Кіріспе
Геометриялық шпанерлік графиктің түрі – геометриялық графиктер ең жақын көршілердің арасындағы кеңістікте анықталады. Есептеу геометриясында тета графигі немесе график – Яо графигіне ұқсас геометриялық шпанердің түрі. Құрылыстың негізгі әдісі әрбір төбе нүктесінің айналасындағы кеңістікті конустар жиынтығына бөлуді қамтиды, олар өздері графиктің қалған төбе нүктелерін бөледі. Яо графиктері сияқты, график конусқа ең көп дегенде бір қабырғаны қамтиды; олардың айырмашылығы – бұл қабырға қалай таңдалады. Яо графиктері графиктің метрикалық кеңістігіне сәйкес ең жақын нүктені таңдайды, ал тета графигі әр конуста (әдетте конустың биссектрисі) бар тұрақты сәулені анықтайды және сол сәулеге перпендикуляр проекцияларға қатысты ең жақын көршіні таңдайды. Нәтижесінде алынған графикте бірнеше жақсы шпанерлік қасиеттері бар. Тета графиктері алғаш рет Кларксонмен 1987 жылы және дербес түрде Кейлмен 1988 жылы сипатталған.
geometric graphs defined from nearest neighbors in wedges
In computational geometry, the Theta graph, or graph, is a type of geometric spanner similar to a Yao graph. The basic method of construction involves partitioning the space around each vertex into a set of cones, which themselves partition the remaining vertices of the graph. Like Yao Graphs, a graph contains at most one edge per cone; where they differ is how that edge is selected. Whereas Yao Graphs will select the nearest vertex according to the metric space of the graph, the graph defines a fixed ray contained within each cone (conventionally the bisector of the cone) and selects the nearest neighbor with respect to orthogonal projections to that ray. The resulting graph exhibits several good spanner properties. graphs were first described by Clarkson in 1987 and independently by Keil in 1988.
Құрылыс
графиктер олардың құрылымын анықтайтын бірнеше параметрлермен сипатталады. Ең нақты параметр – , ол әр төбесінің айналасындағы кеңістікті бөлетін тең бұрышты конустардың санына сәйкес келеді. Атап айтқанда, белгілі бір төбе үшін , оның үстінде бұрышпен арақашықтығы бар екі шексіз сәуле шығып тұратынын көзге елестетуге болады. Бұл конустар жазықтықты бөліп, графиктің қалған төбелер жиынын (жалпы жағдайды ескере отырып) , және тағы да , әр төбеге қатысты бірдей бағыттағы конустардың саны бірдей болады, ал біз әрқайсысына жататын төбелер жиынын қарастыра аламыз. Бір конусты қарастыра отырып, біз , шығатын тағы бір сәулені анықтауымыз керек. Графиктің әр төбесі үшін , әрқайсысының ортогональды проекциясын қарастырамыз. Егер , ең жақын проекциясы бар төбе болса, онда жиек графике қосылады. Бұл Яо графиктерінен басты айырмашылық, олар әрқашан ең жақын төбені таңдайды; мысал суретінде Яо графигі оның орнына жиекті қамтиды. Графиктің құрылысы сweepline алгоритмімен уақытта жүзеге асырылуы мүмкін. -қа , граф ең жақын көрші графты құрайды. -қа, графтың байланысты екенін көру оңай, себебі әр төбе сол жақтағы және оң жақтағы нәрсеге қосылады, егер олар болса. , , және -қа, графтың байланысты екені белгілі. Бұл нәтижелердің көптегені олардың аралық қатынастар шегін де көрсетеді. Егер саны жұп болса, біз жартылай граф деп аталатын графтың түрін құруға болады, онда конустар өздері кезегімен жұп және тақ жиынтықтарға бөлінеді, ал жиектер тек жұп конустарда (немесе тек тақ конустарда) қарастырылады. Жартылай графтардың өте жақсы қасиеттері бар екені белгілі. Мысалы, жартылай граф (және, демек, екі толық жартылай графтың бірігісі) 2-спанер болып табылады.