Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Клод Батли, F.R.I.B.A., F.I.A.A. (17 қазан 1879, Ипсуич – 20 наурыз 1956, Бомбей) – ағылшын сәулетшісі. 1921-1923 жылдары Үндістан сәулетшілер институтының президенті қызметін атқарған сарсенбі, оқытушы және тәжірибелі маман ретінде 20 ғасырдың бірінші жартысында Үндістандағы қазіргі заманғы сәулеттің дамуына зор үлес қосты.
Claude Batley F. R. I. B. A., F. I. A. A., (17 October 1879 in Ipswich – 20 March 1956, Bombay) was an English architect who as practitioner, teacher and President of the Indian Institute of Architects from 1921 to 1923, played an influential role in development of modern architecture in India in the first half of the 20th century.
Мансап
1879 жылы Ипсвич қаласында туып, Ипсвич мектебінде білім алған Батли 1913 жылы Үндістанға аттанды, алдында жергілікті және Лондон қалаларында тәжірибе жинады. Бомбей қаласында 1917 жылы Грегсон мен Кинг серіктестерімен бірге тәуелсіз сәулет практикасын ашты. Оның жұмыстарының ішінде Бомбей гимназиясы (1917), Линкольн үйі (1933) – бұрынғы Ванканнер үйі, Breach Candy; Бомбей орталық вокзалы (1930), Дарья Махал – Катч махаражасының резиденциясы (1930), Оңтүстік алаңы (1936) – Мохамед Али Джиннаның резиденциясы; Дөңгелек ғимарат (1937); Колаба жолындағы Кусроу Бауг (1937–1959) және оның Агиари – Сет Нусерванжи Хиржи Карани Агиари (1938); Бомбей клубы (1939), кейін Натарадж қонақ үйі, ал қазір Интер Континенталь Мумбай, Лалбхай үйі (1942) және Breach Candy ауруханасы (1950) бар. 1914 жылы ол Ж.Ж. өнер мектебінде оқытушы, ал 1923 жылы – директоры болды. Ол бұл қызметте 20 жыл бойы тұрды, осы жылдар ішінде студенттерін бүкіл ел бойынша архитектуралық маңызы бар ғимараттардың өлшемді суреттерін салу үшін саяхаттарға алып шықты. Ол көп уақытын зерттеулерге арнап, Джайпур архитектурасын құжаттады. 1925-1926 жылдары "Бомбей сәулетшілер қауымдастығының" (қазір Үнді сәулетшілер институтының құрамына кіретін) президенті болды. 1956 жылы ол өзі жобалаған Бомбей клубы ғимаратында қайтыс болды.
Born in Ipswich in 1879 and educated at Ipswich School, Batley served his articles locally and in London leaving for India in 1913. In Bombay he started a successful independent architectural practice in 1917 with partners Gregson and King, a firm of architects which is still extant under the name of Gregson, Batley and King. Among his works are the Bombay Gymkhana (1917); Lincoln House (1933), previously Wankaner House, Breach Candy; Bombay Central Station (1930); Dariya Mahal, residence of Maharaja of Cutch (1930), South Court (1936), residence of Mohamed Ali Jinnah; Round Building (1937); Cusrow Baug in Colaba Causeway (1937–59) and its Agiary, known as The Seth Nusserwanji Hirji Karani Agiary (1938); Bombay Club (1939) later Hotel Nataraj and now Inter Continental Mumbai, Lalbhai House (1942) and Breach Candy Hospital (1950). He became a visiting professor in the J. J. School of Art in the year 1914, and its principal in the year 1923. He held this post for a period of 20 years, during which he took his students on trips all over the country making measure drawings of buildings of architectural significance. He spent a lot of time in research and documented Jaipur's architecture. He was the president of the "Bombay Architectural Association" (now merged into The Indian Institute of Architects) from 1925 to 1926. He died 1956 in one of the buildings he had designed — The Bombay Club.