Кіріспе

Ашық борлы төбелер аймағы – географиялық ерекшелік.

Даунленд, борлы төбелер, борлы төбелер немесе жай ғана төбелер – бұл Солтүстік Даунс сияқты ашық борлы төбелердің кеңістіктері. Бұл термин Англияның оңтүстігінде бор тау жынысының жер бетіне шығып жатқан ерекше ландшафтын сипаттау үшін қолданылады. "Төбелер" атауы ежелгі ағылшын тіліндегі "dun" сөзінен шыққан, ол "төбе" деген мағынаны білдіреді.

Тарату

Оңтүстік Англиядағы ең үлкен төмендік аймағын негізінен Уилтширдегі Солсбери жазығы құрайды. Оңтүстік-батысқа қарай төмендіктер Кранборн Чейз арқылы Дорсетке – Дорсет Даунс ретінде, ал оңтүстікке қарай Гэмпшир арқылы – Гэмпшир Даунс ретінде Уайт аралына дейін жалғасады. Солтүстік-шығысқа қарай төмендіктер Беркшир Даунс және Чилтерн Хиллс бойымен, Беркшир, Оксфордшир, Букингемшир, Гертфордшир, Бедфордширдің бір бөлігі арқылы және Кембриджширге дейін созылады. Шығыс жағында төмендіктер Суррей, Кент және Үлкен Лондонның бір бөлігінде, Уэльдтің солтүстігінде орналасқан және Солтүстік Даунс аймағын құрайды. Оңтүстік-шығысқа қарай төмендіктер Батыс Суссекс және Шығыс Суссекске – Оңтүстік Даунс ретінде жалғасады. Олардың құрамында микроскопиялық кокколиттер және басқа ұсақ түйіршікті қазба қалдықтары микролит саз матрицасында кездеседі. Сондай-ақ, диагенез кезінде жылжыған және флинттерді құраған, негізінен губка шұңғылдарынан аз мөлшерде кремний жиналды. Бор тобы төменгі кредалық өткізбес Гаульт сазының үстіне немесе Гаульт сазының үстіндегі өткізгіш Үстіңгі Жасыл құм формациясының үстіне тікелей орналасқан. Оңтүстік Англиядағы бор шөгіндісі Альпілік тау жасалуының алыс әсерінен көтеріліп, жарылып, сынылып, бүкілген. Жарылу бордың су өткізгіштігін күрт арттырды, осылайша ол маңызды су жинағышқа айналды. Триас кезеңінен ерте креда дәуіріне дейін жарылыстардан пайда болған шөгінді алаптар, кейінгі палеоген және миоцен кезеңдерінде кері бұрылып, Велден антиклині және Портленд-Уайт моноклині сияқты құрылымдардың қалыптасуына әкелді. Кейінгі эрозия төмендік ландшафтының ерекше тізбектерін жасады. Ландшафт соңғы мұз дәуірінде пайда болған мұздықтардың оңтүстік жиегіне жақындығының арқасында квартерлік кезеңде одан әрі өзгерді. Бұл перигляциалдық әсерлерге бордың едәуір мөлшерде еруі және мұздаған топырақ пен қардың еруі нәтижесінде қазіргі аңғарлардың өзгеруі кірді.

Құрылу

Қайың тастар жер бетіне шыққанда төмендіктер пайда болады. Қайың әкпенің баяу эрозиялануы нәтижесінде ерекше дөңгелек төбелер мен аңғарлар қалыптасады. Англияның оңтүстігіндегі бор дәуірінің әктас қабаты көлбеу болғандықтан, әктас төбелердің бір жағында көлбеу, тік беткейлер жиі кездеседі, ал екінші жағында әлдеқайда жұмсақ, көлбеу болады. Төмендіктер теңізбен қосылған жерлерде, Довердің ақ жартастары және Бичи Хед сияқты ерекше ақ әктас жартастар пайда болады. Көптеген топырақтарда оңай ажыратылатын қабаттар немесе топырақ горизонттары болса, крейдалық рендзина топырағы тек қана қараңғы, гумусқа толы беткі қабатынан тұрады, ол кішкентай әктас кесектерін қамтитын ақшыл қоңыр төбелік шөгінділер арқылы әктастың өзінің ақ түсіне дейін өтеді. Бұл негізінен әктастың 98% кальций карбонатынан тұруына және аңғарларда кең таралған топырақ құраушы минералдардың – саздың жоқтығына байланысты. Әктас төмендіктерінің тік беткейлерінде бір-екі фут биіктіктегі шөппен жабылған көлденең баспалдақтар пайда болады. Мал мен қойдың жүріп-тұруымен олардың белгілілігі күшейтілгенімен, бұл террассеттер (әдетте қой жолдары деп аталады) топырақтың төмен қарай жылжуымен, яғни топырақ сырғанауымен қалыптасқан.

Тіршілік ету ортасы

Қышқылды төбелердегі басым мекендеу ортасы – әдетте мал және жабайы жануарлардың жаюы арқылы қалыптасқан карбонатты шөптекті далалар. Қышқылды төбелердің топырағының азық заттарға кедейлігі, беткейдің тік болуы және топырақтың жұқа болуы себепті, қарқынды ауыл шаруашылығы, бағбандарын өрістеу немесе құрылыс салуға көбінесе жарамсыз. Осы себепті, басқа, өңдеуге оңай жерлер жыртылып немесе қайта егілген кезде, төбелер көбінесе өңделмеген күйінде сақталған. Мұндай жұқа топырақ құрылымы төбелік экожүйелерді өте нәзік және оңай жойылатын етеді. Қазіргі заманғы техникалар мен тыңайтқыштардың қолданылуы бұрын өңделмеген төбелерді егіншілікке пайдалануға мүмкіндік берді, ал кең жайылымдардың азаюы төбелердің көптеген бөліктерінің өңделмеген немесе жайылымдық емес жерлерге айналып, бұталарға немесе сирек кездесетін басқа да мекендеу орталарына айналуына, нәзік карбонатты шөптекті далаларды жоюға әкеп соқты. Ұлыбританиядағы жазық карбонатты шөптекті далалардың ауданы ХХ ғасырдың ортасынан бері күрт азайды. Нақты деректер жоқ, бірақ Англиядағы қышқылды төбелердің 1966 және 1980 жылдары сараланған үлгісі сол кезеңде 20% жоғалғанын көрсетті, ал Дорсеттегі карбонатты шөптекті далаларды бағалау нәтижесінде 1950-жылдардың ортасынан 1990-жылдардың басына дейін 50% -дан астам жоғалғаны анықталды. Қалған қышқылды төбелердің көп бөлігі болашақтағы құрылысқа қарсы қорғалып, олардың бірегей биологиялық әртүрлілігін сақтау үшін қорғауға алынды.