Кіріспе
ДНҚ- мен байланысу/ дифференциациялау протеиндерінің ингибиторлары, сондай-ақ ID протеиндері деп аталады, олар bHLH протеиндерінің ДНҚ- мен байланысуын тежеу үшін негізгі спиральдік цикл спиральді (bHLH) транскрипциялық факторлармен гетеродимеризацияланатын ақуыздар отбасын қамтиды. ID ақуыздарында HLH димеризациялық домені де бар, бірақ негізгі ДНҚ-ға байлау домені жоқ және олар bHLH ақуыздарымен гетеродимеризацияланған кезде bHLH транскрипциялық факторларын реттейді. Ефрусси қорапшасының (Е қорапшасының) тізбектеріне байласып, алғашқы спиральді белдіктер Е белдіктері деп аталды. Қалыпты даму кезінде E ақуыздары басқа bHLH транскрипция факторларымен димерлерді құрайды, бұл транскрипцияның пайда болуына мүмкіндік береді. Алайда, қатерлі ісік фенотиптерінде ID ақуыздары E ақуыздарына байлану арқылы транскрипцияны реттей алады, сондықтан димерлер пайда бола алмайды және транскрипция белсенді емес. Адамда төрт ID ақуыздары бар: ID1, ID2, ID3 және ID4. Дрозофиланың ID гомологы экстрамакрохеталар (EMC) деп аталады және ДНК-ға байлау доменін жоқ, спиральді петляның спиральді отбасы транскрипция факторын кодтайды. ЭМК жасушалардың көбеюін, орта ішек сияқты мүшелердің пайда болуын және қанаттың дамуын реттейді. ID ақуыздары емдік қатерлі ісікпен емдеуде жүйелі мақсат болуы мүмкін, бірақ олар қалыпты жасушалардың көпшілігінің жұмысын тежемейді, өйткені олар эмбрионалды дің жасушаларында жоғары экспрессиялы, бірақ дифференциацияланған ересек жасушаларда емес. Көптеген қатерлі ісіктердің түрлерінде ИД белоктарының шамадан тыс экспрессияланатындығы дәлелденген. Мысалы, ID1 без безі, сүт безі және простата қатерлі ісіктерінде аса жоғары экспрессияға ұшырайды. ID2 нейробластома, Юинг саркомасы және бас пен мойынның плазмалы жасушалы карциномы кезінде жоғары реттеледі. Дифференциацияны ынталандыратын E протеин димерлерінің пайда болуын тежеу арқылы ID протеиндері даму кезінде дің жасушаларының дифференциациялану уақытын реттей алады. Эмбрионалды және ересек дің жасушаларында ИД экспрессиясының артуы байқалады. ID ақуыздары сонымен қатар жасуша циклінің прогрессиясын ынталандырады, қартаюды кешіктіреді және жасушалардың көшіп кетуін жеңілдетуге көмектеседі. Керісінше, дифференциацияланған жасушалардағы ИД ақуыздарын дұрыс реттеп отырмау ісіктің пайда болуына ықпал етеді. Жалпы, ID-лер онкогендер ретінде жұмыс істейді. ID ақуыздары шамадан тыс экспрессияланғанда жасушалардың көбеюі күшейеді және жасушалар өсу факторларының жетіспеушілігіне сезімтал болмайды. Мысықтардың нокаут зерттеулері бойынша, ИД гендері жүрек дамуы үшін маңызды. ИД белоктарының және олардың қатерлі ісіктегі рөлінің айналасында кейбір даулар бар, бірақ олардың шамадан тыс экспрессиясы ісіктің көп түрлерінде байқалады. Перк, Иавароне және Бенезра (2005) он бес зерттеуді қарап шығып, тышқандарда нокаут болған кезде әрбір ИД генінің фенотиптік әсерлерінің тізімін жасады. ID1 бейімделгенде Т- клеткалардың көшіп-қонуында ақаулық байқалды. ID2 нокауты милардың 25% - ының перинатальдық өлімге ұшырағанын, ал туылғандардың лимфа түйіндері жоқ екенін және сүт өскіндерінің көбеюіне кемшіліктер бар екенін көрсетті. Жалпы алғанда, ID3 нокауты бар тышқандарда қалыпты даму байқалды, бірақ олардың В- клеткаларының көбеюінде ақаулар болды. ID4 жетіспейтін тышқандарда жүйке ақаулары мен ерте ажыратылуы байқалды. ID1 және ID3 екі түрінің де нокауты ми қан кетуі мен жүрек дамуының ауытқулары салдарынан эмбрионалды өлімге әкелді.