Кіріспе

Изохромосома – хромосоманың екі қолдары бір-бірінің көмекейіндей бейнеленген, теңгерімсіз құрылымдық аномалия.

Центромерді дұрыс бөле алмау

Анафаза кезіндегі бауырлас хроматидтердің қалыпты ажырауында центромер бойлық немесе хромосоманың ұзын осіне параллель бөлінеді. Изохромосома центромер көлденең немесе хромосоманың ұзын осіне перпендикуляр бөлінген кезде пайда болады. Бөлу әдетте центромердің өзінде емес, сонымен қатар перицентрикалық аймақ деп аталатын центромерді қоршаған аймақта жүзеге асады. Осы алмасу орындарында бауырлас хроматидтердің гомологтық тізбектері бар деп есептеледі. Нәтижесіндегі хромосома тек бір центромері бар моноцентрикалық сияқты көрінсе де, ол өте жақын орналасқан екі центромері бар изоцентрикалық болып табылады; бұл басқа қолдардағы генетикалық материалдың жоғалуына әкелуі мүмкін. Центромердің қате бөлінуі және U типті алмасу бауырлас хроматидтерде жүзеге асып, генетикалық тұрғыдан бірдей қолдары бар изохромосоманы құрайды. Дегенмен, U типті алмасу гомологты хромосомалар үшін де болуы мүмкін, нәтижесінде гомологты қолдары бар изохромосома пайда болады. Гомологтар арасындағы осы алмасу көбінесе аз көшірмелі қайталанатын гомологтық тізбектерге байланысты. U типті алмасуға қатысқан хромосомаға қарамастан, хромосоманың акцентрикалық фрагменті жоғалып, сол акцентрикалық хромосома бөлігінде орналасқан гендердің ішінара моносомиясына себеп болады.

Неоплазия

Неоплазия – бұл бақылаусыз жасушалардың өсуі, нәтижесінде ісік пайда болады. Неоплазияның көптеген түрлерінде 17q изохромосомасы – неоплазиямен байланысты ең көп кездесетін изохромосома және науқастың нашар аман қалуымен сәйкес келеді. P қолдың перицентрлік аймағында «аз көшірмелі қайталаулар» деп аталатын бірегей ДНК тізбектері кездеседі, сондықтан осы аймақтағы кроссовер оқиғасы U-типті жіп алмасу арқылы дицентрикалық изохромосоманы құруы мүмкін. i(17q) арқылы пайда болатын неоплазия p қолдың моносомиясынан және q қолдың трисомиясынан ген дозасының азаюымен және артуымен байланысты. Жоғалған p қолда көптеген ісікке қарсы гендер табылады, бұл ісік жасушалары популяциясын сақтауға мүмкіндік береді. 17p-де орналасқан ісікке қарсы p53 генінің жоғалуы кейбір неоплазиялардың орталық патогенезіне қатыса ма, жоқ па деген мәселе талқыланады. Бір p53 генінің болуы функционалдық тұрғыдан белсенді болуы мүмкін, бірақ оның басқа онкогендермен байланысы, егер ол тек бір көшірмеде болса, оның экспрессия деңгейін өзгерте алады. i(17q) неоплазиясына қатысты генетикалық тізбектердің үлкендігіне байланысты, ісіктің өсуіне қандай гендер немесе гендердің комбинациясы қатысатынын анықтау қиын.