Кіріспе
Чарльз Абрахам Халлек (22 тамыз 1900 – 3 наурыз 1986) – американдық саясаткер (1900–1986). Ол Индиана штатының екінші сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасының республикалық партиясының жетекшісі болды.
Charles Abraham Halleck (August 22, 1900 – March 3, 1986) was an American politician. He was the Republican leader of the United States House of Representatives from the second district of Indiana.
Ерте өмір және білім
Халлек Индиана штатының Джаспер округіне жақын ДеМотте қаласында Абрахам мен Лура (құрметті аты Люс) Халлектердің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясының жаяу әскерінде қызмет етті. Әскери қызметтен кейін Халлек Блумингтондағы Индиана университетінде білім алды. 1924 жылы Халлек адвокаттық коллегияға қабылданды және Индиана штатының Ренсселэр қаласында жеке практикамен айналыса бастады. 1924 жылдан 1934 жылға дейін ол 13-ші округтік соттың прокуроры қызметін атқарды.
Мансап
1935 жылы Халлек, Конгресске сайлануға дайындалып, қайтыс болған Фредерик Лэндистің орнын толтыру үшін сайланды және 1969 жылға дейін осы лауазымда қалды. Консервативті коалицияның белгілі бір мүшесі болған ол, 1946 және 1952 жылғы сайлаулардан кейін Палатаның көпшілік көшбасшысы болды. 1959-1964 жылдары Палатадағы азшылық көшбасшысы қызметін атқарды. Азшылық көшбасшысы ретінде Палатадағы республикашылдарды басқарды. Халлек өзінің мансабындағы ең жарқын сәттердің бірі – 1940 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Индиана штатынан Венделл Уилкиені ұсынған кез екенін айтты. Ол сөйлеген сөзіне әртүрлі реакция болғанын мойындап: «Бұл сөзім үшін бұрын ешқашан естімегендей көп сынап, мақтағандар болды», – деді. 1944 жылы, Томас Дьюи Республикалық партияның президенттік үміткері болып тағайындалмас бұрын, Халлек Ұлттық Республикалық Конгресс Комитетінің жаңа төрағасы ретінде Чикагодағы партия жиынында сөз сөйледі. Ол демократтардың «өзенді кешіп өтетін кезде жылқыны ауыстырма» деген сөзін қабылдамады және республикалық президент Джордж С. Маршалл, Дуайт Эйзенхауэр, Дуглас Макартур және Уильям Ф. Хэлсиді әскери лауазымдарында қалдыратынын мәлімдеді. Ол «Жаңа мәміле» деп аталатын нәрсені сынады, оны «біздің тоңазытқыштарымызға тыңшылық ету» деп сипаттады, бұл Бағаларды Басқару Жөніндегі кеңсе мен рациондауға сілтеме жасады. Халлек американдықтар «Вашингтондағы бюрократ қалағандай емес, Құдай қалағандай өмір сүрсін» деді. Халлек айтуынша, 1948 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Индиана делегациясының қолдауын қамтамасыз етсе, 1948 жылғы президенттік сайлауда Томас Дьюидің вице-президенттік үміткері болуы мүмкін екені туралы әңгімелер тарады. Бірақ Дьюи Калифорния губернаторы Эрл Уорренды таңдады. Дьюи-Уоррен таңдымы қараша айында демократтардың Трумэн-Баркли таңдымына күтпегендей жеңіліске ұшырады. 1959 жылы Эйзенхауэрдің аяқталған танымалдылығы демократтарға Палатадағы басымдығын сақтап қалуға мүмкіндік берді. Халлек, Конгресс республикашылары арасындағы беделі мен Эйзенхауэр мен Ричард Никсонның жиі жария түрде қолдауының арқасында, Джозеф В. Мартиннің 20 жылдық басшылығына сәтті қарсылық көрсетіп, АҚШ Өкілдер палатасының ресми азшылық көшбасшысы лауазымын үш мерзімге иеленді. Ол демократтар Джон Ф. Кеннеди мен Линдон Джонсонның либералдық әлеуметтік ұсыныстарына қарсы болды және Вьетнам соғысын қолдады, бірақ 1957, 1960 және 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарға, сондай-ақ АҚШ Конституциясының 24-ші түзетуіне және 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңға дауыс берді. Халлек 1968 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға қатысты Палатаның бастапқы қарарына 1967 жылдың 16 тамызында жақтас дауыс берді, бірақ 1968 жылдың 10 сәуірінде заңға Сенат енгізген түзетуге қарсы дауыс берді. Сенатор Эверетт Дирксенмен бірге ол 1960-шы жылдардың көп бөлігінде Республикалық партияның бейнесі болды және екеуі де телеарналардағы жаңалықтар мен әңгімелерде жиі пайда болды. Баспасөз олардың бірлескен сұхбаттарын ойнақы түрде «Эв және Чарли шоуы» деп атады. 1964 жылғы сайлаудағы ауыр жеңілістен кейін Халлек, «Жас түріктердің» үміткері Джеральд Фордқа азшылық көшбасшысы лауазымын беруге мәжбүр болды.
Halleck noted that a highlight of his career came at the 1940 Republican National Convention, when he nominated another person from Indiana, Wendell Willkie. Noting the mixed reception he got, Halleck said, "I got more brickbats and more bouquets over that speech than any other I've ever made." In 1944, even before Thomas Dewey was named as the Republican presidential nominee, Halleck, as the new chairman of the National Republican Congressional Committee, addressed a party gathering in Chicago. He rejected the Democratic "don't change horses while crossing the stream" mantra and declared that a Republican president would retain George C. Marshall, Dwight Eisenhower, Douglas MacArthur, and William F. Halsey in their military positions. He attacked what he called the New Deal "snooping into our ice boxes," a reference to the Office of Price Administration and rationing. Halleck said that Americans should "live again as God meant us to live and not as some bureaucrat in Washington would like us to live." According to Halleck, he was rumored to be Thomas Dewey's vice presidential nominee in Dewey's second general election campaign in 1948 if Halleck guaranteed the support of the Indiana delegation at the 1948 Republican National Convention. In the end, Dewey selected the governor of California, Earl Warren. The Dewey Warren ticket surprisingly narrowly lost that November, to the Democratic Truman Barkley ticket. In 1959, with the declining popularity of Eisenhower enabling Democrats to maintain their hold on the House, Halleck parlayed his following among Congressional Republicans and the frequent public approval of Eisenhower and Richard Nixon into a successful challenge to the 20 year reign of Joseph W. Martin Jr. as the leader of House Republicans, beginning a three term stint as the official Minority Leader of the United States House of Representatives. He was a strong opponent of the liberal social proposals of Democrats John F. Kennedy and Lyndon Johnson and supported the Vietnam War, but voted in favor of the Civil Rights Acts of 1957, 1960, and 1964, as well as the 24th Amendment to the U. S. Constitution and the Voting Rights Act of 1965. Halleck voted in favor of the initial House resolution for the Civil Rights Act of 1968 on August 16, 1967, but voted against the Senate amendment to the bill on April 10, 1968. Along with Senator Everett Dirksen, he was the face of the Republican Party in most of the 1960s, and both made frequent appearances on television news and talk programs. The press jocularly nicknamed his joint appearances with Everett Dirksen as "The Ev & Charlie Show." After the heavy election setbacks of 1964, Halleck was defeated in his bid to remain Minority Leader by Gerald Ford, who was the nominee of the Young Turks.
Мұра
1983 жылы АҚШ президенті Рональд Рейган Индиана штатының Лафайетте қаласындағы Федералды округтік сот ғимаратына Чарльз А. Холлек федералды ғимараты деген жаңа ат берген заңға қол қойды. Индиана штатындағы Сент-Джозеф колледжіндегі Чарльз Халлек студенттік орталығы оның құрметіне аталды. 2016 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
Жеке өмір
1927 жылы Халлек Бланш Аннетта Уайтқа үйленді, ол 1973 жылы қайтыс болды. Олардың Чарльз У. және Патрисия есімді екі баласы болды. Оның ұлы Чарльз В. Халлек Вашингтон қаласында адвокат болып жұмыс істеді және Колумбия округі Жоғарғы сотының судьясы болды.
Өлім
Халлек 1986 жылдың 3 наурызында Индиана штатының Лафайетте қаласында қайтыс болды және Ренсселэрде әйелінің қабіріне жақын жерленген.
Танымал мәдениетте
1974 жылы теледидарға арналған "Октябрь зымырандары" фильмінде актер Артур Франц Галлек рөлін ойнады. Бұл фильм Джон Ф. Кеннеди және Куба зымырандық дағдарысына негізделген көркем шығарма.