Кіріспе

Жану қозғалтқыштарының көпшілігіндегі бос кеңістік. Ауа қорабы – жану қозғалтқыштарының көпшілігінің кіріс бөлігіндегі бос кеңістік. Ол сыртқы ауаны жинап, әрбір цилиндрдің сорғы құбырларына жібереді. Ескі қозғалтқыштар ауаны тікелей қоршаған ортадан әрбір карбюраторға тартатын. Ал қазіргі заманғы қозғалтқыштар ауаны ауа қорабына тартады, ол әрбір карбюраторға жеке шлангтар арқылы немесе жанармай инжекторлы қозғалтқыштардағы сору портына тікелей қосылады, осылайша қосымша сору жинақышын (коллекторын) қажет етпейді. Ауа қорабы бірнеше ауа сүзгісін пайдаланудың орнына бір ауа сүзгісін пайдалануға мүмкіндік береді, бұл конструкцияны жеңілдетеді. 1970 жылдардың соңында қозғалтқыш газдарының шығарылымына байланысты туындаған жаңалықтар ауа қорабының картерден және жанармай багының сыртқы тежегіш клапанынан шығатын газдарды жинап, оларды қайтадан қозғалтқышқа жіберуіне мүмкіндік берді.

Даму

1990 жылдардан бері қозғалтқыш конструкторлары да өнімділікті арттыру үшін тербеліс газдың қасиеттерін пайдалануға тырысты. Көптеген жоғары өнімді мотоциклдерде ауа қорабы велосипед алдындағы түтікшелер арқылы қамтамасыз етіледі, ондағы жоғары қысым көбірек ауаны соруға және осылайша қуатты арттыруға мүмкіндік береді. Осы инерциялық ауа енгізу құрылымының мысалдары – Suzuki GSX R750 SRAD модельдері, Kawasaki Ninja ZX 6R немесе BMW S1000RR. Екіншіден, конструкторлар ауа қуысының Гельмгольц резонансы деп аталатын қасиетін пайдаланады. Ауа қорабы арқылы ағын оның резонанс жиілігінде ең жақсы болады, ол ауа қорабының көлемінен және түтікшенің кіреберіс ауданы мен ұзындығынан тәуелді. Резонанс әдетте клапан уақытының қабаттасуынан туындаған айналу моментінің төмендеуіне қарсы орташа жылдамдыққа қадамында таңдалады.