Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лестер ауданы, Англия
Area of Leicester, England
Хайфилдс – Лестер қаласының ішкі ауданы, Англия. Бұл қаланың оңтүстік-шығысындағы биік жерде орналасқан, қаланың ең биік аймақтарының бірі. Батысында аудан Мидленд магистральдық теміржолымен, оңтүстігінде Лондон жолымен (A6), шығысында Ист-Парк жолымен шектеледі. Солтүстікке қарай Спинни Хиллз орналасқан, бірақ екі ауданның арасында нақты шекара жоқ, ал Спинни Хиллз (солтүстікке қарай Хэмберстон Роудқа дейін созылады) көбінесе Хайфилдс бөлігі деп есептеледі. Бұл аудан Лестер қаласының орталығына жаяу қашықтықта орналасқан және діни, әлеуметтік, мәдени және коммерциялық қызметтерге арналған көптеген мүмкіндіктерді ұсынады. Тұрғындар Лестер қалалық кеңесінің Спинни Хиллз, Уиклиф және Стоунгейт округтері арасында бөлінген. 1981 жылғы сәуірде Лондон жолы, Эвингтон жолы және Сент-Питер жолы арасындағы ауданның бір бөлігі Оңтүстік Хайфилдс ескеру аймағы деп белгіленді. Бұл ескеру аймағының бастапқы ауданы шамамен 22,20 гектарды құрады. 2003 жылы ескеру аймағының шекарасы қайта қаралып, шамамен 20,55 гектарға дейін азайтылды. Хайфилдс Лондон жолы мен Эвингтон жолымен шектеледі, сондықтан оның жанында көптеген ыңғайлылықтар бар. Атап айтқанда, бұл теміржол станциясы, көптеген мешіттер (ең ірісі аумағында демалыс орталығы бар), шіркеулер, ғибадатханалар, заманауи денсаулық сақтау орталығы, балабақшалар, мектептер, жергілікті дүкендер, мейрамханалар, қоғамдық орталықтар және банктер. Бұл ауданда Мелбурн жолында орналасқан қоғамдық кітапхана да бар.
Highfields is an inner city area of Leicester, England. It is one of the highest areas in the city, on high ground southeast of the city centre. To the west the area is bounded by the Midland Main Line, to the south by London Road (A6), and to the east by East Park Road. To the north is Spinney Hills, though there is no clear boundary between the two areas, and Spinney Hills (which extends northwards to Humberstone Road) is often considered to be part of Highfields. The neighbourhood is within walking distance of the city centre of Leicester and offers many amenities for religious, social, cultural and commercial activities. The population is split between the Spinney Hills, Wycliffe and Stoneygate wards of the Leicester City Council. A section of the area running between London Road, Evington Road and St Peter's Road was designated as the South Highfields Conservation Area in April 1981. This conservation area originally had an area of approximately 22.20 hectares. The boundaries of the conservation area were reassessed in 2003, and it was reduced to approximately 20.55 hectares. Highfields is bounded by London Road and Evington Road meaning that it has a large amount of amenities on its doorstep. Notably this includes the railway station, many Mosques (the biggest includes a leisure centre within its grounds), Churches, Temples, a modern health centre, nurseries, schools, local shops, restaurants, community centres and banks. The area also has a public library which is located on Melbourne Road.
Полиция қызметі
Бұл аймақтың қауіпсіздігін Лестершир полициясы қамтамасыз етеді. Аймаққа ең жақын полиция бөлімі Ист Парк Роудта, Спинни Хилл паркінің бұрышында орналасқан. Спинни Хилл паркі аймағы бірнеше шағын ауданға бөлінген. Хайфилдс аймағы көбінесе Хайфилдс және Спинни Хилл учаскелерімен қамтылған.
The area is policed by the Leicestershire Constabulary. The closest police station to the area is situated on East Park Road on the corner of Spinney Hill Park. The Spinney Hill Park area is divided into a number of neighbourhood beats. The Highfields Area is largely covered by the Highfields and Spinney Hill beats.
XIX ғасыр
ХІХ ғасырдың басында Хайфилдс Лестер қаласының сыртында орналасқан ауылдық аймақ болды. "Жоғарғы дала" деп аталған бұл аймақ су көздерімен және жел диірмендерімен бай болды. Бұл шаруашылық жеріне Лондон жолынан басталатын қысқа жолдар арқылы жетуге болады. Милл Хилл Лейннің жоспары мен ені 1820 жылдардағы түрінде көп бөлігімен сақталған, бірақ тұрғын үйлер 1850 жылдарға дейін салынбаған. Пребенд көшесі және Саксби көшесі де Лондон жолынан шаруашылықтарға дейін созылған осы жолдардың екеуі болды, алайда екеуі де содан бері кеңейтілген. 1820 жылдары аймақтың тұрғын үй ауданы ретінде дамуы басталды. Алдымен Глейб көшесі, Кондуит көшесі және Пребенд көшесі дамыды, ал №20 Глейб көшесі аймақтағы ең көне сақталған үйлердің бірі болып табылады. Осы кезде Лондон жолында бірнеше ірі виллалар болған (мысалы, 78–82). Колледж көшесіндегі Колледж мектебі 1835 жылы салынды. Бірінші қабатты үйлер 1860 жылдары Линкольн, Хобарт және Сеймур көшелерінде бой көтерді. 1870 жылдары Лондон жолының шығысындағы аумақтың көп бөлігі әлі де ашық егістік болғанымен, ірі үй (Хайфилдс Хаус) салынды және Хайфилд көшесі мен Милл Хилл Лейні арасындағы аймақ дамытылды (3 және 4-карталар). Лондон жолына қарап тұрған үйлер негізінен 1850 жылдардың ортасы мен 1860 жылдардың соңында салынды және олардың көпшілігі әлі де сақталған, бірақ барлығы коммерциялық мақсатта пайдаланылады. 1880 жылдары жер бағасы өте жоғары болды, сондықтан 1884 жылы Вудбайн және Гордон даңғылдары сияқты кішкентай тұрғын үйлер салынды, оларға тек жаяу жолмен қана қол жеткізуге болатын, бұл жерді тиімді пайдалануға мүмкіндік берді. Осыған ұқсас жағдай Пребенд көшесі мен Колледж көшесі арасында орын алып, 1886 жылы Колледж даңғылы, 1888 жылы Брукхаус даңғылы, ал Готэм көшесі мен Лондон жолы арасында 1889 жылы Виктория даңғылы салынды, ол бұрынғы ірі вилла мен бақтың ('The Chestnuts') орнында салынған. Бұл жаяу жүргіншілерге арналған шағын аудандар аймаққа ерекше сипат береді. Алайда, Stoneygate-тің дамуы орта тапты Хайфилдстен ауыстыра бастады және ірі үйлерге деген сұраныс азайды. Даму Черчилль, Коннотт және Гамильтон көшелеріндегі кішкентай қабатты үйлердің салынуымен аяқталды (1886–1888). 1898 жылы беделді жергілікті сәулетші Артур Уэйкерли Хайфилд-стрит синагогасын жобалады. Бұл құдайға табыну орны, аймаққа қоныстанған жаңадан құрылған еврей қауымына қызмет етті.
In the early nineteenth century, Highfields was a rural area lying outside of the city of Leicester. "Known as High Fields, the area was rich in water sources and windmills". This area of farm land was reached by short lanes that led off of London Road. The layout and width of Mill Hill Lane still survives much in the form that it took in the 1820s, although the housing was not built until the 1850s. Prebend Street and Saxby Street also formed two of these lanes that led from London Road to farms although both of these roads have been widened since. The 1820s saw the beginnings of the development of the area as a residential district. First to be developed were Glebe Street, Conduit Street and Prebend Street and No 20 Glebe Street remains as one of the oldest surviving houses in the area. By this time there were already a few large villas on the London Road (e. g. 78–82). The Collegiate School on College Street was built in 1835. The first terraced houses were built in Lincoln Street, Hobart Street and Seymour Street in the 1860s. By the 1870s, although much of the area east of London Road was still open fields, a large house (Highfields House) had been built and the area between Highfield Street and Mill Hill Lane had been developed (Maps 3 and 4). Houses facing London Road were mainly built between the mid 1850s and the late 1860s and most still remain, although all have been converted to commercial uses. By the 1880s, land prices were high and small residential enclaves such as Woodbine and Gordon Avenues were built in 1884 with only footpath access to make the maximum profitable use of the land. This also occurred between Prebend Street and College Street, creating College Avenue in 1886 and Brookhouse Avenue in 1888 and between Gotham Street and London Road, creating Victoria Avenue (1889), on part of the site of an earlier large villa and garden ('The Chestnuts'). These pedestrian enclaves give the area a unique feel. However, the development of Stoneygate began to attract the middle classes away from Highfields and demand for larger houses declined. Development was completed by the construction of smaller terraced houses on Churchill, Connaught and Hamilton Streets (1886–1888). In 1898, the respected local architect Arthur Wakerley designed the Highfield Street synagogue. This place of worship served a newly established Jewish community that was beginning to settle in the area.
ХХ ғасыр
Викториялық маңындағы қалашық салынысынан бері аймақ толығымен қайта жаңартылмады, сондықтан оның көп бөлігі әлі де он тоғызыншы ғасырдағы көрінісін сақтап тұр. Басты өзгерістер – Лондон жолының батыс жағындағы (және шығыс жағындағы бақшалардың көп бөлігінің) жол салу үшін жойылғаны, сондай-ақ Лондон жолының екі жағындағы ғимараттардың дүкендер мен кеңселерге толыққанды түрленуі.
Since completion of the Victorian suburb, there has been no wholesale redevelopment of the area and so much of it still looks as it would have done in the nineteenth century. The main changes have been the loss of front gardens on the west side of London Road (and most of those on the east side) for highway use and the wholesale conversion of buildings on both sides of London Road into shops and offices.
1920-шы және 1930-шы жылдар
1920-1930 жылдары аймақта даму мен жаңару істері жалғасты. Нельсон көшесінде кеңселер мен кәсіпорындар салынды, ал 1935 жылы Лондон жолында (55 57) арт-деко стилінде жаңа дүкендер мен кеңселер бой көтерді.
The 1920s and 1930s saw some continued development and redevelopment in the area. Offices and businesses were built on Nelson Street, whilst new shops and offices were built on London Road (55 57) in the Art deco style in 1935.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Бұл аймақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ауыр бомбалауға ұшырады. Ең қатты бомбалау 1940 жылдың 19 қарашасында болды, онда жоғары жарылғыш бомбалар мен отты бомбалар Ескі Аттан қала орталығына дейінгі аймаққа түсті. Бұл түн көбінесе Лестердің бомбалауы деп аталады. Хайфилд-стрит және Тичборн-стрит қиылысындағы бірнеше ғимарат қирады және осы жерде (қазір Тринити Лайф Чёрч қоғамдық залы мен бұрынғы гараж орналасқан) 41 адам қаза тапты. Сол түні Спаркенхоу-стрит көшесіне бірнеше бомба түсіп, үйлерді, жергілікті почта бөлімін және Саксби-стрит көшесінің бұрышындағы методист шіркеуін қиратты, нәтижесінде екі адам қаза тапты. Методист шіркеуін қиратқан бомбаның сынықтары Батыс терезе арқылы өтіп, бірнеше рет секіріп, әуелі жоғары алтарьға кірді, соның салдарынан Санкт-Петер шіркеуіне де зақым келді. Бұл 1940 жылдың қыркүйегі мен 1942 жылдың шілдесі аралығындағы кем дегенде 8 тіркелген жау шабуылының ең ірісі болды, оның салдарынан барлығы 122 адам қаза тауып, 284 адам ауыр жарақат алды. Сол түні қаза тапқандардың арасында аймақта орналасқан Корольдік әскери жалақы корпусының 12 әскери қызметкері болды. Луфтваффе-нің ең ірі бомбаларының бірі Гроув-Роуд көшесіне (1000 кг-лық парашюттік мина) тасталғаны жазылған, бұл жақын маңайдағы көшелерге кең ауқымда зақым келтірді. 1950 жылдан кейінгі құрылыс аймақтарын қарастыру арқылы бомбалардың жолын анықтау әлі де мүмкін. Соңғы кезде, 5-19 Де Монфорт-стрит арасындағы Де Монфорт Мьюз, Эндрю Корт және Тичборн Корт пәтерлері (1970-жылдардың соңы) және 121-123 Лондон-Жолындағы банк (1973/4) сияқты толықтыру құрылыстары жүргізілді. 1999 жылы Саксби-стрит және Лондон-Жолы қиылысында 1960 жылдардағы кеңсе ғимаратын алмастыру үшін банк салынды.
The area was badly bombed during the Second World War. The worst night of bombing took place on 19 November 1940, with high explosive bombs and incendiaries falling across the area between the Old Horse and the city centre. This night is often referred to as Leicester's Blitz. Several buildings at the corner of Highfield Street and Tichborne Street were destroyed and 41 people killed at this site (now occupied by Trinity Life Church in a community hall and ex garage). On the same night a number of bombs fell on Sparkenhoe Street destroying homes, the local Post Office and the Methodist Church on the corner of Saxby Street and killing two people. Fragments of the bomb which destroyed the Methodist Church also damaged St Peter's Church, passing through the West window, bouncing several times before becoming embedded in the high altar. This was the city's largest of at least 8 recorded enemy raids between September 1940 – July 1942, where 122 people died in total and 284 recorded as seriously injured. Among those killed on that night were 12 members of the Royal Army Pay Corps who were billeted in the area. It is recorded that one of the Luftwaffe's largest of bombs was dropped on Grove Road (the 1000 kg Parachute Mine), causing extensive damage to adjacent streets. It is still possible to trace the paths of the bombs by looking at the areas of post 1950s building that have gone on in the area. More recently, some infill development has taken place, such as De Montfort Mews behind 5 to 19 De Montfort Street, Andrew Court and Tichborne Court flats (late 1970s) and the bank at 121 to 123 London Road (1973/4). In 1999, a bank was built to replace a 1960s office block on the corner of Saxby Street and London Road.
Соғыстан кейінгі биік алаңдар
Соғыстан кейін аймаққа деген қызығушылық азайды, себебі қала маңында тұруға бағытталған үрдіс көптеген тұрғындарды қала шеттеріне көшіруге ынталандырды. Аймақ пансионаттармен және нашар сапалы жалдама тұрғын үйлермен ерекшелене бастады, бұл өз үйлерін іздеп келген көшіп келушілерді қызықтырды. Соғыстан кейінгі кезеңде осылардың көп бөлігі ирландтық мигранттар болды. Соғыстан кейінгі жылдары Кариб аймағынан бұрынғы әскери қызметшілер мен жұмысшылар да осы аймаққа көшіп келді.
After the war the area became less desirable as the trend towards suburban living encouraged many residents to move out to the outskirts of the city. The area became characterised by lodging houses and poor quality rented accommodation and this attracted a succession of migrants to make their homes in the area. In the post war period these incomers were largely Irish migrants. The post war period also saw the migration of ex servicemen and workers from the Caribbean to the area.
1970 жылдар
1970 жылдардың басында, әсіресе 1972 жылдан кейін, Шығыс Африкадағы азиялық қауымның көп бөлігі Иди Аминнің Угандадан қууынан кейін осы аймаққа қоныс аударуды бастады. Бұл топ салыстырмалы түрде қысқа мерзім ішінде көптеп көшіп келді және Хайфилдс Шығыс Африка азиялықтарының барлығына жайғасу үшін жеткіліксіз екені тез анықталды. Бұл иммигранттар Лестерде қоныстанған Гуджарат және Пенджабтан тікелей келген көшіп келушілерден өзгеше болды. Ең маңызды айырмашылық, олардың көпшілігі босқындар және өз еркінен тыс көшіп келгендер еді. Сауда, бизнес және кәсіби тәжірибесімен, сондай-ақ ағылшын тілін жақсы білуімен қатар, Шығыс Африкаға қоныс аударған азиялықтар көбінесе толық отбасылармен, қарт ата-аналары мен туыстарымен бірге келді. Осының салдарынан, олардың тұрғын үйге қажеттіліктері мен талаптары басқа елдерден келген, көбінесе жалғыз көшіп келушілерден едәуір өзгеше болды. Ал кейбіреулері барлық жинаған ақшасын немесе оның бір бөлігін алып келді. Бұл жаңа көшіп келушілерге Highfields ауданындағы қолжетімді тұрғын үйдің көп бөлігін жылдам сатып алуға мүмкіндік берді. Дегенмен, Highfields жеткілікті сыйымдылыққа ие болмады, ал Шығыс Африкадан келген азиялықтар Белгрейвте шоғырланды.
During the early 1970s and especially after 1972, a large number of the Asian community in East Africa began to move to the area following expulsion from Uganda by Idi Amin. This group migrated in large numbers over a relatively short period of time and it quickly became apparent that Highfields was not going to be able to accommodate the entire East African Asian population. These immigrants differed from the earlier direct migrants from Gujarat and the Punjab who had settled in Leicester. Perhaps the most important difference was that many of them were refugees and involuntary migrants. In addition to their strong trading, business and professional backgrounds and good knowledge of English, the Asians settled in East Africa tended to arrive as complete families, including ageing parents and relatives. As a result, their housing needs and aspirations differed significantly from those predominately single migrants from other countries. And some were able to bring some, if not all of their savings. This ensured that these new migrants were quickly in a position to purchase much of the available housing in the Highfields area. However, Highfields did not have sufficient capacity and the Asians arriving from East Africa became centred in Belgrave.
1980 жылдар
1981 жылдың 10 шілдесінде елді шарпыған тәртіпсіздік толқынының бір бөлігі ретінде осы аймақта тәртіпсіздіктер басталды. Бұл көтерілістердің себептері әртүрлі болғанмен, олардың бір бөлігі қанағаттанбаушылық пен айқын кемсітушілікке қарсы наразылық болды. Лорд Скарман ел бойынша болған тәртіпсіздіктерді нәсілдік мәселесі бар қоғамдық тәртіпсіздіктер деп санайды.
On 10 July 1981 a riot broke out in the area as part of a wave of riots that were sweeping the country. These riots had a range of causes but to some extent were a protest about perceived discrimination and acute disadvantage. Lord Scarman found the riots that took place across the country to be communal disorders with a racial dimension.