Кіріспе
Герман фон Малинкродт:Герман фон Малинкродт (5 ақпан 1821 жыл, Минден - 26 мамыр 1874 жыл) - Вестфалия провинциясынан шыққан неміс парламентарийі. Оның әкесі, Детмар фон Малинкродт, Минденде (1818 - 23) және Аахенде (1823 - 29) вице-губернатор болды; және евангелист болды, оның өте жетістіктерге жеткен және діндар анасы (туған күні Берхардин фон Хартман) католик болды, ал балалар оның сенімін ұстанды. Герман фон Малинкродт Ахендегі гимназияда оқыды және Берлин мен Боннда заңгерлік мамандықтарын оқыды. 1841 жылы Падерборн аудандық сотының аускультаторы, 1844 жылы Мюнстер мен Эрфурттағы референдумы, 1849 жылы үкіметтік бағалаушы болды. Осылайша ол Minden, Erfurt, Stralsund және Frankfurt (Одер) жұмыс істеді. Ерфуртта ол бір уақытқа бірінші бургомистрдің комиссары болды және оның қызметі үшін қала бостандығын алды. 1859 жылы ол Ішкі істер министрлігінде көмекші болып тағайындалды, ал 1860 жылы Дюссельдорфтағы үкімет кеңесшісі болып тағайындалды. 1867 жылы ол өзінің еркіне қарсы Мерзебургке жіберілді және 1872 жылы өзінің өтініші бойынша зейнеткерлікке шықты. 1852 жылы Вестфалиядағы Беккум-Ахаус сайлау округінің депутаты болып сайланды. Ол шіркеудің құқықтары мен бостандықтарын қорғау үшін "Католикалық фракцияны" құруға қатысты. 1863 жылы Өкілдер палатасы әскери заң туралы пікірталасқа байланысты таратылған кезде Малинкродт мандатын жоғалтты. Алайда 1867 жылы ол Солтүстік Германия Конфедерациясының Құрылтайшы Парламентінің мүшесі болып сайланды, ал 1868 жылы Пруссияның төменгі палатасына оралды. Солтүстік Германиядағы парламентте ол федералды конституциялық одақтың жетекші мүшесі болды. 1837 жылы ол Австрияға қарсы соғысты (1866) және Ганновер Корольдігі мен Гессендік электоратты аннексиялауды айыптайтын баяндама жасады және мемлекеттер конфедерациясын бір (федералды) үкіметпен ауыстыру идеясына шабуыл жасады. 1870 жылдан бастап өліміне дейін ол Рейхстагта да, Пруссияның Ландтагта да Орталық партиясының басында болды. Бұл партия Kulturkampf кезінде күшейді. Ол ағайынды Аугуст Райхенспергер мен Питер Райхенспергермен, ал 1872 жылдан кейін Людвиг Виндторстпен бірге басшылықты бөлісті. Малинкродт теңдесі жоқ парламентарий болды. Бір әріптесіміздің сөзін қайталап айтайын: "Ешқашан да, бір адамда, Эрман фон Малинкродтта сияқты, соншама күш пен қадір-қасиет, күш-жігер мен білім, мінез-құлық пен парасаттылық, имандылық пен күш-жігер бірікпеген". Көрінісі ерекше және қадірлі, қоғамда жеңіске жету сияқты сыпайы, ойы таза, іс-әрекетінде абыройлы, тапсыз өмір сүреді, сонымен қатар мықты және жоғары мәдениетті ақыл-ой, жетілген және ауыр, жақсы мінезді және достық болса да, мінез-құлық, және аудиторияны өз күшімен, айқындықпен және отпен бірге алып жүретін оратор. Мұның бәрімен ол кірген әрбір салада көрнекті бола алмады. Ол өзінің дұрыс деп санайтын нәрселерін бар күш-қуатымен қорғады, тіпті ең қатал қарсыластарының да құрметін алды. Тіпті, Хер Фальк, ғибадат министрі, онымен жиі қақтығысқан, оны "Орталық партияның ең құрметті мүшесі, тек қана өз сенімі үшін өмір сүрген және күрескен адам" деп атады. Пруссияның парламенті президенті фон Беннигсен, сондай-ақ, оның қатал қарсыласы: "Ол партиялық ұстанымына қарамастан, саяси достарының сенімін ғана емес, саяси қарсыластарының жоғары құрметін де жеңіп, сақтап қалды". Ол әрқашан белсенді сөйлеуші болған, оны құлақ асып тыңдаған, ол Kulturkampf-те өзінің сөздік биіктігіне көтерілді. Малинкродт католикалық шіркеуді қорғауда жетекші рөлді атқарды, оған ол өте адал болды. Виндторсттың жарқын ақыл-ойы мен Райхенспергердің Цицерондық айқасы оларда жоқ. Оның баяндамалары, керісінше, тақырыпты толық меңгеру, форманың айқынлығы және қатаң логикалық аргументпен ерекшеленеді. Райхенспергер ол туралы қырық жылдық парламенттік мансабында ол ешқашан парламентарийді өз баяндамаларын Малинкродт сияқты салмақты және ар-ожданды дайындаған деп білмегенін айтты. Оның сөздерінің күшін қарсыластары мақтады. Ол соңғы рет 1874 жылы 19 мамырда сөйлеп, поэтикалық сөздермен аяқтады: Per crucem ad lucem ("Сынып арқылы жарыққа"). Өлім оны бірнеше күннен кейін алып кетті. Оның парламенттік мансабының барлық жылдары ішінде оның талқылауға ерекше қатысуынсыз маңызды заң жобасы қарастырылмаған. Малинкродттың бірінші әйелі Елизавета (негізі фон Бернхард) екеуі жас өлген жеті баласы болды; екінші әйелі, оның жарты қарындасы, онымен үш ай ғана тұрмыста болды, ал балалары өскенде ол дінге айналды. Оның әпкесі Паулин фон Малинкродт христиан қайырымдылық сестер...