Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мерримак – АҚШ-тың Массачусетс штатының Эссекс округіндегі шағын қала. Ол Нью-Гэмпшир штатының оңтүстік-шығыс шекарасында, Бостоннан шамамен 34 миль (55 км) солтүстік-шығысқа және Атлант мұхитынан 10 миль (16 км) батысқа қарай орналасқан. Қала 1876 жылдың 11 сәуірінде құрылған. Мерримак өзенінің солтүстік жағасында, Мерримак аңғарында жатыр. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қала халқы 6723 адамды құрайды. Бұрын фабрикалармен белгілі болған қала, қазір көбінесе тұрғын үйлерден тұратын аймаққа айналды. Ол Үлкен Бостон мегаполистік аймағының бір бөлігі болып табылады.
Merrimac is a small town in Essex County, Massachusetts, United States, located on the southeastern border of New Hampshire, approximately 34 mile (55 km) northeast of Boston and 10 mile (16 km) west of the Atlantic Ocean. It was incorporated on April 11, 1876. It is situated along the north bank of the Merrimack River in the Merrimack Valley. The population was 6,723 at the 2020 census. Historically a mill town, it has long since become a largely residential community. It is part of the Greater Boston metropolitan area.
Тарих
1638 жылы ағылшындардың қоныстануымен, алғаш Солсберинің, кейін Мерримакпорт ауылының маңындағы Эймсберидің бір бөлігі ретінде пайда болған. Ол он жетінші және он сегізінші ғасырларда ауыл шаруашылығымен және балық аулаумен айналысатын қауымдастық ретінде танымал болды, сонымен қатар шағын кеме жасау да жүргізілді. 1666 жылы Эймсбери Солсбериден бөлінген кезде, Мерримак корпорацияланбағандықтан, Эймсберидің Батыс ауданы немесе жай ғана Батыс Эймсбери деп аталды. 1741 жылы Массачусетс және Нью-Гэмпшир арасындағы шекаралық дау шешілгенде, жаңа шекара Мерримак өзенінен алыс жатқан Эймсбери жерлерін кесіп алды, ал Батыс Эймсберимен байланысты аймақ Нью-Гэмпширдегі Ньютонның "жаңа қаласы" атанды. 1771 жылы Батыс Эймсбериде (қазіргі Мерримак) кем дегенде төрт африкалық құл болған. Оларды қала тұрғындары Исаак Меррилл, Бенджамин Морс және Уэллс Чейз құлдықта ұстаған. Кем дегенде бір бұрынғы құл, "Форте" есімді африкалық, белгісіз Батыс Ньюбериден құл сатушы Кристофер Сарджентке сатылып, Массачусетсте құлдық жойылғаннан кейін скрипкада ойнауымен елге танымал болды. Он тоғызыншы ғасырда, Америка Құрама Штаттарындағы алғашқы жоспарланған өнеркәсіптік қалалардың бірі Лоуэлл және Лоуренс қалаларының құрылуынан кейін өндіріс өркендеп, Мерримак атпен жүретін карета жасау өнеркәсібімен әлемдік деңгейде атақты болды. Осы кезеңде Мерримак алаңының төңірегіндегі Мерримак қаласы Мерримакпорт ауылынан бөлек кеңейді. 1876 жылы Мерримак, Мерримакпортты қоса, Эймсбериден бөлініп, ресми түрде қала болып тіркелді. Қаланың және оның оңтүстік шекарасынан өтетін өзеннің атауы осы аймақты мекендеген американдық үнді тайпасының құрметіне берілген деп саналады. "Мерримак" (немесе Мерримак) сөзі осы тайпаның тілінде "шапшаң ағыс сулы жер" деген мағынаны білдіреді. Бұл қаланың орталық бөлігінде типтік кірпіштен салынған ғимараттар мен ХІХ ғасырдың соңындағы Виктория стиліндегі сәулеттік ескертулер бар, оларды қала халқының көп бөлігі қоршап тұрады. Қазіргі 495 тас жолы Мерримакпортты Мерримактан бөліп тұрады. ХХ ғасырдың басында, Жаңа Англияның қалған бөлігі сияқты, өнеркәсіптің Орта Батысқа көшуіне байланысты деиндустриализация кезеңінен өтті. Мерримак өңіріндегі қауымдар, соның ішінде Мерримак, осы ұзақ экономикалық құлдыраудан ерекше зардап шекті және толыққанды қалпына келмеді. Бүгінде Мерримак – әдеттегі шағын Жаңа Англия қаласы. 1990 жылдары және XXI ғасырдың басында Лоуренс қалалық аймағына енгендіктен, ол бірнеше өсу кезеңдерін бастан өткерді.
Settled by the English in 1638 as a part of Salisbury and later as a part of Amesbury around the village of Merrimacport, it was known throughout the seventeenth and eighteenth centuries as an agricultural and fishing community, with a small amount of shipbuilding. When Amesbury separated from Salisbury in 1666, Merrimac was referred to as the West Parish of Amesbury, or simply West Amesbury, although it was unincorporated. When a border dispute between the Massachusetts and New Hampshire colonies was settled in 1741, the new border sliced off the parts of Amesbury that were further from the Merrimack River, with the area then associated with West Amesbury becoming the "new town" of Newton, New Hampshire. In 1771, the West Parish of Amesbury (present day Merrimac) had a population of at least four enslaved Africans. They were held in bondage by town residents Isaac Merrill, Benjamin Morse, and Wells Chase. At least one former enslaved African, "Forte," who was sold by an unknown West Newbury slaver to Christopher Sargent, became locally famous for his fiddling after the abolition of slavery in Massachusetts. In the nineteenth century, benefiting from a manufacturing boom following the establishment of some of the first planned industrial cities in the United States, nearby Lawrence and Lowell, Merrimac came to be known worldwide for its horse drawn carriage industry. During this period, the town proper of Merrimac, centered around Merrimac Square, expanded separately from the village of Merrimacport. In 1876, Merrimac, including Merrimacport, separated from Amesbury and officially incorporated itself as a town. It is believed that the town, as well as the river that runs along its southern border, are both named for the American Indian tribe that occupied the region. "Merrimac" (or Merrimack) means "swift water place" in the language of this tribe. This town center consists of the typical brick buildings and Victorian architecture of the late nineteenth century, and it is surrounded by much of the town's population. Interstate 495 now divides Merrimacport from Merrimac. At the beginning of the twentieth century, as with the rest of the New England, it went through a period of deindustrialization as the region's industry relocated to the Midwest. The communities of the Merrimack Valley, including Merrimac, were particularly affected by this long period of economic decline and have never fully recovered. Today, Merrimac is a typical small New England community. It went through numerous growth spurts throughout the 1990s and the beginning of the twenty first century as it was absorbed into the Lawrence metropolitan area.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 74,5 км² құрайды, оның ішінде 74,8 км² жер және 4,48% немесе қалғаны су. Мерримак қаласы Мерримак өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан, осы өзенмен суға толы. Мерримак өзенінің аңғарында және Массачусетс штатының жағалау жазығында орналасқан Мерримак жері негізінен орманды, кішкентай төбелерден тұрады (20-шы ғасырға дейін көбінесе жайылым болған). Қалада сондай-ақ бірнеше тоғандар, өзендер және Атташ көлі бар (оның бір бөлігі Мерримак қаласында, екінші бөлігі көршілес Эймсбери қаласында орналасқан). Мерримак шамамен ромб пішіндес және солтүстік-шығысында Эймсбери және Атташ көлімен, оңтүстік-шығысында Батыс Ньюберимен, оңтүстік-батысында Хаверхиллмен, солтүстігінде және солтүстік-батысында Ньютон (Нью-Гэмпшир штаты), алыс солтүстік-шығысында Оңтүстік Хэмптон (Нью-Гэмпшир штаты) және батысында Плейстоумен шектеседі. Қала Лоуренс қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 23 км (14 миль), Манчестер қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 48 км (30 миль) және Бостон қаласынан солтүстікке қарай 55 км (34 миль) қашықтықта орналасқан. Мерримак 495 тас жолының бойында жатыр, ал 115-ші шығу (бұрынғы 53-ші шығу) қалаға кіруге мүмкіндік береді. Массачусетс штатының 110-шы тас жолы да қаладан өтеді, I 495 тас жолынан солтүстікке қарай. Мерримак өзенінен тікелей қалаға өтетін көпірлер жоқ; Рокс ауылындағы көпір Хаверхилл қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан, ал ең жақын төменгі көпір – Эймсберидегі Уиттиер ескерткіш көпірі.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , of which is land and , or 4.48%, is water. Merrimac is drained by the Merrimack River, whose north bank the town lies on. Located in the Merrimack River Valley and on the coastal plain of Massachusetts, Merrimac's land consists mainly of small, forested hills (before the twentieth century, it was mostly pasture). The town also has several ponds, streams and Lake Attitash (which is located partially in Merrimac, and partially in neighboring Amesbury). Merrimac is roughly diamond shaped, and is bordered by Amesbury and Lake Attitash to the northeast, West Newbury to the southeast, Haverhill to the southwest, Newton, New Hampshire, to the north and northwest, South Hampton, New Hampshire, to the far northeast, and Plaistow, New Hampshire, on the western corner. The town is 14 mile (23 km) northeast of Lawrence, 30 mile (48 km) southeast of Manchester, New Hampshire, and 34 mile (55 km) north of Boston. Merrimac lies along Interstate 495, with Exit 115 (old exit 53) giving access to the town. Massachusetts Route 110 also passes through the town, just north of I 495. There are no bridges crossing the Merrimack directly into the town; the Rocks Village Bridge lies just to the south of town in Haverhill, and the nearest downstream crossing is the Whittier Memorial Bridge in Amesbury.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 6 138 адам, 2 233 үй шаруашылығы және 1 699 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 2 295 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 98,27% ақ нәсілді, 0,39% афроамерикалық, 0,11% американдық үндістер, 0,28% азиялық, 0,29% басқа нәсілдерден және 0,65% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,90% құрады. 2 233 үй шаруашылығының 40,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 62,8%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 10,3%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 23,9%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 19,8%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 9,2%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,73 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,16 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер 29,0%, 18-24 жас аралығындағылар 5,0%, 25-44 жас аралығындағылар 31,4%, 45-64 жас аралығындағылар 23,6%, ал 65 жасқа толған немесе одан асқандар 11,0% құрады. Орташа жас 37 жас болды. Әр 100 әйелге 94,9 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 90,5 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 58 692 доллар, ал штат бойынша орташа табыс 65 401 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 69 118 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 48 718 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 35 325 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 24 869 доллар болды. Отбасылардың 1,9%-ы және халықтың 2,7%-ы кедейлік шегінен төмен жағдайда өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 0,7%-ы және 65 жасқа толған немесе одан асқандардың 7,7%-ы.
As of the census of 2000, there were 6,138 people, 2,233 households, and 1,699 families residing in the town. The population density was There were 2,295 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.27% White, 0.39% African American, 0.11% Native American, 0.28% Asian, 0.29% from other races, and 0.65% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.90% of the population. There were 2,233 households, out of which 40.6% had children under the age of 18 living with them, 62.8% were married couples living together, 10.3% had a female householder with no husband present, and 23.9% were non families. 19.8% of all households were made up of individuals, and 9.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.73 and the average family size was 3.16. In the town, the population was spread out, with 29.0% under the age of 18, 5.0% from 18 to 24, 31.4% from 25 to 44, 23.6% from 45 to 64, and 11.0% who were 65 years of age or older. The median age was 37 years. For every 100 females, there were 94.9 males. For every 100 females age 18 and over, there were 90.5 males. The median income for a household in the town was $58,692, versus $65,401 statewide, and the median income for a family was $69,118. Males had a median income of $48,718 versus $35,325 for females. The per capita income for the town was $24,869. About 1.9% of families and 2.7% of the population were below the poverty line, including 0.7% of those under age 18 and 7.7% of those age 65 or over.
Үкімет
Мерримакқа Нью-Англия қалалық жиналысы түріндегі үкімет жүргізіледі, бұл тікелей қатысу демократиясының бір түрі. Үш таңдаулы адам үкіметті басқаруға сайланады, бірақ барлық маңызды шешімдер, сондай-ақ көптеген ұсақ шешімдер қаланың жылдық жиналысында, қажет болған жағдайда арнайы жиналыстарда қарастырылады. Таңдаулылар кеңесінде үш орын бар. Қазіргі таңдаулылар кеңесінің төрағасы – Крис Манни, хатшысы – Бен Болиу, ал тағы бір мүшесі – Ирина Горжински. Массачусетс штатының конституциясына сәйкес, Мерримак тұрғындарының кез келгені 10 тіркелген сайлаушының қолдауымен заң жобасын ұсына алады. Мерримак Массачусетс Сенатының 1-ші Эссекс округіне кіреді.
Merrimac is governed by the New England town meeting form of government, a kind of participatory direct democracy. Three selectmen are elected to administer the government, but all major decisions, as well as many minor decisions, are handled during the town's annual town meeting, as well as special town meetings, if required. The board of selectman has three seats. The current chair of the board is Chris Manni, Ben Beaulieu is the clerk, and the other member is Irina Gorzynski. Per the constitution of the Commonwealth of Massachusetts, any resident of Merrimac may introduce legislation with the support of 10 registered voters. Merrimac is part of the Massachusetts Senate's 1st Essex district.