Кіріспе

Float zone кремнийі – тік зоналық балқыту арқылы алынатын өте таза кремний. Бұл процесті 1955 жылы Генри Тьюрер Bell Labs-те германий үшін Уильям Гарднер Пфанн әзірлеген әдістің өзгертілген нұсқасы ретінде жасады. Тік конфигурациядағы балқыған кремнийдің зарядтың бөлінуін болдырмау үшін жеткілікті беттік кернеуі болады. Басты артықшылығы – ыдыстан кремнийдің ластануына жол бермейтін, сондықтан Czochralski әдісімен өсірілген кристалдарға қарағанда тазалығы жоғары. Көміртек (C) және оттегі (O2) сияқты жеңіл қоспалардың концентрациясы өте төмен. Тағы бір жеңіл қоспа – азот (N2), микродефектілерді бақылауға көмектеседі, сонымен қатар пластиналардың механикалық түзілуін жақсартады және қазір өсу кезеңдерінде қасақана қосылады. Float zone пластиналарының диаметрі әдетте 200 мм-ден аспайды, себебі өсу кезінде беттік кернеудің шектеулері бар. Өте таза электрондық сапалы кремнийден жасалған поликристаллдық таяқ радиожиілік қыздыру орамасынан өтеді, ол кристалл қорытындысын өсіретін жергілікті балқыған аймақты құрайды. Өсуді бастау үшін бір жағынан тұқымдық кристалл қолданылады. Бүкіл процесс вакуумдалған камерада немесе инертті газбен тазартуда жүзеге асырылады. Балқыған аймақ қоспаларды өзімен бірге алып кетеді, соның салдарынан қоспалардың концентрациясы төмендейді (көптеген қоспалар кристалға қарағанда балқымада жақсы ериді). Біркелкі қоспа концентрациясын енгізу үшін ядролық қоспалау, таблеткалық қоспалау, газдық қоспалау және нейтронды трансмутациялық қоспалау сияқты арнайы қоспалау техникалары қолданылады. Float zone кремнийлі пластиналарды нейтрондармен сәулелендіру арқылы n-типті жартылай өткізгішке айналдыруға болады.

Қолдану

Float zone кремнийі әдетте қуат құрылғылары және детекторларда қолданылады, онда жоғары кедергі қажет. Ол терагерц сәулеленуіне өте мөлдір және көбінесе терагерц қолданбалары үшін линзалар және терезелер сияқты оптикалық компоненттер жасауға пайдаланылады. Сондай-ақ, ол спутниктердің күн батареяларында да қолданылады, себебі оның энергияны түрлендіру тиімділігі жоғары.