Кіріспе
Геологияда Кародок сериясы – 1839 жылы Родерик Мёрчисонның Англияның Шропшир округындағы Каер Кародоктың құмтас қабаттары үшін енгізген атау. Бұл Ордвик жүйесінің алты бөлігінің (көтерілу ретімен) бесіншісі болып табылады және Кародокий дәуірінде (458–448 миллион жыл бұрын) бүкіл әлемде қалыптасқан барлық тау жыныстарын қамтиды. Мёрчисонның Кародок сериясының шектері кейіннен біршама өзгертілді, ал Чарльз Лапворттың жұмысы арқасында серияның бірнеше бөлімдері граптолиттік аймақтар арқылы нақты анықталды. Бұл аймақтар Солтүстік Уэльстегі сол жастағы тау жыныстарындағы аймақтармен сәйкес келеді – Бала сериясы. Геологтар Ордвик жүйесінің жоғарғы субстадиясын сипаттағанда Бала немесе Кародок серияларын жиі алмастырып қолданады. Кародок округының Ордвик жыныстары төмендегідей қабаттарға бөлінген: Тринуклеус тақталары, Актон Скотт қабаттары, Лонгвилл тулары, Чатвелл және Саудли құмтастары, Харнаж тақталары және Хоар Эдж қиыршықтары мен әктас. Сол округтегі Корндон округында Кародок сериясы Маррингтон күл және тақталары тобымен және олардың астындағы Спай Вуд тобымен көрсетілген; бұл екі қабаттар тобы кейде Чирбери сериясы деп аталады. Брейдден округында құнарсыз Криггион тақталары, күл және андезит ағындары бар. Көл округында Конистон әктас сериясы Жоғарғы Кародоцианды көрсетеді, ал төменгі бөлігі үлкен Бороудейл жанартаулық тас сериясының бір бөлігімен толтырылған. Конистон әктас сериясы келесі бөлімдерді қамтиды: Эшгилл тобы (Эшгилл тақталары және Ставроцефалус әктасы), Киссли әктасы, Следдейл тобы (Эпплтуэйт қабаттары), Жоғарғы Конистон әктас конгломераты, Ярлсайд риолиті, стий энд қабаттары = Төменгі Конистон әктасы, Роман Фелл тобы (Корона қабаттары). Дафтон және Дригилл тақталары Следдейл тобымен эквивалентті. Кародок дәуіріне жататын тау жыныстары Оңтүстік Шотландияда жақсы дамыған; Жирван округында олар Ардмиллан сериясы ретінде сипатталған, жоғарғы бөлігінде Драммок тобы мен Баррен Флагстоун тобы, ал төменгі бөлігінде Уайтхаус, Ардуэлл және Балклачи тобы бар. Сол сияқты, Оңтүстік және Орталық аймақта, Пиблсшир, Айршир және Дамфрисширде Жоғарғы және Төменгі Хартфелл сериясы деп белгіленген екі бөлім танылады. Ирландияда Кародок немесе Бала сериясы Дублинге жақын Портрейннің және Кильдар креслосының әктастарымен, Вексфордтың Баллимони сериясымен және Даун графтығының Карнелия тақталарымен көрсетілген. Лу Маск округында осы жастағы қабаттар, Уэльстегідей, жанартау лавасы мен туфпен қабаттасқан. Басқа да жерлер Тайрон, Мит және Лут округтерінде, сондай-ақ Ламбай аралында белгілі.
Kiesley limestone. Sleddale group (Applethwaite beds) Upper Coniston limestone conglomerate; Yarlside rhyolite; stye end beds=Lower Coniston limestone. Roman Fell group (Corona beds). The Dufton shales and Drygill shales are equivalents of the Sleddale group. Rocks of Caradoc age are well developed in southern Scotland; in the Girvan district they have been described as the Ardmillan series with the Drummock group and Barren Flagstone group in the upper portion, and the Whitehouse, Ardwell and Balclatchie groups in the lower part. Similarly, two divisions, known as the Upper and Lower Hartfell series, are recognized in the southern and central area, in Peeblesshire, Ayrshire and Dumfriesshire. In Ireland the Caradoc or Bala series is represented by the limestones of Portraine near Dublin and of the Chair of Kildare; by the Ballymoney series of Wexford and Carnalea shales of County Down. In the Lough Mask district beds of this age are found, as in Wales, interstratified with volcanic lavas and tuffs. Other localities are known in counties Tyrone, Meath and Louth, also in Lambay Island.
Бала сериясының алғашқы сипаттамалары
Бала сериясы Уэльстің солтүстігіндегі Гвинедд аймағындағы Бала маңында кездесетін қара сланцтар мен құмтастардың жиынтығы ретінде сипатталды, олардың арасында әктас қабаттары бар. Оны алғаш рет Адам Седжвик сипаттаған, ол оны өзінің кембрий жүйесінің жоғарғы бөлігі деп есептеген. Бала әктасының қалыңдығы 20-ден 40 футқа (12 метрге) жетеді және Солтүстік Уэльстің көп бөлігінде оңай танылады. Типтік аймақтағы серия Hirnant әктасынан тұрады, ол жұқа, тұрақсыз қабат, ол 1400 фут (427 метр) қашықтықтағы сланцтардан бөлінген. Бұл әктастың төменгі жағында тағы да сланцтар мен жанартаулық тау жыныстары орналасқан. Соңғылары Сноудон аймағында бірнеше мың фут қалыңдықтағы туф пен фелситтік лаваның ірі, бір мезгілдегі шөгінділерімен ұсынылған. Оңтүстік Уэльсте Бала сериясы төмендегідей қабаттардан тұрады: Тринуклеус сетикорнис қабаттары (Слейд қабаттары, Редхилл тақталары және Шоулшук әктасы), Робестон Уатен қабаттары және Дикранограплус тақталары. Типтік граптолиттер жоғарғы бөлігінде Dicellograptus anceps және D. complanatus; ал төменгі бөлігінде Pleurograptus linearis және Dicranograptus clingani түрлеріне жатады.