Адам Скотт Грейвс: Канадтық хоккейшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық хоккейші (1968 жылы туған)

Адам Скотт Грейвс (1968 жылдың 12 сәуірінде туған) – Канаданың бұрынғы кәсіби хоккейшісі. Ол Ұлттық хоккей лигасының (NHL) «Нью-Йорк Рейнджерс» командасында 10 маусым ойнады. Сонымен қатар, 1987 жылдан 2003 жылға дейін жалғасқан карьерасында «Детройт Ред Уингс», «Эдмонтон Ойлерс» және «Сан-Хосе Шаркс» командаларында да ойнады. Ол өзінің карьерасын 329 гол, 287 нәтижелі пас және 1224 минут айыппұлмен аяқтады. Қазіргі таңда ол «Нью-Йорк Рейнджерс» командасының жас ойыншыларды дамыту және қоғаммен байланыс жөніндегі арнайы кеңесшісі болып жұмыс істейді. Грейвс Текумсе қаласында дүниеге келіп, Торонтода өсті.

Ойын мансабы

Жас кезінде Грейвс 1981 жылы Квебек халықаралық пи-ви хоккей турниріне Торонтоның Вексфорд қаласынан шыққан жас хоккей командасымен қатысты. Грейвс Торонтоның туған жерінен солтүстікке қарай орналасқан Кинг Ситиде Юниор B хоккеймен айналыса бастады. 1985–86 жылдары Грейвс Онтарио хоккей лигасының (OHL) «Виндзор Спитфайрз» командасына қосылды және OHL-дегі жаңашыл маусымында ойын басына бір ұпайдан астам жинады. 1986 жылғы НХЛ драфтында «Детройт Ред Уингс» оны жалпы есеп бойынша 22-орынға таңдады. 1986–87 маусымы оның өркендеген кезеңі болды, ол «Спитфайрз» сапында 45 гол соқты. Ол командасын Мемориал кубогы турнирінде OHL чемпионатында жеңіске жеткізді. 1987–88 маусымында Грейвс негізінен «Спитфайрз» үшін ойнады, бірақ «Детройт» командасына тоғыз ойынға шақырылды. 1988–89 маусымы Грейвстің НХЛ-дегі тұрақты ойыншы ретіндегі алғашқы маусымы болды. Ол «Ред Уингс» сапында 56 ойын өткізді, сонымен қатар «Адирондак» кіші лига клубымен уақытын бөлісті, бірақ бар болғаны жеті гол соқты. «Ред Уингс» сапындағы қысқа мерзімдік өтетін уақытында, ол 1988–89 маусымында 60 және 1989–90 маусымында 13 айыппұл минуты жинады, Грейвс өте қиын ойыншы ретінде танылды, ол шектен шығып кететін. «Хоккей жекпе-жегі» сайтының мәліметінше, ол НХЛ карьерасында 52 жекпе-жекке қатысқан. 1989–90 маусымының 2 қарашасында Грейвс «Эдмонтон Ойлерс» командасымен ауқымды саудаға қатысты. Грейвспен бірге «Ойлерс» Петр Клима, Джо Мерфи және Джефф Шарплзді алды, олар Джимми Карсон, Кевин МакКлелланд және 1991 жылғы НХЛ драфтындағы «Эдмонтонның» бесінші раундының таңдау құқығына айырбасталды. Сол кезде Эдмонтонда бұл саудаға өкініш білдірілді, өйткені жоғары нәтиже көрсеткен Клима заңмен және есірткіге тәуелділік тарихымен байланысты болды, Шарплс иық жарақатынан кейін жазылып жатқан, ал Мерфи мен Грейвс жоғары драфт статусын ескере отырып, жеткіліксіз нәтиже көрсеткені саналды. «Ред Уингс» командасының бас менеджері Джим Девеллано Грейвстен айырылысқысы келмеді, бірақ Детройт аймағының тумасы Карсонды алуға тұрарлық деп санады. Бұл сауда «Ойлерс» үшін дереу нәтиже берді, өйткені Клима 30 голмен аяқтады, ал Грейвс пен Мерфи алдыңғы қатардағы ойыншылардың қатарын толықтырды. Грейвс плей-оффта 11 ұпай жинады, соның арқасында «Эдмонтон Ойлерс» командасы «Бостон Бруинс» командасын жеңіп, бесінші Стэнли кубогын жеңіп алды. «Бұл команданың тамаша атмосферасы болды», - деді Грейвс «Ойлерс» командасымен өткен қысқа уақыты туралы. «Біз лигадағы кез келген жігіттер сияқты бірге болдық. Әркім өзін команданың бір бөлігі ретінде сезінді, ешкім шетте қалғандай сезінбеді. Сондықтан командада кішкентай рөл атқарсаң да, бақытты едің. Сіз командаға қолыңыздан келгенше көмектесуге қуаныштысыз. Сіз қолыңыздан келгеннің бәрін жасадыңыз. Менде «Ойлерс» командасында өткен екі жыл туралы көптеген керемет естеліктер бар. Мен командамен бірге болған уақытымды өте жақсы өткіздім». Бірақ Грейвс «Ойлерс» командасында екі маусым ғана ойнады, содан кейін олар оған 1990–91 маусымының соңында еркін агент ретінде кетуге рұқсат берді. Ол «Нью-Йорк Рейнджерс» командасымен 5 жылға және 2,44 миллион долларға келісімшартқа қол қойды, онда ол бұрынғы «Эдмонтон Ойлерс» командасындағы Марк Мессье және Джефф Бьюкбумға қосылды. «Рейнджерс» командасының бас менеджері Нил Смит Грейвспен таныс, өйткені ол бұрын «Ред Уингс» командасының скаутинг директоры болып қызмет атқарған. 1991–92 маусымында Грейвс «Рейнджерс» командасымен алғашқы маусымында 26 гол соқты, командаға 105 ұпай жинауға көмектесті, президенттер кубогын жеңіп алды, бірақ плей-оффта үлкен көңіл көшірді. Грейвс лигадағы ең жақсы қорғанысшы форвард ретінде Франк Дж. Селк Трофи үшін дауыс беруде бесінші орын алды. Грейвстің өнерін Патрик дивизионының финалдағы 2-ші ойында «Питтсбург Пингвинс» командасына қарсы жекпе-жектегі сұмдық оқиғасы бүлдірді, ол супержұлдыз Марио Лемьеудің сол қолтығын екі қолмен соққымен сындырды. Лемьеу «Рейнджерс» командасының бас бапкері Роджер Нилсонның «бұл соққыны ойлап тапқанын» және оны бес ойынға шеттетуге себеп болғанын айтты. «Бұл қасақана болды, бұл туралы ешқандай күмән жоқ», - деді Лемьеу сол маусымдағы Стэнли кубогының финалында болған оқиға туралы. «Мен өмірде ешқашан осындай қатты соққы алған емеспін. Роджер Нилсон Грейвске мені қуып жетуді айтты деп айтпаймын, бірақ ол өз ойыншыларына мені қуып жетуді айтты». Грейвс ойынға кішігірім айыппұл төледі және 3-ойынға қатысуға рұқсат етілді, онда ол 6-5 үстеме жеңісінің алғашқы голын соқты. Ол серияның қалған бөлігіне тоқтатылғаннан кейін, «Пингвинс» келесі үш ойынды жеңіп, Стэнли кубогының чемпионы атанды. Грейвс 1992–93 маусымында 36 гол мен 65 ұпай жинап, жақсара бергенімен, «Рейнджерс» плей-оффқа шыға алмады. 1993–94 маусымында Грейвс 52 гол соқты, бұл «Нью-Йорк Рейнджерс» франшизасының бір маусымдағы ең көп голдың рекордын орнатты. (Жаромир Ягр кейін 2005–06 маусымында 54 гол соқты). 1994 жылдың көктемінде Грейвс «Рейнджерс» командасына 1939–40 маусымынан бері алғаш рет Стэнли кубогын жеңіп беруге көмектесті. Грейвс НХЛ-дің екінші «Жұлдыз командасына» сол қанаттың позициясында кірді және қайырымдылық істерімен айналысқаны үшін «Кинг Клэнси мемориалдық кубогының» иегері атанды. Грейвс «Ойлерс» командасының династиясының жеті түлегінің бірі, ол 1993–94 жылғы «Нью-Йорк Рейнджерс» командасымен Стэнли кубогын жеңіп алды, олар Джефф Бьюкбум, Гленн Андерсон, Кевин Лоу, Крейг МакТавиш, Марк Мессье және Эса Тикканен. Грейвс «Рейнджерс» командасымен өтетін уақытында өнімді болды, 1999–2000 маусымына дейін 20-дан 30 гол соққан ойыншылардың қатарында болды. «Рейнджерс» 1993–94 маусымының гүлденген кезеңіне оралмаса да, Грейвс команданың ең танымал ойыншыларының бірі болып қала берді. 2001 жылы «Билл Мастертон кубогын» жеңіп алғаннан кейін, ол «Сан-Хосе Шаркс» командасына Микаэль Самуэльссон мен Кристиан Госселинге айырбасталды. Грейвс «Шаркс» ұйымында екі жыл ойнады, барлығы 49 ұпай жинады, содан кейін 2004 жылдың сәуір айында карьерасын аяқтады. Қазіргі уақытта Грейвс «Нью-Йорк Рейнджерс» командасының жас хоккейшілер лагерінде оқытушы болып жұмыс істейді.

As a youth, Graves played in the 1981 Quebec International Pee Wee Hockey Tournament with a minor ice hockey team from Wexford, Toronto. Graves started playing Junior B hockey with King City, Ontario, north of his birthplace in Toronto. Graves then joined the Windsor Spitfires of the Ontario Hockey League (OHL) in 1985–86 and averaged over one point per game as a rookie in the OHL. He was drafted 22nd overall by the Detroit Red Wings in the 1986 NHL Entry Draft. The 1986–87 season was his breakout year, when he scored 45 goals for the Spitfires. He led his team to the OHL championship in the Memorial Cup tournament. In the 1987–88 season, Graves played primarily for the Spitfires, but was called up to play nine games with Detroit. The 1988–89 season would be Graves' first season as an NHL regular. He played in 56 games for the Red Wings while splitting time with the Adirondack minor league club, but was only able to score seven goals. During his brief tenure with the Red Wings, with whom he amassed 60 penalty minutes in 1988–89 and 13 in 1989–90, Graves earned the reputation as an agitator who played on the edge and often went over it. According to Hockeyfights. com, he took part in 52 fights in his NHL career. On November 2 of the 1989 90 campaign, Graves was involved in a blockbuster trade with the Edmonton Oilers. Along with Graves, the Oilers received Petr Klima, Joe Murphy and Jeff Sharples in exchange for Jimmy Carson, Kevin McClelland and Edmonton's fifth round draft pick in the 1991 NHL Entry Draft. The trade was lamented at the time in Edmonton — the high scoring Klima had run ins with the law and a history of substance abuse, Sharples was coming off a shoulder injury, and Murphy and Graves were considered to be underachievers given their high draft status. Red Wings general manager Jim Devellano was reluctant to part with Graves, but felt that obtaining Detroit area native Carson was worth it. The trade paid immediate dividends for the Oilers, as Klima finished with 30 goals, while Graves and Murphy provided depth up front. Graves would go on to score 11 points in the playoffs, en route to defeating the Boston Bruins for the Edmonton Oilers' fifth Stanley Cup. "It was such an excellent team atmosphere," said Graves of his brief stint with the Oilers. "We were together as any group of guys in the league. Everyone felt that they were a part of the team no one felt left out. Because of that, even if you had a small role on the team, you were happy. You were glad to be able to give whatever little you could to the team. You did everything you could. I have many wonderful memories in my two years with the Oilers. I thoroughly enjoyed my time with the team." But Graves spent only two seasons with the Oilers before they allowed him to leave as a free agent at the conclusion of the 1990–91 campaign. He signed an offer sheet for five years and $2.44 million with the New York Rangers, where he would join former Edmonton Oilers teammates Mark Messier and Jeff Beukeboom. Neil Smith, the general manager of the Rangers, was familiar with Graves, having earlier served as the Red Wings' director of scouting. In 1991 92, Graves' first season with the Rangers, he scored 26 goals, helping the team to a 105 point, Presidents' Trophy winning regular season that was punctuated by a major disappointment in the playoffs. Graves finished fifth in the voting for the Frank J. Selke Trophy as the best defensive forward in the league. Graves performance was marred by an ugly incident in Game 2 of the Patrick Division finals against the Pittsburgh Penguins, when he fractured the left wrist of superstar Mario Lemieux with a vicious two handed swing of his stick. Lemieux was adamant that Rangers head coach Roger Neilson had "engineered a hit" that sidelined him for five games. "It was intentional, no question about it," Lemieux said of the incident during the Stanley Cup finals that season. "I've never been hit that hard in my life. I'm not saying Roger Neilson told Graves to go after me, but he told his players to go after me." Graves was assessed only a minor penalty on the play and allowed to take part in Game 3, in which he scored the first goal of a 6 5 overtime victory. After he was suspended for the remainder of the series, the Penguins rallied to win the next three games and the series on the way to the Stanley Cup championship. Although Graves continued to improve in the 1992–93 season, tallying 36 goals and 65 points, the Rangers failed to make the playoffs. During the 1993–94 season, Graves scored 52 goals, setting a New York Rangers' franchise record for most goals in a season. (Jaromír Jágr would later score 54 in 2005–06). In the spring of 1994, Graves helped the Rangers win their first Stanley Cup since the 1939–40 season. Graves was awarded a roster spot on the NHL's second All Star team at the position of left wing, and was the recipient of the King Clancy Memorial Trophy in recognition of his continuing work with charitable causes. Graves is one of the seven alumni of the Oilers dynasty to win the Stanley Cup with the 1993–94 New York Rangers, along with Jeff Beukeboom, Glenn Anderson, Kevin Lowe, Craig MacTavish, Mark Messier and Esa Tikkanen. Graves remained productive during his tenure with the Rangers, being a consistent 20 to 30 goal scorer until the 1999–2000 campaign. Although the Rangers would not return to the hey day of their 1993–94 campaign, Graves remained one of the team's most popular players. After winning the Bill Masterton Trophy in 2001, he was traded to the San Jose Sharks in exchange for Mikael Samuelsson and Christian Gosselin. Graves played with the Sharks organization for two years, totalling 49 total points, before announcing his retirement in April 2004. Currently, Graves is an instructor at the New York Rangers' youth hockey camp.

Жеке өмір

Грейвс Торонтода (Солтүстік Йорк) және Онтарио штатының Каледон қаласында Роберт Генри (Торонтоның Кэббагетаун ауданында қызмет еткен полиция қызметкері, 2000 жылы қайтыс болды) және Линда София (Сурджонер) Грейвспен (2013 жылы қайтыс болды) бірге өсті. Грейвстің екі үлкен әпкесі – Риченда мен Линетт, сондай-ақ асырап алынған кіші әйелі Марк бар. Грейвс отбасы сонымен қатар 40-қа дейін балаға бауыр бағып алған. Ол әйелі Вайолетпен төрт баланың әкесі. Олар Онтарио штатының Оуквилл қаласында тұрады.

Марапаттар

1993–94 маусымда Грейвс Кинг Клэнси Мемориалдық трофейімен марапатталды, ол жыл сайын көшбасшылық қасиеттерін ең жақсы көрсететін немесе қоғамына елеулі гуманитарлық үлес қосқан НХЛ ойыншысына табыс етіледі. Грейвс сондай-ақ 1999–2000 маусымында НХЛ қорының сыйлығын жеңіп алды. Бұл сыйлық жыл сайын хоккейдің негізгі құндылықтарын, адалдығын және командалық жұмысты қолданып, қоғамдағы адамдардың өмірін жақсартатын ойыншыға беріледі. 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1998–99 және 1999–2000 маусымдарында Грейвс Стивен Макдональд сыйлығын алды, ол жыл сайын өкілдігін асырып, міндеттемесінен тыс қызмет атқарған «Рейнджерс» ойыншысына беріледі және парализі бар Нью-Йорк полиция департаментінің офицері Стивен Макдональдтың құрметіне аталған. Ойыншылардың таңдауымен үздік «командалық ойыншы» деп танылған «Ойыншылар сыйлығын» Грейвс 1991–92, 1992–93, 1994–95 және 1998–99 жылдары жеңіп алды. 1992–93 және 1993–94 маусымдарында Грейвс «Рейнджерс» командасының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды, ол медиа талқылауымен команданың ең құнды ойыншысы ретінде беріледі. Сондай-ақ 1992–93 маусымында Грейвске «Рейнджерс жақсы жігіті» сыйлығы табыс етілді. «Рейнджерс» командасы Стэнли кубогын жеңіп алған маусымда Грейвс Франк Баучер трофейімен марапатталды, ол «Рейнджерс» жанкүйерлер клубының мұз үстінде және одан тыс жерде ең танымал ойыншысына беріледі. Тағы бір жанкүйерлер клубының сыйлығы – 1995–96, 1996–97 және 1999–2000 маусымдарында «Рейнджерс жанкүйерлер клубының Сэйл Сайдель еске алу сыйлығы» табыс етілді. Бұл сыйлық мұз үстінде және одан тыс жердегі адалдығы үшін беріледі. 1993 жылы Грейвс «Crumb Bum Award» сыйлығын да жеңіп алды, ол жыл сайын Нью-Йорк жастарына көрсеткен қызметі үшін медиа талқылауымен беріледі. Грейвс тағы бір «Жақсы жігіт» сыйлығын 2000 жылы The Sporting News-тен жеңіп алды. Бұл сыйлық, Al Leiter, Troy Aikman және Terry Cummings сияқты басқа да кәсіби спортшылармен бірге, қайырымдылық және қоғамдық қызметке арналған еңбектері үшін табыс етілді. Қазір Грейвс Нью-Йорк Рейнджерс жасөспірімдер хоккей лагерінде нұсқаушы болып жұмыс істейді. Ол лагерьге қатысатын жастарға мақтаныш сезімін сіңіруге баса назар аударады. Ол сондай-ақ 2000–01 маусымында Билл Мастертон Мемориалдық трофейін жеңіп алды. 2009 жылдың 3 ақпанында Нью-Йорк Рейнджерс командасы Грейвстің 9 нөмірі бар жейдесін зейнеткерлікке шығарды, ол Атланта Трэшерс командасына қарсы өткен ойын алдында 1994 жылғы Стэнли кубогының жеңімпаздары Брайан Литч, Марк Мессье және Майк Рихтермен бірге, сондай-ақ «Рейнджерс» командасының ұлылары Род Гилберт пен Эд Джакоминмен бірге Мэдисон Сквер Гарденнің шатырына ілінді. Грейвстің #9 нөмірі оның жас хоккей командасы – Виндзор Спитфайрз командасы да зейнеткерлікке шығарды. 2009 жылы жарық көрген «100 Ranger Greats» кітабында авторлар Грейвсті команданың алғашқы 82 маусымында ойнаған 901 «Нью-Йорк Рейнджерс» ойыншысының арасында 13-орынға қойды.

During the 1993–94 season, Graves was awarded with the King Clancy Memorial Trophy which is given annually to the NHL player who best exemplifies leadership qualities or has made a noteworthy humanitarian contribution to his community. Graves also won the NHL foundation award during the 1999–2000 season. This award is given annually to the player who applies core values of hockey, commitment and teamwork to enrich the lives of people in the community. During the 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1998–99 and 1999–2000 seasons, Graves received the Steven McDonald Award, given annually to the Rangers player who goes "above and beyond the call of duty", named after a paralyzed New York Police Department officer Steven McDonald. The Players' Player Award which is given to the best "team player" as voted on by the players was also won by Graves in 1991–92, 1992–93, 1994–95 and 1998–99. In the 1992–93 and 1993–94 seasons, Graves won the Rangers Most Valuable Player Award given to the Rangers most valuable player as voted on by the media. Also during the 1992–93 season, Graves was given the "Rangers Good Guy" award. During the Rangers' Stanley Cup winning season, Graves was awarded the Frank Boucher Trophy, given by the Rangers Fan Club given to the most popular player on and off the ice. Yet another fan club award Graves was awarded the "Rangers Fan Club Ceil Saidel Memorial Award" during the 1995–96, 1996–97 and 1999–2000 seasons. This award is for dedication on and off the ice. In 1993, Graves also awarded the "Crumb Bum Award" given annually for services to New York youngsters as voted on by the media. Another "Good Guy" award Graves won was The Sporting News "Good guy" award in 2000. Along with other professional athletes such as Al Leiter, Troy Aikman and Terry Cummings this award was given to charitable and community service efforts. Graves is now an instructor at the New York Rangers youth hockey camp. He focuses on instilling pride in the youngsters attending the camp. He also won the Bill Masterton Memorial Trophy in the 2000–01 season. On February 3, 2009, the New York Rangers retired Graves' No. 9 jersey before a game against the Atlanta Thrashers, joining fellow 1994 Stanley Cup champion teammates Brian Leetch, Mark Messier and Mike Richter as well as Ranger greats Rod Gilbert and Ed Giacomin in the rafters of Madison Square Garden. #9 was also retired for Graves by his junior hockey team, the Windsor Spitfires. In the 2009 book 100 Ranger Greats, the authors ranked Graves at No. 13 all time of the 901 New York Rangers who had played during the team's first 82 seasons.

Транзакциялар

1989 жылдың 2 қарашасы: «Детройт Ред Уингс» клубы Петр Клима, Джо Мерфи және Джефф Шарплзбен бірге Джимми Карсон, Кевин МакКлелланд және «Эдмонтонның» 1991 жылғы 5-ші раундтағы таңдау құқығына айырбасталып, «Эдмонтон Ойлерс» клубына өткізілді. 1991 жылдың 3 қыркүйегі: «Нью-Йорк Рейнджерс» клубымен еркін агент ретінде келісім шарт жасасты. 2001 жыл: «Нью-Йорк Рейнджерс» клубы Микаэль Самуэльссон үшін болашақ компенсациямен «Сан-Хосе Шаркс» клубына сатылды.