Кіріспе
Солтүстік Американың 17 ғасырдың басында ағылшын зерттеушісі Мартин Принг (15801626) - Англияның Бристоль қаласынан шыққан ағылшын зерттеушісі. 1603 жылы 23 жасында Солтүстік Америкаға экспедиция капитаны болып, коммерциялық әлеуетті бағалау үшін; ол қазіргі Мэн, Нью-Гэмпшир және Массачусетс штатындағы Кейп-Код аймақтарын зерттеді. Осылайша ол қазіргі Плимут портын "Уитсон шығанағы" және жақын маңдағы төбені "Олдворт тауы" деп атады. Кейіннен қаланы Пилгрим аталары қайта атады. Принг пен оның командасы Пискаткава өзенінен жоғары көтерілген алғашқы еуропалықтар болды. Италиялық зерттеуші Джованни да Вераццано 1524 жылы Жаңа Англия жағалауының осы бөлігін Қашық Шығысқа жол іздеп барғанын айтты, бірақ ол солтүстікке қарай Сент-Лоуренс өзеніне жеткенше құрлыққа кірмеді. 1606 жылы Принг Америкаға оралып, Мэн жағалауын картаға түсіреді. Кейін ол Шығыс Үндістан компаниясының (EIC) кеме капитаны болып, Шығыс Азияны зерттеумен айналысты. Сондай-ақ, ол басқа халықтардың сол аймақта сауда-саттық жасауына тыйым салды. 1619 жылы ол Компанияның барлық әскери-теңіз күштеріне қолбасшылық етті. 1621 жылы Англияға оралғанда Принг Виргиния компаниясының мүшесі болды және Чесапик шығанағы аймағында жер берілді. 1623 жылы ЕИК-тен кеткеннен кейін Принг Англияға жекеменшік ретінде қызмет етіп, бірнеше француз және испан кемелерін байлық ретінде басып алды.
Martin Pring (1580–1626) was an English explorer from Bristol, England who in 1603 at the age of 23 was captain of an expedition to North America to assess commercial potential; he explored areas of present day Maine, New Hampshire, and Cape Cod in Massachusetts. In the process, he named what is now Plymouth Harbor 'Whitson Bay' and a nearby hill 'Mount Aldworth' after the two Bristol merchants who provided him with ships and supplies. The harbour was later renamed by the Pilgrim fathers. Pring and his crew were the first known Europeans to ascend the Piscataqua River. It is thought that Italian explorer Giovanni da Verrazzano explored this part of the New England coast in 1524 25 looking for a route to the Far East, but he did not make landfall until he reached the St. Lawrence River further north. In 1606 Pring returned to America and mapped the Maine coast. Later he became a ship's master, sailing for the East India Company (EIC) and exploring in East Asia. He also prevented other nations from trading in the area. By 1619 he commanded all the Company's naval forces. Returning to England in 1621, Pring was made a member of the Virginia Company and granted land in the Chesapeake Bay area. After leaving the EIC in 1623, Pring served as a privateer for England, capturing several French and Spanish ships as prizes.
Ерте өмір және білім
Мартин Принг Девонширдің Фенитон қаласында туып өскен. Қауымдық тіркелімдерде оның 1580 жылы 23 сәуірде шіркеуде шомылдыру рәсімінен өткені жазылған. 1540 бфр. 6 ақпан 1630 жылы Feniton) 30 маусым 1561 жылы Feniton) Мэри Кларкпен тұрмысқа шыққан. Тарихшылар оның ерте өмірінің егжей-тегжейін таба алмады, бірақ ол Бристольден кетіп қалу туралы ерте білген көрінеді. Ол кемеде жұмыс істей бастады.
1603 Солтүстік Америкаға саяхат
1603 жылы Бристоль қаласының мэрі, кенті мен саудагерлерінің, соның ішінде Ричард Хаклюйттің қамқорлығымен 23 жасында Прингті Солтүстік Америкадағы Вирджиния деп аталатын аумақтың солтүстік бөліктерін зерттеу және оның коммерциялық әлеуетін бағалау үшін кеме мен bark капитаны етіп тағайындады. Оның флагманы "Спидуэлл" кемесі 60 тонна салмақта 30 адамнан тұратын. (Бір түрлі Спидуэлл 17 жылдан кейін Плимут колониясының мүшелері Америкаға 1620 жылы жасаған сапарында қолданған.) Ол "Explorer" (Дискавер) атты кемемен бірге жүзіп жүрді. Екі кеме екі айдан кейін қазіргі Мэн штатындағы Пенобскот шығанағының кіреберісінде жағаға бет алды. Батысқа қарай бара жатқанда олар Сако, Кеннебанк және Йорк өзендерінің сағаларын аралады, олардың барлығы Принг "жердің ішіне алыс емес" деп тапты. Маусым айында олар Пскаткава өзеніне, ол ең батыс және ең жақсы өзен деп сипаттаған, тасқын суға толы сағаға жетті. Принг Пискатаква арқылы ішкі аймаққа 10-12 миль аралықта барлады, оның орталығы қазір Мэн мен Нью-Гэмпшир арасындағы шекараның бір бөлігін құрайды. Ол және оның командасы осылай жасаған алғашқы еуропалықтар. Спидуэлл кемесі төменгі портқа бекіген соң, Принг кішірек Explorer кемесіне мініп, есушілердің көмегімен Piscataqua-ға көтерілді. Олар өздерінің таңғаларлық тереңдігін өлшеді және жағалауларын зерттеді. Принг сол аймақтың "жақсы бақшалары мен орманды жерлеріне" таңғалатын. Олар жергілікті абенаки халқымен кездесті. Прингтің оларды сипаттауы колониялық Американың түпкүлкілік өмірінің маңызды деректерін береді. "Эксплорер" кемесі Грейт-Бейге кемеге мініп, онда экипаж ассафрас (немесе "ағаш") іздеді, ол кезде қызуының емдеуінде үлкен дәрілік құндылығы бар өмірлік эликсир деп саналды. Ешқайсысын таппай, олар "Спидуэлл" кемесімен кездесіп, бірге жағалаудан төмен қарай жүзіп кетті. Олар бассейннен сандаған сассафраны тауып алып, дереу жергілікті тұрғындарға қарсы қорғаныс ретінде бөгеттер салды. Принг олардың қасына "бір уақытта жүз жиырмаға жуық" жергілікті тұрғындар топтары келіп тұратындығын айтты. Алайда ол жергілікті тұрғындармен қарым-қатынастың қалай нашарлағанын түсіндірмейді. "Принг" жерлестердің теңізшілердің цитрада ("гиттерне") ойнауына таңғалған жерлестер туралы әңгімелейді, ал жергілікті тұрғындар темекі, құбырлар мен жылан терілерін ойнауға төледі, ал олар "Түстіректе Io Ia Ia Ia Ia Ia ән шырқады" Солсбери бұл ағылшындардың кенеттен мінез-құлқымен, жергілікті әдет-ғұрыптарға сезімталдықсыздығымен (олар ыңғайлы болған кезде ғана қолданған) және олардың жергілікті халықтарға қарсы иттерді қатыгездікпен пайдалануымен байланысты болуы мүмкін деп болжайды. Екі ай бойы экспедиция Массачусетс штатының қазіргі Труро қаласында, Кейп-Кодтың Памет өзенінің сағасында жағаға жетті. Барлаушылар Корнхиллдің астында кішкентай қоршау орнатқан, оны жаңа әлемге сапар шегушілер байқаған. Балық пен аңның әртүрлі түрлерін жеп өмір сүретін капитан Прингтің адамдары Англияға экспорттау үшін сассафрас ағаштарын жинады. "Эксплорер" кемесі сассафрас жүгімен бірінші жөнелтілді. Прингтің кемесі Спидуэллге үлкен Вампаноаг күштері шабуыл жасады, бірақ кеменің екі мастифі күзетшілерді оятып, жауынгерлерді ұстап қалды. Кеме кетіп бара жатқанда жауынгерлер жағалаудағы орманды өртеп жіберді, ал 200-ден астам адам теңізшілерге айқай салды. Жергілікті тұрғындар экспедиция қоныстанған жерден қашып кеткен болатын. Прингтің адамдары олардың қайықтарының бірін тауып алды, оны ол Англияға кемеге алып барды. Ол 8 немесе 9 тамызда жолға шығып, 2 қазанда Англияға жетті. 1605 жылы Лорд Бас судья Джон Попхэм (судья) Прингті Солтүстік Америкаға екінші сапарға шығарып, Мэн жағалауын бағалауға тағайындады. Сэр Фердинандо Горджестің басшылығымен оның карталық жұмысы жаңа колония үшін жерді таңдауға ықпал етті. 1621 жылы Принг Англияға оралып, Виргиния компаниясының азаматы болды. Оған 200 акр жер берілді. 1623 жылы Голландияның Шығыс Үндістан компаниясынан кеткенімен, көп ұзамай теңізге қайта оралып, Англияға жекеменшік кемеде қызмет етті. Ол француз және испан сауда кемелерінде көптеген жүлделерге ие болды. Прингтің Америкаға жасаған алғашқы экспедициясы туралы қысқаша баяндамасы 1625 жылы басылып шықты және ол Сэмюэл Пурхастың "Көшпенділер" атты еңбегінің төртінші томына кірді. Ол колонияға дейінгі Абенаки мен Вампаноагтардың өмірі туралы құнды материал береді, сонымен қатар Прингтің география, өсімдіктер мен жануарлар туралы сипаттамалары. 1626 жылы 46 �...
The two ships first made landfall about two months later at the entrance of Penobscot Bay in what is now the state of Maine. Heading west, they visited the mouths of the Saco, Kennebunk and York rivers, all of which Pring found "to pierce not far into the land." In June, they arrived at the Piscataqua River, a tidal estuary, which he described as the westernmost and best river. Pring explored 10–12 miles into the interior by means of the Piscataqua, the center of which now forms part of the border between Maine and New Hampshire. He and his crew are the first Europeans known to have done so. Anchoring the Speedwell at the lower harbour, Pring boarded the smaller Explorer and, aided by oarsmen, ascended the Piscataqua. They sounded its depth, which they found impressive, and explored its banks. Pring admired the area's "goodly groves and woods." They encountered the native Abenaki people. Pring's description of them provides significant details of pre colonial Native American life. The Explorer sailed into Great Bay, where the crew sought the sassafras (or "ague tree"), then considered an elixir of life with great medicinal value in treating fevers. Finding none, they returned to meet the Speedwell, together continuing down the coast. They found sassafras in sufficient quantity in a bay, and immediately built a barricade for defense against the Native inhabitants. Pring insisted that they were constantly visited by groups of Natives as large as "one hundred and twentie at once". He does not explain, however, how relations with the locals deteriorated from harmonyefn|Pring tells the story of locals charmed by the playing of the zither ("gitterne") by a sailor, who the Natives paid tobacco, pipes and snakes skins to play, while they "danced twentie in a Ring singing Io Ia Io Ia Ia Io " Salisbury suggests that it likely had to do with the abrupt conduct of the English, insensitivity to local customs (which they used only when convenient), and their brutal use of the dogs against the indigenous peoples. The expedition spent two months ashore at the mouth of the Pamet River on Cape Cod, in what is now Truro, Massachusetts. The explorers erected a small stockade below Cornhill, which would be noted by the Pilgrims on their subsequent journey to the New World. Subsisting on a variety of fish and game, Captain Pring's men harvested sassafras trees for export to England. The Explorer departed first with a load of sassafras. Pring's ship Speedwell was attacked by a large force of Wampanoag, but the ship's two mastiffs had woken the guard and held off the warriors. As the ship departed, warriors burned the woods on shore and more than 200 shouted at the sailors. The natives had earlier fled the area where the expedition camped. Pring's men had found one of their birch bark canoes, which he carried on board his ship to England. He departed 8 or 9 August, and reached England on 2 October. Lord Chief Justice John Popham (judge) appointed Pring to make a second voyage to North America and assess the Maine coast in 1605. His mapping work under direction of Sir Ferdinando Gorges helped influence the selection of a site for a new colony. In 1621 Pring returned to England, where he was made a freeman of the Virginia Company. He was granted 200 acres. Although he resigned from the Dutch East Indies Company in 1623, he soon returned to sea, serving as a privateer for England. He took many prizes in French and Spanish trading ships. Pring's short account of his first expedition to America was published in 1625 and is included in the fourth volume of Samuel Purchas's Pilgrimes. It provides valuable material about the lives of the pre colonial Abenaki and Wampanoag, as well as Pring's descriptions of geography, plants and animals. The explorer died in 1626 at the age of 46 and was buried in Bristol.
Мұра
Оның қабірі Бристольдегі Сент-Стефан шіркеуінде сақталған.