Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буньйонг 1851 жылғы 27 маусымда Винчелси, Портарлингтон, Лонгвуд, Авенел, Кавендиш, Евроа және Гисборнмен бірге қала деп жарияланды. Олардан бұрын 7 және 11 сәуірде сәйкесінше Беналла және Вангаратта қалалар жарияланған болатын. 1851 жылғы 12 тамызда "Буньйонг қалашығынан бір-екі шақырымдай жерде" алтын табылды деген хабар тарады. 1851 жылғы 25 шілдеде Клунста алтын табылуы туралы бұрыннан хабарланған еді. Осылайша, Балларат аймағындағы алтын асыру қызу жүріс алды. Ол кезде халық саны 3797 адамды құрады. Атаудың шығу тегі – абориген сөзі, сондай-ақ "Буньинуанг" деп те жазылады. Бұл сөз "арқасына жатып, тізелерін көтерген адам" деген мағынаны білдіреді, ол Буньиньонг тауының пішінімен байланысты. Еуропалық қоныс салушылар оны Бунненьонг деп атаған, ал кейіннен атау қазіргі түріне дейін қысқартылды.
Buninyong was proclaimed a town on 27 June 1851 on the same day as Winchelsea, Portarlington, Longwood, Avenel, Cavendish, Euroa and Gisborne. All were preceded by Benalla and Wangaratta that were proclaimed on 7 and 11 April 1849 respectively. Gold was reported "within a mile or two of the township of Buninyong" on 12 August 1851. Gold had been reported earlier at Clunes on 25 July 1851, The major gold rush to the Ballarat region had begun. The population at the was 3,797. The name originates from an Aboriginal word also recorded as 'Buninyouang', said to mean 'man lying on his back with his knees raised', which is in reference to the shape of Mount Buninyong. European settlers named it Bunnenyong and the name later simplified to its current form.
Тарих
Буньёнь тарихында алтын іздеуден бұрынғы Викторияның маңызды ішкі елді мекендерінің бірі ретінде ерекше орын алады. Оны 1838 жылдың қаңтарында Томас және Сомервилл Лирмонт бастаған топ зерттеп, ал 1838 жылдың ақпанында Лирмонттар оны қой шаруашылығына пайдаланды. 1845 жылдың 1 қаңтарында қоныс аударушылардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін пошта бөлімі ашылды және 1859 жылға дейін Бунненьонг деп аталды. Аймақта 1840 жылдан бері алтын табылып келгенімен, "ресми" түрде алтынның табылуы 1851 жылы қаладан батысқа қарай 3 километр жердегі, жергілікті Буньёнь теміршісі Томас Хискок тапқан жерде болды. Бұл жер әлі де Хискок атымен белгілі. Алғашқы мал өсірушілер алтын тапқандарына қарамастан, отарлық үкімет табыстарын тәркілейді деп қорқып, өз табыстарын жасырғандары туралы мәліметтер бірте-бірте пайда болуда, себебі бүкіл аймақ Корольдік жері болатын. 1871 жылы Буньёньде 2281 адам және 20 мейрамхана болды. Буньёньнің алтын іздеу дәуіріндегі маңызды тұлға – Генри Джозеф Дезоза. Дезоза – бай қайырымды, ол өзінің байлығын спекуляция арқылы, сондай-ақ алтын өндіру компанияларына жер мен техниканы жалға беру арқылы тапқан. Мұндай кәсіптердің бірі – Дезоза жеке меншігі, одан Дезоза роялти алған. Дезоза өзі ешқашан "Дезоза жеке меншігі" немесе ол қаржылаған басқа кендердің акцияларын иеленбеді, оның орнына роялти жүйесіне сенді. 1883 жылы ерекше салтанатта оған Дезоза жеке меншігінен алынған алтыннан жасалған тәж кигізілді. Содан бері Дезоза Буньёньнің Алтын Патшасы деп танылды. Алтын Патша атағы 1975 жылдан 2009 жылға дейін әр жылдың ақпан айында өткізілетін Алтын Патша фестивалімен тойланды. Қаланың кең көшелері болашақ дамуды күтіп жоспарланған, бірақ гүлдену алтын іздеумен аяқталды және қала шағын мал шаруашылығына айналды. Баллараттан темір жол 1889 жылы ашылды, жолаушылар станциясы 1890 жылы салынды, бірақ қазір пайдаланылмайды. Желі Балларат стансасынан басталып, Балларат Шығыс стансасы, Эврика стансасы, Леви сайдингі, Канада стансасы, Маунт-Клир стансасы, Рид сайдингі, Маунт-Хелен сайдингі арқылы өтіп, Буньёнь стансасында аяқталады. "Банни" деп аталатын бұл желі 1930 жылдардың соңында жолаушы тасымалдауды, ал 1947 жылы желі жабылғанда жүк тасымалдауды тоқтатты. Буньёньнің танымал орындарына Буньёнь тауы (жанартаулық тау), бақтар және көптеген тарихи ғимараттар жатады, олардың ішінде Ратуша, Корольдік қонақ үйі, Киелі Үштік шіркеуі және тағы да басқалары бар. Буньёньдегі Буньёнь ботаникалық бағы Виктория штатындағы ең көне ботаникалық бақтардың бірі болып саналады.
Buninyong has an important place in history as one of the principal inland communities of pre gold rush Victoria. It was explored in January 1838 by a party including Thomas and Somerville Learmonth, and then occupied by the Learmonths in February 1838 as a sheep station. A Post Office opened on 1 January 1845 to serve the needs of the settlers and was known as Bunnenyong until 1859. Although gold was being found in the area from about 1840 the 'official' finding of gold was when it was found 3 kilometres west of the town in 1851 by Thomas Hiscock, the local Buninyong blacksmith, at an area still known as Hiscock's. Evidence is slowly emerging that the early pastoralists were finding gold, but not making their good fortune known because of the fear the Colonial Government would confiscate their finds because the whole area was Crown Land. By 1871 there were 2281 people and 20 hotels at Buninyong. A significant figure in Buninyong's gold rush era was Henry Joseph Desoza. Desoza was a wealthy philanthropist who made his fortune by both speculation and the leasing of both land and machinery to gold mining companies. One such enterprise was named the Desoza Freehold, from which Desoza received royalties. Desoza himself never held shares in The Desoza Freehold or any other mine he helped finance relying instead on the royalty system. In a peculiar ceremony in 1883 he was crowned with a circlet of gold mined from The Desoza Freehold. Thereafter Desoza was known as The Gold King of Buninyong. The Gold King title was celebrated in the township with a Gold King Festival held in February each year from 1975 to 2009. The town's wide streets were planned in expectation of further growth, however prosperity ended with the gold rush and the town reverted to a small pastoral settlement. A railway from Ballarat was opened in 1889 with the passenger station completed in 1890, although it is no longer used. The line ran from the Ballarat station stopping at Ballarat East Station, Eureka Station, Levy Siding, Canadian Station, Mount Clear Station, Reid Siding, Mt Helen Siding terminating at the Buninyong Station. Popularly named 'The Bunny' the line ceased to carry passengers in the late 1930s, and freight in 1947 when the line was closed. Buninyong's landmarks include Mount Buninyong (volcanic mountain), gardens and the many historic buildings, including the Town Hall, Crown Hotel, Holy Trinity Church among others. The Buninyong Botanic Gardens at Buninyong are among the oldest Botanic Gardens in the State of Victoria.
Бүгін
Қаланың ішінде және айналасында бірнеше әсем "бум стиліндегі" үйлер бар. Қала Орталық Таулы Аймақтар Футбол Лигасында өнер көрсететін Австралиялық футбол командасына ие. Гольфшылар Леармонт көшесіндегі Буньёнг гольф клубында ойнайды. Буньиньонг боулинг клубы Австралиядағы ең көне боулинг клубтарының бірі (құрылған 1872 ж.) және Виктория штатындағы Балларат қаласынан оңтүстікке қарай 11 шақырым жерде, Буньиньонг тауының етегінде орналасқан Буньиньонгтың көркейіп өркендеген шағын қаласында орналасқан. Мекенжайы: 708 Inglis St, Buninyong VIC 3357.
There are several grand "boom style" homes in and around the town. The town has an Australian Rules football team competing in the Central Highlands Football League. Golfers play at the Buninyong Golf Club on Learmonth Street. Buninyong Bowling Club is one of the oldest bowling clubs in Australia (est. 1872) and is located in the beautiful township of Buninyong, which lies at the foot of Mt Buninyong, 11k south of Ballarat in Victoria. Address 708 Inglis St, Buninyong VIC 3357
Буньиньонг 2007 жылдан бері жыл сайын қаңтар айында өткізілетін велоспорттан Австралияның Ұлттық Жол Жарысы Чемпионатының кезеңдерін қабылдап келеді.
Buninyong has hosted segments of the Australian National Road Race Championships for cycling, held in January each year, since 2007.
Атақты тұрғындар
Джон Александр Ганн (1860–1910), австралиялық пионер ғалым және саясаткер. Эмелин Пай (1861–1949), педагог, мұғалім және лекция оқыған адам, осы жерде дүниеге келді.
John Alexander Gunn (1860 1910), Australian pioneer scientist and politician. Emmeline Pye (1861 1949), educationalist, teacher and lecturer, was born here.