Кіріспе
Бениннің обасы (1888 ж. 1897 ж.) Обасы Овонрамвен Ногбайси, сондай-ақ Оверами деп аталады, Бенин Корольдігінің отыз бесінші Ọba болды. 1857 жылы туған, Ọba Adọlọның ұлы. 1888 жылы таққа отырғанда Овонрамвен Ногбаиси деген есімді алды. Әр Ọba өзінің таққа отырғызылуы кезінде жаңа есім алды, Ovọnramwẹn "Таң шашып келе жатқан күн" және Nọgbaisi "барлығына таралған" дегенді білдіреді. 19 ғасырдың соңында Бенин Корольдігі өз тәуелсіздігін сақтап қалды және Ọba саудаға монополияны қолданды, бұл британдықтар үшін қиын болды. Бұл аумақты инвесторлардың ықпалды тобы пальма майы, каучук және пил сүйегі сияқты бай табиғи ресурстары үшін аңсаған. Корольдік негізінен британдық бақылаудан тәуелсіз болды, және қысым вице-консул Джеймс Роберт Филлипс және капитан Генри Галлвей (Британияның Мұнай өзендері протекторатының вице-консулы) сияқты тұлғалардан жалғасты. Олар Бенин империясын британдықтардың аннексиялауына және Ọba-ның алынуына итермеледі.
Oba Ovonramwen Nogbaisi, also called Overami, was the thirty fifth Ọba of the Kingdom of Benin reigning from c. 1888 AD – c. 1897 AD, up until the British punitive expedition. Born circa 1857, he was the son of Ọba Adọlọ. He took the name Ovọnramwẹn Nọgbaisi at his enthronement in 1888. Every Ọba took a new name at his coronation, Ovọnramwẹn meaning "The Rising Sun" and Nọgbaisi meaning "which spreads over all". At the end of the 19th century, the Kingdom of Benin had managed to retain its independence and the Ọba exercised a monopoly over trade which the British found irksome. The territory was coveted by an influential group of investors for its rich natural resources such as palm oil, rubber and ivory. The kingdom was largely independent of British control, and pressure continued from figures such as Vice Consul James Robert Phillips and Captain Henry Gallwey (the British vice Consul of Oil Rivers Protectorate) who were pushing for British annexation of the Benin Empire and the removal of the Ọba.
Британдық экспедиция және оны құлату
1896 жылы қарашада Нигер жағалауы протекторатының вице-комиссары және консулы Джеймс Роберт Филлипс Обоның британдықтармен жасаған, бірақ сақтап қалмаған сауда келісіміне қатысты Бенин қаласында Овонрамвенге барып, кездесуге шешім қабылдады. Ол Лондондағы басшыларынан Бенин қаласына баруға рұқсат сұрады. 1896 жылдың желтоқсан айының соңында Филипс жауап немесе рұқсат күтіп тұрмай, экспедицияға аттанды. Британдық делегация 1897 жылы қаңтарда Бениннің Обасымен келіссөздер жүргізу мақсатымен Мұнай өзендері протекторатынан кетті. Обаны биліктен шығару әрекеті деп санаған Обаның генералдары Бенин қаласына жақындаған делегацияға (оның ішінде сегіз британдық өкіл және жүздеген африкалық жүк тасушылар мен жұмысшылар) біржақты шабуыл жасауға бұйрық берді. Филипптің экспедициясы тұзаққа түсіп, екеуінен басқалары қаза тапты. Кейіннен 1897 жылы сэр Гарри Роусон басқарған Бенин Корольдігіне қарсы жазалау экспедициясы Бенин қаласының қирауына, Бенин қоласының талан-таражға ұшырауына және қаланың бекіністерінің жойылуына әкелді. Британдықтардың Ọba-ды өлтіру туралы бұйрығы болса да, Овонрамвен қашып кетеді, бірақ 1897 жылы 5 тамызда ресми түрде берілу үшін қалаға оралады. Овонрамвен алты ай бойы орманда қашып жүріп, қалаға оралғанда, ол сәнді киім киіп, бауыршақтарды алып, жеті жүзден сегіз жүзге дейін адаммен бірге болды. Экспедиция Свен Линдквисттің "Барлық жыртқыштарды жою" кітабында Филипс бастаған британдық басқыншы күштердің Ọba-ды құлату үшін шыққандығы ретінде сипатталды. Линдквисттің айтуынша, қару-жарақтар жүктерінде жасырынған, әскерлер тасымалдаушылар ретінде маскировкаланған. Линдквист Филипстің жоспары Овонрамвен сарайына келіссөз жүргізуге ниетті екенін хабарлап кіру болды деп мәлімдейді. Линдквист Овонрамвеннің хабаршылары Бениннің аумақтық егемендігін бұзбау туралы бірнеше ескертулер жасағанын, оның рәсімдік міндеттеріне байланысты Филипппен кездесе алмағанын және жол бойында бірнеше рет ескертілгеніне қарамастан, Филипп өз таяғын Ọba-ға жібергенін, бұл британдық аннексияға сылтау болатын қақтығысты тудыру үшін қасақана жасалған қорлау екенін айтады.
Жер аудару
Овонрамвен екі әйелі - Егбе және Айгобахи патшайымдармен бірге Калабарға жер аударылды. Ол Калабарда "Эссиен Таун" деп аталатын шағын қалада Эссиеннің түп атасы Этйин Этим Оффионгпен кездесті. Ол 1914 жылы жаңа жыл қарсаңында Калабарда қайтыс болды. Овонрамвен Бенин қаласындағы патша сарайының бағына жерленді. Оның орнын Евке II ретінде билік жүргізген тұңғыш ұлы және заңды мұрагері, принц Агубасимуин бағынды.