Кіріспе

Джеймс Путнам Гудрич (18 ақпан 1864 - 15 тамыз 1940) – американдық саясаткер, Республикалық партияның мүшесі және 1917 жылдан 1921 жылға дейін Индиана штатының 29-шы губернаторы болды. Оның қызметі штаттық басқарудың жұмысын реформалауға және Бірінші дүниежүзілік соғысқа штаттың үлесін бақылауға бағытталған. Өкіметтік мерзімі ішінде ол екі рет өлімге жуық болды және ұзақ уақыт төсекке жатты. Губернаторлық қызметтен кейін ол бизнес мүдделері арқылы айтарлықтай байлыққа ие болды және көптеген компаниялардың бақылау үлесіне иелік етті.

Отбасы және шыққан тегі

Джеймс Путнам Гудрич 1864 жылдың 18 ақпанында Индиана штатының Винчестер қаласында Джон Болдуин мен Элизабет Эджер Гудричтің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі туберкулезбен ауырған заңгер болған; ол 1872 жылы қайтыс болды. Гудрич мемлекеттік мектептерде оқыды және АҚШ Әскери-теңіз академиясына түсуді жоспарлаған. Ол академияға қабылданды, бірақ ағаштан құлап, ауыр жамбас жарақатын алғаннан кейін әскери карьера жасау мүмкіндігінен айырылды және ұсыныстан бас тартуға мәжбүр болды. Гудрич колледж үшін ақша жинау үшін екі жыл бойы Рэндольф округінің мемлекеттік мектептерінде сабақ берді. Содан кейін ол ДеПау университетіне түсті, онда ол Phi Kappa Psi студенттік бауырластығының мүшесі болды. Университетте ол Альберт Дж. Бевериджбен танысты, ол оны саясатқа қатысуға ықпал етті. Колледжде екі жыл оқығаннан кейін, қаржы тапшылығына байланысты оқуын тоқтатуға мәжбүр болды. Одан кейін ол сыныптасы Джеймс Э. Уотсонның әкесі Енос Уотсонмен заң оқуын бастады.

Партия басшысы

1887 жылы адвокаттыққа қабылданған Гудрих Винчестерде заңгерлікпен айналысып, республикалық саясатта тез арада көзге түсті. Ол Еңбекшілердің біртұтас ұйымы, Гранж, Пифия ордені және Республикалық партия сияқты түрлі ұйымдарға қатысты. 1897 жылы Рэндольф округі Республикалық партиясының төрағасы болып сайланды, кейін 1901 жылдан 1910 жылға дейін штаттық төраға, ал 1912 жылдан 1916 жылға дейін ұлттық комитет мүшесі қызметін атқарды. Партия басшылығындағы кезеңі оған қиын болды, себебі партия прогрессивті бағдарламалар бойынша күшейіп келе жатқан ішкі дау-жанжалдармен күресіп жатты. Чарльз В. Фэрбенкс партияны оңға қарай бағыттауға тырысты, ал Альберт Дж. Беверридж партияны солға қарай тартып әкелгісі келді. Гудрич тараптарды татуластыруға тырысқанына қарамастан, екі саясаткер арасындағы қайшылық 1912 жылы партияны екіге бөліп, прогрессивті қанат жаңа партия құруға кетті. 1910 жылы ол заңгерлік кеңсесін Индианаполиске көшірді. Фермаларға, астық сақтаушыларға, көмір шахталарына және банктерге салған инвестициялары оны байытты. Келесі бес жыл бойы ол заңгерлік қызметімен айналысып, бизнес мүдделерін басқарумен шұғылданды. 1915 жылы ол губернаторлыққа кандидат болады деп мәлімдеп, қайтадан белсенді саясатқа оралды. Индиана штаты кандидаттарды сайлаудың жаңа бастауыш жүйесін енгізіп, конвенция арқылы кандидаттарды іріктеуді жойды. Ол Уоррен Т. МакКрей мен Куинси Алден Майерсті 50 мыңнан астам дауыспен жеңіп, номинацияны жеңді. Салыққа қарсылар Индиана штатының Бас Ассамблеясына акциздік салық туралы заң жобаларын тоқтатуға лобби жасады. Бас Ассамблея конституциялық конвенцияны мақұлдады, бірақ қарсыластар бұл мәселені сотқа апарды. Индиананың Жоғарғы соты заң шығарушы органның конвенция шақыруға конституциялық құқығы жоқ екенін, ал конвенцияны халықтың келісімімен ғана шақыруға болатынын шешті. Алдыңғы сот шешімдерінде заң шығарушы органның конституцияға өзгеріс енгізуге де құқығы жоқ екені айтылған, бұл конституцияны өзгертудің тар және қиын жолын жасады. Бұл шешім жаңа салықтарды енгізуге жасалған әрекеттерді тоқтатты, бірақ кейінірек сәтті аяқталған қозғалысты бастады. 1917 жылдың тамызында Гудрич Солтүстік Индианадағы түрмені аралағаннан кейін тифпен ауырады. Ауру оны екі ай бойы төсекке жатқызып, өлімге жуық қалдырды. Ол Индианаполис Мәсіхшілік ауруханасында денсаулығына келді. Алайда, ол қараша айына дейін штаттық үйге оралмады. Осының салдарынан ол көмір тапшылығы сияқты бірнеше маңызды мәселелерді үйден жұмыс істей отырып шешуге мәжбүр болды. Гудрич сондай-ақ штаттың ресурстарын ұйымдастыруға және басқаруға көмектесу үшін Уилл Хейс басқаратын комиссия құрды.

Кейінгі өмірі

1920 жылы Гудрич Индиана штатының президенттікке республикалық партиядан ұсынылған сүйікті ұлы болды, бірақ сенатор Уоррен Г. Хардингке жеңіліп қалды. Президент Хардинг Гудричті Ресейге гуманитарлық көмек көрсету комиссиясына тағайындады. Гудрич Владимир Ленин басқарған большевиктік үкімет билік еткен Ресейге төрт рет сапар жасады және ол жердегі жағдайды ең жақсы білетін американдық сарапшылардың бірі ретінде танылды. Гудрич Герберт Гувердің Америкалық көмек басқармасында және Сент-Лоуренс су жолы комиссиясында да қызмет етті. Ол Республикалық партия саясатына белсенді қатысып, жеке капиталынан Индиана штатының Кроуфордсвилл қаласындағы Уабаш колледжіне үлкен қаржылай көмек көрсетті, сондай-ақ колледж мүшелері кеңесінде қызмет етті. Өмірінің соңында бизнес-инвестициялары арқасында ол зор байлыққа ие болды. Ол дерлік бір ғасырға созылған іскерлік империяны құрды. Қайтыс болған кезде ол Central Newspapers компаниясының үлкен үлесіне ие болды, сонымен қатар Индиана телефон компаниясы, Гудрич бауырлары компаниясы, City Securities және көптеген шағын бизнеске бақылау құқығын ұстады. 1940 жылдың 15 тамызында Индиана штатының Винчестер қаласындағы Рэндольф округі ауруханасында миға қан құйылудан қайтыс болды. Ол Винчестердегі Фонтан Парк зиратына жерленген. Уабаш колледжіндегі Гудрич залы оның құрметіне аталды.