"Магнит" журналы: Ұлыбританиялық балалар әңгімелері
The Magnet
«Магнит» – 1908-1940ж. шыққан британдық балалар журналы. Greyfriars мектебінің оқушылары туралы әңгімелер, Білли Бантер кейіпкері. Чарльз Гамильтон авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы апталық ер балалар әңгімелер жинағы
UK weekly boys' story paper
The Magnet – Amalgamated Press баспасы шығарған британдық апталық ер балалар әңгімелер жинағы. Ол 1908 жылдан 1940 жылға дейін жарық көрді, барлығы 1683 нөмір басылды. Әр нөмірі жарты пенни тұратын және Кент қаласындағы ойдан шығарылған жеке мектеп – Грейфриарс мектебінің оқушылары туралы ұзақ мектептік әңгімелерді қамтитын, «Фрэнк Ричардс» деген псевдониммен жазылған. Грейфриарстың ең танымал кейіпкері – Remove сыныбының Билли Бантер еді. Әңгімелердің басым көпшілігі автор Чарльз Гамильтонның өзі жазған, бірақ ол материал бере алмаған жағдайларда басқа авторлар да шақырылған. The Magnet журналының көптеген нөмірлерінде қысқа сериалдық әңгімелер (детектив, скауттық және оқиғалы түрлі жанрлар) және кейіпкерлердің өзі шығарған Greyfriars Herald газеті де жарияланған. Газеттің бұл бөліктерін Чарльз Гамильтон жазған жоқ.
The Magnet was a British weekly boys' story paper published by Amalgamated Press. It ran from 1908 to 1940, publishing a total of 1,683 issues. Each issue cost a halfpenny and contained a long school story about the boys of Greyfriars School, a fictional public school located somewhere in Kent, and were written under the pen name of "Frank Richards." The most famous Greyfriars character was Billy Bunter, of the Remove. The vast majority of the stories were written by author Charles Hamilton, although substitute writers were sometimes used when he could not supply copy. Most issues of The Magnet also included a shorter serial story (a variety of detective, scouting, and adventure yarns were featured), and many issues also included a newspaper ostensibly produced by the characters themselves and called the Greyfriars Herald. These parts of the paper were not written by Charles Hamilton.
Тарих
Бұл оқиғалар 1908 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін басталып, сол соғыстың ауыр сынақтары мен одан кейінгі 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезеңінде де жалғасты. "Магнит" басты назарды жұмысшы табының балаларына – өздері жеке мектепке бара алмайтын балаларға – аударды.
The stories began in 1908, before the First World War, and continued through the privations of that war and the Great Depression of the 1930s that followed. The Magnet was aimed primarily at working class boys who would never go to a public school themselves.
Қызыл магнит дәуірі 19081915
Осы кезеңде мұқабасының түсіне байланысты осылай аталған "The Magnet" журналын Amalgamated Press редакторы Перси Гриффитс құрды, бұл ертеректегі ұлдарға арналған "The Gem" газетінің табысына сүйенген. Осы алғашқы жылдары Грейфриарс мектебінің тарихында кейіннен кездесетін кейіпкерлердің көбі құрылды. "Магнит" журналының ең жақсы кезеңінде апталық таралымы 200 000-нан асып кетті.
So called because of the colour of its cover in this period, The Magnet was created by an Amalgamated Press staff editor named Percy Griffiths, building on the success of the earlier boys' paper The Gem. These early years saw the creation of nearly all of the characters who would populate Greyfriars for the remainder of its history. In its heyday, The Magnet had a weekly press run in excess of 200,000.
Көк және ақ дәуірі 19151922
Соғыс кезінде қызыл бояудың қолжетімсіздігіне байланысты мұқаба көк және ақ түске өзгерді. Осы кезеңде Гамильтоннан өзге авторлардың көптеген әңгімелері жарық көрді, олардың бірі – редактор Дж. Н. Пентелоу. Ол Гамильтонның еңбектеріне қарағанда басымдық берілген жалғыз автор болды. Соғыс уақытындағы қағаз тапшылығы әр апталық басылымның көлемін азайтты.
The cover changed to blue and white as a result of the unavailability of red dye due to the war. This era saw a profusion of stories written by authors other than Hamilton, one of whom was the editor J. N. Pentelow, the only substitute writer whose work was given preference over that of Hamilton. Wartime paper shortages reduced the length of each weekly issue.
Көк және қызғылт сары дәуір 1922 1937
Көк және қызғылт сары мұқабалар енгізілді, ал Гамильтонның жазған әңгімелерінің үлесі арта түсті, өйткені ол «The Magnet» журналын өзінің басты назары ретінде қарастыра бастады. 1927–1930 жылдары басқа авторлардың туындылары санаулы ғана болды. Соңғы ауыстырылған әңгіме, М. Ф. Даффидің «Speedway Coker» атты туындысы, 1931 жылдың шілдесінде шыққан №1220 санында жарияланды; содан бастап 1940 жылы журнал тоқтағанға дейін Гамильтон Грейфриарс туралы барлық әңгімелерді өзі жазды. Бірнеше байланысты әңгімелерден тұратын сериялар идеясы үстемдікке шығып, осы кезеңнің маңызды бөлігіне айналды, бұл сюжеттің күрделілігін арттырып, көбінесе жазу сапасын жақсартты. Осы кезеңде ең көп есте қалған әңгімелер пайда болды, оның ішінде Кортфилд Краксман, Мафусалах, Ланкастер және Брандер көтерілісі сериялары, сондай-ақ Үндістан, Қытай, Оңтүстік теңіздер, Египет және Шығыс Африка сияқты алыс елдерге жасалған бірнеше мақсатты саяхаттар сериясы жарық көрді. Оқырмандардың көпшілігі осы елдерді өмірінде көру мүмкіндігіне ие болмады, тіпті Гамильтоннің өзі де олардың көп бөлігінде болған емес. Кейбір Гамильтон жанкүйерлері мен зерттеушілері осы дәуірдің орталық жылдарын 1920 жылдардың соңынан 1930 жылдардың басына дейін әңгімелер мен сериялардың сапасы тұрақты түрде жоғары болған «Алтын ғасыр» деп қарастырады. Чарльз Гамильтон өзі «The Magnet» журналы үшін ең жақсы жұмыстарын осы шақта жасағанын мойындады. Дегенмен, 1930 жылға қарай журналдың таралымы DC Thomson журналының тікелей бәсекесінің нәтижесінде 120 000-ға дейін төмендеді. Автор Джеффри Ричард былай деп сипаттады: «Бұл 1933 жылы «The Hotspur» журналының жарық көруімен және Greyfriars-тен гөрі қатал, тәртіпсіз және заманауи мемлекеттік мектеп – «Red Circle» журналының пайда болуымен ерекше күрделенді. Ол оқушыларды өз талқысына тартып, Greyfriars-тен алыстатты».
Blue and Orange covers were introduced, and a growing proportion of stories were written by Hamilton, as he came to see The Magnet as the main focus of his attention. By 1927–1930, only a handful of stories were the work of other writers. The last substitute story, "Speedway Coker" by M. F. Duffy, appeared in issue No.1220, published in July 1931; from then until the paper's end in 1940, Hamilton wrote every Greyfriars story. The idea of a series of several linked stories appearing in consecutive issues started to dominate and become the key ingredient of this period, allowing increased complexity of plotting and often stimulating finer writing. Most of the best remembered stories appeared in this period, including the Courtfield Cracksman, Methuselah, Lancaster, and Brander rebellion series, as well as several ambitious travel series to faraway places such as India, China, South Seas, Egypt, and East Africa, which many of its readers would never see, and in truth most of which Hamilton himself never saw, either. Some Hamilton enthusiasts and scholars have suggested that the central years of this era represent a 'Golden Age', a sustained period that saw a consistently high standard in the quality of stories and series, occurring from the late 1920s to the early 1930s. Charles Hamilton himself agreed that his best work for The Magnet took place around this time. All the same, by 1930 the paper's circulation had fallen to 120,000 as a result of the direct competition of DC Thomson story papers. As described by author Jeffrey Richard: "This became particularly serious in 1933 with the launch of The Hotspur and the appearance of Red Circle, a tougher, more rambunctious and more up to date public school than Greyfriars . which wooed schoolboy readers away."
Лосось қызғылт дәуірі 1937 1940
Ұзақ сериялы жазулар қолданыла берді, бірақ көбінесе бұрынғы жылдардың сюжеттері қайта өңделді. Соңғы төрт жылда мұқабалар шабдалы-қызыл түске өзгерді. Тиражының төмендеуі (1940 жылы 41 660-қа дейін) және қағаз тапшылығы "Магнит" басылымының тоқтатылуына себеп болды. 1940 жылы шыққан соңғы саны жаңа серияның бастауы болды; кем дегенде төрт басқа санының дайын болғаны белгілі, бірақ олар жарияланбады және қазір жоғалған деп саналады. Басылым тоқтатылғаннан кейін, ол Knockout комиксімен біріктіріліп, Knockout Comic және The Magnet болып қайта аталды, онда "Магнит" кейіпкерлері қайта пайда болды.
The use of long serials continued, albeit often recycling the plots of earlier years. The covers changed to salmon pink for the last four years. A decline in circulation (down to 41,660 in 1940), coupled with paper shortages, meant that The Magnet could not survive. The final issue, in 1940, was the opening story in a new series; at least four other issues are known to have been already completed, but these were never published, and are now presumed lost. After closing, it merged into the comic Knockout, renamed Knockout Comic and The Magnet, in which the Magnet characters reappeared.
Жабылудан кейін
1940 жылдан кейін Гамильтонның жаңа Greyfriars әңгімелері кітап түрінде жарық көре берді, бастапқыда Чарльз Скилтон, кейін Касселл баспасы оларды 1961 жылы Гамильтон қайтыс болғанға дейін жалғасқан серияда шығарды (бірақ кейбір романдары одан кейін де жарық көрді); сондай-ақ, Гамильтонның өзі жазған телесериал 1951 жылдан 1961 жылға дейін BBC арнасында көрсетілді. Алғашқыда The Magnet журналында жарияланған әңгімелердің кейбіреулері 1960 жылдардың ортасында және 1972 жылы Armada Books және Пол Хамлин баспаларынан шықты. Сонымен қатар, The Magnet журналының 1683 санының көп бөлігі 1969 мен 1990 жылдар аралығында W Howard Baker баспагерінің Howard Baker және Greyfriars Book Club таңбаларымен қатты мұқабамен қайта басылды.
After 1940, new Greyfriars stories by Hamilton continued to appear in book form, published initially by Charles Skilton and later by Cassells, in a series which continued until Hamilton's death in 1961 (although some of the novels appeared posthumously even later); and in a television series, also written by Hamilton, which ran from 1951 to 1961 on the BBC. Some stories that had originally seen publication in The Magnet appeared during the mid 1960s, and as late as 1972, from Armada Books and from Paul Hamlyn. Furthermore, most of the 1,683 issues of The Magnet were reprinted in hardback form by publisher W Howard Baker, under his Howard Baker and Greyfriars Book Club imprints, between 1969 and 1990.
Басшылар
1908–1911 Перси Гриффитс – өзінің сергекті мінезіне байланысты «Жақсылап тығырықтап салушы Перси» деген лақап атымен танымал болды. Ол 1911 жылы Amalgamated Press компаниясынан күрт кетіп, одан кейінгі өмірі туралы ештеңе белгісіз. 1911–1916 Герберт Аллен Хинтон – соғыс уақытында офицерлік лауазымға тағайындалу үшін кеткен әскери адам. 1916–1919 Джон Никс Пентелоу – крикет саласындағы сарапшы және жазушы, редакциялық қызметкерлердің көпшілігі соғыспен айналысқан кезде бас редактор болып тағайындалды. Ол Чарльз Гамильтон және басқа жазушылардан жеткілікті материал келмейтінін айтып, көптеген әңгімелердің авторы болды. Оның жазулары бір әңгімесімен ерекше көзге түсті, онда белгілі кейіпкер – Алтыншы сыныптан Кортни қаза тапты. 1919–1921 Герберт Аллен Хинтон (қайта) – редакторлық қызметке қайта келді, бірақ 1921 жылы «Magnet» әңгімесінен плагиат жасағаны үшін қызметтен кенеттен босатылды. 1919–1940 Чарльз Морис Даун – бұрынғы жеке мектеп оқушысы, ол өте танымал «Мерекелік жинақ» идеясын ойлап тапты. Чарльз Гамильтонмен ең жақсы қарым-қатынаста болған редактор болғанға ұқсайды. Автор шын мәнінде, Даун мырзаның көптеген қасиеттерін «The Gem» газетіндегі Артур Аугуст Д’Арси есімді мектеп оқушысының кейіпкерінде көруге болады деді. «Гасси» деп аталған бұл кейіпкер мейірімді жүрегімен, әдемі киім талғамымен және көптеген жағымды қасиеттерімен танымал болды.
1908–1911 Percy Griffiths — nicknamed "Pushful Percy" owing to his dynamic character. He left Amalgamated Press suddenly in 1911, and nothing is known of his subsequent history. 1911–1916 Herbert Allen Hinton — a military man who left to take up a wartime commission. 1916–1919 John Nix Pentelow — a cricket authority and writer who took over when many of the editorial staff were occupied with the war. He contributed many stories himself on the pretext of a shortage in supply from Charles Hamilton and other writers. His writing is remembered for one story when an established character, Courtney of the Sixth Form, was killed off. 1919–1921 Herbert Allen Hinton (again) — he returned as editor but left rather abruptly in 1921, due to plagiarism of a Magnet story. 1919–1940 Charles Maurice Down — a former public schoolboy, who conceived the idea of the very popular 'Holiday Annual'. Probably the editor with whom Charles Hamilton got along the best. The author in fact stated that many attributes of Mr. Down could be discerned in the schoolboy character Arthur Augustus D'arcy, found in the other companion paper—The Gem story paper. "Gussy", the character in question, had a kind heart, and was known for his sartorial elegance and many positive traits.
Суретшілер
The Magnet журналының көп бөлігі суреттерге негізделген, әдетте әр санының мұқабасынан өзге бес суреті болар еді. Суретшілер:
A large part of the appeal of The Magnet lay in the illustrations, of which there would typically be five per issue in addition to the cover. The illustrators were:
Хаттон Митчелл (1908) — Билли Бантердің алғашқы суреттерін жасады. Оның кейіпкерлері жақсырақ көрінетін, ал фондық бөлшектері минималды болды. Оның стилі айқын еді. Артур Х. Кларк (1908–1911) — «Магнит» журналының екінші суретшісі. Кейбіреулер оның мектеп мұғалімдерін суреттеуін біршама қараңғы және викториялық дәуірге тән деп санайды, сондай-ақ кейіпкерлерінің көбісі ұқсас болды. Дегенмен, оның жұмысы жоғары деңгейде болды. Ч. Чэпман (1911–1940) — Бантерге алғаш рет клеткалы шалбар кигізді. Бастапқыда оған Артур Х. Кларк стилін ұстануды тапсырды, бірақ 1920-жылдардың басында өзінің ерекше стилін қалыптастырды. «Магнит» жабылғаннан кейін де Грейфрайрлар туралы әңгімелерге суреттер салуын жалғастырды. Леонард Шилдс (1926–1940) — 1926 жылғы «Үндістан» сериясынан бастап, «Магнит» журналының соңына дейін (кейбір суреттерін Ч. Х. Чэпменмен бөлісе отырып), көптеген мұқабаларды қоса, өте жақсы суреттер жасады. Р. Дж. Макдональд (1947–1954) — бұрын «The Gem» журналын отыз жыл бойы суреттеген. Соғыстан кейінгі Бантер романдарына суреттер салды. 1954 жылы қайтыс болғаннан кейін оның орнын Ч. Х. Чэпман басты.
Hutton Mitchell (1908) — produced the original drawings of Billy Bunter. His characters tended to be more prominent with the background detail kept to a minimum. He had a clear cut style. Arthur H. Clarke (1908–1911) — the second Magnet artist. Some consider his depiction of the schoolmasters a bit grim looking and Victorian in appearance, and there was generally much of a sameness about his characters. However, his work was well up to standard. C. H. Chapman (1911–1940) — first gave Bunter checked trousers. In the beginning he was told to emulate the style of Arthur H. Clarke, but then came into his own during the early 1920s. Carried on illustrating Greyfriars stories after The Magnet closed. Leonard Shields (1926–1940) — from his inception in the India series of 1926, and throughout the remainder of The Magnet (sharing some drawings with C. H. Chapman), executed some very fine drawings including very many covers. R. J. Macdonald (1947 1954), previously illustrated The Gem for thirty years. Illustrated the post War Bunter novels. On his death in 1954 was succeeded by C. H. Chapman.