Генри Дафф Трейл: Британдық жазушы және журналист өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британдық жазушы және журналист (1842–1900)

Генри Дафф Трейл (14 тамыз 1842 – 21 ақпан 1900) – британдық жазушы және журналист.

Өмір

Блэкхитте туған ол ескі Кэйтнес әулетінен, Трейлз Раттардан шыққан, ал әкесі Джеймс Трейлл Гринвич пен Вулвич полиция сотының стипендиялы судьясы болды. Ол Мерчант Тейлор мектебінде білім алды, онда мектеп басшысы болды және Оксфордтың Сент-Джон колледжінде стипендия ұтып алды. Бастапқыда медицина саласында мансап құруға ниеттенген Трейл 1865 жылы табиғат ғылымдары бойынша диплом алды, бірақ содан кейін заңгерлікке оқуға түсті және 1869 жылы адвокат болып жұмыс істеуге құқық алды. 1871 жылы ол Білім беру кеңесінің мәліметтер инспекторы болып тағайындалды, бұл лауазым оған әдебиетке деген қабілетін дамытуға мүмкіндік берді. 1873 жылы ол Фредерик Гринвудтың редакторлығымен шығарылатын «Полл Молл Газетте» газетінде қызмет етті. 1880 жылы «Pall Mall Gazette» уақытша либералды бағытқа бұрғанда, ол Гринвудты «St. James's Gazette» газетіне еріп, 1895 жылға дейін сол газетке материалдар жазуын жалғастырды. Осы аралықта ол «Saturday Review» газетінің штат қызметкерлеріне де қосылды, онда ол, басқа жазбаларының ішінде, күннің өзекті мәселелері туралы апталық өлеңдер жіберді. Олардың ең жақсыларын ол 1882 жылы «Recaptured Rhymes» атты жинақта, ал қалғандарын «Saturday Songs» (1890) жинағында жариялады. Ол сондай-ақ «Daily Telegraph» газетінің жетекші жазушысы болды және 1889 жылдан 1891 жылға дейін «The Observer» газетін басқарды, ол оның редакторлығы кезінде таралымын арттырды. 1897 жылы ол «Literature» газетінің алғашқы редакторы болды, бұл апталық газет (кейін сатылып, «The Academy» газетімен біріктірілген) «The Times» газетінің иелерімен құрылды және оның өліміне дейін оның бағытын басқарды. Трейлдің журналистикамен ұзақ байланысы оның журналист емес, әдебиетке ден қойған адам екенін жасырмауы керек. Ол жауапкершілік сезімі аз болғанда жақсы жазатын. Оның ойнақы юморы мен тапқырлығы тек өзіне ұнау үшін жазғанда ғана толыққанды көрінетін. Оның ең керемет ойын-сауықтарының бірі – газеттерге жаза бастағаннан кейін көп ұзамай авторсыз жарияланған памфлет болды. Ол «Израильдік мәселе және Ханаан журналдарының оған қатысты пікірлері» (1876) деп аталды. Бұл шығу оқиғасын сол кездегі барлық жетекші журналдардың стилін өте шебер пародиалайтын мақалаларда баяндады және бірден туған юмористтің туындысы ретінде танылды. Трейл «The New Lucian» (1900 ж. 2-басылымы, бірнеше жаңа диалогтармен) арқылы осы беделін сақтап қалды; бірақ оның қалған еңбектері көбінесе маңыздырақ мәселелерге арналды. Ол 1893-1898 жылдары «Әлеуметтік Англия» туралы ауқымды еңбектің дайындалуын басқарды; ол бірнеше биографиялық сериялар үшін Колридж (1884), Стерн (1882), III Уильям (1888), Шафтсбери (1886), Страффорд (1889) және Лорд Солсбери (1891) туралы зерттеулер жазды; ол Арктиканы зерттеуші сэр Джон Франклиннің (1896) өмірбаянын құрастырды; Мысырға сапардан кейін ол ел туралы томды жариялады; ал 1897 жылы Лорд Кромер туралы кітабы жарық көрді, ол елді өркендеуге қайтаруға үлкен үлес қосты. Олардың ішінде әдебиеттану ең жақсысы, өйткені Трейл үлкен сындық ойға ие болды. Ол екі эссе жинағын жариялады: «Number Twenty» (1892) және «The New Fiction» (1897). 1865 жылы оның «Глаукус» атты балық туралы әңгімесі Олимпиада театрында Нелли Фарреннің Глаукус рөлінде ойнауымен қойылды. Роберт Хиченспен бірге ол 1898 жылы Лицейде қойылған «Дәрігер» пьесасын жазды. Ол 1900 жылдың 21 ақпанында Лондонда қайтыс болды. Ол сондай-ақ Томас Карлайлдың шығармаларының жүз жылдық басылымын редакциялады (30 томдық, Чапман және Холл, 1896-1907), әр түрлі шығармаларға кіріспелер жазды.

Born at Blackheath, he belonged to an old Caithness family, the Traills of Rattar, and his father, James Traill, was the stipendiary magistrate of Greenwich and Woolwich Police Court. He was sent to the Merchant Taylors' School, where he rose to be head of the school and obtained a scholarship at St John's College, Oxford. Initially destined for the profession of medicine, Traill took his degree in natural sciences in 1865 but then he read for the bar and was called in 1869. In 1871 he received an appointment as an Inspector of Returns for the Board of Education, a position which left him leisure to cultivate his gift for literature. In 1873 he became a contributor to the Pall Mall Gazette, then under the editorship of Frederick Greenwood. He followed Greenwood to the St. James's Gazette when in 1880 the Pall Mall Gazette took for a time the Liberal side, and he continued to contribute to that paper up to 1895. In the meantime he had also joined the staff of the Saturday Review, to which he sent, among other writings, weekly verses upon subjects of the hour. Some of the best of these he republished in 1882 in a volume called Recaptured Rhymes, and others in a later collection of Saturday Songs (1890). He was also a leader writer for the Daily Telegraph and edited The Observer from 1889 until 1891, which experienced an increase in circulation during his time there. In 1897, he became first editor of Literature, when that weekly paper (afterwards sold and incorporated with the Academy) was established by the proprietors of The Times, and directed its fortunes until his death. Traill's long connection with journalism must not obscure the fact that he was a man of letters rather than a journalist. He wrote best when he wrote with least sense of the burden of responsibility. His playful humour and his ready wit were given full scope only when he was writing to please himself. One of his most brilliant jeux d'esprit was a pamphlet which was published without his name soon after he had begun to write for the newspapers. It was called The Israelitish Question and the Comments of the Canaan Journals thereon (1876). This told the story of the Exodus in articles which parodied very cleverly the style of all the leading journals of the day, and was at once recognized as the work of a born humorist. Traill sustained this reputation with The New Lucian, which appeared in 1884 (2nd ed., with several new dialogues, 1900); but for the rest his labours were upon more serious lines. He directed the production of a vast work on Social England in 1893 1898; he wrote, for several series of biographies, studies of Coleridge (1884), Sterne (1882), William III (1888), Shaftesbury (1886), Strafford (1889), and Lord Salisbury (1891); he compiled a biography of Sir John Franklin the Arctic explorer (1896); after a visit to Egypt he published a volume on the country; and in 1897 appeared his book on Lord Cromer, the man who had done so much to bring it back to prosperity. Of these the literary studies are the best, for Traill possessed great critical insight. He published two collections of essays: Number Twenty (1892), and The New Fiction (1897). In 1865 his Glaucus, a tale of a Fish, was produced at the Olympic Theatre with Miss Nellie Farren in the part of Glaucus. In conjunction with Mr Robert Hichens he wrote The Medicine Man, produced at the Lyceum in 1898. He died in London on 21 February 1900. He also edited the Centenary edition of the Works of Thomas Carlyle (30 volumes, Chapman and Hall, 1896 1907), writing introductions to the various works.