Кіріспе
Иствелл, Кент, Англиядағы саябақ және ауылдық иелік
Иствелл паркі – Англияның Кент графтығындағы Эшфордқа іргелес орналасқан Иствелл азаматтық округіндегі кең аумақты саябақ және ауылдық иелік. Ол үш ғасырдан астам уақыт бойы Винчилси графтарына тиесілі болды. Уақыт өте келе, бірнеше ғимараттар сэр Томас Мойл, Винчилси және Ноттингем графтары, Эдинбург герцогы принц Альфред және басқалардың үйі ретінде пайдаланылды. Бүгінде иелік негізінен егіншілікпен және қой шаруашылығымен айналысады. Мұнда балық аулауға болатын үлкен, көлденең көл және ерекше Иствелл мұнаралары бар. Ең ірі ғимарат – Иствелл Маноры, бұл әсем үй 1920 жылдары бұрынғы үлкен үйдің материалдарын пайдалана отырып, кішірек көлемде қайта салынды және қазірде ауылдық қонақ үй ретінде жұмыс істейді. Сондықтан Манор мен мұнаралар тек ІІ санатқа жатады.
Иствелл қонысы
Иствеллдегі алғашқы шатыр үйі сэр Томас Мойл үшін 1540 және 1550 жылдар аралығында салынған. Шаруашылықта жұмыс істегендердің бірі – Ричард III-нің заңсыз ұлы деп күдіктелген кірпіш қалаушы Ричард Плантагенет болды. Иствеллдегі сэр Томас Мойлдің қызы және мұрагері Кэтрин Мойл кейіннен сэр Томас Финчке үйленді, олардың үлкен ұлы Винчилси және Ноттингем графтарының, сондай-ақ Айлсфорд графтарының тегін жалғастырды. Сэр Джеймс Торнхилл 1699–1716 жылдары Винчилсидің 4-ші және 5-ші графтары үшін Иствелл паркіндегі Ұлы залдың баспалдақ төбесі мен соңғы бөлігін суреттеді. Суретте Париждің үкімі мен Венераның жуынуы бейнеленген. Иствеллдегі саябақ бұрын Кенттегі ең жақсы жерлердің шамамен 2000 акр жерін қамтыды, оның ландшафты төбелер мен аңғарлармен әртүрлі болды. Биік бөлігі солтүстік және оңтүстікке қарай шақырымдармен созылатын көрнекті көріністерді ұсынды, бір жағынан Ширнесске, екінші жағынан көлге және Францияға дейін көрініс ашылды. Ол Винчилси графтарының бұрынғыларымен талғаммен жоспарланған және өзінің салтанатты бұғыларымен танымал абыройлы орманды қамтыды. 1769 жылы 8-ші Винчилси және 3-ші Ноттингем графтары отбасылық Кент мүліктерін, соның ішінде Винчилси графтарының атамекені Иствелл паркін, кіші інісі Джордж Финч Хаттонға қалдырды. 1793 және 1799 жылдар аралығында бастапқы шатыр үйі Джордж Финч Хаттон мен оның әйелі леди Элизабет Мюррей үшін неоклассикалық стильде қайта салынды, ол 2-ші Мэнсфилд графының қызы болды. Роберт Адамның бұрынғы суретшісі Джозеф Бономи (1739–1808) жасаған жоба бойынша салынған жаңа үй, әсем фасадымен, көптеген қонақтарды қабылдай алатын сәнді пәтерлермен және талғаммен жоспарланған бақпен, Бономи мен Роберт Адамның танымал интерьерлеріне ұқсас керемет масштабта салынды. 1840 жылдары Винчилсидің 10-шы графы Иствелл көлін салдырды. Жаңадан пайда болған үлкен көл Ұлы Стоур өзенінің ағысын бұғаттап құрылды. Жаңа көлді еске алу үшін 1848 жылы Иствелл көлінде қарулы бриг моделі суға жіберілді, оған көптеген жергілікті тұрғындар қатысты және жаңалықтарда жарияланды. 1860 жылдардың ортасында Винчилсидің 11-ші графы, созылмалы құмар ойыншы, құмар ойындарына тәуелділігі салдарынан күрделі қаржылық қиындықтарға тап болды, бұл оны мүлікті тастап кетуге мәжбүр етті. 1868 жылдың 4 желтоқсанында Винчилси мүлігі туралы заңға (1865) сәйкес тағайындалған сенімділер Иствелл паркін, оның жиһаздарын және мүліктерін Аберкорн герцогына бес жылға жалға беру туралы келісімшартқа қол қойды. Лорд Винчилси 1868 жылдың желтоқсанына дейін мүлікті босатуға міндетті болды және ол 1870 жылдың 5 қазанында банкрот деп жарияланды.
Патшалық резиденциясы
Иствелл паркіне 1874 жылы королева Викторияның екінші ұлы, Эдинбург герцогы Альфред және оның әйелі, Ресей императоры Александр II-нің жалғыз қызы, Мария Александровна қоныстанды. Олар 1893 жылға дейін 20 жыл бойы отбасымен бірге осы жерде тұрды, содан кейін Альфред Германиядағы Саксен-Кобург және Гота герцогтігін мұраға алды. Осы жылдары королева Виктория жиі келіп тұратын, тіпті көлде коньки тебуінің суреттері сақталған. Принц Альфредтің ағасы, болашақ король Эдуард VII және королева Александра да жиі қонақ болатын. Альфредтің әйелі, Эдинбург герцогинясы, Англияны ұнатпаса да, 1879 жылы жазған хатында орыс туған герцогиня Иствелл паркінің айналасындағы ауылды «өте әдемі, жасыл және таза» деп сипаттады. Кейін герцогиня: «Бұл мені ағылшын пейзажына бейімдеді» деп мойындады. 1875 жылы Иствелл паркінде Альфредтің үлкен қызы, Румыния королевасы дүниеге келді. Ол естеліктерінде былай деп еске алды: «Сұлу Иствелл, үлкен сұр үйімен, керемет паркімен, бұғылар мен таулы сиырлардың қораларымен, көлімен, орманмен, ескі самырсын ағашы бар бағымен – мен туған үйім, зерттелген және зерттелмеген көптеген бөлмелерімен, балалар бөлмесімен, мектеп бөлмесімен және анамның жайлы кабинетімен, ол кешкісін бізге оқып беретін және үстел үстіндегі құнды заттарға тиісуге рұқсат ететін; таңғы ас бөлмесі, қонақ бөлмесі және Рождество ағашы әрқашан тұратын үлкен кітапхана, одан бақшаға шығатын консерватория сияқты дәліз бар еді. Бұл дәліз төменгі қабатқа түсетін баспалдақтан төменге түсетін, ағаш папоротниктерімен толы үлкен консерваторияға алып келетін. Қайсылай болса да, мені ең көп әсер еткені – осы ағаш папоротниктері болды». Ол анасының достасы леди Рэндолф Черчилльмен үлкен Иствелл кітапханасында дуэт ойнағанын, ал балалар екінші бұрышта ойнағанын еске алды. Иствеллдің таңғы ас бөлмесі оған әкесі, Альбани герцогы мен король Карлос I-ді еске түсірді. Біріншісі тісін сындыруға әрекет етіп, бүкіл үстелді қорқытып жіберді, ал екіншісі әзіл-қалжыңдар айтып, балаларды күлдіретін. 1884 жылы Альфредтің тағы бір баласы, кейін испан корольдік отбасына үйленген принцесса Беатрис та Иствелл паркінде дүниеге келді. Патша отбасы 1893 жылы Иствеллден көшіп кетті, ал корольдік тәрбиеші балаларға ойыншықтарын жинап, Иствеллдің қызметшілері мен олардың балаларына сыйлауға бұйырды. Ол кезде Иствелл 6000 акр жерді алып жатқан, ал паркі – елдегі ең ірілердің бірі болатын. Бірақ Альфред 1902 жылы қайтыс болды, ал Иствеллді оның ұлы, 3-ші барон Жерард мұраға алды. Оның досы, король Эдуард VII жиі келіп тұратын. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде леди Норткотт (Иствеллді лорд Жерардтан жалға алған) Иствелл паркін сауықтыру орталығына айналдырды, ол үйді Канаданың Қызыл Крест қоғамына ұсынды және 1915-1919 жылдары Монкс Хортоннан келген науқастарды қабылдады.
In 1875, Prince Alfred's eldest daughter Queen of Romania was born at Eastwell Park. In her memoirs, she recalled fondly:"Beautiful Eastwell with its big great gray house, its magnificent park, with its herds of deer and picturesque Highland cattle, its lake, its woods, its garden with the old cedar tree which was our fairy mansion Eastwell, the house where I was born, with its many rooms, explored and unexplored, our nurseries, our schoolroom, and Mamma’s cosy boudoir where she read to us of an evening and allowed us to finger the treasures on her tables; the breakfast room, the drawing room, and the dear big library where the Christmas tree always stood and out of which a passage like conservatory led into the garden. This passage ran down a flight of steps to a larger conservatory below, which was filled with tree ferns; anyhow, it was the tree ferns that impressed. "Later, she also recalled her mother playing duets with her friend Lady Randolph Churchill in the big Eastwell library while the kids would play in the other corner. The Eastwell breakfast room, meanwhile, always reminded her of her uncle Duke of Albany and King Carlos I, the former would pretend to break his front tooth, making the whole table panicked. At the same time, the latter was handsome and would make subpar jokes which the kids would laugh at anyway. In 1884, another of Alfred's children, Princess Beatrice – who later married into the Spanish royal family – was also born at Eastwell Park. The royal family eventually moved out of Eastwell Park in 1893, the royal governess made the royal kids to pack and donate their toys to Eastwell's servant and their children. Eastwell at the time comprised 6000 acres, with the park being one of the largest in the kingdom. but he died in 1902 and Eastwell was inherited by his son 3rd Baron Gerard; his friend King Edward VII was a frequent visitor. During the First World War, Eastwell Park was made into a convalescent home by Lady Northcote (who tenanted Eastwell from Lord Gerard), she offered the house to the Canadian Red Cross Society and received convalescent patients from Monks Horton in the summer months of 1915 1919.
Иствелл сарайды бұзу және қайта құру
1920 жылы Лорд Джерард Иствуэллді сатуға шығарды, кейін 1924 жылы сэр Джон Пеннефедр оны сатып алды. Ол 18 ғасырдағы үйдің тым үлкен екенін шешіп, оны бұзды. 1926-1928 жылдары сол жерге бұрынғы үйдің материалдарын пайдалана отырып, нео-элизабет стиліндегі анағұрлым кішкентай үй салынды. Пеннефедрдің денсаулығы нашарлап, ол сол үйде тұрмады, керісінше 1928 жылы сатуға қойды. 1930 жылы үйді Мидлтонның 2-ші графесі Гвиневрен Гулд сатып алды, ол көбінесе Лондонда тұрды, ал оның ұлы капитан Джордж Гулд Бродрик (1915-2003) Иствуэллді басқарды. Ол 1978 жылы қайтыс болды. Соңында Иствуэлл қожалығын Шампнейс компаниясы сатып алды.
Көптеген өзгерістерден кейін Иствуэлл қожалығы қазірде елдік қонақ үй ретінде жұмыс істейді. Мұнда жабық жүзу бассейні мен Шампнейс спасы бар, сондай-ақ аумақта тоғыз тесікті гольф алаңы салынған. Қалған жерлер шаруашылыққа пайдаланылады.
Қасиетті Мария Богородица шіркеуі
Иствелл саябағындағы үлкен, саяз көлдің қасында Қасиетті Мария Бақыттының қираған шіркеуі орналасқан, оны қазір Доссыз шіркеулер қоғамы күтіп бағуда. Шіркеу 14 ғасырға дейін сақталған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қолданыстан шығарылған. 1951 жылы болған дауыл ауыр зақым келтірді: кеме мен хордың бір бөлігі құлады. Мұнараның көп бөлігі сақталған күйде қалды. Бұрын шіркеуде болған мәрмәр ескерткіштер қазір Виктория және Альберт мұражайында сақталуда. Бұрынғы хорда орналасқан ескерткіш Ричард III-нің заңды емес ұлы деп есептелетін Ричард Плантагенеттің қабірін көрсетеді. Джордж Финч Хаттон, Винчилсидің 11-ші графы (1815–1887), оның екінші әйелі леди Элизабет Джорджиана (1904 жылы қайтыс болған, Фрэнсис Конингемнің қызы, 2-ші маркиз Конингем) және оның жалғыз ұлы Джордж Уильям Финч Хаттон, Мейдстоун виконты (1852–1879) шіркеу зиратының қалың өсімдіктерге толы бөлігінде қарапайым қабірге жерленген.
Иствелл мұнаралары
Қазір Иствелл мұнарасы деп белгілі болған ерекше құрылым, шөлмек үйінен оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай бір шақырымдай қашықтықта орналасқан. Бұл Иствелл паркінің бастапқы бас қақпасы болып табылады және 1848 жылы Уильям Берн салған.
Үй шаруа қожалығы
Иствелл паркіндегі үй шаруашылығы негізгі сарайдан қашықта салынған. Үлкен резиденция өрістермен қоршалған және Әулие Мария Діңгезі шіркеуіне жақын орналасқан.