Америкалық крахмал және тәттілендіргіш өндірушісінің тарихы

Кіріспе

Американдық крахмал және тәттілендіргіш өндіруші Primary Products Ingredients Americas LLC (1906 жылы A. E. Staley Manufacturing Company ретінде құрылған), бұрын Tate & Lyle Primary Products деп аталған, Tate & Lyle PLC-нің американдық еншілес компаниясы. Ол азық-түлік, қағаз және басқа да салалар үшін крахмал өнімдерінің кең ауқымын, жоғары фруктозалы жүгері сиропын, кристалдық фруктозаны және басқа да агроөнеркәсіптік өнімдерді өндіреді. Компания 1906 жылы Аугуст Юджин Стейлимен A. E. Staley Manufacturing Company ретінде тіркелді. 2021 жылдың шілдесінде Tate & Lyle, Tate & Lyle Primary Products (бұрынғы A. E. Staley) компаниясын Primary Products Ingredients Americas LLC (Primient) деп аталатын жаңа компанияға бөліп шығаратынын хабарлады. Tate & Lyle Primient компаниясының 50% үлесін сақтап қалады, ал қалған 50% үлесі KPS Capital Partners компаниясына тиесілі болады (басқару кеңесі мен басқару бақылауын қоса алғанда). Аталған мәміле 2022 жылдың бірінші тоқсанының соңына дейін аяқталды.

Тарих

Аугуст Юджин "Джин" Стейли (25 ақпан 1867 – 26 желтоқсан 1940) 1898 жылы Балтиморда өз Cream брендімен жүгері крахмалын қайта орау және сату бизнесін құрды. 6 қараша 1906 жылы ол өзінің азық-түлік крахмалы өндірісін бастау үшін бизнесті А. Е. Стейли Өндірістік Компаниясы (А. Е. Стейли) ретінде тіркеді. 1909 жылы Джин Стейли Иллинойс штатының Декатур қаласында жұмыс істемейтін жүгері крахмалы зауытын сатып алды. Ол 45 000 доллар төлеп, үш жыл бойы зауытты қайта тұрғызып, акционерлерден жинаған капиталмен жаңартты. Зауыт 12 наурыз 1912 жылы жұмыс істей бастады. А. Е. Стейли АҚШ-тағы жүгеріні өңдеудің ең ірі өндірушілерінің біріне айналды, ол Арчер Дэниелс Мидленд (ADM) компаниясынан кейін екінші орында тұрды, бұл компания да Иллинойс штатының Декатур қаласында орналасқан. Ол сонымен қатар ADM-мен серіктестік келісім бойынша Иллинойс штатындағы Декатур зауытында соя бұршағын өңдеді. ADM еншілес компаниясы арқылы A. E. Staley-дің 7,4%-ын иеленді және компания өнімге жеткіліксіз болған кезде CPC International-ға жүгері сиропы тапсырыстарын орындауда A. E. Staley-ге көмектесті. Екі компанияның Орталық Америкада жүгері қант өнімдерін өндіретін бірлескен кәсіпорындары болды. А. Е. Стейли сонымен қатар көптеген танымал тағамдық және тұрмыстық брендтерді өндірді, соның ішінде Cream жүгері крахмалы, Staley блинчигі мен вафли сиропы, Sta Puf мата жұмсартқышы, Sta Flo сұйық крахмалы және Sno Bol дәретхана ыдысын тазалағышы. Азық-түлік және тұрмыстық брендтер 1981 жылы Purex Industries, Inc. компаниясына сатылды. Қазіргі уақытта тек Cream Corn Starch (Conagra Brands), Sta Flo сұйық крахмалы (Henkel) және Sno Bol дәретхана ыдысын тазалаушы (Armaly Brands) сатылымда бар. 1985 жылы А. Е. Стейли 360 миллион долларға азық-түлік дүкендерімен айналысатын CFS Continental компаниясын сатып алды. А. Е. Стейли ірі көлемдегі азық-түлік өңдеуден басқа салаға көшу қажеттігін айтты. Сатып алудан кейін A. E. Staley өз атын Staley Continental, Inc. деп өзгертті (1993 жылға дейін). 1988 жылы британдық Tate & Lyle компаниясы A. E. Staley компаниясының 90%-ын 1,42 миллиард долларға сатып алды. Сатып алу алдында Tate & Lyle компаниясы сатып алуды қаржыландыруға көмектесу үшін CFS Continental компаниясын SYSCO компаниясына 700 миллион долларға сатуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. 2000 жылы Tate & Lyle компанияның қалған 10%-ын сатып алды. 2005 жылы компания өзінің атауын Tate & Lyle Ingredients Americas LLC (Tate & Lyle Primary Products бизнесі) деп өзгертті. 2021 жылдың шілдесінде Tate & Lyle компаниясы Tate & Lyle Primary Products (бұрын Tate & Lyle Ingredients Americas LLC) компаниясын Primary Products Ingredients Americas LLC (Primient) деп аталатын жаңа компанияға бөлуді жариялады. Tate & Lyle компаниясы Primient компаниясының 50%-ын иеленеді, ал қалған 50%-ы KPS Capital Partners компаниясына тиесілі болады (кеңес және басқару бақылауын қоса алғанда). Транзакция 2022 жылдың бірінші тоқсанының соңына дейін аяқталды.

Augustus Eugene "Gene" Staley (25 February 1867 – 26 December 1940) founded a business of repacking and selling cornstarch under his own Cream brand in Baltimore in 1898. On 6 November 1906, he incorporated the business as A. E. Staley Manufacturing Company (A. E. Staley) in order to start his own production of food starch. In 1909, Gene Staley purchased an inoperative cornstarch plant in Decatur, Illinois. He paid $45,000 and spent three years rebuilding and upgrading the plant with capital that he had raised from stockholders. The factory began processing on March 12, 1912. A. E. Staley became one of the largest processors of corn in the United States, second only to Archer Daniels Midland (ADM), also based in Decatur, Illinois. It also processed soybeans under a partnership agreement with ADM at its Decatur, Illinois plant. ADM, through a subsidiary, owned 7.4% of A. E. Staley and would often assist A. E. Staley in filling corn syrup orders for CPC International when the company was in short supply of product. Both companies also had joint ventures producing corn sweeteners in Central America. A. E. Staley also produced many famous food and household brands including Cream Corn Starch, Staley Pancake and Waffle Syrup, Sta Puf fabric softener, Sta Flo liquid starch and Sno Bol toilet bowl cleaner. The food and household brands were subsequently sold to Purex Industries, Inc. in 1981. Presently, only Cream Corn Starch (Conagra Brands), Sta Flo liquid starch (Henkel) and Sno Bol toilet bowl cleaner (Armaly Brands) continues to exist. In 1985, A. E. Staley purchased CFS Continental, a wholesale grocery company, for $360 million. A. E. Staley stated a need to diversify away from bulk food processing. After the acquisition, A. E. Staley changed its name to Staley Continental, Inc. (until 1993). In 1988, British company Tate & Lyle acquired 90% of A. E. Staley for $1.42 billion. Prior to the purchase, Tate & Lyle announced that it planned to sell CFS Continental to SYSCO, another wholesale grocer, for $700 million to help fund the acquisition. In 2000, Tate & Lyle acquired the remaining 10% of the company. In 2005, the company changed its name to Tate & Lyle Ingredients Americas LLC (Tate & Lyle Primary Products business). In July 2021, Tate & Lyle announced it was spinning off Tate & Lyle Primary Products (formerly, Tate & Lyle Ingredients Americas LLC) into a new company to be known as Primary Products Ingredients Americas LLC (Primient). Tate & Lyle will maintain 50% ownership of Primient and the remaining 50% will be owned by KPS Capital Partners (including board and management control). The transaction was completed by the end of the first quarter of 2022.

1993 жылғы еңбек блокадасы туралы дау

1993 жылдың 27 маусымында, жексенбі күні, A. E. Staley басшылары Американың одақтас өндірістік жұмысшылар одағының мүшелері болған A. E. Staley қызметкерлерін жұмыстан босатуға шешім қабылдады. Бұл жұмыстан босатудың себебі – басшылық пен кәсіподақ мүшелері арасындағы шамамен он жылға созылған еңбек даулары. 1985 жылы A. E. Staley Continental Foods компаниясымен бірігіп, Staley Continental құрғаннан бастап жалақы мен еңбекақы төмендеді. Келесі үш жыл ішінде кәсіподақ зауыттың жұмыс істеуіне қатысты басшылықтың алаңдаушылығына байланысты кейбір жеңілдіктерге келісуге мәжбүр болды. Базалық жалақы сағатына 10,80 долларға бекітілді, ал жұмысшылар ұзақ сағат бойы қосымша жұмыс істеуге және нашарлаған қауіпсіздік жағдайларына шағымдана бастады. 1988 жылы Лондондық Tate & Lyle компаниясы A. E. Staley компаниясын сатып алғаннан кейін, зауыт қызметкерлерінің жағдайы нашарлады. 1989 жылы жаңа үш жылдық келісімшарт бойынша келіссөздер басталды. Келіссөздер комитеті жалақыны тоқтатуды аяқтауға және қауіпсіздік стандарттарын жақсартуға үміттене бастады, бірақ компания ауысымдық кестелер, жұмыстың біліктілігін төмендету және көптеген қауіпсіздік шараларын жою сияқты жаңа тәжірибелерді енгізді. 1991 жылы компания кәсіподақтарды ыдыратуға бейім жаңа еңбек қатынастары директорын жұмысқа алды. Зауытта жылдар бойы жұмыс істеген жұмысшылар жұмыстан босатылды, ал жаңа басшылар жұмысшыларды OSHA ережелерін сақтамауға мәжбүр етті. Сондай-ақ, жаңа қатысу саясаты енгізілді, және жұмысшылар жылына жетіден астам рет қатыспаған жағдайда жұмыстан босатылатынын және рұқсат етілген қатыспау саны жыл сайын азаятынын білгенде таң қалды. Бірнеше айдан кейін компания басшылығы бірден жұмыстан босатуға себеп болатын жаңа бұзушылықтар туралы хабарлады. Бұл тізімге «белгіленбеген жерлерде темекі шегу, бекерлік жасау, адалдықсыздық, жұмыста ұйықтау, бұйрыққа бағынбау, басшылықтың талабы бойынша қосымша жұмыс істеуден бас тарту, рұқсатсыз камера ұстау және ұятты немесе қауіпті тіл қолдану» кірді. Бұл кәсіподақ келісімшартының айқын бұзушылығы болды, онда жұмыс берушілер «нақты себеп» болмаса, қызметкерлерді жұмыстан босата алмайды делінген. Осы жаңа ережеге байланысты келесі жылы жұмыстан босатылған жұмысшылардың саны алдыңғы жиырма жылда жұмыстан босатылғандардың санынан асып түсті. Қалыптасқан жағдайды ескере отырып, келісімшарт бойынша келіссөздердің сәтті аяқталмауы таңқаларлық емес еді. Джерри Таккердің басшылығымен кәсіподақ зауытта «еңбек ережелерін қатаң сақтау» науқанын ұйымдастыра бастады, онда жұмысшылар жұмыстағы мінез-құлқына өзгеріс енгізу арқылы басшылықты әділ келісімге келуге мәжбүрледі, ереуілге бармай. A. E. Staley-де бұл жұмысшылардың бұрынғы білімі мен тәжірибесін ескермей, тек басшыларының нұсқауымен ғана жұмыс істеуді білдірді. Олар тек өздерінің міндеттерін орындады және артық ештеңе жасаған жоқ. «Еңбек ережелерін қатаң сақтау» науқанының мақсаты басшылыққа зауытты жұмысшылардың білімі мен дағдысысыз басқару мүмкін емес екенін көрсету болды. Көп жағдайда A. E. Staley осы еңбек тактикасы үшін өте қолайлы орта болды, өйткені көптеген кәсіподақ мүшелері өнімнің жалпы өндірісі мен сапасын арттыратын жылдар бойы білім жинаған. Басшылық пен жаңа басшылардың жұмысшыларға тиімді нұсқау беру үшін жеткілікті білімі мен дағдысы болмады. Бұл келесі 11 айда, яғни «еңбек ережелерін қатаң сақтау» науқаны кезінде өндіріс күрт төмендегенінде анық көрінді. Компания өкілі өндіріс 32%-ға төмендегенін мәлімдеді, бірақ кәсіподақ бағалауынша 50%-дан астам төмендеген. The New York Times газеті A. E. Staley кәсіподақ мүшелерінің жұмыстан босатылуына себеп болған шешімнің себебі Staley басшыларының жұмыстан босатуға дейін бірнеше апта бойы жұмысшылар зауыт жұмысын саботаждап отырғанын мәлімдегенін хабарлады. Американың өнеркәсіптік жұмысшылар одағының өкілдері соңғы тоғыз айда саботаж жасағаны үшін ешбір жұмысшының сөгіс алғандығы туралы ешқандай хабарлама жоқ екенін мәлімдеді. 1994 жылдың тамыз айында Caterpillar Inc. және Firestone Tire and Rubber Company сияқты Decatur қаласындағы екі басқа компанияның кәсіподақ мүшелері келісімшарттық дауларға байланысты жұмыстан шығып, A. E. Staley жұмыстан босатылғандарымен бірге наразылық акцияларына, пикетке және қоғамдық демонстрацияларға қосылғанда жұмыстан босату ұлттық еңбек қозғалысына айналды.

On Sunday, June 27, 1993, A. E. Staley officials decided to lock out A. E. Staley employees who were members of the Allied Industrial Workers of America Union. The lockout incident was the result of nearly a decade of labor disputes between management and Staley's unionized workers. The decline in pay and wages began in 1985 when A. E. Staley merged with Continental Foods, forming Staley Continental. During the next three years, the union was forced to make concessions as management was concerned about the plant remaining viable. Base pay was frozen at $10.80 per hour and workers complained of long overtime hours and declining safety conditions. After London based Tate & Lyle purchased A. E. Staley in 1988, conditions got worse for the factory workers. In 1989, contract negotiations began for a new three year contract. While the bargaining committee was hoping to end the salary freeze and improving safety standards, the company was ushering in new practices, such as rotating shifts and deskilling of jobs as well as elimination of many safety procedures. In 1991, the company hired a new labor relations director who was known for promoting union busting practices. Workers with years and decades of experience at the plant were fired and new supervisors forced workers to ignore OSHA regulations. A new attendance policy was also instituted and workers were shocked to find out that anyone with over seven absences per year would be fired and the number of allowed absences would decrease every year. A few months later, company management announced a new set of offences that were grounds for immediate termination. This list included "smoking outside of designated areas; loafing; dishonesty; sleeping on duty; insubordination; refusal to work overtime as directed; unauthorized possession of a camera; and use of abusive or threatening language." This was a gross violation of the union contract, which states that employers cannot fire employees without having the "just cause" to do so. Due to this new regulation, more workers were fired during the next year than had been fired in the previous twenty years combined. Considering the climate, it was no surprise that continued contract negotiations were unsuccessful. Under the guidance of Jerry Tucker, the union began to organize an in plant "work to rule" campaign, where workers pressure management to reach a fair campaign by altering their behavior on the job, as opposed to going on strike. At A. E. Staley, this meant that the workers collectively decided to do only what they were told to do by their supervisor without their past knowledge and experiences. They performed only their outlined job duties and nothing extra. The goal of the work to rule campaign was to show management that the factory could not be run without the knowledge and skills of the workers. In many ways, A. E. Staley was the perfect environment for this type of labor tactic, as most unionized workers had acquired skills over the years that boosted overall production and quality of the product. Management and new supervisors simply did not have this knowledge and skills to effectively instruct workers. This was evidenced in the fact that over the next 11 months during which the work to rule campaign occurred, production fell drastically. A company spokesperson estimated that production had fallen by 32%, but union estimates were upwards of 50%. The New York Times reported that the decision resulting in the lockout of A. E. Staley union employees were due to Staley officials claiming that workers had been sabotaging plant operations for the weeks prior to the lockout. Representatives from the Allied Industrial Workers of America, claimed that there were no reports of any employees being reprimanded for sabotage, going back nine months since the lockout. The lockout turned into a national labor movement when union workers from two other Decatur based companies, Caterpillar Inc. and Firestone Tire and Rubber Company, walked out on contract disputes in August 1994 and joined lockout workers from A. E. Staley in protests, picketing and public demonstrations.

Чикаголық "Берз" футбол командасы

1917 жылы А.Е. Стейлидің Қауымдастық клубы болашақ Бейсбол Даңқы залының мүшесі Джо МакГиннити басқарған бейсбол командасын құрды. Джин Стейли спортқа үлкен құмар болды, ол спорттың мінез-қалыптастыруға және қызметкерлеріне жарысқа қабілеттілікті дамытуға көмектесетініне сенді. Екі жылдан кейін Қауымдастық клубы футбол командасын құрды. Екі команданың ойыншылары да оның зауытында жартылай кәсіби спортшылар ретінде жұмыс істеді. 1919 жылы «Decatur Staleys» футбол командасы, бас жаттықтырушысы Бреннан, тәуелсіз лигада өнер көрсетті; алғашқы ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін команда бес ойынды қатарынан жеңіп, 6–1 есебімен көшбасшы болды. 1920 жылдың наурыз айында кіші лига бейсболы мен колледж футболының ойыншысы Джордж Халасты А.Е. Стейлидің басқарушысы Джордж Чемберлен футбол командасын басқаруға шақырды. Халас өзінің бұрынғы командаластарын компанияға ойнауға және жұмыс істеуге шақыру құқығымен келісімге келді, Чемберлен бұл ұсынысты қабылдады. «Мен қатты қуандым», – деп жазды Халас өзінің өмірбаяндық еңбегінде. «Бұл ұсынысты қызықты мүмкіндік ретінде қарадым, бірақ мырза Стейли маған ашатын зор болашақты сезбедім». Халас футбол және бейсбол командаларында ойнады, сонымен қатар салмақтаушы болып жұмыс істеді. Жазда ол Американ кәсіби футбол қауымдастығын (APFA) құруға көмектесті, ол кейін Ұлттық футбол лигасына айналды. 1920 жылғы маусымда «Staleys» 10–1–2 есебімен жеңіліп, чемпионат үшін «Akron Pros» командасына есе жіберді. Команданың көптеген үй ойындары «Staley Field» стадионында өткенімен, стадионда бар болғаны 1500 жанкүйер сыйып, билет сатудан жеткілікті пайда табу қиын болды. Жағдайды компания қызметкерлерінің билеттеріне 50 пайыздық жеңілдік алуы одан әрі ушықтырды. Халас қаржылық қиындықтарды жеңілдету үшін «Chicago Cardinals» командасына қарсы ойынды Чикагодағы «Cubs Park» стадионына көшіруге мәжбүр болды. Дегенмен, А.Е. Стейлидің қаржылық жағдайы нашарлай берді, ал компания 1920 жылғы маусымды 14 406,36 доллар зиянмен аяқтады. Өтемақы ретінде Джин Стейли командадан жаттығуларға жұмсалған 2,5 сағаттық еңбекті қайтаруды талап етті. 1921 жылдың наурыз айында Халас А.Е. Стейлидің спорт директоры болды. 1922 жылғы лига отырысында «Staleys» командасының меншік құқығына қатысты пікірталас туды. Халас пен оның серіктесі Датч Стернаман команданы басқарды, бірақ агент Билл Харли де солай етуге тырысты. APFA Стейлимен байланысқа шыққанда, ол Чикагоға көшу Халасқа команданың толық меншік құқығын беруді де қамтиды деп жауап берді. Лига иелері 8–2 дауыспен Халас/Стернаманның пайдасына шешім қабылдады. Кейіннен Халас команданың атын «Chicago Bears» деп өзгертті. Команданың иесі болмаса да, Стейли үнемі «Bears» командасының ойындарына қатысып, оларды «Трансплантаттар» деп атады. 1956 жылдың қазан айында А.Е. Стейлидің 50 жылдығын тойлау үшін Халас «Wrigley Field» стадионында «Bears»–«Baltimore Colts» ойынына «Стейли күнін» ұйымдастырды. «Bears» командасы компания қызметкерлері үшін 1000 орын резервтеді және 3–10 қыркүйек аралығында олар ғана билет сатып алуға рұқсат берді, ал «Wabash Railroad» компаниясы «Dearborn Station» станциясынан стадионға арнайы пойыз жіберді. Халас аман қалған «Staley» командаластарын ойынға және кешкі асқа шақырды. «Staley» – «Bears» командасының талисманы «Staley Da Bear» есімімен танымал.

In 1917, A. E. Staley's Fellowship Club formed a baseball team managed by future Baseball Hall of Famer Joe McGinnity. Gene Staley was a big sports fan, believing it helped build character and instill a sense of competition in his employees. Two years later, the Fellowship Club created a football counterpart. The players on both teams worked as semi professionals in his factory. The football team, nicknamed the Decatur Staleys and headed by a coach named Brennan, competed on the independent circuit in 1919; after losing its first game, the team won six in a row to go 6–1. In March 1920, George Halas, a minor league baseball and college football player, was invited by A. E. Staley superintendent George Chamberlain to head the football team. Halas agreed on the conditions that he may sign and invite his former teammates to play and work for the company, which Chamberlain accepted. "I was elated", Halas wrote in his autobiography. "I saw the offer as an exciting opportunity but did not suspect the tremendous future Mr. Staley was opening for me." Halas played for both the football and baseball teams in addition to working as a scale clerk. In the summer, he assisted in forming the American Professional Football Association (APFA), which would eventually become the National Football League. The Staleys went 10–1–2 in the 1920 season and lost out to the Akron Pros for the championship. Although much of the team's home games were played at Staley Field, the team struggled financially due to the stadium holding only 1,500 fans and not producing enough money from ticket sales. The situation was exacerbated by company employees receiving 50 percent discounts on their tickets. Halas elected to move a game against the Chicago Cardinals to Cubs Park in Chicago to alleviate monetary stress. Nevertheless, A. E. Staley's funding continued to drain, and the company ended the 1920 season having lost $14,406.36. In compensation, Gene Staley ordered the team to pay back the 2.5 hours of work that had been used to practice. Halas became A. E. Staley's athletic director in March 1921. During the 1922 league meeting, debate flared over the Staleys' ownership status. Halas and partner Dutch Sternaman ran the team, but agent Bill Harley also sought to do the same. When the APFA contacted Staley, he responded the move to Chicago also included Halas inheriting full ownership of the team. In an 8–2 vote, league owners decided in favor of Halas/Sternaman. Halas later renamed the team to the Chicago Bears. Although he no longer owned the team, Staley regularly attended Bears games and nicknamed them the "Transplants". In October 1956, to celebrate A. E. Staley's 50 year anniversary, Halas organized a "Staley Day" for the Bears–Baltimore Colts game at Wrigley Field. The Bears reserved 1,000 seats for company employees and allowed only them to purchase game tickets from September 3–10, while Wabash Railroad designated a special train from Dearborn Station to the stadium. Halas invited surviving Staley teammates to the game and an evening dinner,

Staley serves as the namesake of the Bears' mascot Staley Da Bear.

Декатур көлі

1922 жылы Джин Стейли Декатур қаласына 2800 акр жерді алып, 30 мильдік жағалауы бар, Иллинойс штатындағы ең үлкен жасанды су қоймасы – Декатур көлін құру жобасын ұсынды. Стейлиге күніне 19 миллион галлон сумен қамтамасыз ету үшін көл қажет болды. Егер қала жасанды көлдің құрылысына рұқсат бермесе, зауытын жабылып, Пеория қаласына (Иллинойс штаты) көшіретінін Стейли Декатур қалалық кеңесіне мәлімдеді. Декатур компанияға жобаны іске асыруға рұқсат берді және құрылыс 1922 жылы басталды.