Екінші дүниежүзілік соғыстағы №487 (Жаңа Зеландия) эскадрильясы
No. 487 Squadron RNZAF
487-ші (Жаңа Зеландия) эскадрильясы: Екінші дүниежүзілік соғыстағы бомбалаушы эскадрилья, құрамында Жаңа Зеландиялықтар болған. 3000-нан астам ұшу миссиясы орындалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
№ 487 (ЖЗ) эскадрильясы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет ету үшін құрылған жеңіл бомбалаушы эскадрильясы. Ол Империялық әуе оқу жоспарының XV бабына сәйкес құрылған Жаңа Зеландия эскадрильясы. Ұшқыш құрамының көп бөлігі Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштерінен тартылғанмен, эскадрилья Еуропада Бомбалау командованиесінің операциялық және әкімшілік басқаруымен қызмет етті. 1942 жылдың ортасында құрылған ол Lockheed Ventura және содан кейін de Havilland Mosquito ұшақтарын пайдаланып, соғыс аяқталғанда, 1945 жылдың соңында таратылмас бұрын 3000-нан астам операциялық тапсырмаларға қатысты.
No. 487 (NZ) Squadron was a light bomber squadron established for service during the Second World War. It was a New Zealand squadron formed under Article XV of the Empire Air Training Plan. Although many of its flying personnel were largely drawn from the Royal New Zealand Air Force, the squadron served in Europe under the operational and administrative command of the Royal Air Force as part of Bomber Command. Formed in mid 1942, it operated the Lockheed Ventura and then the de Havilland Mosquito and took part in over 3,000 operational sorties before being disbanded at the end of the war in late 1945.
Өмірбаян
1930 жылдардың ортасында Корольдік әуе күштері (RAF) кеңейіп, ұшқыш құрамының саны артуда еді. Жаңа зеландиялықтар үшін RAF-те қысқа мерзімді қызметке комиссия алуға бірнеше жобалар іске асырылды, одан кейін болашақта Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштеріне (RNZAF) ауысу ниетімен. Бұл екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін 500-ден астам жаңа зеландиялықтың RAF-те қызмет етуіне әкелді. Сонымен бірге, Ұлыбритания, Австралия, Канада және Жаңа Зеландия үкіметтері арасында соғыс жағдайында әуе экипаждарын даярлауды үйлестіру үшін талқылаулар өтті. Бұл 1939 жылдың желтоқсан айында Империялық әуе оқу схемасының (ETAS) іске асырылуына әкелді. Осы келісім бойынша Жаңа Зеландия RAF үшін бастапқыда 880 толық даярланған ұшқыштарды беруге міндеттенді, ал тағы 520 ұшқыш жыл сайын алғашқы деңгейде оқытылатын болды. Доминиондардың әрқайсысы өз қызметкерлерінің бірге қызмет етуін қалағандықтан, ETAS-та тиісті елдердің қызметкерлерінен эскадрилья құруға мүмкіндік беретін XV-тармақ болды. Теориялық тұрғыдан алғанда, Доминиондар ұшатын және жердегі экипаждарды қамтамасыз етуге тиіс еді. Алайда, Жаңа Зеландияда Ұлыбританияда RNZAF эскадрильяларын ұстауға қарсылық болды, сондықтан RAF ішінде Жаңа Зеландия деп белгіленген эскадрильяларды құруға рұқсат берілді. Бұл эскадрильялар, XV-тармақ эскадрильялары деп аталды, RAF-те қызмет ететін Жаңа Зеландияның ұшқыштарының негізінде құрылды, бірақ RNZAF-тен жаңадан оқытылған ұшқыштармен толықтырылды, ал әкімшілік және жердегі экипаж негізінен британдықтардан тұрды.
In the mid 1930s, the Royal Air Force (RAF) was in the process of expanding and required an increasing number of suitable flying personnel. A number of schemes were implemented for New Zealanders to obtain short service commissions in the RAF with the intention of then transferring to the Royal New Zealand Air Force (RNZAF) in the future. This led to over 500 New Zealanders serving in the RAF by the time of the outbreak of the Second World War. At around the same time there was discussion between the governments of Britain, Australia, Canada and New Zealand to facilitate the co ordination of training of air crew in the event of hostilities. This led to the implementation of the Empire Air Training Scheme (ETAS) in December 1939. Under this agreement, New Zealand committed to initially supply 880 full trained pilots for the RAF, with another 520 pilots being trained to an elementary standard annually. As each of the Dominion governments desired its personnel to serve together, the ETAS had a clause, Article XV, that allowed for the establishment of squadrons with personnel from the respective countries. In theory, the Dominions would supply the ground crew as well as flying personnel. However, in New Zealand's case, there was a reluctance to maintain RNZAF squadrons in Britain so the decision was made to allow for the formation of squadrons within the RAF designated as being New Zealand. These squadrons, known as Article XV squadrons, were formed around a cadre of New Zealand flying personnel already serving in the RAF but supplemented by newly trained pilots from the RNZAF, with administrative and ground crew being predominantly British.
Құрылу
487-эскадрилья 1942 жылдың тамызында жеңіл бомбалаушы бөлім ретінде құрылды, ол Бомбалау командованиесінің 2-тобының құрамына кірді. Wing Commander F. Seavill басшылығымен, ұшқыш құрамының көп бөлігі Жаңа Зеландия Корольдік Әуе Күштерінен (RNZAF) болды, бірақ сонымен қатар Ұлыбритания Корольдік Әуе Күштерінен (RAF), Канада Корольдік Әуе Күштерінен және Австралия Корольдік Әуе Күштерінен де адамдар болды. Эскадрилья Норфолк округіндегі Фелтвелл әскери базасында орналасқан, оған Жаңа Зеландиялық топ капитаны Киппенбергер басшылық етті. Бастапқыда эскадрилья Lockheed Ventura жеңіл бомбалаушы ұшақтарымен жабдықталды, олар кең фюзеляжы үшін "Ұшқан шошқалар" деп аталды. Lockheed Hudson ұшағының жаңартылған нұсқасы болған Ventura, сол кездегі британдық және неміс ұшақтарымен салыстырғанда нашар өнімділігі үшін Еуропада жаман беделге ие болды.
No. 487 Squadron was formed as a light bomber unit in August 1942 as part of Bomber Command's No. 2 Group. Under the command of Wing Commander F. Seavill, most of its flying personnel were from the RNZAF although there were others from the RAF, the Royal Canadian Air Force and the Royal Australian Air Force. It was based at Feltwell, a station in Norfolk that was commanded by Group Captain Kippenberger, a New Zealander. The squadron was initially equipped with Lockheed Ventura light bombers which were nicknamed "Flying pigs" on account of the generous space in its airframe. The Ventura, an update of the Lockheed Hudson, acquired a poor reputation in Europe as its performance was not really in the same league as British and German aircraft of the period.
Пайдалану тарихы
487-эскадрилья желтоқсан айында операцияларға кірісті, алғашқы ұшуы "Ойстер" операциясының бір бөлігі болды. 6 желтоқсанда Нидерландыдағы Эйндховен қаласындағы Филлипс зауытына 16 ұшақтың күшімен шабуыл жасалды. Эскадрилья бұл шабуылға 13 ұшақ берді, олардың үшеуі, Сейвилл басқарған ұшақтардың ішінде, жойылды.
No. 487 Squadron commenced operations in December, with its first sortie being as part of Operation Oyster. Mounted on 6 December, this was a sixteen plane raid on the Phillips factory at Eindhoven, in the Netherlands. The squadron provided thirteen of the aircraft involved and lost three of them, including the one flown by Seavill.
2-ші тактикалық әуе күштерімен қызмет ету
1943 жылдың маусым айында No. 487-эскадрилья Францияға жасалмақ шабуылға одақтастардың дайындықтарының бір бөлігі ретінде құрылған 2-тактикалық әуе күштеріне (2TAF) берілді. Оның 2TAF құрамындағы алғашқы ұшуы 12 маусымда Каен әуежайына жасалған бомбалау миссиясы болды. Айдың соңында тағы бір миссиядан кейін эскадрилья Скульторпке көшіріліп, түнгі шабуылдарға дайындалып, De Havilland Mosquito ауыр истребительдеріне қайта жарақтандырыла бастады. 3 қазан күні ол Нант қаласының жанындағы Пон-Шатоға ұшып, бірде-бір шығынсыз электр стансасын сәтті бомбалады. Операцияларға қайта кірісіп, RAF Хунсдоннан ұшып, 18 ақпан 1944 жылы No. 487-эскадрилья "Ерихон" операциясына қатысты, мақсаты – Амиен түрмесіндегі француз қарсыластарының қашып кетуіне көмектесу. Рейд барысында эскадрилья тастаған бомбалар түрме қабырғасын бұзып, жүзден астам тұтқынның қашуына мүмкіндік берді. 1944 жылдың 31 қазанында эскадрилья Аарус қаласындағы Гестапо штаб-пәтерін жойды, соның салдарынан қарсылық қозғалысы туралы неміс барлау құжаттары да жойылды. 1945 жылдың ақпан айында одақтас әскерлерімен байланысты ұстап тұру үшін эскадрилья базасын азат етілген Еуропаға көшірді, Францияның Розиер-ан-Сантерр қаласына орналасты. 21 наурызда Копенгагендегі Гестапо штаб-пәтері де осы тағдырға ұшырады. No. 487-эскадрилья 1945 жылдың 2-3 мамыр күндері соңғы операциялық миссиясын орындады, Ицлоэ, Хайде және Элмшорн қалаларына он үш ұшақтың рейд жасады. 1945 жылдың 19 қыркүйегінде эскадрилья таратылды. Оның ұшақтары және RAF-та қалуды қалаған жаңа зеландиялық ұшқыштар 16-эскадрилья құрамына енді, ал бірнеше аптадан кейін 268-эскадрилья құрылды.
In June 1943, No. 487 Squadron was transferred to the 2nd Tactical Air Force (2TAF), which was raised as part of the Allied preparations for the forthcoming invasion of France. Its first sortie with the 2TAF was on 12 June, a bombing mission to Caen aerodrome. After one final mission later in the month, the squadron moved to Sculthorpe and began converting to the De Havilland Mosquito heavy fighter in anticipation of starting nighttime intruder missions. It became operational on 3 October, when it sortied to Pont Chateau, near Nantes, successfully bombing a power station without loss. Back on operations and flying from RAF Hunsdon, on 18 February 1944, No. 487 Squadron took part in Operation Jericho, a raid on the Amiens prison intended to facilitate the escape of the members of the French Resistance, held there as prisoners and scheduled for execution. During the raid, bombs dropped by the squadron destroyed a wall and enabled over a hundred prisoners to escape. On 31 October 1944 the squadron destroyed the Gestapo headquarters at Aarhus, destroying German intelligence records about Resistance activities. In February 1945, in order to stay in touch with the advancing Allied armies, the squadron shifted its base to liberated Europe, moving to Rosières en Santerre in France. The Gestapo headquarters in Copenhagen received the same treatment on 21 March. No. 487 Squadron flew its last operational mission on the night of 2–3 May 1945, launching a thirteen plane raid on Itzeloe, Heide, and Elmshorn. It was disbanded on 19 September 1945. Its aircraft and those of its New Zealand aircrew who wished to remain in the RAF became No. 16 Squadron retrospectively, and some weeks later, No. 268 Squadron.