Теддинг Тинлинг: Теннис сахнасының суретшісі және шпионы
Ted Tinling
Теддинг Тинлинг – британдық теннис дизайнері, сулу киімдердің авторы, жасырын агент. 20 ғасырдағы теннис киімдеріндегі маңызды тұлға. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теннис төрешісі және сәндік дизайнер
British tennis official and fashion designer
Кэтберт Коллингвуд "Тед" Тинлинг (23 маусым 1910 – 23 мамыр 1990), кейде Тедди Тинлинг деп те аталады, ағылшын сәндік дизайнер, тыңшы және жазушы. Ол 60 жылдан астам уақыт бойы кәсіби теннис турнесіндегі беделді тұлға болды және 20 ғасырдың теннис көйлектерінің ең көрнекті дизайнері деп есептеледі.
Cuthbert Collingwood "Ted" Tinling (23 June 1910 – 23 May 1990), sometimes known as Teddy Tinling, was an English fashion designer, spy and author. He was a firm fixture on the professional tennis tour for over 60 years and is considered the foremost designer of tennis dresses of the 20th century.
Ерте өмір
Тинлинг Англияның оңтүстік жағалауындағы Истборн қаласында, бухгалтер Джеймс Александр Тинлингтің ұлы болып дүниеге келді. 1923 жылы бронхиалдық астмамен ауырғандықтан, дәрігердің кеңесімен ата-анасы оны Францияның Ривьерасына жіберді. Сол жерде ол теннис ойнауды бастады, әсіресе Сюзанн Ленглен жаттыққан Ницца теннис клубында. Тинлингтің жасы кішкентай болса да, Ленгленнің әкесі одан оның келесі матчтарының бірінде төрелік етуін өтінді. Ол екі жыл бойы оның жеке төрешісі болды, ал одан бұрын өзі де қысқа ғана уақытқа теннисші болып ойнады. Ленгленмен болған осы достығы оны 1927 жылы алғашқы Уимблдон чемпионатына жеткізді, онда ол 1949 жылға дейін ойыншылармен байланыс жұмыстарын жүргізді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Алжир мен Германиядағы барлау корпусының подполковнигі болды.
Tinling was born in Eastbourne, on the south coast of England, the son of James Alexander Tinling, a chartered accountant. In 1923, suffering from bronchial asthma, his parents sent him to the French Riviera on doctor's orders. It was there he began playing tennis, particularly at the Nice Tennis Club where Suzanne Lenglen practised. Despite Tinling's youth, Lenglen's father asked him if he would umpire one of her upcoming matches. He became her personal umpire for two years in between a short career as a player himself. This friendship with Lenglen led him to his first Wimbledon Championships in 1927, where he became player liaison until 1949. During the Second World War, he was a Lieutenant Colonel in the Intelligence Corps in Algiers and Germany.
Дизайнерлік мансап
Тинлинг 1937 жылы британдық екі мәрте Уимблдон чемпионы Дороти Раундтың үйлену тойына арналған көйлек тікті. Ол сондай-ақ 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдардағы ең үздік әйел теннисшілердің көпшілігі үшін киімдер жасады. Оның киімдерін 1960-1970 жылдары Уимблдон чемпиондары киді. Тинлингтің дизайнін соңғы рет киген Уимблдон чемпионы 1979 жылы Мартина Навратилова болды, ол жеке және жұп сында жеңіске жетті. 1983 жылы Билли Джин Кинг Уимблдонның аралас жұп финалына жеткенде соңғы рет Тинлинг көйлегін киді. Уимблдонда Тинлинг көйлегін соңғы рет 1984 жылы Розмари Касалс киді, бірақ ол бірінші раундта жеңілді. Ол Крис Эверттің Федерация және Уайтман кубогындағы ойындары үшін киімдер жасағанмен, 1979 жылы Джон Ллойдқа үйленгенде оның үйлену көйлегін де тікті. Билли Джин Кингтің жақын досы – 1973 жылғы танымал "Жыныстар шайқасы" теннис матчы үшін оның киімін жасаған ол, Кингтің құруына көмектескен Вирджиния Слимс әйелдер теннис қауымдастығының ойыншылармен байланыс жасайтын адамы болды. Ол Мартина Навратилова, Крис Эверт, Эвонн Гулагонг және Вирджиния Уэйд сияқты жұлдыздарға батыл және ерекше көйлектер тігуді жалғастырды, бірақ теннис инфрақұрылымындағы рөлі маңыздырақ болды және ол ойынның ресми өкілі атанды.
Tinling designed a wedding dress for the British two time Wimbledon singles champion, Dorothy Round on the occasion of her marriage in 1937. He also designed dresses for almost all of the great female players throughout the 1950s, 1960s and 1970s. His dresses were worn by the Wimbledon ladies' champion throughout the 1960s and 1970s. The last Wimbledon champion to wear a Tinling creation was Martina Navratilova in 1979 when she wore his designs to triumph in both the singles and doubles events. In 1983, Billie Jean King wore a Tinling dress in a final for the last time, when she reached the Wimbledon Mixed Doubles final. The last Tinling dress worn at Wimbledon was by Rosemary Casals in 1984, when she lost in the first round. Although he only ever designed dresses for Chris Evert's Federation & Wightman Cup appearances, he designed her wedding dress when she married John Lloyd in 1979. A close friend of Billie Jean King – designing her dress for the famous "Battle of the Sexes" tennis match in 1973 – he became player liaison on the Virginia Slims Women's Tennis Association tour that King helped to create. He continued to design daring and unusual dresses for stars such as Martina Navratilova, Chris Evert, Evonne Goolagong and Virginia Wade throughout this time but his role in the infrastructure of tennis became more important and he became an official media spokesperson for the game.
1949 жылғы Уимблдон айтысы
Бұл 1949 жылы жасалған дизайн оның Уимблдон қызметінен уақытша босатылуына себеп болды. Сол жылы ол Гасси Моран үшін көйлек қана емес, сонымен қатар әсем тігілген кружевомен безенілген ақ іш киімдерін де жасады, бұл сенсация тудырып, фотографтар Моранды төмен бұрыштан түсіру үшін ыңғайлы орындар үшін жарысты. Бұл Уимблдон төрағасы сэр Луис Грейгтің Тинлингке "сексуалдық аймаққа назар аударғаны үшін" ашуланып, оны айыптауына әкелді. Ол 33 жылға турнирге қатысудан шеттетілді, тек 1982 жылы All England Lawn Tennis Club аумағына қайта шақырылып, ойыншылармен байланыс жұмысын қайта бастады. Оқиға БАҚ-та қызу пікірталас тудырып, Тинлинг пен Моранға халықтың назарын аударды. Уимблдон шенеуніктері Моранды "тенниске күнә мен әдепсіздік әкелді" деп айыптаса, БАҚ оны "Горжеус Гасси" деп атады. Тинлингтің өзінің айтуынша, "жағдай бақылаудан шығып кетті. Гассиге жеке кездесулерге, ауруханаларға, бау-бақшаларға және сұлулық конкурстарына шақырулар көптеп түсті. Сол кезде Лондонда болған Маркс ағайындылары оны өнерлеріне қатысуға шақырды. Жарысқа қатысқан жылқыға, ұшаққа және мейрамхананың арнайы соусына оның есімі берілді. Ол АҚШ Мода академиясынан ең жақсы киінген спортшы әйел деп танылды. Бәрі таң қалдырды".
It was a design in 1949 that led to him being asked to take leave from his position at Wimbledon. That year he designed not only the dress for Gussie Moran, but also a pair of white underwear that were adorned with lace, creating a sensation, with photographers fighting for positions where they could get low angle shots of Moran. This led to Wimbledon chairman Sir Louis Greig to become furious with Tinling for "having drawn attention to the sexual area". He was banned from the tournament for 33 years, only being invited back on the grounds of the All England Lawn Tennis Club in 1982, when he retook his position as player liaison. The incident created a media frenzy, drawing public attention to both Tinling and Moran. While the Wimbledon officials accused Moran of "putting sin and vulgarity into tennis", the media dubbed her "Gorgeous Gussie". According to Tinling himself, "the situation snowballed out of all proportion. Gussie was inundated with requests for personal appearances – hospitals, garden fetes and beauty contests. The Marx Brothers, in London at the time, invited her to join their act. A racehorse, an aircraft and a restaurant's special sauce were named after her. She was voted the best dressed sports woman by the US Fashion Academy. The whole thing was staggering."
Кейінгі өмірі
1975 жылы Тинлинг Филадельфияға көшіп барды. Қартайған шағында дизайнмен айналысуын тоқтатқаннан кейін де әйелдер теннис турына кеңесші ретінде қызмет етті. 1986 жылы ол Халықаралық Теннис Даңқы залына енгізілді. 1980-жылдары теннис туралы бірнеше кітап жазды, бірақ тыныс алу мүшелерімен байланысты денсаулық мәселелері оны мазалады және 1990 жылы қайтыс болды. Оның өлімінен кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияның барлау қызметінде тыңшы болғаны белгілі болды.
In 1975, Tinling moved to Philadelphia. He remained a consultant to the women's tour even after he gave up design in his old age. He was inducted into the International Tennis Hall of Fame in 1986. He wrote several books on tennis in the 1980s, but respiratory problems continued to affect him and he died in 1990. After his death it was revealed he had been a British Intelligence spy during the Second World War.
Жеке өмір
Тинлинг ашық гей болған. Оның інісі, Корольдік әуе күштері офицері Джеймс Коллингвуд Тинлинг, алғашқы реактивті қозғалтқышты құрастырған команданың мүшесі болды.
Tinling was openly gay. His brother, RAF officer James Collingwood Tinling, was a member of the team that built the first jet engine.
Портреттер
Тинлинг 1973 жылы Бобби Риггс пен Билли Джин Кинг арасында өткен «Жыныстар шайқасы» теннис матчы туралы екі фильмде бейнеленген. 2001 жылғы «Билли Боббиді жеңгенде» телефильмінде оны американдық актер Джерри Беккер сомдады, ал 2017 жылғы «Жыныстар шайқасы» фильмінде Тинлингтің рөлін британдық актер Алан Камминг ойнады. Камминг ролін шашы толық баспен ойнады, ал Беккер шашы жоқ күйде ойнады; бұл Тинлингтің нақты келбетін көрсетеді.
Tinling has been portrayed in two movies concerning the Battle of the Sexes tennis match played in 1973 between Bobby Riggs & Billie Jean King. In the 2001 TV Movie When Billie Beat Bobby, he was portrayed by American actor Gerry Becker and in the 2017 cinema release Battle of the Sexes, Tinling was played by British star Alan Cumming. Cumming played the role with a full head of hair, whereas Becker had played the part bald; accurately reflecting Tinling's appearance.
Шығармалары
Тинлинг, Тед (1983), Тинлинг: Теннис спортында алпыс жыл.
Tinling, Ted (1983), Tinling: Sixty Years in Tennis.