Топырақ сіңіру қабілетін анықтау тесті

Кіріспе

Топырақтың су сіңіру жылдамдығын өлшеу
Шұғылдандыру сынағы (көбінесе "perc сынағы" деп аталады) – топырақтың су сіңіру жылдамдығын (яғни, судың сіңіру қабілетін) септик ағынды алаңы (немесе лишай алаңы) мен инфильтрациялық алаңды салуға дайындық кезінде анықтауға арналған сынақ. Септик жүйені дұрыс жобалау үшін шұғылдандыру сынағының нәтижелері қажет. Көп жағдайда, шұғылдандыру сынағы – белгілі бір көлемдегі судың, белгілі беткейі бар бұрғыланған шұңқырдың топырағына қаншалықты жылдам сіңетінін бақылау болып табылады. Әр аймақтың желінің ұзындығы, шұңқырдың тереңдігі сияқты нақты есептеулерге қатысты өз заңдары болуы мүмкін, бірақ сынақ процедуралары бірдей болады. Жалпы алғанда, құмды топырақ, балшық көп топыраққа немесе жер асты суының деңгейі жер бетіне жақын орналасқан топыраққа қарағанда көбірек су сіңіреді.

Сынау әдісі

Сырғанақ сынағы – қазылған бір немесе бірнеше тесіктерге, белгілі бір тереңдікке дейін, судың жоғары деңгейін сақтап, алдын ала сумен толтырып, содан кейін тесіктерді белгілі бір деңгейге дейін толтырып, судың төмендеу уақытын бақылаудан тұрады. Құрылыстың мөлшеріне, сырғанақ сынағының нәтижелеріне және басқа да параметрлерге негізделген сұйықтық сіңіру алаңының қажетті көлемін анықтау үшін әр түрлі эмпирикалық формулалар бар. Сырғалағыш желілерді сынау үшін кемінде үш сынақ тесігі, диаметрі алтыдан сегіз дюймға дейін, қолмен бұрғыланып немесе қазылып алынады. Бұл тесіктер идеалды жағдайда, жер бетінен үштен алты футқа дейін әртүрлі тереңдікте бұрғылануы керек. Нақтырақ нәтижелер алу үшін, бес бұрғылау тесігі қолданылады, олар жоспарланған сұйықтық сіңіру алаңының әр төрт бұрышында және ортасында орналасқан. Осы тесіктерді сынау нәтижесінде минут сайын дюйм өлшем бірлігінде мән шығады. Бұл мән, алдын ала белгіленген аудандық денсаулық сақтау кодексімен салыстырылып, сұйықтық сіңіру алаңының нақты көлемін анықтауға көмектеседі. Көлденең сіңіру шұңқырларын сынау үшін әдетте бес-сегіз сынақ тесігі, жер бетінен үштен он футқа дейін түзу сызықта немесе жалпы контур бойында бұрғылануы керек. Сынау әдісі сырғалағыш желілерді сынаумен бірдей, бірақ нәтиже басқа типтегі септикалық жүйе болып табылады, ол басқа есептеу арқылы құрылады. Тік сіңіру шұңқырларының сынақ әдістері олардың үлкен көлеміне байланысты сәл өзгеше, бірақ негізгі сынақ әдісі шамамен бірдей. Әдетте үш-төрт фут диаметріндегі тесік, жергілікті жер асты суы деңгейіне байланысты, жиырма немесе отыз фут тереңдікке дейін бұрғылануы керек, содан кейін өрт сөндіру шланғысымен мүмкіндігінше жылдам толтырылады, және оның таралу жылдамдығы қайтадан бақыланады. Бұл жылдамдық септикалық жүйе үшін қажетті шұңқырлардың көлемін және санын есептеу үшін қолданылады. Соңында, сырғалағыш желілер және көлденең сіңіру шұңқырлары үшін су деңгейін анықтау немесе шамамен он екі футқа (құрғақ) дейін "терең тесік" бұрғыланады. Нақты тереңдік жергілікті денсаулық сақтау ережелеріне байланысты болады. Тік сіңіру шұңқырының жағдайында, жер асты суының жергілікті деректері қолданылуы мүмкін, немесе бұрғылау тесігі жер асты суына жеткен жағдайда, шұңқыр аудандық денсаулық сақтау кодексіне сәйкес қайтадан толтырылады.

A percolation test consists of digging one or more holes in the soil of the proposed leach field to a specified depth, presoaking the holes by maintaining a high water level in the holes, then running the test by filling the holes to a specific level and timing the drop of the water level as the water percolates into the surrounding soil. There are various empirical formulae for determining the required size of a leach field based on the size of facility, the percolation test results, and other parameters. For leach line testing, a minimum of three test holes are drilled or dug by hand, most commonly six to eight inches in diameter. Ideally, these should be drilled to different depths from three to six feet below the surface. For better, more conclusive results, five drill holes are used in a pattern of one hole at each corner of the proposed leach field and one test hole in the center. Testing of these holes will result in a value with units of minutes per inch. This value is then correlated to a predetermined county health code to establish the exact size of the leach field. Testing for horizontal pits typically requires five to eight test holes drilled in a straight line, or along a common contour, from three to ten feet below the surface. Testing is identical to leach line testing, though the result is a different type of septic system, established through a different calculation. Vertical seepage pits are slightly different in testing methods due to their large size, but the basic testing method is essentially the same. A hole, typically three to four feet in diameter is drilled to a depth of twenty or thirty feet (depending on the local groundwater table), and a fire hose is used to fill the pit as quickly as possible, and then, again, its dissipation rate is observed. This rate is used to calculate the size and number of pits necessary for a viable septic system. Finally, for leach line systems and horizontal seepage pits, a "deep hole" is drilled to find the water table or to approximately twelve feet (dry). Exact depths will again depend on local health codes. In the case of a vertical seepage pit, local groundwater data may be used, or if the drill hole reaches groundwater, the pit will be backfilled again according to county health code.

Баламалар

Кейбір заңнамалық аумақтар топырақтың тазалау қасиеттерін бағалау үшін сіңу сынағының дәлдігіне күмән келтіреді және оның орнына топырақ текстурасын талдауды – сондай-ақ, сіңу сынағымен қатар немесе оның орнына – ұзақ мерзімді қабылдау көрсеткіштерін (ҰМҚК) пайдаланады.