Кіріспе

Британдық локомотив (1813–1815)

«Бу атты» 1813 жылы Дербиширдегі Баттерли компаниясы Уильям Брантон (1777–1851) жасаған. «Механикалық саяхатшы» деп те аталады, оның механикалық аяқтары болған, аяқтары қозғалтқыштың арт жағындағы рельстерді ұстап, оны сағатына шамамен үш миль жылдамдықпен итереді.

Дизайн

Көмiр кеніштері қалалар арасында канал жүйесі арқылы жақсы қызмет көрсетілді. Шахтадан каналға дейін аттармен тартылатын вагондық жолдар салынды, ал бу машиналары тек шулы және қауіпті жаңалық ретінде қарастырылды. Дегенмен, 1799-1815 жылдардағы Наполеон соғыстары мал азығының бағасын күрт өсірді. Сонымен қатар, кейбір мұндай "теміржолдар" каналдардың тік беткейлерінде, мысалы, Чарнвуд орманы каналында салынып жатты. 1813 жылы Роберт Стивенсон мен Уильям Хедли олардың керісінше екенін дәлелдегенге дейін, тегіс болат рельстердегі болат доңғалақтар жеткілікті ұстаным бере алмайды деп көптері ойлады, тіпті ол кісілердің өзі 1:100 (1%) абсолюттік ең жоғары еңіс деп санды. Сондықтан, бар болған бумен жұмыс істейтін жүйелер көлемді кабельдермен немесе қымбат тісті дөңгелек және рельс механизмімен жұмыс істеді.

Құс

Бұл Брантонның идеясын одан да ықтимал етеді, себебі Баттерли компаниясы Криктегі әктас карьерінен Амбер-Уорфтағы Кромфорд каналына дейін 1/50 еңіспен, шамамен 2 километрге созылған жолмен бетпе-бет келді. Брантон 1813 жылғы 22 мамырда №3700 патент алды, ол локомотивке арналған болатын. Баттерли локомотивінің жалпы құны 240 фунт стерлингті құрады.

Жаңа бөтелке

Тарихи мәліметтер аз, бірақ Булы аттың белгісіз мерзім бойы сәтті жұмыс істеген сияқты. Мұндай табысқа жеткендіктен, Дурхам графтығындағы Ньюботтл кеніші үшін бастапқы 5 фут емес, 9 фут қазандығы бар, тағы да үлкені салынған болуы мүмкін. Бұл локомотив 540 фунт стерлинг тұрды және екі цилиндрі болған болуы мүмкін. 1814 және 1815 жылдары ол 1:36 қабаттылықтағы еңістікпен жүк тасыды, бірақ кеніш иелері оның жұмысына қанағаттанбады. 1815 жылғы 31 шілдеде болған оқиға – теміржол тарихындағы алғашқы апатқа айналды.