Жаңа дәстүрлі Суфилық қозғалысы: Аль-Ахбаш және Ливан аймағы
Al-Ahbash
Аль-Ахбаш: Ливандық нео-традиционалистік суфилік қозғалыс, Салафизм мен Ваххабизмді сынап, бітімшілдік пен діни келісімді қадағалайды. Тарихы, негіздері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неотрадиционалистік суфилік діни қозғалысы ежелгі аймақ.
Neo traditionalist Sufi religious movement
the ancient region
Аль Ахбаш (الأحباش, ,), сонымен қатар Исламдық қайырымдылық жобалары қауымдастығы (جمعية المشاريع الخيرية الإسلامية, , AICP) деп те белгілі, – 1980 жылдардың ортасында құрылған неотрадиционалистік суфилік діни қозғалыс және Ливандағы саяси партия. Бұл топ эфиопиялық ғалым Абдулла әл-Хараридің үйретіктерін ұстанады. Ахбаштар исламның консервативті ағымдарын, оның ішінде салафилік қозғалысты және уахабизмді қатаң сынағандарымен көзге түседі.
Al Ahbash (الأحباش, , ), also known as the Association of Islamic Charitable Projects (جمعية المشاريع الخيرية الإسلامية, , AICP) is a neo traditionalist Sufi religious movement and, in Lebanon, political party, which was founded in the mid 1980s. The group follow the teachings of Ethiopian scholar Abdullah al Harari. The Ahbash have been noted for their ardent criticism of conservative strains of Islam, including the Salafi movement and Wahhabism.
Тарих
АХПИ 1930 жылдары Ахмад әл-Ажуз құрған және 1950 жылдары Ливанға келген, онда «олар сүнни және шиит теологиясын суфи спиритуализмімен біріктіріп, зорлық-зомбылыққа қарсылық және саяси бейтараптықты уағыздаған доктриналық эклектизмге айналдырды». АХПИ 1980 жылға дейін көшбасшысыз қалды, ол кезде Абдулла әл-Харари ұйымның номиналды басшысы болды және 1983 жылы Әл-Ахбаш оны өз қолдарына алды. 1990 жылдардан бастап Ахбаш азшылық топтан Ливандағы ең ірі сүнни діни ұйымға айналды, негізінен Сирия үкіметінің қолдауына және Сирия барлық жерде жақын байланыс орнатуына байланысты. Сириялықтар Ливандағы радикалдық және фундаменталистік сүнни қозғалыстардың ықпалын шектеу үшін Ахбаштарды қолдады және жақындатты. Олардың өсуіне 1980 жылдардың басында Батыс Бейруттегі көптеген маңызды мешіттерді күшпен басып алу және бақылау, Дар әл-Фатваның (Ливанның сүнни мұсылмандарының ресми органы) наразылығына қарамастан, көмектесті. 1995 жылдың 31 тамызында «Осбат әл-Ансар» деп аталатын салафи джихади тобының мүшелері Әл-Ахбаш көшбасшысы шейх Низар Халабиді өлтірді, оны сириялықтар Ливанның бас мүфтиі болуға дайындап жатқан еді. Ол түрік Гүлен қозғалысымен салыстырылады.
The AICP was founded in the 1930s by Ahmad al Ajuz and arrived in Lebanon in the 1950s, where "they blended Sunni and Shi'a theology with Sufi spiritualism into a doctrinal eclecticism that preached nonviolence and political quietism." The AICP remained without a leader until the 1980s when Abdullah al Harari became the nominal head of the organization and was taken over by Al Ahbash in 1983. Beginning in the 1990s, Ahbash propelled from a minority group to the largest Sunni religious organization in Lebanon, mainly due to Syrian government backing—having close links to Syrian intelligence. The Syrians supported and promoted the Ahbash in order to limit the influence of radical and fundamentalist Sunni movements in Lebanon. Their growth was also aided by the forcible seizure and control of many prominent mosques in West Beirut in the early 1980s, despite the protests of Dar al Fatwa (the official body for Lebanon's Sunni Muslims). On 31 August 1995, members of a Salafi jihadi group called "Osbat al Ansar" killed the leader of Al Ahbash, Sheikh Nizar Halabi, who was reportedly being groomed by the Syrians to become Lebanon's Grand Mufti. It has been compared to the Turkish Gülen movement.
Синкретизм
Шейх Хабашидің синкретикалық ілімдері ислам теологиясының әртүрлі салаларын біріктіруге негізделеді, сондықтан оларды нақты жіктеу қиын. Шейх Хабаши өз ізбасарларына арнаған сөзінде: "Біз – аш’ари және шафии мазхабын ұстанамыз. Аш’ария – сеніміміздің негізі, ал шафии – күнделікті амалдарымыздың кодексі". Ол, сүнни және шиит теологиялық ұстанымдарымен қатар, суфи спиритуализмін де қолдайды, Имам Әли мен оның ұрпақтарының заңдылығын мойындап, Дамаск халифасы және әкімі Муавия мен оның ұлы Язидті "қозбушылар" деп айыптайды, осылайша шиит дәстүрін қабылдап, басқа барлық сүнни фақиһтарынан ерекшеленеді. Әл-Ахбаш доктринасында суфизмнің маңызды рөлі бар, бұл қасиетті адамдардың қабірлеріне бару (Зиярат), мистикалық билер, діни рәсімдерде музыкалық топтарды пайдалану және үш суфи тарикасын қолдау сияқты суфи дәстүрлері арқылы көрініс табады. Сондықтан, Құран – Алланың сөзі, бірақ оны ғана Жәбірейіл (ғ.с.) тыңдап, түсініп, пайғамбарлар мен періштелерге жеткізгеннен кейін жазылуы мүмкін.
Shaykh Habashi's syncretic teachings draw upon a conflation of different branches of Islamic theology, and thereby elude unambiguous classification. In an address to his followers, Shaykh Habashi stated that "[w]e are Ash'aris and Shafi'is. The Ash'ariyya is the basis of our belief, and the Shfi'iyya is our daily code." elements of Sunni and Shi'a theological doctrines with Sufi spiritualism by supporting the legitimacy of Imam Ali and his descendants while condemning Mu'awiyya, the caliph and governor of Damascus, and his son Yazid as "seditious" thus adopting Shi'ite tradition whereas setting apart from all other Sunni jurists. Although not explicitly stated, Sufism plays also an important role in al Ahbash's doctrine as demonstrated by the practice of several Sufi traditions such as the pilgrimage to holy men's tombs (Ziyarat), mystical dancing sessions, use of musical bands in religious ceremonies and the support of three Sufi Tariqas. and that therefore, the Qur'an contains the word of God but could be written only after "Gabriel listened to His word, understood it, and passed it on to the prophets and the angels."
Дін мен мемлекеттің ажыратылуы
Дегенмен, ең маңызды айырмашылық – дін, саясат және мемлекет арасындағы қарым-қатынас мәселесі. Бұл тақырыптағы көптеген ислами жазбалардан өзгеше, әл-Ахбаш дін мен мемлекеттің бөлінуін жақтады және осылайша ислам мемлекетінің идеясын жоққа шығарды. AICP өкілі Әл-Фахани: «Біздің мемлекеттеріміздің көпшілігі ислами, мұсылмандар ислами мемлекеттің болуын қалайды, бірақ аймақтық және халықаралық жағдайлар оған мүмкіндік бермейді», – деді. Сондықтан топ Ливанда мұсылман-христиандық бірлестікте өмір сүрудің және басқа діни топтарға төзімділік танытудың қажеттілігін көп рет баса айтты. Әл-Ахбаш негізінен ваххаби және салафи көшбасшыларына қарсы тәкфирді қолданды. Тарик Рамаданның сөзіне қарағанда, Әл-Ахбаш «жақтастары тұрақты түрде екіұшты пікір білдіреді: батыстық сұрақ қоюшыларға олар әйелдердің құтқарылуын және «фундаменталистерге» қарсы тұру үшін зайырлылықты қолдайтындарын айтады (олардың білетін барлық мәселелері сезімтал және оларды мойындатуға пайдалы). Бірақ мұсылман қауымдарының ішінде олар өте қатал және жабық пікірде болады, көбінесе негізгі мұсылман ғалымдарын «күпір» (яғни, «сенбеуші», «ғибадатсыз адамдар») деп есептейді). Олар өз ілімдерін басқа барлық мектептер мен белгілі ғалымдардың бұрмаланған түсініктерге негіздейді (мысалы, Құдай есімінің мағынасын ерекше түсінуі, немесе Құран мәтінін періште Жәбірейіл түсіндіргені, немесе өлгендерге дұға ету). Олардың өте нақты доктриналық мәселелерге (мысалы, біз айтқандай) қатысты көзқарасы жауыртқыш және көбінесе зорлыққа толы».
The arguably most important split, however, is the question of the relation between religion, politics, and the state. Departing from most Islamic writings on this topic, al Ahbash advocates a separation of religion and state and thereby rejects the idea of an Islamic state. Al Fakhani, an AICP representative said "Most of our states are Islamic and Muslims wish the presence of an Islamic state, but the regional and international conditions do not allow it." Consequently, the group repeatedly emphasized the need for Muslim Christian co existence and tolerance towards other religious groups in Lebanon. Al Ahbash has mainly used takfir against Wahhabi and Salafi leaders. According to Tariq Ramadan, Al Ahbash "adherents carry on a permanent double discourse: to Western questioners, they claim to support the emancipation of women and laicism to oppose the "fundamentalists" (all the issues they know are sensitive and useful for getting them recognized). However, within Muslim communities, they carry on an extremely intransigent and closed discourse, usually treating most of the principal Muslim ulama as kuffar by which they mean "unbeliever,' "impious people"). They base their teachings on interpretations recognized as deviant by all other schools of thought and all other scholars of note (for example, their singular understanding of the meaning of the name of God, or their assertion that the Qur'anic Text was interpreted by the angel Gabriel, or the practice of praying to the dead). Their approach on very specific points of doctrine (such as those we have referred to) is hostile and usually violent."
Дау
Бұл топ ислам ішінде салафизмге қарсы діни көзқарасы үшін даулы деп есептеледі, себебі олардың суфизм және басқа да сенімдері діннен тайға бату деп саналады. Осының салдарынан, ваххабилер оларды "суфи политеизмі, ширк, және шииттердің сүннетке қарсы жасырын тактикасын" біріктіргендей сипаттайды. Сондай-ақ, басқа мұсылман топтары оларды АҚШ, Еуропа, Эфиопия және Австралия үкіметтері қолдайды деп санайды, олар "өзінің мұсылман азаматтары арасындағы Әл-Ахбаш қызметін шын мәнінде құттайды". Әртүрлі сарапшылар оларды секта деп атаса, ал басқалары оларды заңды діни қозғалыс деп қарастырады. Дегенмен, Австралияның коммуникация және медиа органы 2011 жылы 5 жылдық лицензия берді, бұл ислами топтардың сынына ұшырады. 2006 жылы Сиднейдегі Лакемба мешітінің имамы Тадж Эль Дин Хилали, доктор Мустафа Кара Алидің Әл-Ахбашпен байланысы болғандықтан, Хауард үкіметінің Мұсылман қауымдық кеңес тобынан бас тартуы мүмкін екенін айтты.
The group are seen as being controversial within Islam for its anti Salafi religious stance, as their Sufi and other beliefs are seen as heretical. As a result, they are commonly described by Wahhabis as combining "Sufi polytheism, shirk, with Shi'i covert anti Sunna tactics". They are also viewed by other Muslims groups as being favoured by the governments of the United States, Europe, Ethiopia, and Australia, who "do indeed welcome the Ahbash activities among their Muslim citizens." They have been described as a sect by various commentators, while others see them as a valid religious movement. However, the Australian Communications and Media Authority granted a 5 year license in 2011, which drew criticism from Islamic groups. In 2006, the Imam of Lakemba Mosque in Sydney, Taj El Din Hilaly, threatened to back out of the Howard government's, Muslim Community Reference Group because of the inclusion of Dr. Mustapha Kara Ali, who was affiliated with Al Ahbash.
Мысыр
2003 жылы Мысырдың бұрынғы Бас мүфтиі Әли Гома Ахбаш дінін "ақиқаттан тайған" деп жариялаған фәтуа шығарды, олардың мақсаты – "мұсылман сенімін бұрмалау және мұсылман үмметі арасында қырқыстар тудыру". Сонымен қатар, олар Исламның жауларынан жалақы алатын агенттер екендігі айтылды. 2007 жылы Мысыр елде Ахбаш дінін таратуға тырысқан 22 адамды тұтқындады.
In 2003, Ali Gomaa, the former Grand Mufti of Egypt, issued a fatwa describing the Ahbash as "deviant" that sought to "corrupt the Muslim creed and incite sedition amongst the Muslim Ummah. Moreover, they are paid agents to the enemies of Islam." In 2007, Egypt also arrested 22 men for seeking to spread the Ahbash faith in the country.
Эфиопия
2012 жылы Аддис-Абебадағы мұсылман наразылары Эфиопия үкіметін, Мелес Зенавиді елдегі мұсылман халқының арасында Аль-Ахбаш дінін таратуда деп айыптады.
In 2012, Muslim protesters in Addis Ababa accused the Ethiopian government of Meles Zenawi of promoting Al Ahbash among the Muslim population of the country.
Ливан
Ас-Асад отбасының сириялық үкіметімен тығыз тарихи байланысы болғандықтан, Ахбаш көбінесе ливандық Харири отбасының жақтастарымен қақтығысқа түсіп келеді. 2005 жылы кем дегенде екі мүшесі Рафик Хариридің қанына батқан оқиғаға қатысы бар деп күдіктендіріліп, түрмеге қамалды, бірақ кейін босатылды. Ахбаш сондай-ақ Хариридің қанына батқан оқиғасынан кейін басталган Седр революциясына қарсы күресті. Ахбаш екі тараптан да қысым көрсетілгеніне қарамастан, Сирия азамат соғысында бейтараптығын сақтап келеді. 2010 жылы Ахбаш пен Хезболла мүшелері көшедегі төбелеске қатысты, бұл паркинг дауынан туған деп есептелді. Кейін екі топ та кездесіп, оқиғаның құрбандарына көмектесу үшін бірлескен қор құрды. Бірақ, осы зорлық-зомбылыққа қарамастан, Ахбаш пен Хезболланың қарым-қатынасы "қалыпты" және "достық" деңгейде сақталып келеді. Ахбаш 1990 жылдары Сидон мен Триполиде басты қарсыласы – сунниттік Аль-Джама'а Аль-Исламиямен қанды қақтығыстарға да қатысқан.
Due to its strong historical links with the Syrian government of the al Assad family, the Ahbash have often been in conflict with the Lebanese supporters of the anti Syrian Hariri family and in 2005 at least two of its members were initially implicated—jailed and later released—in the Assassination of Rafic Hariri. The Ahbash also strongly opposed and demonstrated against the Cedar Revolution that was triggered by Hariri's assassination. Ahbash reportedly remains neutral in the Syrian Civil War, despite pressure from both sides. In 2010, Ahbash and Hezbollah members were involved in a street battle which was perceived to be over parking issues. Both groups later met to form a joint compensation fund for the victims of the conflict. However, despite this instance of violence, the Ahbash have "normal" and "friendly" relations with Hezbollah. The Ahbash have also engaged in bloody clashes in Sidon and Tripoli, in the 1990s, against the rival Sunni Al Jama'ah Al Islamiyah.
Украина
Роман Силантьев Украина муфтиі, ливандық азамат Ахмад Тамимнің қарсыластары оны Ахбаштың "қастандық сектасына" жатқызып айыптайды, бірақ олар Ахбаш діни бұрыстылығын анықтауда қиналады. Ахмад Тамимнің қарсыласы, муфтий Саид Исмаигиловтың "Мұсылман бауырластығымен" байланысы бар деген күдік туып отыр.
Roman Silantiev states that the mufti of Ukraine, Ahmad Tamim, a Lebanese citizen, has been accused of belonging to the "sinister sect" of Ahbash by his opponents, however, his opponents find it difficult to define the heresy of Ahbash. Ahmad Tamim's opponent mufti Said Ismaigilov allegedly has links to groups affiliated with the Muslim Brotherhood.