Кіріспе

Америкалық әнші-күйші Лео Сидран – Латын Грэмми сыйлығын жеңіп алған музыкант, композитор, орындаушы және продюсер. Оның еңбектерінің ішінде "Мотоцикл күнделіктері" фильмінің саундтрегі үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алған "Al Otro Lado Del Rio" әнін бірлесіп шығару да бар. Сидран музыкадағы мансабын өте ерте бастады. Фанк-джаз перкуссиясының шебері Клайд Стабблфилдтен барабан ойнауды үйренген ол, жасөспірім кезінде Стив Миллер үшін әндер жазған.

Ерте өмір және білім

Сидран Висконсин штатының Мэдисон қаласында өсті. Оның әкесі Бен Сидран – джаз музыканты, продюсер және тарихшы. Оның анасы тоқымашы. Лео Висконсин университетін 1999 жылы тарих және интеграцияланған гуманитарлық ғылымдар мамандығы бойынша бітірді. Оқушы кезінде-ақ ол Испания мен испан тіліне қызығушылық танытты және университетте бір жыл Севильяға көшіп кетті. 2005 жылы Мэдисоннан Бруклинге көшіп келгеннен бері сонда тұрып келеді.

Музыкалық мансабының алғашқы жылдары

Сидран жас кезінде музыка ойнау және шығармалар жазумен айналыса бастады. Ол алғашқы "Pushing and Shoving" әнін алты жасында жазды және осы әннің демо-жазбасын әкесімен бірге жаздырды. Сол демо-жазбадағы вокал кейіннен Сидранның әкесі мен ұлының "El Elefante" балалар музыкалық альбомында пайдаланылды. Оның алғашқы музыкалық аспабы барабан болды, ал алғашқы ұстазы Клайд Стабблфилд. Кейіннен Сидран Стабблфилдтің "The Original" жеке альбомын продюсерлік етті. Барабаншы ретінде Сидран әкесінің көптеген пластинкаларында ойнады, оның ішінде "Nick's Bump", "Don't Cry For No Hipster" және Гарсия Лоркаға арналған Грэммиге ұсынылған концерт. Стив Миллер тобы Сидранның әндерін орта мектепті бітіргенге дейін жазды. Миллер, әкесімен ұзақ жылдардан бері дос және серіктес, Сидранға гитарада ойнауды үйретті. Орта мектепте оқып жүрген кезінде Сидран әкесімен бірге джаз барабаншысы ретінде тұрақты түрде өнер көрсете бастады. Оның алғашқы өнерлеріне бас гитарист Ричард Дэвис, саксофонистер Фрэнк Морган және Ричи Коул, сондай-ақ гитарист Фил Апчерчпен біргегі концерттер кірді.

Сололық жазбалар

Сидран өзінің алғашқы жеке альбомын, Leo and the Depleting Moral Legacy, колледжде оқып жүрген кезінде шығарды. Альбомға оның негізінен жоғары мектепте жазған әндері енді, соның ішінде Стив Миллер жазған екі ән де бар. Ол көптеген аспаптарда орындап, жазбаны өңдеді; Пол Петерсон, Рикки Петерсон және Стив Маркер де үлесін қосты. Испаниядан қайтқаннан кейін Сидран екі тілді жеке альбом шығарды. 1998 жылы ол Миннеаполисте Энтони Кокс, Горди Кнудтсон және Боб Малахтан тұратын студиялық топпен L. Sid альбомын жазды. 2003 жылы ол Мэдисон мен Мадридте жазылған, Хорхе Дрекслер, Ана Лаан және Тино ди Джеральдо сияқты испан суретшілерінің, сондай-ақ Фриди Джонстон, Холли Брук және Говард Леви сияқты американдық әріптестерінің қатысуымен Bohemia альбомын шығарды. Сидранның төртінші жеке альбомы Mucho Leo 2014 жылдың қазан айында жарық көрді және "Speak To Me In Spanish" әнін қамтыды. 2018 жылы ол Нью-Йорк пен Парижде жазылған және Сидран мен Франкс дуэтін ұсынған Cool School (The Music Of Michael Franks) атты Майкл Франксқа арналған құрмет альбомын шығарды.

Өндірістер

Bohemia альбомын жазған кезде Сидран Хорхе Дрекслер мен Ана Лаанмен достық қарым-қатынас орнатып, кейіннен екеуімен де тұрақты түрде өнер көрсетіп, продюсерлік жасады. Ол Лаанның "Oregano" және "Chocolate and Roses" альбомдарын, сондай-ақ Дрекслердің "Оскар" жүлдесін алған "Al Otro Lado Del Rio" әнін продюсерліктеп шығарды. 2003 жылы Сидран әкесімен бірлесіп Nardis Records лейблін құрды. "Nardis" атауы Майлс Дэвистің бір композициясынан алынған, бірақ бұл Сидран атының кері жазылуынан да пайда болған. Лейбл әке мен ұлдың жобаларын шығару мақсатымен құрылды, және екеуі де соңғы соло жобаларын, сондай-ақ басқа да артистердің туындыларын осы лейбл арқылы жариялады. Мэдисон қаласындағы джем-сессияда әнші-әндер авторы Джой Драглендпен болған кездейсоқ кездесу нәтижесінде "Joy and the Boy" дуэті құрылды; негізінен студиялық жоба болған бұл дуэт үш альбом шығарды. Олардың Марвин Гейдің "Let's Get It On" әніне жасаған кавері Испаниядағы Top 40 поп радио чарттарында дебют жасады. 2005 жылы Нью-Йоркке көшкеннен кейін Сидран кино және теледидар жарнамалары үшін композитор ретінде мансабын дамытты. Ол 100-ден астам ұлттық теледидар жарнамаларына, алты толық метражды деректі фильмге музыка жазды, оның ішінде Стив Джеймс режиссерлік еткен "Өлім үйінің есігінде" және "Кесіспеу: Аллен Айверсонның ісі" фильмдері бар.

Үшінші оқиға

2014 жылы Лео Сидран "Үшінші тарих" атты подкастты бастады, онда ол музыканттармен, суретшілермен және жазушылармен сұхбаттасады. Оның алғашқы қонағы Уилл Ли болды, ал кейін ғалым Дэниел Левитин, пианист Джон Батист, әнші Мадлен Пейру, аранжировщик және продюсер Роб Монси, жазбалар продюсері Томми ЛиПума және тағы жүздеген адамдармен әңгімелесті. 2022 жылы "Үшінші тарих" WBGO студиясына қосылды.