Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патрик Джером "Пэдди" "Баттл Эйкс" Глисон (25 сәуір 1844 - 20 мамыр 1901) - Ирландияның Типперри округіне туған ирландтық-америкалық саясаткер. Ол ағаларымен бірге Америкаға келіп, Азамат соғысында соғысып, Калифорнияда аздап байлық жинады. Ол жергілікті саясатқа араласты және Лонг-Айленд қаласының әкімі болып үш рет сайланды, 1887 жылдан 1889 жылға дейін, 1890-92 жылдар аралығында және 1898 жылы Үлкен Нью-Йорк қаласына қосылғанға дейін 1896 жылдан 1897 жылға дейін оның соңғы мэрі болды.
Patrick Jerome "Paddy" "Battle Axe" Gleason (April 25, 1844 – May 20, 1901) was an Irish American politician born in County Tipperary, Ireland. He arrived in America with his brothers, fought in the Civil War, and made a small fortune in California. He got involved in local politics and was elected mayor of Long Island City three times, from 1887 to 1889, 1890–92 and served as its last mayor from 1896 to 1897, before it was incorporated into the City of Greater New York in 1898.
Саяси өмір
Глисон өзінің билігінің ең жоғары сатысында болған жылдары "Лонг Айленд қаласының істеріне ерекше ықпал етті. Табиғаты бойынша және саяси жағынан ол демократ еді, бірақ оған жай ғана 'Пэдди' деп дауыс берді, оған 'Пэдди' деп мойынсұнды, және ол бір кезде автократиялық түрде басқарып келген адамдар, және олардың бір бөлігі оған жаулық көрсетті, оны өлім күніне дейін 'Пэдди' деп естеріне алды ". 1890 жылдары Лонг-Айленд қаласында өнеркәсіптің өсуі параның өсуімен бірге болды, ал Глисон Лонг-Айленд қаласында Босс Твидтің Манхэттенде онжылдықтар бұрын істегеніндей әрекет етті. Қала әкімі ретінде ол қалалық келісімшарт бойынша троллейбус желілеріне ие болды, жеке меншігін мектеп округіне жалға берді және "Citizens Water Supply Co". құрып, Лонг-Айленд қаласына өз құдықтарынан су сата бастады. Темір жол компаниясы паромға жолды бөлуге қоршау орнатқанда, ол оны өзі қиып тастады, сондықтан "Жауынгерлік балта" деген лақап атпен танылды. Глисонның мінезі аңызға айналған. Глисонның ашуы оны тұтқындауға әкелді, ал оның кеңес мүшелерімен қарым-қатынасы дауылға айналды. Оны жек көретін газеттер оның суретін жариялаудан бас тартты. "Нью-Йорк таймс" газетінде Глисонның мэрлік лауазымын қалай пайдаланып, өзін байытқаны туралы мақала жарық көрген кезде, Глисон газеттің әсерін азайту үшін басылған барлық газеттерді сатып алды. 1890 жылы Глисон қонақ үйдің вестибюліне Ассошиэйтед Пресс тілшісі Джордж Б. Кроулиге мас күйінде жақындап, оны бірнеше рет қорлап, оны бос және ұры деп атады. Краули Глисонға бірінші назар аудармай, кейін Краули Глисон сияқты нанды көп емес деп жауап берді. Глисон ақырында тұтқындалып, үшінші дәрежелі соққыға айыпталды. Глисон айыпты деп танылып, 5 күндік түрмеге жабылды, оған 250 доллар айыппұл салынды. Келесі жылы Глисон денсаулық сақтау кеңесінің отырысында бір адамның иығын бұзып алды. Глисон тұтқындалып, екінші дәрежелі соққыға айыпталды.
Gleason held "truly remarkable sway over Long Island City's affairs" for years when his power was in its prime "by his keen personal hold on the majority of the people he ruled. By nature and by political preference he was a Democrat, but he was voted for simply as 'Paddy,' he was obeyed as 'Paddy,' and the people whom he had once autocratically governed, and a respectable portion of whom had been hostile to him, remembered him as 'Paddy' to the day of his death." The growth of industry in Long Island City in the 1890s was accompanied by a growth of graft, and Gleason acted in Long Island City as Boss Tweed had decades earlier in Manhattan. As mayor, he owned trolley lines under city contract, leased personal property to the school district, and he formed the "Citizens Water Supply Co." and attempted to sell water to Long Island City from his wells. When the railroad installed a fence to block traffic on the ferry, he personally chopped it down, earning the nickname "Battle Axe." Gleason's personality was legendary. Gleason's volatile temper got him arrested, and his relationship with the board of aldermen was tempestuous. The newspapers, which loathed him, refused to publish his photograph. When The New York Times printed an article detailing how Gleason had used to office of mayor to enrich himself, Gleason bought almost every newspaper printed to reduce the impact. In 1890, Gleason drunkenly approached Associated Press reporter George B. Crowley in a hotel lobby and repeatedly insulted him, calling him a loafer and a thief. Crowley ignored Gleason at first and then replied that Crowley was not as much a loaf as Gleason. Gleason was eventually arrested and indicted for assault in the third degree. Gleason was convicted and sentenced to five days imprisonment in the county jail, with a fine of $250. The following year, Gleason dislocated the shoulder of a man at a meeting of the Board of Health. Gleason was arrested and charged with assault in the second degree.
Мұра
Кейіннен П.С. 1 деп аталатын мектеп, Лонг Айлендтегі ең үлкен орта мектеп, ол қаладағы балаларға Глисонның мұрасы болды. Глисон банкрот болып, бірнеше жыл қызметінен айырылып, абыройсыз қайтыс болғанда, жүздеген адам оның жерлеуіне арналған жолды тізелеп тұрды. Глисонвилл, бұрынғы көршілес Вудсайд, Куинс, солтүстік Бульвар, оның есімімен аталған.
The school later called P. S. 1, the largest high school on Long Island when built, was Gleason's legacy to the community's children. When Gleason died bankrupt and discredited a few years out of office, hundreds lined the route to his interment in Calvary Cemetery. Gleasonville, a former neighborhood in Woodside, Queens, north of Northern Boulevard, was named after him.