Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ordnance QF 75 мм, қысқартылып OQF 75 мм, Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған британдық танк қаруы. Ол Ordnance QF 6 фунттық ("6 pdr") 57 мм танкіге қарсы пушканы 75 мм-ге дейін кеңейту арқылы алынған, бұл американдық "Шерман" танкысына орнатылған 75 мм M3 қаруы сияқты, жаяу әскер нысаналарына қарсы тиімділікті арттыруға мүмкіндік берді. QF – "жедел ату" дегенді білдіреді, бұл оқ-дәріде оқтаудың бекітілген патроны бар екенін көрсетеді. Қару кейде өндіруші "Royal Ordnance" компаниясының "Quick Firing" атауымен ROQF деп те белгілі болды.
The Ordnance QF 75 mm, abbreviated to OQF 75 mm, was a British tank gun of the Second World War. It was obtained by boring out the Ordnance QF 6 pounder ("6 pdr") 57 mm anti tank gun to 75 mm, to give better performance against infantry targets in a similar fashion to the 75 mm M3 gun fitted to the American Sherman tank. The QF came from "quick firing", referring to the use of ammunition where the shell has a fixed cartridge. The gun was also sometimes known as ROQF from Royal Ordnance (the manufacturer) Quick Firing.
Даму
75 мм-лік ROQF-ты енгізуге дейін британдық танктер алдымен QF 2 фунт (40 мм), содан кейін үлкен 6 фунт (57 мм) зеңбіректермен жабдықталған. Бұл зеңбіректер бронебойғыш снарядтарды атуға арналған, танкілерге қарсы тиімді болған, бірақ жаяу әскер тобына немесе жүк көліктері сияқты жұмсақ нысаналарға көп зиян келтірмейтін кішкентай, жоғары жылдамдықты қатты снарядтар еді. Кейбір танктерге жаяу әскерге қолдау көрсету үшін гаубицалар берілді, мысалы, алғашқы үлгідегі Черчилль және Матильда II танкілерінің CS (Жақын қолдау) нұсқалары. Британдық танктерді жұмсақ нысаналарға HE (жарылғыш) снарядтарын атуға қабілетті зеңбірекпен жабдықтау туралы шешімді Соғыс министрлігі қабылдады. 6 фунттық зеңбірек үшін HE снаряды Тунис кампаниясының басында өндірілді және Италия кампаниясында көп мөлшерде қолжетімді болды. Снарядтың жарылғыш қуаты жеткіліксіз болды, бірақ 75 мм М3-те қолданылған АҚШ-тың 75 мм HE снарядының қуаты айтарлықтай жоғары екені анықталды. Италияда қолданылған көптеген Черчилль танктерінде Шерман танктерінен алынып, мұнараларына орнатылған зеңбіректер болды, осылайша Черчилль NA75 (NA – «Солтүстік Африка», онда модернизация жүргізілді) танктері пайда болды. Шамамен 200 танк осылай модернизацияланды. Vickers британдық танктерге орнатылатын жоғары жылдамдықты 75 мм зеңбірек әзірлеуде болды. Бұл зеңбірек 3 дюймдік 20 cwt (центнерлік) зениттік зеңбіректің патронын, АҚШ-тың 75 мм бронебойғыш және HE снарядтарымен үйлестірді. 50 калибрлік ұңғысы бар зеңбірек, АҚШ-тың 75 мм зеңбірегінен шамамен екі есе көп бастапқы энергияға ие болар еді. Алайда, бұл конструкция күтілген танкке сыймайтындықтан тым үлкен болып шықты. АҚШ-тың 75 мм патронының диаметрі британдық 6 фунттық патронның диаметріне өте жақын екені байқалды. Американдық зеңбіректі британдық танктерге толықтай орнатудың орнына, Royal Ordnance зауыты 6 фунттық зеңбіректің дизайнын өзгертіп, ұңғысын кеңейтіп, АҚШ патронын атуға бейімдеді. Нәтижесінде шыққан зеңбіректі танк орнатуын қайта жасамай-ақ орнатуға болады, сонымен қатар жабдықтау процесін қысқартуға мүмкіндік берді, себебі британдық және американдық 75 мм зеңбіректердің екеуі де бірдей оқ-дәрілерді пайдалана алатын еді. Бұл британдық танктерге жақсы HE снарядын ұсынды, бірақ танкіге қарсы снаряды нашар болды, бұл ауыр брондалған неміс танктеріне қарсы қиындық тудырды. 75 мм зеңбірегі жақсы HE снарядына ие болғанымен, жақын қолдау үшін одан да қуатты қару қажет деп саналды, сондықтан QF 95 мм гаубицасы шектеулі сандағы танктер үшін келісілді.
Prior to the introduction of the ROQF 75 mm, British tanks had been equipped with first the QF 2 pounder (40 mm) and then the larger 6 pounder (57 mm). These guns were designed to fire armour piercing shot, small high velocity solid rounds that were effective against tanks but did little damage to groups of infantry or soft targets like trucks. Some tanks operating as infantry support were given howitzers firing HE shells, such as early models of the Churchill and CS (Close Support) versions of the Matilda II. The decision to equip British tanks with a gun capable of firing HE shells at soft targets was taken by the War Office. A HE shell for the 6 pounder was in production by the start of the Tunisia Campaign and available in large numbers in the Italian Campaign. The round lacked sufficient explosive power, but the power of the US 75 mm HE round used in the 75 mm M3 was found to be markedly superior and a number of Churchills used in Italy had guns scavenged from Sherman tanks and fitted to their turrets to give the Churchill NA75 (NA coming from "North Africa" where the conversions were carried out). Approximately 200 were converted in this way. Vickers was working on a high velocity 75 mm gun to be fitted to British tanks. This took the cartridge case of the 3 inch 20 cwt anti aircraft gun mated to the US 75 mm AP and HE shell. With a barrel length of 50 calibres, it would have had about twice the muzzle energy of the US 75 mm gun. The design turned out to be too big to fit into the tank that it had been expected to fit. It was noticed that the US 75 mm cartridge was almost the same diameter as the British 6 pounder case. Instead of having to take the American gun to be fitted en masse into modified British tanks, the Royal Ordnance factory modified the 6 pounder design by boring out the barrel and adapting the breech to fire the US round. The resulting gun could then be fitted without redesigned tank mountings and dramatically simplified supply since both British made and American made 75 mm guns could use the same ammunition. It gained British tanks a good HE shell but came with an inferior anti tank round, proving troublesome against heavily armoured German tanks. Though the 75 mm had a good HE shell, it was still thought that a more powerful close support weapon was needed and the QF 95 mm howitzer was agreed for a limited number of tanks.
Қызмет
75 мм-лік ROQF негізінен «Черчилль» және «Кромвель» танктерінде қолданылды. Бұл қару Италияда және Нормандияға шабуылда (сондай-ақ, мүмкін, Бирмада жапон әскерлеріне қарсы) соғыс аяқталғанға дейін пайдаланылды. 75 мм-лік зеңбірек 6 фунттық зеңбіректерден жасалғанмен, кейбір бөлімшелер 75 мм-ге қарағанда жақсырақ танкке қарсы күшке ие болғандықтан, 6 фунттық зеңбіректермен жабдықталған танктерді сақтап қалды, әсіресе 6 фунттық зеңбіректер тиімдірек APCR және APDS оқтарын қолдана алды. Сырттан қарағанда, бұл зеңбірек 6 фунттық зеңбіректерден шамалы ғана ерекшеленді. 14,9 фунт (6,76 кг) салмақтағы HE снаряды 2050 фут/с (625 м/с) жылдамдықпен атылып, 6 фунттық, M7 3 дюймдік және 17 фунттық зеңбіректерге қарағанда жақсырақ екені анықталды, олардың барлығы негізінен танкке қарсы қолданылды. Зәрлі қапталға қарсы оның AP снаряды ең нашар болды, ол 500 ярд (460 м) қашықтықта және 30 градус бұрышпен шабуыл жасағанда тек 68 мм RHA-ны тесіп өте алды, ал басқаларының AP снарядтары 1944 жылы Нормандияда 57 мм мен 76 мм аралығында тесіп өтті. 75 мм-лік зеңбірек үшін AP снаряды 15 фунт (6,8 кг) салмақтағы снарядтан, 60 грамм HE толтырғышымен және 2 фунт (900 г) зарядпен секундына 610 м/с жылдамдықпен ұшырылды. Британ әскерінде AP снаряды жарылғыш заттарсыз қолданылды және осылайша «AP Shot M61» деп аталды. +Британ танктерінің екінші дүниежүзілік соғыстағы зеңбіректері Зеңбірек калибрі Оқтың салмағы Оқтың бастапқы жылдамдығы Оқтың энергиясы (кДж) 2 pdr 40×304 мм L/50 (AP/T оғы) 295 6 pdr 57×441 мм L50 (AP оғы) 1100 75 мм 75×350 мм L/40 1300 17 pdr 76,2×583 мм L/55 3100
The ROQF 75 mm was chiefly used on the Churchill and Cromwell tanks. The weapon was used in Italy and in the Normandy invasion (and possibly in Burma against the Japanese) until the end of the war. While the 75 mm was a conversion from the 6 pounder, some units retained a number of 6 pounder gunned tanks, due to its superior anti tank firepower over the 75 mm, especially as the 6 pounder could use more effective APCR and APDS rounds. Externally, the gun was nearly identical to the 6 pounder gun. The 14.9 lb (6.76 kg) HE shell fired at 2,050 ft/s (625 m/s) was found to be the best available and superior to that of the 6 pounder, M7 3 in and 17 pounder, all chiefly anti tank guns. Against armour, its AP shell was the worst, penetrating only 68 mm of RHA at 500 yards (460 m) and a 30 degree angle of attack, whereas the AP shells of the others penetrated between 57 mm and 76 mm in Normandy during 1944. The AP shell for the 75 mm gun was a 15 lb (6.8 kg) projectile with a couple of ounces (60 g) of HE filling propelled by a 2 lb (900 g) charge to 2,000 feet per second (610 m/s). In British service, the AP shell was used without its explosive filling and as such was referred to as "AP Shot M61". +British tank guns of the Second World War Gun Caliber Shell weight Muzzle velocity Muzzle energykJ 2 pdr 40×304mm L/50 (AP/T shot) 295 6 pdr 57×441mm L50 (AP shot) 1,10075 mm 75×350mm L/40 1,300 17 pdr 76.2×583mm L/55 3,100