Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының адмиралы (1938–2022)
United States admiral (1938–2022)
Ричард Честер Макке (4 қаңтар 1938 – 7 желтоқсан 2022) – әскери-теңіз авиаторы және АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі төрт жұлдызды адмирал. Ол 1994 жылдың 19 шілдесінен 1996 жылдың 31 қаңтарына дейін АҚШ Тынық мұхиты қолбасшылығының (USPACOM) қолбасшысы қызметін атқарды. Әскери-теңіз қызметінен кейін Макке Wheat International Communications Corporation компаниясының вице-президенті болып жұмыс істеді.
Richard Chester Macke (January 4, 1938 – December 7, 2022) was a naval aviator and a former four star admiral in the United States Navy. He last served as Commander of United States Pacific Command (USPACOM) from July 19, 1994, until January 31, 1996. After his navy career, Macke served as a vice president of Wheat International Communications Corporation.
Теңіз мансабы
1960 жылы Макке АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді. Бітіргеннен кейін Флорида штатындағы Пенсаколадағы Ұшқыштар дайындық орталығына оқуға түсті. Бірнеше басқа әуе станцияларында оқығаннан соң, 1961 жылдың тамызында Әскери-теңіз авиаторы болып тағайындалды. Кейін Калифорниядағы NAS Lemoore-дегі 23-ші шабуыл эскадрильясына (VA 23) келіп, Midway авианосесінен A-4 Skyhawk ұшақтарын ұшырды. 1965 жылы Макке сынақ ұшқышы дайындығына іріктеліп, Мэриленд штатындағы Патуксент-Ривердегі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің сынақ ұшқыштар мектебінде оқыды. Мектепті бітіргеннен кейін Әскери-теңіз сынақ орталығының қару-жарақ жүйелерін сынау басқармасында қызмет етті, A-7A Corsair II ұшағының алғашқы сынақтарына қатысты. Содан кейін VA 27-ге барып, A-7 ұшақтарымен ұшып, Оңтүстік-Шығыс Азияда 150-ден астам жауынгерлік миссияны орындады. 1970 жылы ақпанда Макке АҚШ Әскери-теңіз аспирантурасына түсті, онда ол операциялық зерттеулер және жүйелерді талдау саласында ғылым магистрі дәрежесін үздік дипломмен алды. 1971 жылдың наурыз айында Флорида штатындағы Сесил-Филдтегі VA 66-ға атқарушы офицер болып, кейіннен сол шабуыл эскадрильясының командирі болды, Independence авианосесінен A-7E Corsair II ұшақтарымен ұшты. 1975 жылдың қаңтарында Макке Пентагондағы Заңнамалық істер жөніндегі Әскери-теңіз кеңсесіне тағайындалды, онда ол Конгресс мүшелері мен олардың қызметкерлеріне Әскери-теңіз авиациялық бағдарламасының бюджетін ұсынды. Ядролық қозғалтқыштарды оқытуды аяқтағаннан кейін адмирал Макке Nimitz авианосесінің атқарушы офицері болып қызмет етті, Ирандағы американдық кепілге алынғандарды құтқару әрекетіне қатысты. Осы қызметтен кейін ол үлкен кемеге командирлікке іріктеліп, Camden кемесіне қолбасшылық етті. 1984 жылдың 6 шілдесінде ядролық қуатпен жұмыс істейтін ұшақ тасымалдаушы Dwight D. Eisenhower-ге командир ретінде келгенге дейін Макке Пентагондағы Әскери-теңіз күштерінің Бақылау және басқару директорының көмекшісі қызметін атқарды. Dwight D. Eisenhower кемесіндегі қызметі кезінде кеме АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ең жауынгерлік дайын авианосец ретінде "E" белгісімен марапатталды. 1986 жылдың 18 қазанында Макке командирліктен босатылды. Макке флагмандық шенге іріктеліп, Әскери-ғарыш қолбасшылығының командирі болып тағайындалды, онда ол тактикалық жауынгерлерге ғарыштан қолдау көрсетуді күшейту жөніндегі бастамаларды жетекшілік етті. 1988 жылдың наурыз айында 2-ші авианосец тобының командирі болып тағайындалды, ал 1990 жылдың қаңтарында кезекті командирлік қызметке іріктеліп, 4-ші авианосец тобының командирі болды. Кейін Макке президент Джордж Буш-тың ұсынымымен Пентагондағы Біріккен штабтың Бақылау, басқару, байланыс және компьютерлік (C4) жүйесі (J6) директоры болып вице-адмирал шеніне көтерілді. 1992 жылдың желтоқсан айында генерал Колин Пауэлл Маккені Біріккен штабтың директоры қызметіне тағайындады. Макке төрт жұлдызды адмирал шеніне ие болып, бекітілді және 1994 жылдың шілдесінде Біріккен штабтан АҚШ Тынық мұхиты қолбасшылығының бас қолбасшысы болып кетті.
Macke graduated from the United States Naval Academy with a Bachelor of Science degree in 1960. After graduation, he reported to flight training at NAS Pensacola, Florida. After training at several other air stations, he was designated a Naval Aviator in August 1961. He then reported to Attack Squadron 23 (VA 23) at NAS Lemoore, California and flew A 4 Skyhawks from the aircraft carrier Midway. In 1965, Macke was selected for Test Pilot Training and entered the United States Navy Test Pilot School at NAS Patuxent River, Maryland. Following graduation, he served in the Weapons System Test Directorate of the Naval Air Test Center, participating in the initial trials of the A 7A, Corsair II aircraft. He next went to VA 27, flying A 7s and completing more than 150 combat missions in Southeast Asia from the aircraft carrier Constellation. Macke reported to the United States Naval Postgraduate School in February 1970, where he graduated with distinction with a Master of Science degree in operations research and systems analysis. In March 1971, he reported to VA 66 at NAS Cecil Field, Florida as Executive Officer and later as Commanding Officer of that attack squadron, flying the A 7E Corsair II from the Independence. In January 1975, Macke was assigned to the Navy Office of Legislative Affairs in the Pentagon, where he was involved in presenting the Naval Aviation Program budget to members of Congress and their staffs. Following completion of Nuclear Propulsion Training, Admiral Macke served as Executive Officer of Nimitz, where he participated in the attempted rescue of American hostages in Iran. Completing that tour, he was selected for major ship command and commanded the Camden. Macke served a short tour as the Executive Assistant to the Navy Director of Command and Control in the Pentagon prior to reporting to the nuclear powered aircraft carrier Dwight D. Eisenhower as Commanding Officer on July 6, 1984. During his tour on the Dwight D. Eisenhower, the ship was awarded the Battle "E" as the most combat ready aircraft carrier on the East Coast of the United States. Macke relinquished command on October 18, 1986. Macke was selected for flag rank and reported as the commander of the Naval Space Command, where he led initiatives to enhance space support to tactical warriors. Next, he reported as the commander of Carrier Group Two in March 1988 and in January 1990 was selected for sequential command and became commander of Carrier Group Four. Macke was then nominated by President George H. W. Bush to serve in the grade of vice admiral as the Director for Command, Control, Communications and Computer (C4) System (J6) on the Joint Staff in the Pentagon. In December 1992, General Colin Powell chose Macke to serve as the Director of the Joint Staff. Macke was nominated and confirmed for the four star grade of admiral and left the Joint Staff to become the Commander in Chief, United States Pacific Command in July 1994.
1995 жылы Окинавада зорлау оқиғасы
1995 жылы қарашада Макке Тынық мұхиты командесіндегі лауазымынан алынды. Бұл, АҚШ теңізшілері мен 12 жастағы жапон қызын ұрлап, ұрып-соғып, зорлаған деген айыппен сотталған теңізші туралы журналистерге жауап бергенде, оның сезімсіздік танытқан сөздерінен кейін бірнеше сағаттан соң болды: "Менің ойымша, бұл толығымен ақымақтық. Мен бірнеше рет айттым: олар [қылмысқа пайдаланған] машинаны жалдауға жұмсаған ақшаға қыз ала берген болар еді". Макке 1996 жылдың 1 сәуірінде екі жұлдызды адмирал шенімен әскери-теңіз күштерінен зейнетке шықты, бұл оның бұрынғы шенінен екі деңгей төмен болды. Сол жылы ол зейнетке шығу алдында белгісіз әйел теңіз жаяу әскерінің подполковнигімен болған заңсыз қатынасы үшін әскери-теңіз күштері тарапынан сөкпеге алынды.
Macke was relieved of his post at the Pacific Command in November 1995, hours after making comments considered insensitive to reporters about the case of United States sailors and a marine accused of kidnapping, beating and raping a 12 year old Japanese girl: "I think it was absolutely stupid. I have said several times: for the price they paid to rent the car [used in the crime], they could have had a girl." Macke retired from the navy on April 1, 1996, as a two star rear admiral, two stars lower than the rank he previously held. Later that year, he was censured by the navy for matters related to an extramarital affair he had before his retirement with an unidentified female Marine Corps lieutenant colonel.
Гринвилл оқиғасына қатысы
Макке 2001 жылы "Гринвилл" кемесінің "Эхиме Мару" кемесімен соқтығысуына дейін, кемеге азаматтық адамдарды орналастыруға жауапты болды. "Эхиме Мару" кемесі жапондық мектеп оқушыларын тасымалдап жатқан. Маккедің өтінішімен, апат болған кезде су асты кемесін азаматтық адам басқарды. "Эхиме Мару" кемесіндегі тоғыз жапондық азамат қаза тапты. Макке апат кезінде "Гринвилл" кемесінің командирі, командир Скотт Уоддлдің тергеу сотында куәлік беруден бас тартты.
Macke was responsible for arranging the presence of civilians on board the Greeneville prior to its 2001 collision with the Ehime Maru, a Japanese boat carrying high school students. At the request of Macke, a civilian was at the helm of the submarine when the accident occurred. Nine Japanese civilians aboard the Ehime Maru were killed. Macke refused to testify at the court of inquiry of Commander Scott Waddle, the commanding officer of the USS Greeneville at the time of the accident.