Кіріспе

Сиро-Малабар католик архиепискобы (1929–2023)

Жозеф Поватил (14 тамыз 1930 – 18 наурыз 2023) – Сиро-Малабар католик шіркеуінің үндістандық дін қызметкері. Ол 1985 жылдан 2007 жылға дейін Чанганессери архиепархиясының митрополит архиепискобы қызметін атқарды. Теология ғылымының маманы Поватил Сиро-Малабар шіркеуінің діни рәсімдері және шығыс дәстүрлерін қайта жаңғырту мәселелеріндегі пікірлерімен белгілі. Оның жеке қаржыландырылатын колледждердің төлем жүйесіне қатысты ұстанымы бір кезде Керала штатының үкіметі үшін қиындық тудырған.

Ерте өмір

Поватил Британдық Үндістанның Чанаганачерри қаласына жақын Курумбанадом ауылында дүниеге келген. Бала кезінде Паппачан деп аталған, ал ресми түрде П. Дж. Джозеф деп танылған. Ол Holy Family LP мектебінде, St. Peter's UP мектебінде, содан кейін Чанганачерридегі St. Berchmans орта мектебінде оқыды. Ол Чанганачерридегі Сент Берчманс колледжінде Экономика бакалавры, ал Ченнаидегі Лойола колледжінде экономика магистрі дәрежесін алды.

Діни қызмет

Поватил өзінің семинариялық білімін Чанганашеридегі Сент-Томас семинариясында және Пунадағы Папалық семинарияда алды. 1962 жылдың 3 қазанында дін қызметкері болып тағайындалды. 1972 жылдың 29 қаңтарында, епископтық тәжірибесі аз болса да, Чанганачерридің көмекші епископы (Филиппи Кесариясының титулярлық епископы) болып тағайындалды және 1972 жылдың 13 ақпанында Папа Павел VI оны киелі қызметке бекітті. 1977 жылдың 26 ақпанында Чанганачерри архиепархиясынан бөлініп, Канджираппалли епархиясы құрылды. Епископ Поватил онда бірінші епископ ретінде тағайындалды. Ол жаңа епархияда тоғыз жыл қызмет етті. Кейін архиепископ болып, 1985 жылдың 16 қарашасында Антони Падьяраның орнын басып, Чанганачерриге қайтып келді.

Қызмет атқарған орындары

Ол Үндістан католик епископтары конференциясының (CBCI) президенті (1994–1998 жж.), Керала католик епископтар кеңесінің төрағасы (1993–1996 жж.) және CBCI білім беру комиссиясының төрағасы қызметін атқарды. 1998 жылдан бері Италияның Рим қаласындағы Азия Синодынан кейінгі кеңестің мүшесі, KCBC білім беру комиссиясының төрағасы (1986 жылдан бері), Білім беру жөніндегі шіркеулер аралық кеңестің негізін қалаушысы және төрағасы, Дінаралық қауымдастықтың төрағасы, Венадағы Pro Oriente қорының мүшесі (Австрия, 1993 жылдан бері) және Италияның Венеция қаласындағы «Oasis» халықаралық басылымының ғылыми комиссиясының мүшесі.

Қызмет

Ол 1977 жылы Канжирапалли епискобы болған кезде Перумеду даму қоғамын (ПДС) және Маланду даму қоғамын (МДС) құрды. Оның тағы бір жобасы – Куттанду Викасана Самити (KVS). Чанганашери әлеуметтік қызмет қоғамының (CHASS) бас қамқоршысы ретінде ол көптеген даму жоспарларын бақылады. Архиепископтықтағы далит христиандары мен кедей және білікті кәсіби курстарда оқитын студенттер үшін көптеген стипендиялар құрылды. 1990 жылы Поватил мәдени және әдеби жетістіктері үшін І. С. Чако сыйлығын тағайындады, және бұл сыйлық санскрит тіліндегі "Кристу Бхагаватом" кітабының авторы, профессор П. С. Девасияға берілді. Үндістан христиандық археологиялық зерттеу орталығы (CICAR) – тағы бір бастама. Оқуды ынталандыру үшін Поватил Кітаптарды тарату бөлімін құрды, ол жыл сайын қазан айында Чанганашери кітап жәрмеңкесін (Pusthaka Mela) ұйымдастырады. 1972 жылы ол «Ювадеепти» деп аталған епархиялық жастар қозғалысын құрды. Кейіннен ол Керала католик жастар қозғалысына (ККЖЖ) айналды. Ол KCBC Жастар комиссиясының алғашқы төрағасы болды. Архиепископтықта зейнеткерлерге, эмигранттарға және туристерге арналған миссионерлік қызметтерді бастады. Ол Римдегі бас кеңсесі Тхурутиде орналасқан, Папа Иоанн Павел II Неке және отбасы институтының Үндістан бөлімі – CANA-ны басқарды.