Кіріспе

Халықаралық коммунистік партия (ХКП) – солшыл коммунистік халықаралық саяси партия.

1910 жыл

Италия Социалистік партиясының (ИСП) Милан қаласындағы съезінде солшылдар партия және кәсіподақтар басшылығындағы "реформашылдық" деп есептеген бағытқа қарсылық білдірді. Солшылдар итальян-түрік соғысына күшті қарсы шығып, пролетариаттық интернационализмге сенімдерін көрсетуге тырысты және 1912 жылы Реджио-Эмилиядағы съезде солшыл коммунистік фракция ретінде ұлттық деңгейде ұйымдасты. Социалистік жастар федерациясында да солшылдардың "реформашыларға" қарсы күресі басталды. Солшылдар коммунистік партия мен Жастар федерациясының екеуі де "күрес органдары" екенін мәлімдеді. Амадео Бордига партия идеологиясына зор ықпал етті.

1914-1917 жылдар

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде солшылдар революциялық жеңілісшілікті, лениндік теорияны қолдады. Қазан революциясы басталғанда солшылдар Ленин мен оның ленинизм идеологиясына бірікті, олардың пікірінше, бұл халықаралық революцияның бастапқы белгісі болды. Партия идеологы Бордига жазған "Большевизм, әр климатқа арналған өсімдік" атты мақала революцияны жақсы бағалады.

1919 жыл

1919 жыл солшыл коммунистер үшін Германия мен Венгрия революцияларына байланысты "шешуші жыл" болды, олар оны Ұлы қазан социалистік революциясы бастаған әлемдік революция үрдісінің бір бөлігі деп есептеді. Италияда солшылдар мен Антонио Грамши арасында Италиядағы кеңестердің рөлі туралы пікір таласы басталды. Солшылдар сайлауға қатысу мәселесіндегі өз көзқарастарына байланысты Итальяндық социалистік партиясында (PSI) сайлауды бойкоттау фракциясын құрды.

1920-1924 жылдар

Үшінші Интернационалдың екінші съезінде солшылдар Үшінші Интернационалдың құрылымына да, демократиялық централизм талабына да қарсы болды, оның орнына халықаралық партияны ұсынды. Солшылдардың жетекшілігімен Италия Коммунистік партиясы Ливорно қаласында құрылды. 1923 жылдың басында Бордига және партияның көптеген басшылары тұтқындалғаннан кейін, солшылдар партия басшылығынан ығыстырылды. Енді партияны Грамши мен Тольятти басқарады. Партия ішіндегі жаңа көпшілік солшылдарға қарсы сәтті күресіп, олардың қалған мүшелерін тазалауды бастады.

1926-1930 жылдар

ПКДИ-нің сол жақ фракциясы 1927 жылдың шілдесінде бірқатар жас радикалдармен ресми түрде құрылды. Солшылдар Ресейдегі оппозицияны қолдады және қысқа мерзімге олармен байланыста болды, бірақ Солшылдар мен Троцкий арасындағы айырмашылықтардан қарым-қатынас нашарлады. Осы арада Бордига Троцкийді сотқа тартудан бас тартқаны үшін партиядан қуылды.

1930-1940 жылдар

Бордига үздіксіз полиция бақылауында болғандықтан және Неапольде оқшауланғандықтан, солшылдар партиядан шығарылып, тек эмигранттық топ ретінде ғана сақталып қала алды. 1938 жылы, бұл кезде бірнеше елде ұйымдасқан солшыл фракция Халықаралық коммунистік сол жақ күштерін құрды.

Тарих

1943 жылы Италияда Онорато Дамен мен Бруно Маффитің айналасында Partito Comunista Internazionalista ретінде Интернационалистік коммунистік партия құрылды, жақын арада оған халықаралық фракция қосылды. Олар фашистік Муссолини режиміне қарсы күрескен антифашистік партизандарға қарсы болды, нәтижесінде антифашизмге қарсылықтары үшін неміс агенттері деп айыпталды. Дегенмен партия партизандардың бір бөлігін өз ұстанымдарына тарта алды. Partito Comunista Internazionalista бірнеше федерация құрды, ең ірілері Турин, Милан және Парма қалаларында орналасты. Олар "Интернационалистік коммунистік зауыт топтарын" құрып, жұмысшылар кеңестерін құруды жақтады, зауыттарда үгіт жүргізді. 1945 жылдың желтоқсан айында Partito Comunista Internazionalista Туринде өзінің бірінші ұлттық конференциясын өткізді, енді бұл үлкен партия болатын. Бордига бұл конференцияға қатыспады, себебі ол 1949 жылға дейін партия мүшесі болған жоқ, бірақ партияға жеке үлес қосты. Конгресте партияның болашақтағы бөлінуіне қатысты белгілер пайда болды. Дамен мен Стефани бір жағынан сайлауға қатысуды және демократиялық централизмді жақтаса, Бордиганың қолдаушылары бойкоттауды және органикалық централизмді жақтады, бұл арада келіспеушіліктер тудырды. Partito Comunista Internazionalista өсіп, 13 федерация мен 72 бөлімшесі бар екенін мәлімдеді. Партияда социализмге реформалар арқылы қол жеткізу, кәсіподақтарға қарым-қатынас және ұлттық азаттыққа қолдау көрсету мәселелері бойынша жіктер пайда болды. 1952 жылы көпшілік Даменді қолдады, ол кәсіподақтарды бағындыруға үмітсіздігін және ұлттық азаттыққа қолдау көрсетуден бас тартты, ал Бордига осы мәселелерде Коммунистік Интернационалдың ұстанымдарын қорғады. 1952 жылы Италияда екі Partito Comunista Internazionalista болды, екеуі де Ленин мен итальяндық коммунистік сол қанатына қарызды. Бордига басқаратын партия көп ұзамай Il Programma Comunista басылымын шығара бастады, ал көпшілік тобы Prometeo мен Battaglia Comunista-ға адалдығын сақтады. Партия (Il Programma Comunista басылымын шығарады) бөліністен кейін көп ұзамай Халықаралық коммунистік партия деген атқа ие болды. 1964 жылы жаңа бөлініс туды, ол Rivoluzione Comunista (RC) деп аталды, ол органикалық централизмді және партияның догматизмін сынады, сыныпқа белсендірек араласуды ұсынды. Бордига 1970 жылы қайтыс болғанға дейін партияның теориялық және саяси негізін қайта құруға бар күшін салды. "Партияның негізгі тезистері" (1951), "Жалпы және тарихи тұрғыдан қолайсыз жағдайда партияның органикалық қызметі туралы ойлар" (1965), "Әлемдік коммунистік партияның тарихи міндеті, іс-қимылы мен құрылымы туралы тезистер" (1965) және "Қосымша тезистер" (1966) партияның теориялық, саяси және ұйымдық құрылымын анықтады. 1973 жылдың соңында ИКП-дағы күрделі бөлініс Флоренция бөлімінің жетекшілігімен белсенділер тобының партиядан шығарылуына әкелді, олар қайта ұйымдасып, алға жылжуға мәжбүр болды, Il Partito Comunista басылымын шығарды. Халықаралық коммунистік партия бірнеше тілде, соның ішінде ағылшын тіліндегі "Коммунистік партия" газеті мен "Коммунистік солшыл" журналы арқылы жариялауды жалғастыруда. 1982 жылы "Il Programma" МКК-сы Франция мен Италиядағы қатарындағы одан әрі бөліністерге ұшырады. Осы бөліністердің нәтижесінде МКК атауымен бірнеше жаңа ұйымдар құрылды, олардың бірі Францияда Le Prolétaire, Италияда Il Comunista, ал екіншісі Испанияда "El Comunista" басылымдарын шығарды. Осы жылдар ішінде Халықаралық (Италия) Коммунистік Сол жаққа немесе тікелей алғашқы Халықаралық Коммунистік партияға мұрагерліктерін тануға тырысқан бірнеше тенденциялар мен ұйымдар болды. МКК мұрасын жалғастыруға ниеттенетін тағы бір тенденция – 1981 жылы құрылған (партия емес) топ, ол "n + 1" деп аталды, олар осы атпен шолуды шығарады және мақалалар мен әртүрлі тақырыптарды егжей-тегжейлі қарастыратын "Quaderni Internazionalisti" сериясындағы томдарын және буклеттерін жинақтайды.

Марксистік теория туралы

Халықаралық коммунистік партия партияның доктринасы Маркс пен Энгельстің "Коммунистік манифест", "Капитал" және олардың басқа да негізгі еңбектерінде баяндалған сыншыл коммунизмнің тарихи материализмі қағидаттарына негізделгенін жариялайды. Бұл қағидаттар 1919 жылы құрылған Коммунистік Интернационалдың және 1921 жылы Легхорнда Коммунистік Интернационалдың бөлімшесі ретінде құрылған Италия Коммунистік партиясының негізін құрады және біртұтас, өзгермейтін ұйым болды. Кластық партия пролетариаттың революциялық күресі үшін қажетті құрал ретінде мойындалады. Партия тарихи тұрғыдан алғанда, тіпті уақытша мәселелерде де шағын буржуазиямен, сондай-ақ жалған пролетариаттық және реформаторлық партиялармен одақтасудан біржола бас тартуы керек деп әрқашан тұжырымдады.

Тапсырмалар туралы

Коммунистік партия пролетариаттың ең озық және белсенді бөлігінен тұрады деп санай отырып, жұмысшы массаларының күш-жігерін біріктіріп, олардың топтық мүдделер мен жекелеген мәселелер үшін күресін пролетариаттың революциялық азаттығы үшін жалпы күреске айналдырады; Халықаралық Коммунистік партия партияның міндеттері – революциялық теорияны жаппай тарату, іс-қимылдың материалдық құралдарын ұйымдастыру, жұмысшы класын күресінің барлық кезеңінде басқару, қозғалыстың тарихи сабақтастығы мен халықаралық бірлігін қамтамасыз ету екенін мәлімдейді. Халықаралық Коммунистік партияның пікірінше, партия пролетариаттың барлық мүшелерінен немесе тіпті көпшілігінен құралмайды. Ол – теория мен тәжірибеде революциялық тактиканы ұжымдық түрде қолға алып, меңгерген азшылықтың ұйымы; яғни, бүкіл әлемдегі пролетариаттың тарихи қозғалысының жалпы мақсаттарын және оның қалыптасу кезеңі мен соңғы жеңісі арасындағы тарихи бағытты анық көредін ұйым. Партия жеке сана негізінде құрылмайды; Халықаралық Коммунистік партия әр жұмысшының саналы болуы мүмкін емес екенін, тіпті сыныптық ілімді мәдени тұрғыдан меңгеруі де қиын екенін, бұл партия жетекшілері үшін де оңай емес екенін атап көрсетеді. Олардың пікірінше, бұл сана партияның ажырамас бірлігінде жатыр. Партия – жұмысшы класының ішінде революциялық міндетін барлық жағынан және кезең-кезеңмен жүзеге асыратын ажырамас ұлпа. Пролетариаттың бірлігінің маңыздылығын баса назар аударатын Халықаралық Коммунистік партия партияның өзінің қағидаттары мен басшылығын қабылдамайтын жұмысшыларды мүшелікке алмауға бағытталған экономикалық бірлестіктер құруға құқығы жоқ екенін мәлімдейді. Жұмысшы класын бөліп-жаратын жабық ұйымдардың барлық түрлері жобаланады. Халықаралық Коммунистік партия парламенттік сайлауға қатысуға бекем қарсы тұрады.

Оппортунизм туралы

Халықаралық коммунистік партия оппортунизмді пролетариаттық партиялардың дегенерация толқыны деп анықтайды. Оппортунизмге қарсы тұрып, партияның қызметін саяси комитеттердің, фронттардың, коалициялардың немесе одақтардың бағыныстылығына ұшыратуты жоқ, тіпті егер бұл бағыныстылық тек қана қоғамдық мәлімдемелермен шектелсе және белсенділерге немесе партияға берілген ішкі нұсқаулармен, сондай-ақ басшылардың субъективті ниеттерімен толықтырылса да. Ол батыста социал-демократиялық немесе шағын буржуазиялық партиялармен кез келген одақтарға немесе одақтар жасау туралы ұсыныстарға қандай да бір бағаға болса да бас тарту керек деп санайды; яғни, біртұтас саяси фронт құрылмауы керек. Халықаралық коммунистік партияның пікірінше, партияларды оппортунистік қауіпті болжай алмауға және қарсы тұра алмауға себеп болған – принциптердегі түбірлі бұрмалаушылық: партияның ішкі демократиясы да, еркін сайлаулар да партияға пролетариаттың ең саналы тобы болу ерекшелігін және революциялық басшылық функциясын сыйламайды. Керісінше, мәселе – партияның тарихи ұйым ретіндегі детерминистік органикалықлығы туралы түсініктердегі терең дау. Бұл ұйым сыныптық күрес шындығында өмір сүреді.

Іс-қимыл туралы

Қазіргі таңдағы басты қызмет – Халықаралық коммунистік партияның марксистік коммунизм теориясын қайта орнату болып табылады. Партия ешқандай жаңа теория ұсынбайды, бірақ революциялық марксизмнің негізгі тезистерінің толыққанды дұрыстығын қайта растайды, олар фактілермен толық бекітілген, ал оппортунизм жеңілістер мен шегінуді жасыру үшін оларды бұрмалап, сатқандыққа ұшыратқан. Халықаралық коммунистік партия сталиншілдерді ревизионистер мен оппортунистер деп айыптап, олармен күресуді қорғайды. Ауызша және жазбаша насихат – маңызды партиялық іс-әрекет деп есептеледі. Жеке тұлғаға табыну – оппортунизмнің өте қауіпті бір жағы болып табылады, оған қарсы күресу қажет, ал Партия барлық басқа саяси топтардан, партиялардан, ұйымдардан және фронттардан толық тәуелсіздігін сақтайды.

Sul Filo Rosso del Tempo (Тынық қызыл бұршақ)

1982 жылы соңғы қиратушы жарылыстан кейін қайта ұйымдастырылған Partito Comunista Internazionale «Sul Filo Rosso del Tempo» журналын шығара бастады. Партия (вероятно, тек) Италияда орналасқан. https://web.archive.org/web/20160304110534/http://www.sinistracomunistainternazionale.it/. Түпнұсқа 2016 жылдың 4 наурызында мұрағатталған.