Кіріспе
Бокс менеджері
Ямил Чаде (1921 – 25 сәуір 2009) – Пуэрто-Рико спорт командасының иесі және спортшылар менеджері.
Өмірбаян
Ямил Чаде Ливанда дүниеге келді. Жастық шағын Кубада өткізді, бірақ 20 жасында оның ата-бабаларының бірі тегінен шыққан Пуэрто-Рикоға көшті. 1940 жылдардың соңында ол боксқа қызығушылық танытты; өзі боксшы болғысы келмесе де, жас кезінде боксшыларды басқаруға лицензия алды. Чаде басқарған алғашқы боксшылардың бірі Кид Гавилан болды. 1951 жылдың 17 мамырында Гавилан Джонни Сакстонды он бес раундта жеңіп, әлемнің орта салмақтағы чемпионы атанды. Ол кезде ол АҚШ-тың шығыс жағалауындағы бокс ортасында белгілі бір беделге ие болды. Екі онжылдықтан кейін Чаде Пуэрто-Рикодан шыққан жас үміткер Уилфредо Гомеске кездесті және Гомес әлі әуесқой боксшы болғанда онымен келісімшарт жасады. Гомес 1977 жылы WBC әлемнің жартылай жеңіл салмақтағы чемпионы атанды. Чаде мен Гоместің қарым-қатынасы 1982 жылы Гоместің Лупе Пинтормен болған жекпе-жегінен кейін нашарлады. Гомес 1983 жылы өзгеру кезеңінен өтті, жеңіл салмаққа көшті және сол жылы тек екі титулсыз жекпе-жекке қатысты. 1984 жылы Хуан Лапортты жеңіп, әлемнің жеңіл салмақтағы чемпионы атанды. Чаде сол жылы Уилфред Бенитестің мансабын жаңартпақ болып келісімшартқа қол қойды. Бенитес Монакода Дейви Мурдан жеңілгеннен кейін зейнетке шығуы мүмкін болды. Алайда, Чаденің жаттығуларының арқасында Бенитес үш жеңіске қол жеткізді, оның ішінде әлемдік рейтингтегі екі боксшыны жеңді: Элио Диас Венесуэлада екі раундта және Кевин Моли, сол кездегі орта салмақтағы ондыққа кіретін боксшы, он раундта Мэдисон Сквер Гарденде. Бенитес келесі екі жекпе-жегінен жеңіліп, паспорты ұрланғаннан кейін Аргентинада қалды; содан кейін Чаде төрт мәрте Cruiserweight әлем чемпионы Карлос Де Леонға көңіл бөлді. Де Леонмен жұмыс істеген кезінде Де Леон мен сол кездегі ауыр салмақтағы әлем чемпионы Майк Тайсонның арасындағы "супер жекпе-жек" туралы әңгімелер болды (бокста екі танымал боксшының кездесуі "супер жекпе-жек" деп аталады; мысалы, Тайсонның Майкл Спинкспен 1988 жылғы жекпе-жегі АҚШ-тың көптеген бокс журналдарында "1988 жылғы супер жекпе-жек" деп аталды). 1991 жылы Чаде мен Феликс Тринидад аға Феликс Тринидадты кәсіби әлем чемпионаттарына жеткізу үшін серіктестікке кірісті. Чаде Гомеске қатысты тактиканы Тринидад-Жуниорға да қолданды, оны әлемде танымал болуы үшін әртүрлі елдерде жекпе-жекке шығарды. Тринидад-Жуниор мансабының басында Францияда және Италияда жұмыс істеді. Тринидад Мексикада Педро Торресті нокаутқа жібергенге дейін Чаде жүрек ұстамасына шалдығып, ауруханаға түсті. Ол жазылып, Тринидад-Жуниордың мансабын басқаратын екі адамның бірі болды. 1993 жылы Тринидад IBF-тің орта салмақтағы әлем чемпионы болғаннан кейін Чаде оны әлемге танытуға тырысты; Тринидад 1994 жылы Мексиканың Монтеррей қаласында титулын қорғады. Чаде мен Тринидадтар арасындағы қарым-қатынас осыншалықты нашарлағандықтан, 1995 жылы сот Чаде мен Тринидадтарды байланыстырған келісімшартты бұзды. Бокстан жалыққан болуы мүмкін, Чаде баскетболға көшті және 2003 жылы BSN-нің Аресибо Капитанс клубын сатып алды. Капитанс 1959 жылдан бері Пуэрто-Риконың ұлттық чемпионатында жеңіске жетпеген еді, ал Чаде және команданың басқа да қызметкерлері Аресибо халқына жақын арада чемпион болатындарын уәде бергенде, олар Пуэрто-Риконың баскетбол жанкүйерлері мен спорт жазушылары тарапынан күмәнмен қабылданды. Ларри Аюсо, Эдгар Падилла, Марио Батлер, Кинон Журдан, Дики Симпкинс және Шариф Фахардо сияқты ойыншыларды трансфер еткеннен кейін, Капитанс 2005 жылғы BSN финалында төрт ойында Байамон Каубойын жеңіп, команда тарихында екінші рет чемпион атанды.
Two decades later, Chade met a young Puerto Rican prospect, Wilfredo Gómez, whom he signed when Gómez was still an amateur fighter. Gómez won the professional, WBC world Jr. featherweight title in 1977. Chade's relationship with Gómez soured after Gómez's fight with Lupe Pintor in 1982. Gómez went through a transitional period in 1983, becoming a Featherweight, and he only had two, non title bouts that year. He won the world Featherweight title in 1984, beating Juan Laporte. Chade signed a contract to try to revive Wilfred Benítez's career during that same year. After Benítez lost to Davey Moore in Monaco, retirement seemed imminent. However, with training from Chade, Benitez returned with three wins, including two over world ranked boxers: Elio Díaz in two rounds at Venezuela, and Kevin Moley, who was ranked among the top ten junior middleweights at the time, in ten rounds at Madison Square Garden. Benítez lost his next two fights and was left stranded in Argentina after his passport was stolen; Chade then concentrated on Carlos De León, four times world Cruiserweight champion. During his tenure with DeLeon, there were talks about a "super fight" involving DeLeon and the then undisputed world Heavyweight champion Mike Tyson (the term "super fight" is used in boxing when two well known boxers are to fight each other; for example, Tyson's fight with Michael Spinks in 1988 was named the "super fight 1988" by most United States boxing magazines). During 1991, Chade and Félix Trinidad Sr. began a partnership in order to take Félix Trinidad Jr. to professional world championships. Once again, Chade employed the same tactics that he tried to use with Gómez on Trinidad Jr., by taking him to different countries to box so he could become well known around the world. Trinidad Jr. fought in France and Italy early in his career. Before Trinidad knocked out Pedro Torres in Mexico as part of the Julio César Chávez Greg Haugen undercard, Chade suffered a heart attack, requiring hospitalization. He recuperated and was soon again one of the two men leading Trinidad Jr.'s career. After Trinidad became the IBF's world Welterweight champion in 1993, Chade continued on trying to make him well known across the world; Trinidad defended his title once in Monterrey, Mexico, in 1994. The relationship between Chade and the Trinidads became so bad that, in 1995, a court dissolved the contract tying Chade and the Trinidads. Perhaps fed up with boxing, Chade turned to basketball, buying the BSN's Arecibo Captains in 2003. The Captains had not won a Puerto Rican national championship tournament since 1959, and when Chade and other team personnel promised the people of Arecibo, Puerto Rico that they would be champions again soon, they were met with skeptics, among Puerto Rican basketball fans and sports writers. After signing Larry Ayuso, Edgar Padilla, Mario Butler, Keenon Jourdan, Dickey Simpkins, and Sharif Fajardo, among others, the Captains became champions for the second time in their team's history, when they defeated the Bayamón Cowboys in four games at the 2005 BSN finals.
Өлім
Чад 2009 жылдың 25 сәуірінде Пуэрто-Рикода 88 жасында дүние салды.