Кіріспе
Шакти Саманта (13 қаңтар 1926 – 9 сәуір 2009) – үнді кинорежиссері және продюсері, 1957 жылы «Шакти Фильмс» кинокомпаниясын құрған. Ол «Ананд Ашрам» (1977), «Анусандан / Барсаат Ки Эк Раат» (1981), «Аньяй Абичар» (1985), «Хаура көпірі» (1958), «Инсан жағаг утта» (1959), «Чайна Таун» (1962), «Кашмир Ки Кали» (1964), «Париждегі кеш» (1967), «Арадана» (1969), «Кати Патанг» (1971), «Амар Прем» (1972) және «Амануш» фильмдерімен ең көп танымал. Ол «Арадана» (1969), «Анураг» (1973) және «Амануш» фильмдері үшін «Фильмфэр» сыйлығын алды. «Амануш» фильмі бенгал тілінде де түсірілді, ол осы тілде алты фильм жасады, соның ішінде 1984 жылы Индо-Бангладеш бірлескен туындысын да жасады.
Shakti Samanta (13 January 1926 – 9 April 2009) was an Indian film director and producer, who founded Shakti Films in 1957, which is most known for films such as Anand Ashram (1977), Anusandhan /Barsaat Ki Ek Raat (1981), Anyay Abhichar (1985), Howrah Bridge (1958), Insan Jaag Utha (1959), China Town (1962), Kashmir Ki Kali (1964), An Evening in Paris (1967), Aradhana (1969), Kati Patang (1971), and Amar Prem (1972), Amanush. He received Filmfare Awards for Best Film for Aradhana (1969), Anuraag (1973) and Amanush, which was also made in Bengali, a language in which he made six films, including an Indo Bangladesh joint production in 1984.
Ерте өмір және білім
Ол Британдық Үндістанның Бенгал президенттігіндегі Пурба Бардаман ауданындағы Бокра ауылында (пошта бөлімі: Райна) дүниеге келді. Білімін Дехрадун қаласында алды, ағасының үйінде тұрды. 1944 жылы Калькутта университетін бітірді.
Мансап
Оқуын бітірген соң, ол Бомбей (Мумбай) қаласындағы хинди киноиндустриясында актер болғысы келді, сондықтан қалаға жақындады. Ол Мумбайдан 200 шақырым қашықтықтағы Даполиде мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1948 жылы Сатиш Нигамның «Сунхерэ Дин» фильмінде режиссердің ассистенты болып жұмыс істеді, содан кейін Гьян Мукерджи және Фани Мажумдар сияқты режиссерлермен «Тамша», «Баадбан» және «Дхоби Доктор» фильмдерінде жұмыс істеді. Ақырында ол 1954 жылы Самантаның «Баху» фильмін түсіріп, тәуелсіз режиссер ретінде танылды, онда Қаран Дяван, Уша Кирон, Шашикала және Пран рөлдерін сомдады. «Инспектор» (1956), «Шеру» (1956), «Детектив» (1957) және «Хилл Стейшн» (1957) фильмдерінің табысынан кейін, ол 1957 жылы өзінің «Шакти Филмс» жеке өндіріс компаниясын құрды. Оның тәуелсіз туындысының алғашқы фильмі – Ашок Кумар мен Мадхубаланың басты рөлдерде ойнаған «Хавра Бридж» болды. Фильмдегі О. П. Найярдың музыкасына жазылған, Аша Бхосле орындаған, Геета Дютт стиліндегі «Аайе Мехербан» әні үлкен сәттіге ие болды, ал фильм – жаңа жетістік болды; бұл өте маңызды кезең еді. Сүнил Датт пен Мадхубаланың қатысуымен түсірілген «Инсан Жағаг Утта» (1959) фильмімен ол әлеуметтік тақырыптарда фильмдер түсіруге көшпекші болды, бірақ фильм сәтсіз аяқталғандықтан, ол тағы он жыл көңіл көтеруге арналған фильмдер түсіруге қайта оралды, содан кейін 1969 жылы «Арадхана» фильмімен әлеуметтік тақырыптарға оралды. Оның кейбір фильмдерінде оның інісі мен әйелі продюсерлер болды. Сондай-ақ, ол ұлы Ашим Самантаның түсірген кейбір фильмдерін өндірді. 1985 жылы «Шакти Филмс» «Арадхана Саунд Сервис» цифрлық аудио пост-өндіріс орталығын құрды, ол Болливуд және Голливуд фильмдері үшін де жұмыс істейді. Ол екі ай бұрын өткірген инсульттан жазылып жатқан еді.
Марапаттар мен мойындау
Саманта "Арадан", "Анураг" және "Амануш" фильмдері үшін "Ең үздік фильм" сыйлығымен марапатталды. Ол сонымен қатар, 2002 жылы Zee Cine сыйлығын қоса, өмір бойы жетістіктері үшін бірнеше сыйлық алды, сондай-ақ Zee және басқа да үнді ұйымдарынан да марапаттарға ие болды. Оның кейбір фильмдері Берлин, Ташкент, Мәскеу, Каир және Бейрут қалаларында өткен халықаралық кинофестивальдарда көрсетілді. Саманта 5 жыл бойы Үндістан киноөндірушілер қауымдастығының президенті, 7 жыл бойы Орталық киносертификаттау кеңесінің (CBFC) төрағасы, ал 2 жыл бойы Калькуттадағы Сатьяжит Рей атындағы кино және теледидар институтының төрағасы қызметін атқарды.