П.Дж. Браун: Американдық баскетболшының мансабы

Кіріспе

Америкалық баскетболшы (1969 жылы туған)
Америкалық футболшы
Коллиер "П. Ж." Браун-младший (14 қазан 1969 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы, Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) ойнаған. Орта және жеңіл шабуылшы позицияларында ойнаған Браун 1992 жылғы НБА драфтында Луизиана Тех университетінен «Нью-Джерси Нетс» командасымен 29-шы нөмірмен таңдалды, бірақ НБА мансабын 1993–94 маусымында ғана бастады. Ол 1997, 1999 және 2001 жылдары үш рет НБА-ның ең үздік қорғаныс командасының екінші құрамына енді және 2004 жылы НБА әдептілік сыйлығын жеңіп алды. Ол Луизиана штатының Виннифилд қаласындағы Виннифилд жоғары мектебінде оқыды, онда «Виннифилд Тайгерс» командасы үшін ойнады. Кәсіби карьерасында «Нетс», «Майами Хит», «Шарлотта Хорнетс», «Нью-Орлеанс Хорнетс», «Чикаго Буллз» және «Бостон Селтикс» командаларында өнер көрсетті. Браун 2008 жылы «Селтикс» командасымен НБА чемпионатын жеңгеннен кейін НБА-дан зейнеткерлікке шықты.

Колледж

Браун Луизиана Тех университетінде төрт жыл ойнады және 121 матчта орта есеппен ойын басына 10,1 ұпай және 8,4 допты қайтару жинады. Ол Луизиана Тех университетін 241 блокпен барлық уақыттағы екінші орында және 1017 допты қайтарумен бесінші орында қалдырды.

Нью-Джерси Нетс (1993-1996)

Браун Луизиана Техникалық Университетінен 1992 жылғы НБА драфтының екінші раундында Нью-Джерси Нетс командасының 29-шы таңдауымен шақырылды. Дегенмен, ол колледжден кейінгі алғашқы жылында 1992–93 HEBA A1 маусымында ойнауды жөн көрді және Panionios B. C. үшін бір ойынға орташа есеппен 17,0 ұпай, 13,3 доптарды қорғау және 3,2 блок көрсетті.

НБА-дағы алғашқы үш маусымында, 1993 жылдан 1996 жылға дейін, ол Нетс сапында 240 рет тұрақты маусымда ойнады. 1994 жылғы маусымда 54 ойынға қатысса, 1995 жылғы маусымда 63 ойынға, ал 1996 жылғы маусымда қатысқан 81 ойынның барлығында бастапқы құрамда шықты. Нетс 1994 жылы плей-оффқа ілікті, бірақ Нью-Йорк Никс командасымен өткен бірінші раундта жеңіліп, турнирден шықты. Браун сол маусымда NBA All Star Weekend аясында өткен Rookie Challenge-те де өнер көрсетті. Ойын уақытын арттырғанмен қатар, Браун жыл сайын ұпайларын да арттырып, 1996 жылғы маусымда бір ойынға орташа есеппен 11,3 ұпай және 6,9 доптарды қорғау көрсетті – бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіш еді. Алайда, Нетс командасы оның екінші және үшінші жылында пост-сезонға қатыса алмады. 1996 жылғы маусымнан кейін Браун Майами Хит командасымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды.

Майами Хит (1996-2000)

Майами өткен жылы плей-оффқа қатысты, оның көшбасшылары – барлық жұлдыздар тізіміне енген орталық ойыншы Алонзо Моурнинг, ойын ұйымдастырушы Тим Хардауэй және бас жаттықтырушы Пэт Райли болды. Олар Браунды 1996–1997 маусымда 71 ойынға негізгі құрамға қоюды шешті. Браун ату тиімділігі мен доптарды қайтарып алу көрсеткіштерін жақсартты, Дж. Уолтер Кеннеди азаматтық сыйлығын алды және НБА-ның екінші үздік қорғаныс құрамына енді. «Хит» командасы франшиза тарихындағы ең жақсы көрсеткіш – 61 жеңіске қол жеткізіп, Атлантика дивизионының чемпионы атанды. Браунның қорғанысы мен доптарды қайтарып алуы «Хиттің» плей-оффта алға жылжуына көмектесті. Команда бірінші турда «Орландо Мэджик» клубын 5 ойында, ал қиын өткен 7 ойындық серияда «Нью-Йорк Никс» клубын жеңді. Браун плей-оффтың шешуші ойындарында өзін таныстырып, «Орландоға» қарсығы шешуші ойында 12 ұпай мен 14 допты қайтарып алды, ал «Никске» қарсы өткен 5-ші ойында 18 ұпай мен 12 допты қайтарып алды. Сол ойында Браун «Никс» клубының ойыншысы Чарли Уордпен допты қайтарып алу үшін күресіп, оны көтеріп, сызық бойындағы фотографтардың қатарына лақтырып жіберді, бұл екі команда арасында төбелес тудырды. Осыдан кейін Браун серияның соңғы екі ойынына, ал «Нью-Йорк» клубының төрелік тақтасында отырған ойыншылары да қатыстырылмады. «Нью-Йоркті» жеңгеніне қарамастан, команда чемпиондық титулға ие болған «Чикаго Буллз» клубына еңсере алмады, олар «Хитті» 5 ойында жеңіп, команданың Шығыс конференциясының финалына алғашқы жолы шығуына тосқауыл қойды. Браун плей-оффта орташа есеппен 9,2 ұпай мен 8,8 допты қайтарып алды. 74 ойынның барлығына қатысқан Браун 1997–1998 маусымда да шамамен бірдей нәтижелер көрсетті. «Хит» тағы да плей-оффқа қатысты, бірақ «Нью-Йоркке» қарсы өткен бірінші турда 5 ойында жеңіліске ұшырады. 1998–1999 маусымында, лок-аут салдарынан қысқартылған маусымда, Браун мансабында екінші рет НБА-ның екінші үздік қорғаныс құрамына енді және ойын басына орташа есеппен 11,4 ұпай жинады. «Хит» тағы да Атлантика дивизионының жеңімпазы атанды, бірақ бірінші турдағы серияда 5 ойында сегізінші орынға ие болған «Никс» клубына жеңіліп қалды. Браунның рөлі 1999–2000 маусымда да жалғасты, «Хит» бірінші турда «Детройт Пистонс» клубын жеңіп, төртінші рет «Никске» қарсы шықты. Тағы да «Хит» ұзақ және қиын 7 ойындық серияда «Нью-Йорк» қарсыластарына еңсере алмады.

Miami had made the playoffs the previous year led by all star center Alonzo Mourning, point guard Tim Hardaway and head coach Pat Riley, who decided to start Brown for 71 games in the 1996–97 season. Brown increased his shooting percentage and rebounding, received the J. Walter Kennedy Citizenship Award and was named to the NBA All Defensive Second Team as the Heat won a franchise best 61 games and the Atlantic Division Title. Brown's defense and rebounding helped the Heat advance in the playoffs, as they defeated the Orlando Magic in the first round in 5 games and New York Knicks in a grueling 7 games series. He came up big in the crucial games of the playoffs, scoring 12 points with 14 rebounds in the deciding game against Orlando and 18 points with 12 rebounds in a game 5 win at home against the Knicks. In that game, Brown was attempting to establish rebounding position with Knicks point guard Charlie Ward before lifting and flipping him onto a row of photographers along the baseline, leading to a brawl between the teams. This would result in Brown being suspended for the last two games of the series, along with players from the New York bench who intervened. Despite overcoming New York, the team could not overcome the defending champion Chicago Bulls, who defeated Miami in 5 games in the franchise's first trip to the Eastern Conference Finals. Brown averaged 9.2 points and 8.8 rebounds in the playoffs. Starting in all 74 games in which he appeared, Brown posted nearly identical production in the 1997–98 season as the Heat once again entered the playoffs but came up short in a five game first round loss against New York
In the lockout shortened 1998–99 season, Brown was named to the NBA All Defensive Second Team for the second time in his career and averaged a career high 11.4 points a game. The Heat once again won the Atlantic Division but also were once again defeated in a stunning first round series in 5 games to the eighth seeded Knicks. Brown's role continued in the 1999–2000 season, and the Heat would win in the first round against the Detroit Pistons before facing the Knicks for the fourth straight year. Once again, the Heat would fall to their New York rivals in another long and grueling 7 game series.

Шарлотта / Нью-Орлеан Хорнетс (20002006)

2000 жылдың 1 тамызында Браун, Джамал Машберн, Отис Торп, Тим Джеймс және Родни Бьюфордпен бірге Эдди Джонс, Энтони Мейсон, Дейл Эллис және Рикки Дэвиске айырбас жасалып, «Шарлотт Хорнетс» командасына ауыстырылды. 2000–01 маусымында, «Хорнетс» құрамындағы алғашқы маусымында, Браун үшінші рет NBA All-Defensive Second Team құрамына ілікті. 2001–02 маусымында ол NBA әдепкерлік сыйлығының Орталық дивизионы бойынша жеңімпазы атанды. 2002–03 маусымы алдында «Хорнетс» командасы Нью-Орлеан қаласына көшті, онда Браун өзінің ең нәтижелі маусымдарын өткізіп, 2002 жылдан 2005 жылға дейін 240 рет өткізілген тұрақты маусым ойындарында орташа есеппен ойын басына 10.6 ұпай жинады. 2002–03 маусымында ол қыркүйек айы үшін NBA Community Assist Award сыйлығын алды және екінші рет қатарынан NBA әдепкерлік сыйлығының Орталық дивизионы бойынша жеңімпазы атанды. 2003–04 маусымында ол үшінші рет қатарынан Орталық дивизионның NBA әдепкерлік сыйлығын жеңіп алды, бұл жолы 2004 жылғы NBA әдепкерлік сыйлығына ие болды. 2006–07 маусымына дейін Браун 999 тұрақты маусым ойынында, оның ішінде 941 кездесуде қатысты. Ол кезде ол NBA тарихында 8000 ұпай, 7000 доптама, 1000 нәтижелі пас және 1000 блок жасаған 26 ойыншының бірі болды.

Чикаго Буллс (2006-2007)

2006 жылдың 13 шілдесінде Браун мен Джей Ар Смит Нью-Орлеан/Оклахома-Сити Хорнетс клубынан Тайсон Чандлерге айырбасталып, Чикаго Буллз клубына өтті. Ол жас командада тәжірибелі ойыншы ретінде жақсы өнер көрсетті, көптеген ойындарды бастап шықты, бірақ аз ұпай жинады және орта есеппен ойынға 20,2 минут қана берді, бұл оның мансабындағы ең төмен көрсеткіш болды.

Зейнетақы туралы ойлар

2006–07 маусымнан кейін Браун «Буллз» клубымен жаңа келісімшартқа отырмады және оның қызметіне қызығушылық танытқан бірнеше команданың ұсыныстарын қабылдамады, өйткені карьерасын аяқтағандай сезінген. Ол мүмкін қайта оралуды ойлап, жартылай зейнеткерлікке шықты, бұл 2007–08 маусымына дейін созылды. Бостонға келу туралы шешіміне болашақ командаластары Рей Аллен мен Пол Пирспен болған әңгімесі ықпал етті, олар оны 2008 жылғы НБА All-Star Weekend кезінде «Селтикс» клубымен келісімшартқа отыруға көндірді. «Сан-Антонио Спарс» және «Нью-Орлеанс Хорнетс» та оның қызметіне қызығушылық танытты, бірақ ол «Селтикс» клубын таңдады. 2008 жылдың 7 наурызында ол бұрынғы командасы «Чикаго Буллз» клубына қарсы тұңғыш рет өнер көрсетті. Браун 2008 жылдың 18 мамырында «Кливленд Кавальерс» клубына қарсы Шығыс конференциясының жартылай финалының 7-ші ойынында күтпеген табысқа жетті, онда 10 ұпай жинап, 6 ребонд жасады, төрттен төрт лақтыруын дәл орындады және төртінші кезеңде маңызды үлес қосты. Ойын аяқталуға екі минуттан аз уақыт қалғанда ол маңызды лақтыру жасады, нәтижесінде «Селтикс» 97–92 есебімен жеңіске жетті. Ойыннан кейін журналистерге: «Бұл лақтыру, сірә, менің мансабымдағы ең маңызды лақтыру болды» деді. Ол 2008 жылдың 5 маусымында «Лос-Анджелес Лейкерс» клубына қарсы 2008 жылғы НБА финалының 1-ші ойынында да жақсы өнер көрсетті, 15 жылдық мансабындағы алғашқы финалдық ойында «Селтикс» клубының жеңісіне қол жеткізуге көмектесті. Ол сол маусымның соңында чемпион атанды және зейнеткерлікке шықты.

Жеке өмір

Браун мен оның әйелінің төрт баласы бар. Оның қызы, Калани Браун, "Даллас Уингс" командасының кәсіби баскетболшысы. Браунның "П. Ж." деген лақап атын бала кезінде оның әжесі берген, себебі ол жержаңғақ майы мен жем жеңіш сэндвичтерін өте жақсы көретін. Ол 1998 жылы Луизиана Тех университетінің спорт ардагерлерінің даңқ залына, 2001 жылы Луизиана баскетбол даңқ залына және 2016 жылы Луизиана спорт даңқ залына енгізілді.