Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кеңес актрисасы (1896-1984) Фаина Георгиевна Раневская (Фаина Георгиевна Раневская, туған аты Фаина Гиршевна Фельдман, 27 тамыз 1896 [О. С. 15 тамыз 1896] 19 шілде 1984), трагедия мен комедияның ең үлкен совет актрисаларының бірі ретінде танылған. Ол өзінің афоризмдерімен де танымал болды. Ол Антон Чеховтың, Александр Островскийдің, Максим Горькийдің, Иван Крыловтың, Федор Достоевскийдің, Лев Толстойдың және басқалардың пьесаларында ойнады. Өкінішке орай, оның театрдағы қойылымдарын бағалауымыз көбінесе фотосуреттерден басталуы керек, өйткені оның Вина Дельмардың "Келесі күнге жол аш" атты соңғы үш қойылымы, Александр Островскийдің "Ақиқат жақсы, бірақ бақыт жақсырақ", Джон Патриктің "Кызықтай далада" фильмдері түсірілді.
Soviet actress (1896–1984)
Faina Georgiyevna Ranevskaya (Фаина Георгиевна Раневская, born Faina Girschevna Feldman, 27 August 1896 [O. S. 15 August 1896] — 19 July 1984), is recognized as one of the greatest Soviet actresses in both tragedy and comedy. She was also famous for her aphorisms. She acted in plays by Anton Chekhov, Alexander Ostrovsky, Maxim Gorky, Ivan Krylov, Fyodor Dostoevsky, Leo Tolstoy, and others. Unfortunately, our judgement of her theater performances must come mostly from photos as only her three final performances of Make Way for Tomorrow by Vina Delmar, Truth is Good, but Happiness is Better by Aleksandr Ostrovsky, The Curious Savage by John Patrick were filmed.
Өмірбаян
Ол Фаина Фельдман (Фельдман) ретінде Таганрог қаласындағы бай еврей отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Гирш Хаймович Фельдман құрғақ сия фабрикасының, бірнеше ғимараттың, дүкеннің және "Сан Николас" пароходтың иесі болды. Ол Таганрогтағы мәжілісхананың басшысы әрі яһудилердің қарттар үйінің негізін қалаушы еді. Фаинаның анасы Милька Рафаиловна (туған есімі Заговайлова) әдебиет пен өнерді қатты бағалаған. Осы және Чеховқа деген құштарлығы Фаинаның өнерге, поэзияға, музыкаға және театрға деген сүйіспеншілігіне әсер етті. Отбасында тағы үш бала, екі ағасы мен Белла есімді үлкен әпкесі бар еді. Фаина Фельдман Мариинская қыздар гимназиясының бастауыш сыныптарына қатысып, содан кейін үйде тұрақты білім алды. Оған музыка, ән, шет тілдерін үйретті. Файна кітап оқығанды жақсы көретін. Театрға деген қызығушылығы 14 жасында басталды. Оның Чеховтың "Шершін бақшасы" спектаклін Мәскеу өнер театрында көруі оған үлкен әсер етті. Кейін оның ресми тегі болып табылатын "Раневская" деген псевдонимі де сол театр сапарынан пайда болды. 1915 жылы театр карьерасын жалғастыру үшін Таганрогтан Мәскеуге кетті. Фаина өзінің таңдаған мансабының салдарынан отбасынан алыстады, бірақ олар оны қабылдамады. Ол 1915 жылы Мәскеудің маңындағы Малаховкадағы Жазғы театрда көпшілік немесе фондық сахналарда қосымша актер ретінде бастады, онда оның дачасы болды. Фельдман отбасы 1917 жылы көшіп кетті, бірақ Фаина қалуға шешім қабылдады және актерлік мансабын жалғастырды, Керчь, Дондағы Ростов театрларында, Қырымдағы "Бірінші Совет театры" жылжымалы театрында, сондай-ақ Баку, Архангельск, Смоленск және басқа қалаларда жұмыс істеді. 1931 жылы Раневская Камералық театрда өнер көрсетті. Михаил Ромм режиссерлік еткен "Пышка" (АҚШ-та "Буле де Суиф" деп аталады) фильмі 1934 жылы киноактриса ретінде дебютын көрсетті. Бұл Гю де Мопассанның "Бул де Суиф" романының негізінде түсірілген қара-ақ үнсіз фильм, онда ол мадам Лозо ролін ойнады. Фильм үнсіз болғанмен, Раневская Маупассанның түпнұсқа романын француз тілінде Мадам Лузоның бірнеше сөздерін үйренді. 1930 жылдары Кеңес Одағына барған француз жазушысы Ромен Роланд фильмді жақсы көреді, ал оның сүйікті актері - Фаина Раневская. Оның өтініші бойынша "Пышка" (Boule de Suif) француз кинотеатрларында көрсетіліп, кассалық табысқа қол жеткізді. Раневская Ресей армиясының Орталық академиялық театрының (1935-1939), драма театрының (1943-1949), Мәскеу Пушкин драма театрының (1955-1963) және ақырында Моссовет театрының (1949-1955, 1963-1983) сахналарында ойнады. Актриса 1949 жылы сахнадағы үздік шығармашылық жетістіктері үшін Сталин сыйлығын алды, ал 1951 жылы Владимир Легошин мен Александр Файнцимердің режиссерлік жұмысы бойынша "У них есть Родина" (Олардың өз отаны бар) фильмінде еңбегі үшін. 1961 жылы Фаина Раневская КСРО халық әртісі атағын алды. Актриса 1984 жылы Мәскеуде қайтыс болды және Донское зиратында жерленді. 1986 жылы 29 тамызда Таганрог қаласындағы Раневскаяның туған үйіне оның ескерткіш тақтасы қойылды. 1992 жылы британдық "Кім кім" энциклопедиясы Реневскаяны ХХ ғасырдың әлемдегі ең үздік он актерінің қатарына қосты. Бұл актрисаның ешқашан кинода басты рөлді ойнамағанына қарамастан жасалды: оның барлық рөлдері қосалқы болды. Газет мақаласында кеңес киноиндустриясының аппаратшыларының бірі өзінің басты рөлдердің жоқтығын Фаина Раневскаяның "типілік семит" бет-әлпетімен түсіндірді. 2008 жылы 16 мамырда Таганрогта "Ұлы өлке" халықаралық Раневская театр фестивалі аясында актрисаның Фрунзе көшесі 10 мекенжайының алдында Раневская ескерткіші ашылды. 2017 жылы Фаина Раневскаяның Таганрогтағы туған үйі мұражай ретінде қайта ашылатыны туралы хабарланды.
She was born as Faina Feldman (Фельдман) to a wealthy Jewish family in the city of Taganrog. Her father, Girsch Haimovich Feldman, owned a dry ink factory, several buildings, a shop and the steamboat "Saint Nicolas". He was the head of Taganrog synagogue and a founder of a Jewish asylum for the aged. Faina's mother, Milka Rafailovna (née Zagovaylova), was a great admirer of literature and art. That and her passion for Chekhov influenced Faina's love of art, poetry, music, and theater. There were three other children in the family two brothers and an older sister named Bella. Faina Feldman attended the elementary school classes at the Mariinskaya Gymnasium for Girls, and then received regular home education. She was given music, singing, foreign languages lessons. Faina loved reading. Her passion for theater began when she was 14. Her attendance of Chekhov's The Cherry Orchard at the Moscow Art Theatre was an experience that had great impact on her. Her pseudonym "Ranevskaya," which later became her official surname, also came from that theater visit. In 1915 she left Taganrog for Moscow to pursue a career in the theater. Faina became estranged from her family over her choice of career, which they apparently rejected. She started as an extra actor in crowd or background scenes at the Summer Theater in Malakhovka near Moscow in 1915, where she also had a dacha. The Feldman family emigrated in 1917, but Faina decided to stay and continued her acting career, working in the theaters of Kerch, Rostov on Don, at the mobile theater "The First Soviet Theater" in Crimea, also in Baku, Arkhangelsk, Smolensk and other cities. In 1931 Ranevskaya acted at the Chamber Theater. The film Pyshka (known as Boule de Suif in the U. S.), directed by Mikhail Romm, marked her debut as a film actress in 1934. It was a silent black and white film based on the novel Boule de Suif by Guy de Maupassant, in which she starred as Madame Loiseau. Although the film was silent, Ranevskaya learned several sayings of Madame Loiseau in French from the original novel by Maupassant. Romain Rolland, a French writer who visited the Soviet Union in the 1930s, loved the film, and his favorite actor in the movie was Faina Ranevskaya. At his request, the Pyshka (Boule de Suif) was shown in French cinemas, where it became a box office success. Ranevskaya played on stage of the Central Academic Theatre of the Russian Army (1935 1939), Drama Theater, now Mayakovsky Theatre (1943 1949), Moscow Pushkin Drama Theatre (1955 1963), and finally Mossovet Theatre (1949 1955, 1963 1983), where she worked with Yuri Zavadsky. The actress was awarded the Stalin Prize for outstanding creative achievements on stage in 1949, and in 1951 for her work in the film U nih est' Rodina (They Have Their Motherland), directed by Vladimir Legoshin and Alexandre Feinzimmer. In 1961 Faina Ranevskaya was awarded the title of People's Artist of the USSR. The actress died in 1984 in Moscow and was buried at the Donskoye Cemetery. A memorial plate dedicated to Ranevskaya was placed on her birthhouse in the city of Taganrog on August 29, 1986. In 1992 British "Who's Who" encyclopedia named Ranevskaya among the world's Top Ten Actors of the 20th century. That was done despite the fact that the actress had never played a major part in a movie: all her roles were supporting ones. In a newspaper article, one of the Soviet movie industry apparatchiks explained her lack of main roles by Faina Ranevskaya's "typical Semitic" facial features. On May 16, 2008, a Ranevskaya Monument was inaugurated in Taganrog in front of actress's birth house on Ulitsa Frunze 10 within the framework of the International Ranevskaya Theater Festival "The Great Province". In 2017 it was announced that Faina Ranevskaya's birth house in Taganrog will re open its doors as a museum.