Ричард Химбер: Музыкант, фокусник және әзілкеш өмірі
Richard Himber
Ричард Химбер: американдық дирижер, композитор, скрипаш, фокусник және әзілкеш. Ол «Химбер қапшығы» сияқты фокус түрлерін ойлап тапты, музыкалық чарттарды жариялады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ричард Химбер (туған жылы Герберт Ричард Имбер; 20 ақпан 1899 – 11 желтоқсан 1966) – американдық оркестр жетекшісі, композитор, скрипкашы, сиқыршы және әзілкеш. Химбер шебер сиқыршы болған және көптеген сиқыршылық трюктарды ойлап тапты, соның ішінде «Химбер әмианы», «Химбер сақинасы» және «Химбер сүт құмырасы». Кейінгі жылдары оның оркестрлік өнерінде сиқырмен байланысты аралықтар жиі кездесетін, сондай-ақ ол көптеген телешоуларда өнер көрсетті. Химбер радио мен теледидардағы ең танымал әндерді апта сайын зерттейтін R H Log журналының баспагері болды. Музыкалық баспагерлердің көпшілігін ашуландырғандай, ол сыйақы алудан бас тартты. Бірде ол хатшысына барлық ірі баспагерлерге телефон соғып, өзіне инсульт оқиғасы болғанын айтуды тапсырды, олардың көпшілігі қуанышпен: «Бұл уақыт келді-ау» деді. Химбердің танымал әндерінің ішінде «Айшық сәті», «Жаңбырдан кейін», «Манхэттендегі дүйсенбі», «Көңілді естеліктер», «Уақыт көрсетеді», «Мен тым көп сұраймын ба?» және «Сенімен бірге жылдам ештеңеге жете алмаймын» бар. 1957 жылы ол NBC телеарнасының «Tonight! Америка кешкісі» бағдарламасы үшін теледидарлық ән жазды, Джек Лескули уақытша жүргізуші болған кезде, оны Джек Парр алмастырғанға дейін. 1930 жылдардың соңында Химбердің тобы Нью-Йоркте Paramount Pictures студиясы түсірген қысқаметражды фильмдерде ойнады, сонымен қатар Химбер Нью-Йорктегі жыл сайынғы Harvest Moon Ball би кешінің маэстросы болды.
Richard Himber (born Herbert Richard Imber; February 20, 1899 – December 11, 1966) was an American bandleader, composer, violinist, magician and practical joker. Himber was also a skilled magician, and invented many magic tricks including "The Himber Wallet," "The Himber Ring," and the "Himber Milk Pitcher." In later years, his band act often included an interlude of magic and he conjured on many television shows as well. Himber was the publisher of the R H Log, a weekly survey of the most popular tunes on radio and television. To the annoyance of most music publishers, he refused to accept payola. He once ordered his secretary to phone every major publisher and tell them he had a stroke, to which many of them joyfully replied, "It's about time." Other popular tunes that Himber composed were "Moments in the Moonlight," "After the Rain," "Monday in Manhattan," "Haunting Memories," "Time Will Tell," "Am I Asking Too Much," and "I'm Getting Nowhere Fast with You." In 1957 he wrote a TV theme for NBC's Tonight! America After Dark when Jack Lescoulie was the interim host—before Jack Paar took over. In the late 1930s Himber's band was featured in short subject films produced in New York by Paramount Pictures and Himber was also the maestro for New York's annual Harvest Moon Ball.
Құмарлық сезімі
Химбер әрқашан өзінің юмор сезімімен танымал болғандықтан, ол өзінің әріптестері қолданған әдістер мен аранжировкаларды мұқият байқап, кейін оларды пародиялаған. Бүгінде Химбер свинг музыкасын ұнататындарға 1938 жылғы "Parade of Bands" ("Топтар шеруі") сериясы арқылы ең көп танымал. Бұл алты дискілік жинақ сол кездегі танымал топтар мен әншілердің керемет дәл имитацияларын ұсынады, оның ішінде оның бұрынғы жұмыскерлері Гудман, Дорси және Шоу, сондай-ақ Гай Ломбардо, Ларри Клинтон, Тед Льюис, Каунт Бэйси және басқа да "атақты" дирижерлердің пародийлері бар. Ол қазір негізінен музыкалық мұрасымен еске алынса да, замандастары оның тоқтаусыз әзілдерін еске алады. Нью-Йорктегі Toots Shor's 51st Street Chophouse мейрамханасының қызметкерлері, ол жиі баратын, оның "майды лақтыру" (напкиннің ортасына майды шеберлікпен қойып, оны жоғары лақтырғанда төбеге жабысып қалуын қамтамасыз ету) және "нанды ұсату" (нанды қатты кесектерге айналдырып, оларды әйел клиенттерге лақтыру, нәтижесінде нан олардың мойын сызығына тиіп, кейін кеудесіне түсу) әрекеттерінен қорқып өмір сүрді. Химбердің әзілдерінің құрбандарының ішінде Бен Блю, әнші Хилдегард және Чарльз Лоттон сияқты танымал тұлғалар болды. Үйде Химбер өзінің ас дайындау шеберлігімен мақтанатын, ал әйелі қазы еті сұрағанда, ол аяқ киімнің ішкі табанын панировкалап берді. Көлемділікке ұмтылатын, Химбер бірдей шамада жомарт та, болжаусыз да болатын. Көзге жарқырап көзге түсетін костюм киетін ол бірде досының костюмі тым шулы екенін айтып, дереу артқы тігін жыртып тастады. Таң қалған досы наразылық білдіруге үлкермес бұрын, Химбер оны киім дүкеніне алып барды, онда дәл сол костюмнің көшірмесі күтіп тұрды, оны Химбер бұрыннан төлеп қойған еді. Семіз, бірақ жас көрінетін, отты қызыл шашы бар Химбер өзінің жасы туралы жиі өтірік айтатын, әртүрлі уақытта 1902, 1904, 1907 және 1909 жылғы туған күндерін айтатын. Ол тек қырық жасында ғана танымал модель Нина Макдугаллға үйленді, одан ұлы болды. Олардың ақтық ажырысуы он жылдан кейін Нью-Йорк таблоидтарында кеңінен талқыланды. Химбердің жаңашыл жарнамаларының бірі – Pepsi Cola компаниясының демеушілігімен жүк көлігінде орналасқан сахналық алаң болды. Оркестр 1960 жылдары Нью-Йорк аймағында ашық ауада тегін концерттер өткізу үшін оны пайдаланды. 1966 жылы өткен осындай концерттердің бірінде Химбер жүрек талмасынан зардап шекті, бірнеше сағаттан кейін қайтыс болды.
Himber, always known for his sense of humor, took careful notice of the gimmicks and arrangements employed by his fellow bandleaders, and then satirized them. Today Himber is perhaps best known among swing music enthusiasts for his 1938 series, "Parade of Bands." This six sided record set offers surprisingly accurate imitations of then popular bands and singers, including lampoons of his former employees Goodman, Dorsey, and Shaw, as well as Guy Lombardo, Larry Clinton, Ted Lewis, Count Basie, and other "name" bandleaders. Although he is now remembered primarily for his musical legacy, his contemporaries recall his incessant practical joking. The employees of Toots Shor's 51st Street Chophouse in New York City, which he frequented, lived in fear of him, as he constantly engaged in the act of "butter snapping" (artfully placing a pat of butter in the center of a napkin, so that when thrown upward, it would adhere to the ceiling) and "bread crumbing" (rolling bread into hard pellets and tossing them at female restaurant patrons, so that the bread would hit them at the neckline and then descend into their bosom). Famous celebrity victims of Himber's pranks included Ben Blue, the chanteuse Hildegarde and Charles Laughton. At home, Himber would boast of his cooking skills, and when his wife asked for veal cutlets, he breaded the inner sole of a shoe. Fond of the grand gesture, Himber could be as generous as he was unpredictable. A wearer of brightly patterned sportcoats, he once complained that a friend's coat was too loud and promptly tore out the back seam. Before the astonished friend could object, Himber steered him into a clothier's shop where an exact copy of the coat was waiting paid for ahead of time by Himber himself. A portly yet youthful looking man with flaming red hair, Himber frequently lied about his age, giving birth dates of 1902, 1904, 1907, and 1909 at various times. He married only in his forties, to prominent model Nina McDougall, with whom he had a son. Their acrimonious divorce was the talk of New York tabloids a decade later. Among Himber's novel promotions was a traveling bandstand on a flatbed truck, sponsored by Pepsi Cola. The orchestra used it for free outdoor concerts in the New York City area in the 1960s. It was during one of these concerts in 1966 that Himber suffered a heart attack, dying several hours later.