Себастьян Каппен: Азаттықты іздеген теологтың өмірі мен қызметі
Sebastian Kappen
Себастьян Каппен – индийский священник-иезуит, теолог освобождения. Изучал марксизм, чтобы понять социальное отчуждение и вклад в благосостояние общества.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Себастьян Каппен (4 қаңтар 1924 – 30 қараша 1993) – үнді иезуит діни қызметкері және азаттық теологы.
Sebastian Kappen (4 January 1924 – 30 November 1993) was an Indian Jesuit priest and liberation theologian.
Тәрбие және оқу
Британдық Радж кезінде Траванкордың Кодикулам қаласында дәстүрлі Насрани отбасында туған Каппен 20 жасында (1944 жылы) Иса қоғамына қосылды және 1957 жылғы 24 наурызда дін қызметкеріне бекітілді. Ол Грегориан университетінде (Рим) оқып, 1961 жылы теология ғылымының докторы дәрежесін алды, диссертациясы Маркстің 1844 жылғы "Экономикалық және философиялық қолжазбалары" негізінде діни бөтендіру және практика туралы болды. Бұл Марксизмнің оның туған штаты Кералада, Үндістанда, ықпалы артып келе жатқан дәуір еді. Школастика мен оның мәнділігінен (эссенциализмінен) алшақтаған ол Маркс берген әлеуметтік талдау құралдарын халықтың бостандықтан шеттелуін және қоғамның игілігіне үлес қосу мүмкіндігінен айырылуын түсіну үшін тиімді деп санады.
Born into a traditional Nasrani family in Kodikulam, Travancore, during the British Raj, Kappen entered the Society of Jesus at the age of 20 (in 1944), and was ordained a priest on 24 March 1957. He pursued studies at the Gregorian University (Rome), obtaining a doctorate in Theology (1961) with a thesis on Religious Alienation and Praxis according to Marx's Economic and Philosophical Manuscripts of 1844. This was a time when Marxism was growing in influence in his home state of Kerala, in India. Away from scholasticism and its essentialism, he found in Marxian tools of social analysis effective instruments to understand the people's alienation from freedom and loss of ability to contribute to the wellbeing of society.
Ой мен іс-әрекеттің дамуы
Бұдан былай Фрейд, Маркс және Марк Ізгі хабары Каппеннің ой-пікірі мен өмірінің диалектикалық полюстеріне айналды, адам тұлғасын жасырын қысымшы психологиялық және әлеуметтік күштерден азат ету ниетімен. Сауығу мен толықтық Иса Мәсіхте, Құдайдың Ұлында табылады. Оның теологиялық көзқарастары шіркеудің дәстүрлі орталарында күшті сынға ұшырады. 1972 жылы Каппен иезуиттердің үлкен мекемелерінен шығып, қайда тағайындалса да, кедейлермен бірге өмір сүре бастады: Кочинде, кейін Тривандрумда, Мадраста және Бангалорда. Оны иезуит қауымының қалыпты өміріне қайтаруға жасалған үнемігі әрекеттерге қарамастан, оның басшылары ақырында оған шығармашылық жазуға ыңғайлы өмір салтын қабылдауға келісім берді. Оның теологиялық ортасы – халық, әсіресе кедейлер. Оның зерттеулері Үндістандағы трансформациялық әлеуметтік әрекеттерге бағытталған. Бұл оны Исаның бастапқы үйретімдерінің азат ету және адамгершілікке жеткізу әлеуетін зерттеуге, сондай-ақ Марк Ізгі хабарына ерекше назар аударуға жетеледі. Ол сонымен қатар Үндістан дәстүрлерінен, әсіресе Будда және орта ғасырлық Бхакти қозғалысы көрнекілеген діни қарсылық дәстүрінен де пайдаланды. Ол Үндістан қоғамының мәдени құрылымын өзгерту туралы көп жазды және лекция оқыды. Жүйелерге, құрылымдарға және институттарға үнемі сын көзбен қараған Каппен өзінің ізденісі оны конфессиялық және діни жатақтардан, сондай-ақ саяси идеологиядан тысқары алып бара жатқанын сезінді. Каппеннің пікірінше, ешқандай саяси, діни немесе экономикалық жүйе абсолютті емес, олардың барлығы тек халыққа қызмет еткен жағдайда ғана құнды. Сондықтан ол партиялар мен олардың идеологиялары, тіпті діни идеологиялар да рухани түрмеге айналуы мүмкін деп ойлады, ал Иса бостандық сыйлады. Осы көзқарасы оны Риммен қақтығысқа түсірді. 1977 жылы ол бельгиялық діни қызметкер және Лувен университетінің профессоры Франсуа Хутарттың кіріспесімен «Иса және бостандық» атты кітабын жариялады. Кітап шіркеудің ресми қарауына алынды. Каппен «Цензура және Азия теологиясының болашағы» атты памфлетпен жауап берді. Ол былай деп жазды: «Мен жауапкершілікпен жазамын. Менің жұмысымда кемшіліктер мен қателіктер болуы мүмкін. Мен қателеспеймін. Әлемнің жауапты ойшылдары мен ғалымдары менің жұмысымды бағалап, сынамақ. Қоғамдық талқылауларда біз бір-бірімізге көмектесеміз және бір-бірімізден үйренеміз. Шындық тарихта осылай өседі: құпия цензура арқылы емес, әлеуметтік үдеріс арқылы». Каппен жариялағаны үшін сынға алынды. Каппен Пунедегі Паптық теология факультетінде, Делидегі Видьяджоти теология колледжінде, Лувендегі католик университетінде (Бельгия) және Нью-Йорктегі Марикнолл семинариясында қонақ профессор болып жұмыс істеген. Каппен 1980-ші жылдары жүрек ауруларымен ауыра бастады. Ол бірінші темекі шегуді тоқтатты, содан кейін зиялық ізденісін баяулатты. Дегенмен, ол 1990-1991 жылдардағы шығанақ соғысында Иракты бомбалаудан қатты ашуланды. Бұл күшті эмоционалдық жағдай 1993 жылдың 30 қарашасында жүрек талмасына себеп болған болуы мүмкін. Каппен Бангалорда қайтыс болды; оның денесі Кожикодке қайтарылды, онда ол жерленген.
Henceforth, Freud, Marx and the gospel of Mark became the dialectical poles of Kappen's thought and life, in view of liberating the human person from hidden oppressive psychological and social forces. Healing and wholeness are found in the person of Jesus, the Son of God. His theological stances evoked strong criticism in traditional circles of the Church. In 1972 Kappen moved out of Jesuit large institutions and started living among the poor wherever he was posted: in Cochin, and later in Trivandrum, Madras and Bangalore as well. Despite regular attempts to bring him back into regular Jesuit community life, his superiors ultimately consented to let him adopt a lifestyle more conducive to his creative writing. His locus theologicus was the people, and particularly the poor. His studies were geared towards transformative social action in India. This led him to a study of the liberating and humanizing potential of the original teachings of Jesus, with a strong preference for the Gospel of Mark. He also drew on Indian traditions, particularly that of religious dissent represented by the Buddha and the medieval Bhakti Movement. He wrote and lectured extensively on the cultural restructuring of Indian society. Ever critical of systems, structures and institutions, Kappen felt his search was leading him beyond denominational and religious affiliations as well as political ideology. In Kappen's view, No political, religious or economic system was absolute, but were all to be valued only insofar as they serve the people. Thus, he felt that party and their ideologies, even of religious ones, could act as spiritual prisons, which he did not want to be confined in, while Jesus offered freedom. This stance in particular brought him into conflict with Rome. In 1977, he published Jesus and Freedom, with an introduction by the Belgian priest and professor at the Louvain University François Houtart. The book came under official Church scrutiny. Kappen responded with a pamphlet entitled Censorship and the Future of Asian Theology. He wrote: “I write with responsibility. There can be defects or errors in my work. I am not infallible. Responsible thinkers and scholars the world over could judge and sift my work. In public discussions we can help each other and learn from one another. That is how truth grows in history: through a social process, and not through secret censorship”. Kappen was censured for the publication. Kappen had been visiting professor to the Pontifical Faculty of Theology (Pune), Vidyajyoti College of Theology (Delhi), The Catholic University of Louvain (Belgium) and Maryknoll Seminary (New York). Kappen began experiencing heart problems in the 1980s. He first quit smoking, then began slowing his intellectual pursuits. Nonetheless, he was particularly incensed by the bombing of Iraq in the gulf war of 1990 1991. It is possible that this heightened emotional state contributed to a fatal heart attack on 30 November 1993. Kappen died in Bangalore; his body was returned to Kozhikode, where he is buried.
Өлгеннен кейін жарық көрген еңбектері
Дәстүр, Қазіргі заман, Контрмәдениет, 1994. Хиндутва және үнді діни дәстүрлері, 2000. Құдайдың сынағы және адамның жауабы, 2001. Иса және қоғам, ISPCK, Дели, 2002. Иса және мәдениет, ISPCK, Дели, 2002. Бүтіндей мәдени парадигмаға қарай, 2003.
Tradition Modernity Counterculture, 1994. Hindutva and Indian Religious Traditions, 2000. Divine Challenge and Human Response, 2001. Jesus and Society, ISPCK, Delhi, 2002. Jesus and Culture, ISPCK, Delhi, 2002. Towards a Holistic Cultural Paradigm, 2003.
ағылшын тілінде
Филип Матью және Ажит Мурикан (ред.), Дің, идеология және қарсы мәдениет; С. Каппеннің құрметіне арналған мақалалар, Бангалор, 1987.
Philip Mathew and Ajit Murickan (ed), Religion, Ideology and counterculture; Essays in honour of S. Kappen, Bangalore, 1987.