Ted Peate

Кіріспе

Эдмунд Пит:Эдмунд Пит (2 наурыз 1855 - 11 наурыз 1900) - ағылшындық кәсіби крикетші.

Шолу

1855 жылы 2 наурызда Йоркширдің Лидске жақын Холбек қаласында туған Питтің 1879 жылдан 1890 жылға дейінгі мансабы ерекше, бірақ қысқа болды. Ол 1879 жылы Йоркшир құрамасына қосылды және "маусымы аяқталмас бұрын", - деп жазды WG Grace (оған қарсы ол айқын табысқа ие болды), "Англияның ең үздік боулистерінің қатарына қосылды. Жыл сайын оның жақсы атын арттырды; және ол қандай компанияда ойнаса да, ол сынақтан өте сәтті өтті ". 1880 жылы Торт крикет ағашының басына көтеріліп, 1884 жылдың соңына дейін сол жерде қалды. Ол Альфред Шоудың орындарын толықтай толтырып, Англияның сол дәуірдегі бірінші таңдаулы баяу боулирі болды. Түйегі ауыр ауырып, екі апта бойы алаңнан тыс қалған Пейт 1882 жылы 214 жүлдемен округтік крикет маусымында жаңа рекордтық жеребе жинады. Грейс былай дейді: "Пит Англияның ең үздік баяу шапқышы болды". Оның ең жақсы (және ең төменгі) сағаты 1882 жылдың тамызында Овалдағы Австралияға қарсы тестілік матчта болды, ол Англияның екінші иннингінің соңында соққыға ұшыраған соңғы адам болды, оның еліне жеңіске жету үшін он ғана ұпай қажет болды. Пит тек екі рет гол соқты, сонда оны Гарри Бойл ұрып-соқты. Бұл остралиялықтардың Англияда алғашқы тестілік жеңісі болды. Ол киім ішу бөлмесіне қайта оралды, өйткені ол жұмысты жақсы жабдықталған серіктесі, формадағы Чарльз Стэдтке қалдырмағаны үшін ескертілді. "Мен мистер Стэдтке сене алмадым", - деп түсіндірді Пит. 1882 жылы 2 қыркүйекте "Спортинг Таймс" газетінде жарияланған ағылшын крикетінің өлім туралы хабарламасынан аз танымал болса да, 1882 жылы 30 тамызда "C. W. Alcock's Cricket: a Weekly Record of The Game" журналында осындай сипаттағы тағы бір хабарлама жарияланды. Онда былай деп жазылған: "Оның алдында тағы көптеген жылдар бойы жақсы жұмыс істеу керек еді, бірақ ол көп салмақ жинады және алкогольге әлсіздік танытты. 1886 жылдың жазында оның бірінші сыныптағы крикетпен айналысу күндері санаулы екені анық болды. Ол "өмірін жақсылап қадағалаған болса, ұзақ өмір сүрер еді" делінген. Ол ешқашан боулингтен мүлдем айырылған емес. Өмірінің соңғы бір-екі жылына дейін ол Лидсте және оның айналасында клубтық крикетпен ойнады. Ол 1900 жылы 11 наурызда Ньюлей, Хорсфорт, Йоркшир қаласында қайтыс болды.

Born on 2 March 1855 in Holbeck near Leeds in Yorkshire, Peate's career, which lasted from 1879 to 1890, was exceptional but short. He earned his place in the Yorkshire side in 1879 and, "before the season was over," wrote WG Grace (against whom he enjoyed conspicuous success), "had taken rank with the very best bowlers in England. Every year added to his fine reputation; and no matter the company he played in he came through the ordeal most successfully." Peate rose in 1880 to the top of the cricketing tree and remained there until the end of 1884. He amply filled the boots of Alfred Shaw, becoming the first choice slow bowler for the England elevens of his era. Despite a serious ankle sprain, which kept him out of action for a fortnight, Peate managed a new record wicket haul for a county cricket season with 214 in 1882. As Grace affirms, "Peate had now become the acknowledged best slow bowler of England". His finest (and lowest) hour came in the Test Match against Australia at the Oval of August 1882, when he was the last man in to bat at the end of England's second innings, with his country needing only ten runs to win. Peate got only two before he was bowled by Harry Boyle, giving the Australians their first ever Test win in England. He arrived back in the dressing room to be admonished for not having left the job to his better equipped partner, the in form Charles Studd. "I couldn't trust Mr Studd," Peate explained. Although less famous than the death notice of English cricket which appeared in The Sporting Times on 2 September 1882, another in similar vein was published on 30 August 1882 in C. W. Alcock's Cricket: a Weekly Record of The Game, reading:

There ought to have been many more years of good work ahead of him, but he put on a great deal of weight and showed a weakness for alcohol. In the summer of 1886, it became evident that his days in first class cricket were numbered. It was said that he would "have lasted longer had he ordered his life more carefully." He never entirely lost his skill as a bowler. Even up to the last year or two of his life, he played with success in club cricket in and around Leeds. He died on 11 March 1900 in Newlay, Horsforth, Yorkshire.