Кіріспе

Саясаткер (1688–1775)
колониялық Нью-Йорк ассамблеясының депутаты

Роберт Ливингстон (24 шілде, 1688 – 27 маусым, 1775), Нью-Йорктік, Клермонт Роберті ретінде танымал, Роберт Ливингстонның үлкен ұлы және Роберт Ливингстонның әкесі. Ол 1726 жылдан 1727 жылға дейін Нью-Йорк колониялық ассамблеясының мүшесі болды.

Жас шағы мен отбасы

Роберт Ливингстон 1688 жылғы 24 шілде күні түстен кейін әкесінің Олбани, Нью-Йорк қаласындағы үйінде, "Елм Tree Corner" деген жерде – Мемлекеттік және Перл көшелерінің қиылысында, сондай-ақ ерте Олбанидің маңызды жол торабының бірінде дүниеге келді. Ол Алида (құрметті аты Schuyler) Ван Ренсселер Ливингстон мен Роберт Ливингстон ағаның бесінші баласы және үшінші ұлы еді. Роберт туған кезде әкесі Нью-Йоркте, губернатор Донганмен іскерлік мәселелермен айналысып жатқан. Оның сегіз бауыр-інісі болды, олардың ішінде ағасы Филипп Ливингстон және кіші інісі Гилберт Ливингстон да бар еді. Оның анасының әкесі Филипп Питерс Скайлер (1628–1683) болса, әкесінің әкесі – 1673 жылы жер аударылып қайтыс болған Шотландия шіркеуінің пасторы Джон Ливингстон еді. Анасы Алида бұрын Николас ван Ренсселермен үйленген, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін 1679 жылы Роберт Ливингстонға тұрмысқа шықты. Алида балаларына ағылшын және голланд тілдерін оқып-жазуды үйретті. Ағасы Уильямның шақыруымен Роберт аға он бір жасар ұлын Шотландияға, Лейттегі латын мектебінде білім алу үшін жіберді. Кейін ол Эдинбургтегі жоғары мектепте оқыды. Білімін аяқтау үшін Лондонға барып, ондағы ғибадатханада заңды оқыды.

Клермонт

1728 жылы Ливингстон сарайының бірінші лорды болған әкесі қайтыс болғаннан кейін, сарайдың көп бөлігі оның ең үлкен, тірі қалған ұлы Филипке мұра болып өтті, бірақ Роэлиф Янсен Киллден оңтүстікке қарай 13 000 акр (53 км²) Робертке өсиет етілді. "Төменгі сарай" деп аталған бұл жерге Роберт өзінің бабасы, пастор Джон Ливингстон қызмет еткен шіркеудің атымен "Анкрам" деп ат қойды. Бұл атты оның ағасы Филип те Ливингстон сарайындағы темір зауытына берген еді. 1730 жыл шамасында Роберт үлкен тас және кірпіштен тұрғызылған грузин стиліндегі үй салды, ал 1740 жылдан кейін бұл жерді "Клэр Маунт" ("айқын тау") деп атады, бұл үйдің алдынан көрінетін Кэтскилл тауларына сілтеме еді. Сол кезде Роберт Кэтскилл тауларындағы жерлерге байланысты қызметпен белсенді түрде айналысып, ақырында 500 000 акрға жуық жерге ие болды. 1777 жылы үйді британдықтар өртеп салғаннан кейін, отбасы "Клермонт" деген атты қабылдады. Үйді оның келіні, судья Ливингстонның әйелі Маргарет Бикман Ливингстон қайта салды, қазір бұл мемлекеттік саябақ және тарихи ескерткіштер тізіміне енген.

Жеке өмір

1717 жылы ол Нью-Йорктегі Реформацияланған голланд шіркеуінде Маргарет Ховарденге (1693–1758) үйленді. Оның анасы Алида қатыспады. Маргарет Нью-Йорктегі бай ағылшын саудагерінің қызы және Бедло аралының атымен аталатын гугенот капитан Бетлоудың немересі болды. Нью-Йорк портындағы Бедло аралы қазір Еркіндік аралы деп аталады және ол жерде Еркіндік мүсіні орналасқан. Олардың жалғыз баласы:

Роберт Р. Ливингстон (1718–1775), ол Генри Бикман мен Джанет Ливингстонның қызы Маргарет Бикманға үйленді. Маргарет 1758 жылдың желтоқсанында қайтыс болды және Клермонттағы Ливингстон отбасы үйінен солтүстікке қарай 200 метр қашықтықта салынған қабірге қойылды. Ливингстон 1775 жылдың 27 маусымында 87 жасында қайтыс болды және әйелімен бірге отбасылық күмбезде жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін "Төменгі Манор" оның жалғыз баласы Роберт Р. Ливингстонға, яғни Нью-Йорк провинциясында судья Ливингстон деп танылған баласына тиесілі болды.

Ұрпақтар

Оның немересі Эдвард Ливингстон (1764–1836) Клермонт Робертін сексен төрт жасында былай деп сипаттады: "бойы ұзын, сәл қисайған, бірақ жасының салдарынан әлсіремеген, керісінше, бір кезде көркіндей әдемі екені белгілі бетіне жасының іздері тигенмен, оның сыртқы келбетін бұзбаған. Беті әлі де мейірімділік пен зиялылықпен жарқырап тұрды. Ол әлемден қол үзген кезін киімдерімен сақтап қалды: ұзын жүнді парик, ашық қоңыр пальто, үлкен манжеттері мен шаршы жағалы көйлектері, кесілген барқыт белбеу, кең жапқыштары, тізеге жетпейтін шалбар, жібек шұлық, олардың үстіне тігілген сағаттармен әсемделген және жылтыраған, төртбұрышты мұңқалары бар, білезік тұсына бекітілген, кішкентай өрнекті алтын тоқалар. Ол бұл киімдерді ерекше көзге түру үшін емес, өмірінің соңында сәнге құмар болудың қас-қабағынан шығар екенін ойлағандықтан киіп жүрді". Ол әрқашан сағат бес кезінде тұрып, таңғы асқа дейін оқыды. Өлер алдындағы жылы неміс тілін оқып, оны еркін меңгерді. "Клермонттың әкесі көп жағынан өзін-өзі жасаған адамның балама ұлы болды. Заң, бизнес және ата-анасының көзінде сәтсіздікке ұшырағанына қарамастан, ол өмірінің соңғы жылдарында әкесінен қалған мұраны сақтап қана қоймай, Кэтскилл тауларындағы жерлерінен тапқан табысы арқылы оны 40 есеге арттырғанына риза болды".