Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ қарулы күштері үшін парашютшілерді даярлау мектебі
Basic paratrooper training school for the United States armed forces
АҚШ Армиясының Әуе шабуылы мектебі – кеңінен «Секіру мектебі» деп танылған – АҚШ қарулы күштері үшін негізгі парашютші (әскери парашютші) даярлығын жүргізеді. Оны 1-ші батальон (әуеде), 507-ші жаяу әскер, АҚШ Армиясының жаяу әскер мектебі, Форт-Мур, Джорджия басқарады. Әуе шабуылы мектебі Негізгі әуе шабуылы курсын өткізеді, ол АҚШ Қорғаныс министрлігінің барлық тармақтарының әскерлеріне, Резервтік офицерлерді даярлау корпусына және одақтас әскери қызметкерлерге ашық.
The United States Army Airborne School—widely known as Jump School—conducts the basic paratrooper (military parachutist) training for the United States Armed Forces. It is operated by the 1st Battalion (Airborne), 507th Infantry, United States Army Infantry School, Fort Moore, Georgia. The Airborne School conducts the Basic Airborne Course, which is open to troops from all branches of the United States Department of Defense, Reserve Officer Training Corps, and allied military personnel.
Жерге арналған апта
Негізгі әуеде түсірілген курстың бірінші аптасы болашақ сарбаздарға жарақат алу мүмкіндігін азайту үшін дұрыс қондыруды үйретуге және T 10D және T 11 парашюттерімен танысуға арналған. T 10D – дөңгелек пішінді, ал T 11 – шаршы пішінді парашют. Екеуі де статикалық сызықпен ашылады, төмен түсу жылдамдығы сәйкесінше 18–23 фут/секунд және 16–20 фут/секунд, бұл секірушінің салмағы мен жабдықтарына байланысты. Болашақ сарбаздар парашютты дұрыс киюді және арнайы жаттығу құралдарын пайдалануды үйренеді. Жердегі аптада болашақ сарбаздар уақыттың көп бөлігін парашютпен қонуды (PLF) үйренуге, жаттығуға және жетілдіруге жұмсайды, сондай-ақ ұшақтан дұрыс секіру техникасын меңгереді. PLF-ті жаттығу үшін сарбаздар әртүрлі биіктіктегі платформалардан құмға немесе қиыршық тасқа секіреді, бұл парашютпен қонудың соңғы кезеңін имитациялайды. Бұл маневр сарбазға құлау (қону) энергиясын төменгі аяқтар мен тізелер арқылы жоғары, денесінің жоғарғы бөлігіне ауыстыруды үйретеді. Осы кезеңде қара шапқыштар (инструкторлар) болашақ сарбаздардың дене күйін және техникасын қатаң бақылап, түзетулер жасайды. Апта соңында жағалауға қарай жылжымалы құрылғыдан – жылдамдықпен және әртүрлі бағыттарда қозғала отырып, жермен жанасуды имитациялайтын, сыртқы сырғу құрылғысынан (zip-line) практикалық қонулар жасалады. Көп жағдайда осы оқу кезеңінің соңында 34 футтық мұнара алғаш рет қолданылады. Екінші аптаға өту үшін болашақ сарбаздар барлық секіру жаттығуларын, сондай-ақ 17–21 жас аралығындағы стандартты Армияның дене шынықтыру сынағын (APFT) өтуі керек, олардың нақты жасына қарамастан. Жердегі апта – оқу кезеңінде ең көп адамдар іріктеуден өтпейтін кезең. Жағдайға байланысты, алға жылжудан бас тартқандар бірден курсқа қабылданбаулары мүмкін немесе, сирек жағдайларда, қосымша оқыту үшін бұрынғы топқа қайта жіберіледі.
The first week of the Basic Airborne Course is dedicated to teaching prospective troopers how to land properly to minimize the potential for injury and general familiarization with the T 10D and T 11 parachute. The T 10D is a round shaped parachute and the T 11 is a square shaped parachute, both using static line extraction with a descent rate of 18–23 ft/sec and 16–20 ft/sec respectively, dependent on the weight and equipment outfitting of the individual jumper. Prospective troopers are taught how to wear the parachute harness correctly and how to use the special training gear. During ground week, prospective troopers will spend the majority of time learning, practicing, and perfecting their parachute landing fall (PLF) and proper exit technique from the aircraft. To practice the PLFs, soldiers will jump from platforms of various heights into sand or pebble pits, simulating the final stage of parachute landing. This maneuver teaches a soldier to transfer the energy of the fall (landing) up the sides of the lower legs and knees, all the way up the side of the upper body. During this period black hats (instructors) closely observe and correct the prospective troopers' body position and technique making corrections. This week culminates in practice landings from the lateral drift assembly, a zip line type assembly which simulates making contact with the ground traveling at speed and in various directions. In many cases, the first use of the 34 foot tower is made at the end of this period of training. To continue to week 2, prospective troopers must pass all jump training tests as well as the standard Army physical fitness test (APFT) in the 17–21 year old range, regardless of the prospective trooper's actual age. Ground week is the phase of training in which the largest number of personnel wash out. Depending on circumstances, personnel who fail to advance are either dismissed from the course outright or less commonly recycled back to an earlier class for additional training.
Таурат аптасы
Секіру мектебінің екінші аптасы секіру мұнараларына бағышталған. Болашақ әскерлер 34 футтық мұнараны, тербеліспен қону тренажерін, ілмекшелі жаттығу құралын және кейде 250 футтық мұнараны пайдалануды жалғастырады. Әскерлер ұшу кезінде ұшақтан жаппай түсу жаттығуларын (ұшақтан қалай шығу керектігін) симуляциялау үшін қолданылатын есік тренажерімен танысады. Сонымен қатар, болашақ сарбаздар парашютпен ұшудың әртүрлі кезеңдерін – ұшақтан шығудан бастап, парашют ашылғандағы соққыға дейін, содан кейін бағытталғыштарды орналастыру, парашютті басқару және қонуға дейін үйренеді. Маңызды дағдының бірі – парашют ақауын анықтау және оны жою жолдарын білу. Бұл резервтік парашютті қашан және қалай ашуды қамтитын төтенше жағдайларға дайындық. Сарбаздар сондай-ақ тербеліс, қауіпсіз қону және сүйрелуден қалай құтылу керектігін үйренеді. T 10D және T 11 парашюттерін парашют бағытталғыштары арқылы жартылай басқаруға болады, ал студенттерге парашюттерін желге бұрудың және түсірілім аймағының ортасындағы соққы нүктесіне бағыттаудың әртүрлі тәсілдері үйретіледі. Екінші апта сарбаздың жеке дағдыларын дамытуды аяқтап, командалық жұмыстың негізін қалайды. Қажетті дағдыларды және дене шынықтыру талаптарын сәтті орындағаннан кейін, сарбаз секіру аптасына көшеді.
The second week of Jump School concentrates on the jump towers. Prospective troopers will continue using the 34 foot tower in addition to the swing landing trainer, a suspended harness trainer, and occasionally the 250 foot tower. Soldiers will become familiar with the mock door trainer to simulate mass exit training (how to exit an aircraft in flight). Additionally, prospective troopers are taught the different phases of parachute flight from aircraft exit, through opening shock and chute deployment, then onto the deployment of the risers, steering the chute, and all the way to landing. One critical skill learned is how to identify a parachute malfunction and deal with it. This may involve emergency procedures including when and how to deploy the reserve parachute. Soldiers also learn about oscillation, landing falls, and how to recover from drag. The T 10D and T 11 parachutes are partially steerable using the parachute risers and students are taught the different techniques to steer their chutes into the wind and aim for the Point of Impact at the center of the Drop Zone. The second week completes a soldier's individual skill training and begins building team effort skills. Once successfully completing the skills required and the physical fitness requirements, a soldier progresses to jump week.
Жылдам апта
Соңында, сарбаздар ұшу кезінде ұшақтан секіріп, жаңа дағдыларын тәжірибеден өткізеді. C-130 немесе C-17 ұшақтары Лаусон әскери әуежайындағы ангардың алдынан парашютші-студенттерді алады. Одан кейін Fryar Field-ке (көбінесе "Fryar Drop Zone" деп аталады) өте қысқа уақытқа ұшып келеді, мұнда барлық оқу секірістері орындалады. Фрайар алаңы АҚШ Армиясының 511-ші парашюттік жаяу әскер полкінің жеке құрамы Элмер Э. Фрайардың құрметіне аталған, ол Екінші дүниежүзілік соғысындағы ерлігі үшін Мәрттік медалін алған. Әуе күштерінің ұшақтары жерден 1250 фут биіктікте, шамамен 113 теңіз шақырымы (тот) жылдамдықпен ұшады. Ұшу экипажы алдын ала дайындық және жылдамдық азайту тізімдарын аяқтағаннан кейін, сарбаздар орындарынан тұрып, салт-мастердің нұсқауымен ұшақтың екі жағындағы парашюттік есіктердің біріне қарай жылжиды. "Жасыл жарық" берілген кезде сарбаздардың бір тобы ұшақтан шығады, ал қалғандары ұшақтан шығу үшін есікке қарай жылжи береді, қызыл жарық жанғанша. Осы сәтте ұшақ құлау аймағының басына оралып, барлық сарбаздар секіріп біткенге дейін айналып ұшады. Әскерилер парашюттік мектепті бітіру үшін кем дегенде бір түнгі секіруді қоса алғанда, бес секіруді орындауы керек. Секіру аптасының кестесі өзгеріп отырады, сарбаздар түрлі конфигурацияларда секіреді – жүктелмеген "Голливудтан" бастап, толық жабдықталған және жабдықталған жауынгерлік секірулерге дейін. Секіру аптасы көлемді сарбаздар тобы дайындық бөлмесінде жиналып, ұшаққа біртіндеп тиеуді күтіп отыруға байланысты хаостық көрінеді. Құлау аймағына (DZ) қонғаннан кейін сарбаздар парашюттерін және басқа да жабдықтарын жинап, DZ-дің бір жағындағы жиналатын орынға қайта оралады, онда Лоусон әскери әуежайына автобус күтіп тұрады. Секіру кестесі сыныптың жағдайына, ауа райына және ұшақтың болуына байланысты өзгереді. Бітіру рәсімі әдетте Секіру аптасының жұма күні сағат 09:00-де Юбанкс алаңындағы Әуеде жүру жолының оңтүстік жағында өтеді. Дегенмен, қолайсыз ауа райы болса немесе басқа да факторлар жоспарланған секірулерді кешіктірсе, бітіру рәсімі соңғы секіруден кейін Fryar Drop Zone-да өткізілуі мүмкін. Қонақтар мен отбасы мүшелері DZ-дегі барлық секірулерді көруге, бітіру рәсіміне қатысуға және сарбаздарға парашюттік қанаттарды табыс етуге қатыса алады. Бітіру күні отбасылар әдетте сарбазымен бірнеше минут ғана өткізеді, оның жаңа парашюттік қанаттарын бекітеді. Сарбаз сол күні немесе ертесіне Форт-Мурдан басқа жоғары әскери мектепке оқуға немесе басқа қызмет орнына бару үшін көбінесе кетеді.
Finally, soldiers get to practice their new skills while jumping out of aircraft in flight. The C 130 or C 17 aircraft pick up the paratrooper students in front of the hangar at Lawson Army Airfield. From there it is a very short flight to Fryar Field (commonly referred to as "Fryar Drop Zone"), where all of the training jumps are accomplished. Fryar Field is named after Private Elmer E. Fryar of the United States Army's 511th Parachute Infantry Regiment, who posthumously received the Medal of Honor for his actions in World War II. The Air Force aircraft fly at 1250 feet above the ground at an airspeed of about 113 knots. After the flight crew completes the pre drop and slow down checklists, soldiers rise out of their seats and move at the jumpmaster's direction to one of two paratroop doors (on each side of the aircraft). At "green light" one stick of soldiers exits the plane – jumpers continue to move to the door until the red light is illuminated. At that point the aircraft will begin its racetrack maneuver circling back to the beginning of the drop zone and continue to do this until all jumpers have jumped. A soldier must complete five jumps, normally including at least one night jump, to graduate Airborne School. During jump week, the schedule varies and soldiers will jump in a variety of configurations from unloaded Hollywood to fully equipped and loaded Combat Equipment jumps. Jump week can seem chaotic, with a large group of soldiers gathered in the ready room waiting to be loaded onto the aircraft one chalk at a time. Immediately after landing on the Drop Zone (DZ), the soldiers collect their parachutes and other gear and meet back at the rally point on one side of the DZ, where they wait for a bus to take them back to Lawson Army Airfield to get ready for their next jump. The jump schedule varies greatly based on class dynamics, weather, and aircraft. Graduation is normally conducted at 0900 on Friday of Jump Week at the south end of Eubanks Field on the Airborne Walk. However, if there is inclement weather, or other factors delay the scheduled jumps, graduation may be conducted on Fryar Drop Zone following the last jump. Guests and family members are welcome to observe all of the jumps at the DZ, attend the graduation ceremony, and participate in awarding the parachutist wings to the soldiers. On graduation day, families typically spend only a few minutes with their soldier, pinning on his or her new airborne wings. The soldier frequently departs Fort Moore that day or the following day, to attend another advanced military school or to report to another duty station.
Оқытушылар
Әуе шабуылдық мектебінің нұсқаушылары көбінесе "Қара шапандылар" деп аталады, себебі олардың нұсқаушы формасының бөлігі болып табылатын, жылтыр мыс белгілері және парашютшілік белгісі бар ерекше қара бейсболкаларын киеді. Дегенмен, мектептегі барлық студенттер оларды "Сержант (немесе теңіз күштерінен болған жағдайда кіші офицер) Әуе шабуылдық" деп атауға міндетті. Студенттердің "Қара шапандылармен" өзара әрекеттесуі көбінесе "Сержант, дайынмын, Әуе шабуылдық!" және "Сержант, дайын емеспін, Әуе шабуылдық!" деп айтудан тұрады, "иә" немесе "жоқ" деп жауап берудің орнына. Нұсқаушылар көбінесе АҚШ Армиясынан болады, бірақ Теңіз жаяу әскерлері, Теңіз күштері немесе Әуе күштері де нұсқаушылар береді. Мұның себебі, төрт әскери қызметтен студенттер оқуға келгендіктен, әр қызмет сапалы оқытуды қамтамасыз ету үшін кем дегенде бір өкілдің болуын қалайды.
The Airborne School instructors are commonly referred to as "Black Hats", due to the distinguishing black baseball caps with shiny brass rank insignia and parachutist badge that is part of the instructor's uniform. However, all students at the school are required to address them as "Sergeant (or Petty Officer in the case of a Navy instructor) Airborne". A student's interaction with Black Hats consists largely of shouting, "clear Sergeant, Airborne! ", and "not clear Sergeant, Airborne!" instead of yes or no. Instructors come predominately from the United States Army, however the Marine Corps, Navy or Air Force also provide instructors. The reasoning is that because students from four military services attend the training, each service insists that they have at least one representative to ensure quality instruction.