Оқ-дәрілердің түрлері: бронебойғыш оқтар, жылдамдық және ұңғы қаруларының айырмашылығы. Қорғаныс қабаттарын тесіп өту қабілеті, тиімділік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оқ-дәрі түрі
Type of ammunition
Мылтық және тапанша патрондарына арналған бронебойғыш оқтар, баллистикалық броняны және дәстүрлі оқтарды тоқтатуға немесе бұруға арналған қорғаныш қалқандарын тесу үшін жасалған. Оқтың конструкциясы бронебойғыш қасиеттері үшін маңызды фактор болғанымен, кез келген снарядтың баллистикалық броняны тебу қабілеті жылдамдығы артумен бірге артады. Мылтық патрондары көбінесе үлкен жанар май зарядына байланысты тапанша патрондарына қарағанда оқтарды жоғары бастапқы жылдамдықпен атып шығарады. Дегенмен, тіпті бірдей патрон (нақты мылтық пен тапанша арасында қолданылатын) мылтықтан атылғанда, көбінесе тапаншадан атылғанға қарағанда жоғары жылдамдыққа ие болады. Бұл мылтықтың ұзын стволындағы үдеу кезеңінің ұзақтығына байланысты, бұл жанар майдың оқ стволдан шығар алдында толық жануына жеткілікті уақыт береді. Осы себепті мылтықтан атылған оқтар, ұқсас немесе бірдей оқтар тапаншадан атылғанға қарағанда броняны тебуге қабілетті болуы мүмкін. Сонымен қатар, бірдей салмақтағы кішкентай калибрлі оқ, үлкен калибрлі оққа қарағанда жоғары қималық тығыздыққа ие, сондықтан дене бронясын жеңуге жарамдырақ.
Armor piercing bullets for rifle and handgun cartridges are designed to penetrate ballistic armor and protective shields intended to stop or deflect conventional bullets. Although bullet design is an important factor with regard to armor penetration, the ability of any given projectile to penetrate ballistic armor increases with increasing velocity. Rifle cartridges typically discharge bullets at higher muzzle velocity than handgun cartridges due to larger propellant charge. However, even the same cartridge (one that is interchangeable between specific rifles and handguns) fired from a rifle will, in almost all common cases, have a higher velocity than when fired from a handgun. This is due to the longer period of acceleration available within the longer gun barrel of rifles, which allow adequate time for the propellant to fully ignite before the projectile exits the barrel. For this reason, bullets fired from rifles may be more capable of piercing armor than similar or identical bullets fired from handguns. In addition, a small caliber bullet has higher sectional density than a larger caliber bullet of the same weight, and thus is more capable of defeating body armor.
Қол қарудың оқ-дәрілері
Толығымен қорғасыннан жасалған қолқызыл қарудың оқтары, ұқсас жылдамдықпен атылғанда, жабынмен қапталған оқтарға қарағанда аз тегілу қабілетіне ие. 1930 жылдары Western Cartridge Company компаниясы .38 Special патронын ұсынды, ол секундына 1125 фут (343 метр) жылдамдықпен машинаның металл есіктерін тесіп өтуге қабілетті, мыс ұшы бар қорғасын қорытпасынан жасалған оқтарды атуға мүмкіндік берді. Жылдамдығы жоғары қолқызыл қару патрондары қолжетімді болған сайын және қолқызыл қару патрондарында жабынмен қапталған оқтар кеңінен таралған сайын, бронебойғыштық қалың жабындармен немесе толығымен мыс немесе лату сияқты жабын материалдарынан жасалған оқтар арқылы жақсартылды. Кейінгі конструкциялар мылтық конструкцияларына ұқсас бронебойғыш ядроларды пайдаланды.
Handgun bullets made entirely of lead have less penetration ability than jacketed bullets at similar velocity. In the 1930s, Western Cartridge Company introduced .38 Special ammunition capable of firing a copper tipped lead alloy bullet at 1125 feet (343 m) per second to penetrate sheet metal automobile doors. As higher velocity handgun cartridges became available and jacketed bullets became more common in handgun cartridges, armor penetration was improved with thicker bullet jackets or bullets made entirely of jacket material like copper or brass. Later designs used penetrator cores similar to rifle designs.