вергилийге жатқызылады: Sic vos non vobis Mellificatis apes – «Солайша, аралар, сіздер өзіңіз үшін емес, бал жинайсыз». Осыдан Қоғам студент мүшелерін «дрон» деп атау дәстүрі пайда болды. «Signet» Гарвардтың «Final Clubs» және «Lampoon» клубтарындағы қалыпты іріктеу рәсімдерінен бас тартып, әрбір жаңа мүшеге қызыл гүл табыс ететін қабылдау рәсімін ұстанады. Гүл мүшенің алғашқы маңызды жарияланған еңбегі шыққаннан кейін сақталып, кептіріліп, «Signet Society» қоғамына қайтарылады. «Signet» мұндай еңбектердің кітапханасын сақтайды, олар бастапқыда әдеби туындылар болған, бірақ қазір музыкалық қойылымдардың, фильмдердің немесе мүшелерінің көркемдік туындыларының бағдарламалары мен басқа да артефакттарын қамтиды. Кептірілген гүлдер олардың қайтарылуына себеп болған жұмыстардың қасында ілінген. Әсіресе, Т.С. Элиоттың гүлі ерекше аталады, ол қоғамға қабылдау туралы бастапқы хатымен бірге ілінген. 1910 жылдан бері «Signet» жыл сайын ақындарды, жазушыларды, музыканттарды және қоғамдық сарапшыларды құрметтеу үшін жылдық кеш өткізеді. «Signet» Йель университетінің «Элизаветалық клубымен» (немесе «Лиззи») ұзақ жылдардан бері өзара байланыста. Екі ұйым кейде алаңда крокет турнирін өткізеді, онда трофей ретінде махоган қорапта сақталған, өрнектелген күміс пудинг тостағаны қолданылады. Бітірушілер корпорациясы «Signet» қорына, мүлкіне және қызметкерлеріне басшылық етеді. 2010 жылдан бері Қоғам екінші қабаттағы пәтерде суретшілерді қабылдап келеді.

Атақты мүшелер

Төменде Сигнет қоғамының танымал мүшелерінің тізімі келтірілген.

Дін

Питер Дж. Гомес, уағыздаушы, дінтанушы.

Дау

Сигнет қоғамының "ең ауыр қателіктерінің" бірі – Гарвардта оқып жүргенде виолончельші Йо Йо Маны қабылдамауы болды.