Көк және жұлдыздарды бақылау хоббиі

Кіріспе

Аспан мен жұлдыздарды қарау хоббиі

Әуесқой астрономия – қатысушылардың аспандағы әртүрлі денелерді қанағатпен бақылауға немесе суретке түсіруге құштар болатын хобби. Олар мұндайда көздерін, бинокльдерін немесе телескоптарды пайдаланады. Ғылыми зерттеулер олардың басты мақсаты болмаса да, кейбір әуесқой астрономдар ғылымға азаматтық үлес қосады, мысалы, өзгермелі жұлдыздарды, екі жұлдыздарды, күн дақтарын немесе Айдың немесе астероидтардың жұлдыздарды жабуын, басқа галактикалардағы галактикалық жаңа жұлдыздарды немесе супеноваларды бақылау арқылы. Әуесқой астрономдар астрономияны негізгі табыс көзі ретінде пайдаланбайды және әдетте астрофизика саласында кәсіби білімі немесе осы саладағы терең академиялық дайындығы болмайды. Көбінесе олар хоббимен айналысады, ал кейбіреулері астрономияда мол тәжірибе жинап, кәсіби астрономдарға көмектеседі және олармен бірлесіп жұмыс істейді. Тарих бойында көптеген астрономдар аспанды әуесқойлықпен зерттеген, бірақ екінші жүз жылдықтың басынан бастап кәсіби астрономия, әуесқой астрономиядан және оған байланысты қызметтерден ерекшелене бастады. Әуесқой астрономдар көбінесе аспанды түнде, көптеген аспан денелері мен құбылыстарды көруге болатын кезде бақылайды, бірақ кейбіреулері күндіз Күн мен күн тұтылуын да зерттейді. Кейбіреулері аспанды тек көздерімен немесе бинокльмен қараса, ал ынталылары портативті телескоптарды немесе жеке немесе клубтық обсерваторияларда орналасқан телескоптарды қолданады. Әуесқойлар астрономиялық қоғамдарға мүше болып, аспан денелерін табу және бақылау бойынша кеңес алады, білім жинақтайды және нұсқау алады. Олар сондай-ақ астрономия ғылымын жалпыхалыққа таныстырады.

Мақсаттар

Әуесқой астрономдар түрлі аспан денелері мен құбылыстарын бақылайды. Әуесқой астрономдардың көп кездесетін нысаналары – Күн, Ай, планеталар, жұлдыздар, кометалар, метеорлық жауын-шашын, сондай-ақ жұлдыздық шоғырлар, галактикалар және тұмандықтар сияқты терең ғарыш нысандары. Көптеген әуесқойлар нақты бір нысандарды, нысандардың түрлерін немесе оларды қызықтыратын оқиғаларды бақылауға мамандануды ұнатады. Әуесқой астрономияның бір саласы – әуесқой астрофотографиясы – түнгі аспанның суреттерін түсірумен айналысады. Астрофотография цифрлық камералар, DSLR камералар және жоғары сапалы CCD және CMOS камералар сияқты қолдануға оңай жабдықтардың енгізілуімен қатар кеңінен танымал болды. Әуесқой астрономдардың көпшілігі көрінетін толқын ұзындығында жұмыс істейді, бірақ шағын бөлігі көрінетін спектрден тыс толқын ұзындықтарымен тәжірибе жүргізеді. Радиоастрономияның алғашқы дамушыларының бірі – Карл Янскийдің ғарыштан радиотолқынды шығарылымды ашқаннан кейін, 1930 жылдардың соңында алғашқы мақсатты радиотелескопты құрастырған әуесқой астроном Гроте Ребер болды. Бейнелі емес әуесқой астрономияға дәстүрлі телескоптарда инфрақызыл сүзгілерді қолдану, сондай-ақ радиотелескоптарды пайдалану кіреді. Кейбір әуесқой астрономдар өздері жасаған радиотелескоптарды қолданады, ал басқалары бұрын астрономиялық зерттеулер үшін салынған, бірақ кейін әуесқойларға қолжетімді болған радиотелескоптарды пайдаланады. One Mile телескопы – осындай мысалдардың бірі.

Ортақ құралдар

Әуесқой астрономдар аспанды зерттеу үшін өздерінің қызығушылықтары мен мүмкіндіктеріне байланысты түрлі құралдарды пайдаланады. Олар қарапайым түрде түнгі аспанды қанағаттандыра қарап, бинокльдерді, әртүрлі қуаты мен сапасы бар оптикалық телескоптарды қолданады. Сонымен қатар, аспаннан шығатын жарықты көрінетін және көрінбейтін спектрде зерттеу үшін камералар сияқты күрделі жабдықтарды да пайдаланады. Көрінетін және көрінбейтін спектрді зерттеуді одан әрі жақсарту үшін әуесқой астрономдар жарық ластануынан қашу үшін ауылдық жерлерге барады. Коммерциялық телескоптар жаңа және қолданылған түрде қолжетімді, бірақ әуесқой астрономдар өздеріне арналған телескоптарды жасауды немесе жасауды тапсыруды да жиі таңдайды. Кейбіреулері тіпті телескоп жасауды әуесқой астрономия хоббиісіндегі басты қызығушылықтарының бірі ретінде қарастырады. Мамандандырылған және тәжірибелі астрономдар уақыт өте келе арнайы және қуатты жабдықтарға ие болғанымен, кейбір тапсырмалар үшін салыстырмалы түрде қарапайым жабдықтар көбінесе артықшылыққа ие. Мысалы, бинокльдер телескоптардың көпшілігіне қарағанда қуаты төмен болғанымен, түнгі аспандағы кейбір нысандарды қарау үшін кеңірек көрініс бұрышын ұсынады. Соңғы үлгідегі iPhone телефондары суретке түсіргенде «түнгі режим» опциясын ұсынады, бұл суретке түсіру уақытын ұзартуға мүмкіндік береді. Бұл кадрдағы жарыққа назар аударуды оңтайландырады, сондықтан оны көбінесе түнде қолданады. Әуесқой астрономдар сондай-ақ жұлдыздық карталарды пайдаланады, олар тәжірибесі мен мақсатына қарай қарапайым планисфералардан бастап түнгі аспанның нақты аймақтарының егжей-тегжейлі карталарына дейін болуы мүмкін. Әртүрлі астрономиялық бағдарламалық қамтамасыз етулер бар, оларды әуесқой астрономдар қолданады, оларға аспан карталарын құруға арналған бағдарламалар, астрофотографияға көмектесетін бағдарламалар, бақылауды жоспарлауға арналған бағдарламалар және астрономиялық құбылыстарға қатысты есептеулерді орындауға арналған бағдарламалар кіреді. Әуесқой астрономдар өз бақылауларын тіркеуді ұнатады, бұл әдетте бақылау журналы түрінде болады. Бақылау журналдары әдетте қандай нысандар қандай уақытта байқалғаны туралы мәліметтерді және байқалған нәрселердің сипаттамасын қамтиды. Эскиздер кейде журналдарда қолданылады, ал соңғы уақытта бақылаулардың фотосуреттері де пайдаланылады. Жиналған ақпарат зерттеулерге және әуесқой астрономдар арасындағы жылдық жиналыстардағы өзара әрекеттесуге көмектеседі. Бұл кәсіби ақпарат немесе сенімді болмаса да, хоббиді ұнататындар үшін жаңа байқайтын жерлерімен және тәжірибелерімен бөлісудің жолы болып табылады. Суреттеудің танымалдылығы әуесқойлардың көптеген веб-сайттарда өздерінің суреттері мен жабдықтары туралы жазуына әкелді. Әуесқой астрономияның әлеуметтік қарым-қатынасының көп бөлігі пошталық тізімдерде немесе талқылау топтарында жүзеге асырылады. Талқылау топтарының серверлерінде көптеген астрономиялық тізімдер орналасқан. Әуесқой астрономияның көп бөлігі, жабдықтарды сатып алу-сату онлайн режимінде жүзеге асырылады. Көптеген әуесқойлар түнгі бақылау сессияларын жоспарлау үшін онлайн құралдарды пайдаланады, мысалы, Clear Sky Chart сияқты құралдарды қолданады.

Amateur astronomers use a range of instruments to study the sky, depending on a combination of their interests and resources. Methods include simply looking at the night sky with the naked eye, using binoculars, and using a variety of optical telescopes of varying power and quality, as well as additional sophisticated equipment, such as cameras, to study light from the sky in both the visual and non visual parts of the spectrum. To further improve studying the visual and non visual part of the spectrum, amateur astronomers go to rural areas to get away from light pollution. Commercial telescopes are available, new and used, but it is also common for amateur astronomers to build (or commission the building of) their own custom telescopes. Some people even focus on amateur telescope making as their primary interest within the hobby of amateur astronomy. Although specialized and experienced amateur astronomers tend to acquire more specialized and more powerful equipment over time, relatively simple equipment is often preferred for certain tasks. Binoculars, for instance, although generally of lower power than the majority of telescopes, also tend to provide a wider field of view, which is preferable for looking at some objects in the night sky. Recent models of iPhones have introduced a “night mode” option when taking pictures as well, that allows you to increase exposure, which is a period of time the picture is being taken for. This optimizes focus on light in the frame which is why it is used primarily at night. Amateur astronomers also use star charts that, depending on experience and intentions, may range from simple planispheres through to detailed charts of very specific areas of the night sky. A range of astronomy software is available and used by amateur astronomers, including software that generates maps of the sky, software to assist with astrophotography, observation scheduling software, and software to perform various calculations pertaining to astronomical phenomena. Amateur astronomers often like to keep records of their observations, which usually takes the form of an observing log. Observing logs typically record details about which objects were observed and when, as well as describing the details that were seen. Sketching is sometimes used within logs, and photographic records of observations have also been used in recent times. The information gathered is used to help studies and interactions between amateur astronomers in yearly gatherings. Although not professional information or credible, it is a way for the hobby lovers to share their new sightings and experiences. The popularity of imaging among amateurs has led to large numbers of web sites being written by individuals about their images and equipment. Much of the social interaction of amateur astronomy occurs on mailing lists or discussion groups. Discussion group servers host numerous astronomy lists. A great deal of the commerce of amateur astronomy, the buying and selling of equipment, occurs online. Many amateurs use online tools to plan their nightly observing sessions, using tools such as the Clear Sky Chart.

Жалпы әдістер

Көптеген қызықты аспан денелерін қарумен көзбен немесе кейде жұлдыздар картасының көмегімен оңай табуға болады, бірақ көптеген басқалары соншалықты әлсіз немесе көзге түспейтіндей, оларды табу үшін техникалық құралдар қажет. Әуесқой астрономияда көптеген әдістер қолданылса да, олардың көпшілігі негізгі бірнеше техниканың өзгеше түрлері болып табылады.

Жұлдызды секіру

Жұлдызды секіру – әуесқой астрономдардың бинокль немесе қолмен басқарылатын телескоп сияқты қарапайым жабдықтармен жиі қолданатын әдіс. Ол белгілі нүктелік жұлдыздарды табу үшін карталарды (немесе жадты) пайдалану және олардың арасында "секіруді" қамтиды, көбінесе іздеуші телескоптың (finderscope) көмегімен. Жұлдызды секірудің қарапайымдылығы оны қанағатты көзбен көрінетін жұлдыздарға жақын объектілерді табудың өте кең таралған тәсіліне айналдырады. Аспандағы объектілерді табудың озық тәсілдеріне телескоптарды белгілі бір координаталарға бағыттауға көмектесетін, координаталық шеңберлері (setting circles) бар телескоптар және сұраныс бойынша объектілерді табуға қабілетті (алдымен калибрленгеннен кейін) толық автоматтандырылған GOTO телескоптары жатады.

Мобильді қосымшалар

Смартфондарда пайдалануға арналған мобильді қосымшалардың пайда болуы көптеген арнайы қосымшалардың жасалуына әкелді. Бұл қосымшалар кез келген пайдаланушыға смартфонды аспандағы қалаған бағытта нұсқау арқылы қызықтыратын әртүрлі аспан денелерін оңай табуға мүмкіндік береді. Бұл қосымшалар телефонның GPS және гироскоп сияқты кіріктірілген құралдарын пайдаланады. Аспан денесінің координаттары, атауы, шоқжұлдызы сияқты пайдалы ақпарат жылдам анықтама үшін ұсынылады. Кейбір ақылы нұсқаларында толыққандырақ мәліметтер беріледі. Бұл қосымшалар телескоптарды баптау процесінде байқау кезінде жиі қолданыла бастады.

Дөңгелектерді орнату

Белгілеу шеңберлері – кейбір телескоптардың екі негізгі айналу осіне орналастырылатын бұрыштық өлшеу шкалалары. Цифрлық белгілеу шеңберлерінің кеңінен қолданылуына дейін кез келген классикалық қашау белгілеу шеңбері қазірде арнайы «аналогтық белгілеу шеңбері» (ASC) деп аталады. Объектінің координаттарын (әдетте экваторлық координаттарда беріледі) білген телескопты пайдаланушы, телескопты көзбен қарамас бұрын оны тиісті бағытта бағыттау (яғни, нұсқау) үшін белгілеу шеңберін пайдалана алады. Компьютерленген белгілеу шеңбері «цифрлық белгілеу шеңбері» (DSC) деп аталады. Цифрлық белгілеу шеңберлері телескоптың тура көтерілуі (RA) және төмендеуі (Dec) координаттарын көрсетуге мүмкіндік береді, бірақ олар телескоптың аналогтық белгілеу шеңберінде көрінетін мәліметтердің жай ғана цифрлық көрсеткіші емес. «Бару» телескоптары сияқты, DSC компьютерлерінде (Argo Navis, Sky Commander және NGC Max сияқты коммерциялық аттармен) ондаған мың аспан денелерінің мәліметтері мен планеталардың орналасуының проекциялары бар. DSC компьютерімен жабдықталған телескоптан аспан денесін табу үшін кітаптан немесе басқа дереккөзден нақты RA және Dec координаттарын іздеудің қажеті жоқ, содан кейін телескопты сол сандық мәндерге келтірудің қажеті де жоқ. Керісінше, объект электрондық деректер базасынан таңдалады, соның нәтижесінде дисплейде телескопты қаншалықты және қандай бағытта жылжыту керектігін көрсететін қашықтық мәндері мен көрсеткіштер пайда болады. Телескоп екі бұрыштық қашықтық мәні нөлге дейін жеткенше жылжытылады, бұл телескоптың дұрыс бағытталғанын көрсетеді. RA және Dec осьтері «нөлге келтірілгенде», объект көзбен қарауға дайын болуы керек. Көптеген DSC жүйелері, «бару» жүйелері сияқты, ноутбуктердегі аспан бағдарламаларымен де бірлесіп жұмыс істей алады. Компьютерленген жүйелер координаталардың прецессиясын есептеудің қосымша мүмкіндігін ұсынады. Дәстүрлі басылған дереккөздер эпоха жылмен көрсетіледі, ол аспан денелерінің белгілі бір уақыттағы орнын ең жақын жылға дейін көрсетеді (мысалы, J2005, J2007). Мұндай басылған дереккөздердің көпшілігі тек әрбір елу жыл сайын жаңартылады (мысалы, J1900, J1950, J2000). Компьютерленген дереккөздер, керісінше, бақылаудың нақты сәтінде «эпоханың күні» бойынша тура көтерілуін және төмендеуін есептей алады.

Setting circles are angular measurement scales that can be placed on the two main rotation axes of some telescopes. Since the widespread adoption of digital setting circles, any classical engraved setting circle is now specifically identified as an "analog setting circle" (ASC). By knowing the coordinates of an object (usually given in equatorial coordinates), the telescope user can use the setting circle to align (i. e., point) the telescope in the appropriate direction before looking through its eyepiece. A computerized setting circle is called a "digital setting circle" (DSC). Although digital setting circles can be used to display a telescope's RA and Dec coordinates, they are not simply a digital read out of what can be seen on the telescope's analog setting circles. As with go to telescopes, digital setting circle computers (commercial names include Argo Navis, Sky Commander, and NGC Max) contain databases of tens of thousands of celestial objects and projections of planet positions. To find a celestial object in a telescope equipped with a DSC computer, one does not need to look up the specific RA and Dec coordinates in a book or other resource, and then adjust the telescope to those numerical readings. Rather, the object is chosen from the electronic database, which causes distance values and arrow markers to appear in the display that indicate the distance and direction to move the telescope. The telescope is moved until the two angular distance values reach zero, indicating that the telescope is properly aligned. When both the RA and Dec axes are thus "zeroed out", the object should be in the eyepiece. Many DSCs, like go to systems, can also work in conjunction with laptop sky programs. Computerized systems provide the further advantage of computing coordinate precession. Traditional printed sources are subtitled by the epoch year, which refers to the positions of celestial objects at a given time to the nearest year (e. g., J2005, J2007). Most such printed sources have been updated for intervals of only about every fifty years (e. g., J1900, J1950, J2000). Computerized sources, on the other hand, are able to calculate the right ascension and declination of the "epoch of date" to the exact instant of observation.

GoTo телескоптары

GOTO телескоптары 1980-ші жылдардан бері технологияның жетілуімен және бағасының төмендеуімен қатар кеңінен танымал болды. Бұл компьютермен басқарылатын телескоптарда пайдаланушы әдетте қызығушылық тудыратын нысанның атын енгізеді, ал телескоптың механизмі сол нысанға автоматты түрде бағыттайды. Олар зерттеумен айналысатын әуесқой астрономдар үшін бірнеше маңызды артықшылықтарға ие. Мысалы, GOTO телескоптары жұлдыздарды іздеу әдісімен қарағанда қызығушылық тудыратын нысандарды тезірек табады, бұл нысанды зерттеуге көбірек уақытты бөлуге мүмкіндік береді. GOTO сонымен қатар өндірушілерге экваторлық ізілмелі жүйені механикалық тұрғыдан қарапайым альт-азимут телескоптық тіреулерге қосуға мүмкіндік береді, осылайша олар жалпы төмен бағалы өнім шығаруға қол жеткізеді. GOTO телескоптары әдетте дәл ізілмелілік пен орналасуды қамтамасыз ету үшін калибрлену жұлдыздары арқылы калибрленуі тиіс. Дегенмен, бірнеше телескоп өндірушілері жақында кіріктірілген GPS жүйесі арқылы калибрленетін телескоп жүйелерін жасады, бұл бақылау сессиясын бастау кезінде телескопты орнатуға жұмсалатын уақытты қысқартады.

Қашықтан басқарылатын телескоптар

ХХ ғасырдың соңғы бөлігінде жылдам интернеттің дамуымен қатар, компьютермен басқарылатын телескоптар мен CCD камераларының жетістіктері "Қашықтықтан басқарылатын телескоп" астрономиясын үлкен телескоптарға қол жеткізбеген әуесқой астрономдар үшін зерттеулер жүргізуге және терең ғарышты суретке түсіруге мүмкіндік беретін тиімді құралға айналдырды. Бұл кез келген адамға қараңғы жерде орналасқан телескопты қашықтықтан басқаруға мүмкіндік береді. Байқаушы CCD камераларын пайдаланып телескоп арқылы суреттер түсіреді. Телескоптан алынған цифрлық деректер интернет арқылы жіберіліп, пайдаланушыға көрсетіледі. Интернет арқылы жалпы қолданысқа ұсынылатын цифрлық қашықтықтан басқарылатын телескопты пайдаланудың мысалы – Барекет обсерваториясы. Сондай-ақ, Нью-Мексико, Австралия және Чилидегі Атакамада телескоптар жиыны бар.

Суретке түсіру әдістері

Әуесқой астрономдар фильм, DSLR, LRGB және CCD астрофотографиясы сияқты көптеген бейнелеу техникаларын қолданады. CCD сенсорлары сызықтық болғандықтан, бейнелеуді өңдеу арқылы жарық ластануының әсерін жоюға болады, бұл қалалық аймақтарда астрофотографияның танымалдылығын арттырды. Жарық ластануын азайту үшін тар жолақты сүзгілерді де пайдалануға болады.

Ғылыми зерттеулер

Кәсіби астрономдардан айырмашылығы, ғылыми зерттеулер көбінесе көптеген әуесқой астрономдардың басты мақсаты емес. Дегенмен, ғылыми құндылығы бар жұмыстар жасау мүмкін, және көптеген әуесқойлар кәсіби астрономдардың білім қорына сәтті үлес қосады. Астрономия кейде аматорлардың әлі де пайдалы деректер ұсына алатын сирек қалған ғылымдардың бірі ретінде жарнамаланады. Мұны мойындау мақсатында, Тынық мұхиты астрономиялық қоғамы жыл сайын астрономияға әуесқойлардың маңызды үлесі үшін «Әуесқойлар жетістігі» сыйлығын тартады. Әуесқой астрономдардың ғылыми үлесінің көп бөлігі деректерді жинау саласында. Бұл әсіресе, көптеген шағын телескоптары бар әуесқой астрономдардың саны, кәсіби астрономдарға қолжетімді үлкен телескоптардың салыстырмалы түрде аз санынан тиімдірек болған жағдайларда маңызды. Осы үлес қосуларды үйлестіруге көмектесетін Америкалық өзгермелі жұлдызды бақылаушылар қауымдастығы және Британдық астрономиялық қауымдастық сияқты бірнеше ұйым бар. Әуесқой астрономдар көбінесе өзгермелі жұлдыздар мен жарықшастардың (суперновалардың) жарықтығының өзгеруін бақылау, астероидтерді қадағалауға көмектесу және астероидтердің пішінін, сондай-ақ Жерден көрінетін Айдың шетіндегі жер бедерінің пішінін анықтау үшін оккультацияларды бақылау сияқты шараларға үлес қосады. Кәсіби жабдықтарға қарағанда арзан болғанымен, жақсырақ жабдықтармен әуесқой астрономдар астрономиялық объекттерден шығатын жарық спектрін өлшеуге болады, егер өлшемдер тиісінше сақтықпен орындалса, жоғары сапалы ғылыми деректер алуға болады. Әуесқой астрономдардың салыстырмалы түрде жаңа қызметі – Жердегі және ғарыштағы обсерваториялар түсірген сандық суреттер мен басқа да деректердің кең кітапханаларында назардан тыс қалған құбылыстарды (мысалы, Крейц Күнге жақын жүретін объектілерді) іздеу, олардың көпшілігі Интернет арқылы қолжетімді. Бұрын да, қазір де әуесқой астрономдар жаңа кометаларды ашуда маңызды рөл атқарды. Бірақ, соңғы кезде Линкольн Жерге жақын астероидтерді зерттеу және Жерге жақын астероидтерді қадағалау сияқты жобаларға қаржы бөлінуінің арқасында, көптеген кометалар автоматтандырылған жүйелермен әуесқойлар оларды көруге үлкермес бұрын табылады.

Scientific research is most often not the main goal for many amateur astronomers, unlike professional astronomers. Work of scientific merit is possible, however, and many amateurs successfully contribute to the knowledge base of professional astronomers. Astronomy is sometimes promoted as one of the few remaining sciences for which amateurs can still contribute useful data. To recognize this, the Astronomical Society of the Pacific annually gives Amateur Achievement Awards for significant contributions to astronomy by amateurs. The majority of scientific contributions by amateur astronomers are in the area of data collection. In particular, this applies where large numbers of amateur astronomers with small telescopes are more effective than the relatively small number of large telescopes that are available to professional astronomers. Several organizations, such as the American Association of Variable Star Observers and the British Astronomical Association, exist to help coordinate these contributions. Amateur astronomers often contribute toward activities such as monitoring the changes in brightness of variable stars and supernovae, helping to track asteroids, and observing occultations to determine both the shape of asteroids and the shape of the terrain on the apparent edge of the Moon as seen from Earth. With more advanced equipment, but still cheap in comparison to professional setups, amateur astronomers can measure the light spectrum emitted from astronomical objects, which can yield high quality scientific data if the measurements are performed with due care. A relatively recent role for amateur astronomers is searching for overlooked phenomena (e. g., Kreutz Sungrazers) in the vast libraries of digital images and other data captured by Earth and space based observatories, much of which is available over the Internet. In the past and present, amateur astronomers have played a major role in discovering new comets. Recently however, funding of projects such as the Lincoln Near Earth Asteroid Research and Near Earth Asteroid Tracking projects has meant that most comets are now discovered by automated systems long before it is possible for amateurs to see them.

Қоғамдар

Әлемде әуесқой астрономиямен қызығушылардың кездесу орнына айналған көптеген астрономиялық қоғамдар бар. Олардың құрамына өз жабдықтарымен белсенді бақылау жүргізетін мүшелерден бастап, осы тақырыпқа ғана қызығушылық танытатын "үй астрономдары" дейін кіретін адамдар бар. Қоғамдардың мақсаттары мен қызметтері географиялық аумақ, жергілікті жағдайлар, мөлшері және мүшелік сияқты түрлі факторларға байланысты әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, қараңғы маңайда орналасқан шағын қоғам практикалық бақылаулар мен жұлдызды кештерге баса назар бөлсе, үлкен қаладағы ірі қоғам көптеген мүшелерге ие болғанымен, жарық ластануына байланысты қонақ спикерлерді шақырып, жабық кеңісте жиналатын болады. Ірі ұлттық немесе халықаралық қоғамдар әдетте өз журналдарын немесе хабарламаларын жариялайды, ал кейбіреулері ғылыми конференцияларға немесе конвенцияларға ұқсас көп күндік ірі жиындар өткізеді. Сонымен қатар, оларда айды бақылау немесе телескоп жасау сияқты нақты тақырыптарға арналған бөлімдер де болуы мүмкін.

Белгілі астрономдар

Джордж Алкок бірнеше кометалар мен жаңа жұлдыздарды (новаларды) ашқан. Томас Бопп 1995 жылы Алан Хейлмен бірге Хейл-Бопп кометасын тапты, ал Алан Хейл жұмыссыз PhD физигі болған. Роберт Бернхэм-кіші (1931–1993), «Аспан кітапханасы» кітабының авторы. Эндрю Эйнсли Комон (1841–1903) өте үлкен рефлекторлық телескоптар жасап, адам көзімен көрінбейтін астрономиялық ерекшеліктерді фотосуретке түсіруге болатынын көрсетті. Роберт Э. Кокс (1917–1989) «Sky & Telescope» журналында 21 жыл бойы «АТМ-дер үшін жиналымдар» рубрикасын жүргізді. Джон Добсон (1915–2014), оның есімі Добсон телескобымен байланысты. Роберт Оуэн Эванс (1937–2022) – суперноваларды көру арқылы ашу бойынша барлық уақыттың рекордын ұстап тұрған әуесқой астроном. Клинтон Б. Форд (1913–1992), өзгермелі жұлдыздарды бақылауға маманданған. Джон Эллард Гор (1845–1910), өзгермелі жұлдыздарды бақылауға маманданған. Эдвард Халбах (1909–2011), өзгермелі жұлдыздарды бақылауға маманданған. Уилл Хей, танымал комедия актері, Сатурндағы ақ дақты ашқан. Уолтер Скотт Хьюстон (1912–1993) «Sky & Telescope» журналында шамамен 50 жыл бойы «Көктегі кереметтер» рубрикасын жазды. Альберт Г. Ингаллс (1888–1958), «Әуесқой телескоп жасау» кітабының 1–3 томдарының редакторы және «Әуесқой ғалым». Питер Яловичор (1966 жылы туған) төрт экзопланетаны ашқан. Дэвид Х. Леви 22 кометаны, соның ішінде Шоумейкер-Леви 9 кометасын ашқан немесе бірге ашқан, бұл жеке тұлға үшін ең көп көрсеткіш. Терри Лавджой 21-ші ғасырда бес кометаны ашқан және астрофотография үшін DSLR камераларын жетілдірген. Сэр Патрик Мур (1923–2012), BBC-дің ұзақ жылдар бойы көрсетіліп келген «Түндегі аспан» бағдарламасының жүргізушісі және астрономия туралы көптеген кітаптардың авторы. Лесли Пелтиер (1900–1980), көптеген кометаларды ашқан және өзгермелі жұлдыздарды жақсы білетін бақылаушы. Джон М. Пирс (1886–1958) Спрингфилд телескоп жасаушыларының негізін қалаушылардың бірі болды. Рассел В. Портер (1871–1949) Stellafane-ді құрды және оны «негізін қалаушы» деп атады. Грот Ребер (1911–2002), радиоастрономияның пионері, алғашқы мақсатты радиотелескопты салған және радиожиілікте алғашқы аспан зерттеуін жүргізген. Исаак Робертс (1829–1904), астрономиялық фотосуреттегі алғашқы тәжірибеші.

George Alcock, discovered several comets and novae. Thomas Bopp, shared the discovery of Comet Hale Bopp in 1995 with unemployed PhD physicist Alan Hale. Robert Burnham Jr. (1931–1993), author of the Celestial Handbook. Andrew Ainslie Common (1841–1903), built his own very large reflecting telescopes and demonstrated that photography could record astronomical features invisible to the human eye. Robert E. Cox (1917–1989) who conducted the "Gleanings for ATMs" column in Sky & Telescope magazine for 21 years. John Dobson (1915–2014), whose name is associated with the Dobsonian telescope. Robert Owen Evans (1937 2022) was an amateur astronomer who currently holds the all time record for visual discoveries of supernovae. Clinton B. Ford (1913–1992), who specialized in the observation of variable stars. John Ellard Gore (1845–1910), who specialized in the observation of variable stars. Edward Halbach (1909–2011), who specialized in the observation of variable stars. Will Hay, the famous comedian and actor, who discovered a white spot on Saturn. Walter Scott Houston (1912–1993) who wrote the "Deep Sky Wonders" column in Sky & Telescope magazine for almost 50 years. Albert G. Ingalls (1888–1958), editor of Amateur Telescope Making, Vols. 1–3 and "The Amateur Scientist". Peter Jalowiczor (born in 1966) discovered four exoplanets. David H. Levy discovered or co discovered 22 comets including Comet Shoemaker Levy 9, the most for any individual. Terry Lovejoy discovered five comets in the 21st century and developed modifications to DSLR cameras for astrophotography. Sir Patrick Moore (1923–2012), presenter of the BBC's long running The Sky at Night and author of many books on astronomy. Leslie Peltier (1900–1980), a prolific discoverer of comets and well known observer of variable stars. John M. Pierce (1886–1958) was one of the founders of the Springfield Telescope Makers. Russell W. Porter (1871–1949) founded Stellafane and has been referred to as the "founder". Grote Reber (1911–2002), pioneer of radio astronomy constructing the first purpose built radio telescope and conducted the first sky survey in the radio frequency. Isaac Roberts (1829–1904), early experimenter in astronomical photography.

Әуесқой астрономдардың маңызды табыстары

Cygnus A (1939) - радиогалактика және аспандағы ең күшті радио көздерінің бірі. T Ursae Minoris-тің AAVSO байқауларын қолдану арқылы күрт кезеңдік төмендеуі (1995). McNeil тұмандығы (2004) - өзгермелі тұмандық. XO 1b (2006) - экзопланета. NGC 5907 (2008) айналасындағы тасқын ағыстары. Voorwerpjes (2009) - квазарлық иондану эхосының бір түрі. Pea Galaxies (2009) - галактиканың бір түрі. U Scorpii-дің ең соңғы (2010) жарылысы. Kronberger 61 (2011) - планеталық тұмандық. Speca (2011) - DRAGNs (Галактикалық ядромен байланысты қос радио көздері) бар спиральді галактика. 2011 HM102 (2013) - Нептун трояны. PH1b (2013) - төртжұлдызды жүйедегі циркумбинарлық орбитадағы экзопланета. PH2b (2013) - өзінің бас жұлдызының қоныстандыру аймағында орналасқан газды алып планета. J1649+2635 (2014) - галактикалық ядроға байланысты қос радио көздері бар спиральді галактика. Yellowballs (2015) - бұл компактты жұлдыздар түзілетін аймақ. 9Spitch (2015) - жұлдыздар түзілу қарқыны жоғары, алыс орналасқан гравитациялық линзалы галактика. NGC 253 dw2 (2016) - жақын маңдағы NGC 253 галактикасының айналасында бұзылулар болып жатқан жұлдызша шар тәрізді галактика. Галактиканы әуесқой астроном кішкентай диафрагмалы телескоппен ашқан. KIC 8462852 (2016) - F типті жұлдыз, ерекше көмескіленетін құбылыстар байқалады. HD 74389 (2016) - қалдықтардың дискісі. Бұл - ақ жұлдызды серігі бар жұлдыздың айналасында табылған алғашқы қалдық дискі. AWI0005x3s (2016) - бұл табылған кезде қозғалатын топта анықталған қалдық дискісі бар ең көне M карлыгады. PSR J1913+1102 (2016) - бұл табылған кездегі ең жоғары жалпы массасы бар қос нейтрон жұлдызы. Donatiello I (2016) - итальяндық әуесқой астроном Джузеппе Донатиелло ашқан жақын маңдағы шар тәрізді галактика. Бұл - әуесқой астрономның атымен аталған алғашқы галактика. Transiting Exocomets (2017) - экзосолярлық жүйедегі кометалар, олар экзосолярлық жұлдыздың алдында транзит кезінде жұлдыздың жарығын бөгеп тұрады. K2 138 (2018) - 3:2 үндеу тізбегіндегі бес расталған планетасы бар планеталық жүйе. Supernova 2016gkg (2018) - астроном-әуесқой жарылудан кейін көп ұзамай байқады. PSR J1744−7619 (2018) - гамма сәулелерінде ғана анықталатын алғашқы пульсар, радио толқындарда емес. STEVE (2018) - атмосфералық құбылыс. K2 288Bb (2019) - М жұлдызының айналасындағы қоныстандыру аймағындағы экзопланета, ол қосжұлдыздық жүйеге жатады. LSPM J0207+3331 (2019) - екі компоненті бар қалдық дискісі бар ескі ақ жұлдыз. Interstellar Comet 2I/Borisov (2019) - жұлдызаралық кометалардың алғашқысы. Kojima 1Lb (2019 жылы расталды) - Нептун өлшеміне тең экзопланета, оны астроном-әуесқой микролинзалық әдіспен тапты. Kojima 1 - табылған ең жарық микролинзалы хост. WISE2150 7520AB (2019/2020) - жас шоғырмен байланысты емес, жалпы массасы 0,1 Күн массасынан аз болатын, байланысу энергиясы ең төмен қоңыр жұлдыздар жұбы. GJ 3470 c (2020) - әуесқойлар толықтай ашқан бірінші экзопланета кандидаты. Peter Jalowiczor, Kojima 1Lb және XO 1b-дан айырмашылығы, GJ 3470 c толықтай әуесқой астрономдар жүргізген жобада әуесқойлар тарапынан ашылды. Pisces VII/Triangulum IIII (Psc VIII/Tri III) - Мессье 31 жүйесіндегі өте әлсіз карлик галактика, Мессье 33-тің ықтимал серігі. Бұл итальяндық әуесқой астроном Джузеппе Донатиеллоның екінші ашылуы, ол бұрыннан Donatiello I карлик галактикасын ашқан. Donatiello II, Donatiello III және Donatiello IV - жақын маңдағы галактиканың үш жаңа спутнигі NGC 253, 2021 жылы итальяндық әуесқой астроном Джузеппе Донатиелло ашқан. Осы үш жаңа галактикамен, Donatiello I және Pisces VII-мен, оның бұл тақырыптағы жалпы ашылуы бес. Pegasus V/Andromeda XXXIV (Peg V/And XXXIV) - Пегас шоқжұлдызында орналасқан, оның галосының шетінде Мессье 31 (Андромеда галактикасы) -дан 260 кпк қашықтықта орналасқан өте әлсіз карлик. Peg V алғаш рет DESI Legacy Imaging Surveys-те итальяндық әуесқой астроном Джузеппе Донатиелломен анықталды.

Cygnus A (1939) is a radio galaxy and one of the strongest radio sources on the sky. Dramatic period decrease in T Ursae Minoris using AAVSO observations (1995). McNeil's Nebula (2004) is a variable nebula. XO 1b (2006) is an exoplanet. Tidal streams around NGC 5907 (2008). Voorwerpjes (2009) is a type of quasar ionization echo. Pea Galaxies (2009) are a type of galaxy. Most recent (2010) outburst of U Scorpii. Kronberger 61 (2011) is a planetary nebula. Speca (2011) is a spiral galaxy containing contain DRAGNs (Double Radio source Associated with Galactic Nucleus). 2011 HM102 (2013) is a Neptune Trojan. PH1b (2013) is an extrasolar planet in a circumbinary orbit in a quadruple star system. PH2b (2013) is an extrasolar gas giant planet located in its parent star's habitable zone. J1649+2635 (2014) is a spiral galaxy containing contain DRAGNs (Double Radio source Associated with Galactic Nucleus). Yellowballs (2015) are a type of compact star forming region. 9Spitch (2015) is a distant gravitationally lensed galaxy with high star forming rate. NGC 253 dw2 (2016) is a dwarf spheroidal (dSph) galaxy candidate undergoing tidal disruption around the nearby galaxy NGC 253. The galaxy was discovered by an amateur astronomer with a small aperture amateur telescope. KIC 8462852 (2016) is an F type star showing unusual dimming events. HD 74389 (2016) contains a debris disk. It is the first debris disk discovered around a star with a companion white dwarf. AWI0005x3s (2016) is the oldest M dwarf with a debris disk detected in a moving group at the time of the discovery. PSR J1913+1102 (2016) is a binary neutron star with the highest total mass at the time of the discovery. Donatiello I (2016) a nearby spheroidal dwarf galaxy discovered by the Italian amateur astronomer Giuseppe Donatiello. It is also the first galaxy to be named after an amateur astronomer. Transiting Exocomets (2017) are comets in an extrasolar system blocking some of the starlight while transiting in front of the extra solar star. K2 138 (2018) is a planetary system with five confirmed planets in an unbroken 3:2 resonance chain. Supernova 2016gkg (2018) was observed by an amateur astronomer shortly after it began to erupt. PSR J1744−7619 (2018) is the first Pulsar to be detected only in gamma rays and not in radio waves. STEVE (2018) is an atmospheric phenomenon. K2 288Bb (2019) is an extrasolar planet in the habitable zone around a M star, which belongs to a binary system. LSPM J0207+3331 (2019) is an old white dwarf containing a debris disk with two components. Interstellar Comet 2I/Borisov (2019) is the first interstellar comet. Kojima 1Lb (confirmed in 2019) is a Neptune sized exoplanet discovered by an amateur astronomer with the microlensing method. Kojima 1 is the brightest microlensing host discovered. WISE2150 7520AB (2019/2020) is a pair of brown dwarfs with the lowest binding energy at a total mass smaller than 0.1 solar masses not associated with a young cluster. GJ 3470 c (2020) is the first exoplanet candidate completely discovered by amateurs. Unlike Peter Jalowiczor, Kojima 1Lb and XO 1b, GJ 3470 c was fully discovered by an amateur in a project led by amateur astronomers. Pisces VII/Triangulum IIII (Psc VIII/Tri III) is an ultrafaint dwarf galaxy in Messier 31 system, a possible satellite of Messier 33. It is the second discovery credited to the Italian amateur astronomer Giuseppe Donatiello, already discoverer of the dwarf galaxy Donatiello I.
Donatiello II, Donatiello III and Donatiello IV, three new satellites of the nearby galaxy NGC 253, discovered in 2021 by the Italian amateur astronomer Giuseppe Donatiello. With these three new dwarf galaxies, Donatiello I and Pisces VII, his total discoveries in this topic are five. Pegasus V/Andromeda XXXIV (Peg V/And XXXIV) an ultrafaint dwarf in the constellation of Pegasus located ~260 kpc from Messier 31 (Andromeda Galaxy) in the outskirts of its halo. Peg V was initially identified in the DESI Legacy Imaging Surveys by the Italian amateur astronomer Giuseppe Donatiello.