Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Миндельхайм – Германияның Бавариясындағы Унтер-Алльгойдің шағын мемлекеті. 1467 жылға дейін ол Рехбергтің аумағының бір бөлігі болды, содан кейін Фрунсберг әулетінің иелігіне көшті. 1569 жылы барондыққа дейін көтерілді, 1586 жылы Максельрайне қосылды, 1618 жылы Лейхтенбергке қосылды, ал 1705 жылы Испания мұрагерлік соғысындағы қызметі үшін Джон Черчилль, Марлборо герцогы үшін княздық құрылды.
Mindelheim was a minor state of Unterallgäu in Bavaria, Germany. It was part of the territory of Rechberg until 1467 when it was made a Lordship for the House of Frundsberg. It was raised to a Barony in 1569, was annexed by Maxelrain in 1586, annexed by Leuchtenberg in 1618, and created a Principality for John Churchill, Duke of Marlborough, in 1705 for his service in the War of the Spanish Succession.
1705 Жаратылыс
Ұлы одақтың әскерлерінің бас қолбасшысы ретінде Марлбороның еңбегін мойындап, император Леопольд I 1704 жылы Марлбороны Киелі Рим империясының тәуелсіз князі етуді ұсынды. Ол 1704 жылғы 28 тамызда осы мәртебеге ие болды, содан кейін 1705 жылғы 18 қарашада император Иосиф I оны Миндельхайм князі етіп тағайындады және 1706 жылғы 24 мамырда императорлық диетада бұл атаққа ресми түрде бекітілді. Князьдік Швабиядағы императорлық жерлерден бөлініп шықты және шамамен он бес шаршы мильді құрады. Князьдіктен түскен табыс жылына шамамен 2000 фунт стерлингке жетеді, бұл 2019 жылы шамамен 475 000 фунтқа бағаланды. Марлборо өмірінде князьдікке бір рет қана, 1713 жылы сапар шекті және онда небәрі төрт күн қонақтап қайтты. Дегенмен, оның поддандылары оны жылы қабылдады. Ол сапары туралы: «Күткеннен әлдеқайда жақсы ұнады, бірақ онда тұруға лайық емес» деп жазды. 1713 жылы соғыс аяқталуына байланысты Миндельхайм Бавария сайлау округіне қосылуы мүмкін еді. Марлборо Миндельхаймды Таяу Австриядағы Неленбург графтығымен алмастыруға қол жеткізді, бірақ ол князьдік мәртебесіне көтерілмеді. Миндельхайм Утрехт шарты бойынша ресми түрде қосылды. Утрехт шарты нәтижесінде Миндельхайм княздығын жоғалтқаннан кейін, Джон Черчилль, Марлбороның 1-ші герцогін Неленбург князі ету туралы мәселе көтерілді. Алайда, Австрия заңнамасы тәуелсіз княздыққа көтерілуге рұқсат бермеді, сондықтан бұл жоспар 1717 жылы немесе одан кейін тоқтатылды. Осылайша, Неленбург ешқашан княздыққа айналмады және Киелі Рим империясының құрамына кірмеді. [1]
In recognition of Marlborough's efforts as commander in chief of the Grand Alliance's armies Emperor Leopold I proposed in 1704 to make Marlborough a sovereign prince of the Holy Roman Empire. He was created thus on 28 August 1704, then made Prince of Mindelheim on 18 November 1705 by Emperor Joseph I, and formally invested with this title on 24 May 1706 at the Imperial Diet. The principality was carved out of Imperial land in Swabia, and measured approximately fifteen square miles. The income from the Principality came to about £2,000 per annum, equivalent to about £475,000 in 2019. Marlborough visited the principality only once in his life, in 1713, and stayed a mere four days. However he was well received by his subjects. He wrote of his visit 'I liked much better than expected but not so, as to think of living there'. In 1713, as a conclusion of the war came about, Mindelheim was likely to be annexed by the Electorate of Bavaria. Marlborough succeeded in getting Mindelheim swapped for the county of Nellenburg in Further Austria, which was not elevated to be a principality. Mindelheim was duly annexed under the Treaty of Utrecht. After the Treaty of Utrecht led to the loss of his Principality of Mindelheim, it was discussed to make John Churchill, 1st Duke of Marlborough prince of Nellenburg. Austrian law did not allow for the elevation into a sovereign principality though, and the plan was dropped in or after 1717. Nellenburg, therefore, never became a principality or a state of the Holy Roman Empire. [1]