Оңтүстік Пасс Сити: Вайомиңнің тарихи қаласы

Кіріспе

Вайоминг штатындағы Фримонт округіне қарасты, құрамына қала немесе аудан кірмейтін елді мекен.

Саут-Пасс-Сити Вайоминг штатының Фримонт округінде орналасқан. Ол 28 және 131 тас жолдарының қиылысынан оңтүстікке қарай 3 шақырым жерде жатыр. Бұрын Орегон жолындағы бекет болған, кейін алтын кендері жабылғаннан кейін көшіп кеткен қалаға айналды. Бүкіл қауым Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Ең жақын қала – Атлантик-Сити.

Тарих

Саут-Пасс-Сити 1850 жылдары Орегон жолындағы бекет және телеграф станциясы ретінде жылдам дамыды. Аймақтағы алғашқы қоныс қазіргі Саут-Пасс-Ситиден оңтүстікке қарай 9 шақырым (14 км) жерде, бүгінде Бёрнт-Ранч деп аталатын жерде орналасқан. Бёрнт-Ранч – эмигранттар жолы Свитуотер өзенін соңғы рет кесіп өтіп, Оңтүстік өткеліне қарай көтерілген орын. 1867 жылы маңынан алтын табылды, ал бір жылдан кейін Карисса кенішінде алтын іздеу басталды. Көп ұзамай кеншілер мен оқиғақорлар келіп, Саут-Пасс-Сити қаласын құрды. Бір жылдың ішінде қауымның халқы 2000-ға жуық адамға жетті. Уильям Х. Брайт, Вайоминг аймақтық заң шығару жиналысына сайланған және аймақтық кеңестің төрағасы болған салон иесі, әйелдердің сайлау құқығы туралы заң жобасын ұсынды, ол қабылданды. 1869 жылдың 10 желтоқсанында аймақтық губернатор Джон А. Кэмпбелл әйелдердің сайлау құқығын заңмен бекіткенде Вайоминг АҚШ-та әйелдерге дауыс беру құқығын алғаш берген штат болды, бұл құқық елдегі барлық әйелдерге 1920 жылға дейін берілмеген еді. Ол 1870 жылдың 14 ақпанында Саут-Пасс-Ситиде судья қызметін бастады және шамамен 9 ай қызмет етті. Он жыл ішінде қала халқы күрт азайды, себебі үміттенген үлкен алтын кен орындары табылмады. 1870-ші жылдардың ортасына қарай Саут-Пасс-Ситиде шамамен 100 адам қалды. Келесі ғасырда Саут-Пасс-Сити халқы одан да азайды. Қаланың көптеген үйлері, дүкендері, қонақүйлері мен салондары тозығы жетті. Саут-Пасс-Ситиде бірнеше кәсіпорны жұмыс істей берді, ал соңғы пионер отбасылары 1949 жылы көшіп кетті. Қаланың тарихы Америка тарихи ғимараттарды зерттеу қоры (HABS) суреттері мен HABS фотографы Джек Бучердің фотосуреттерінде кеңінен жазылған. 2003 жылы Вайоминг штатының заң шығару жиналысы Карисса кенішін сатып алып, оны Оңтүстік Пасс-Сити мемлекеттік тарихи орнына қосты. Карисса кеніші көп жылдар бойы Саут-Пасс-Ситидің негізгі экономикалық драйвері болды. Вайоминг штатының саябақтары Қоршаған ортаны қорғау департаментінің тасталған кеніштер бөлімімен бірлесіп, кеніштердегі қауіпті жағдайларды жою және ғимараттарды нығайту жұмыстарын жүргізді. Вайоминг штатының заң шығару жиналысы және Саут-Пасс-Сити достары сияқты ұйымдар кенішті қалпына келтіру және көрмеге қою үшін қаржы жинады. Бүгінде кеніш ғимараттарын тарихи кен өндіру және ұңғылау жабдықтарының көрсетілімдерімен аралап көруге болады.

South Pass City developed rapidly as a stage and telegraph station on the Oregon Trail during the 1850s. The site of the first settlement in the area was about 9 mile (14 km) south of present day South Pass City, at what is today known as Burnt Ranch. Burnt Ranch was located where the Emigrant Trails crossed the Sweetwater River for the last time and ascended toward the South Pass. In 1867, gold was discovered in the vicinity, and a year later prospecting began on what would become the Carissa mine. Prospectors and adventurers quickly arrived and founded South Pass City. Within a year, the community's population had swelled to about 2,000. William H. Bright, a saloon owner who was elected to the Wyoming Territorial Legislature and served as President of the Territorial Council, introduced a women's suffrage bill, which passed. When the Women's Suffrage Act was signed into law by Territorial Governor John A. Campbell on December 10, 1869, Wyoming became the first jurisdiction in the United States to grant women the right to vote, a right which was not granted women nationally until 1920. She began her tenure as justice in South Pass City on February 14, 1870, serving a term of nearly 9 months. Within a decade, the city's population shrank dramatically, as the large gold deposits that had been hoped for failed to materialize. By the mid 1870s South Pass City's population was reduced to about 100 people Over the next century the population of South Pass City declined even further. Many of the city's homes, mercantile stores, hotels and saloons fell into disrepair. A few businesses continued to operate in South Pass City, with the last of the pioneer families finally moving out in 1949. The town has been extensively documented by the Historic American Buildings Survey (HABS) in drawings and in photographs, by HABS photographer Jack Boucher. In 2003, the Wyoming State Legislature purchased the Carissa Mine and added the property to the South Pass City State Historic Site. The Carissa Mine was the main economic engine for South Pass City for many years. Wyoming State Parks partnered with the Abandoned Mine Lands division of the Department of Environmental Quality to remediate mine hazards and stabilize buildings. Additional support from the Wyoming State Legislature and organizations like the Friends of South Pass City have raised funds for restoration and exhibition of the mine. Today the mine buildings can be toured with demonstrations of historic mining and milling equipment.

Автомобиль жолдары

Саут-Пасс-Ситиден батысқа қарай созылатын жол қаладан батысқа қарай 3 км жердегі 2 мильдік (3 км) қашықтықтағы жолмен қиылысады; Wyo. 28 сол қиылыстан солтүстікке қарай 35 миль жерде қиылысады.

Танымал мәдениет

"Заңсыз жол: уақыт арқылы саяхат" кітабында Роберт Редфорд Саут-Пасс қаласына бір тарау арнады.