Кіріспе

Кванттық теориядағы энтропияның түрі Физикада Джон фон Нейманның есімімен аталған фон Нейман энтропиясы, Гиббс энтропиясының классикалық статистикалық механикадан кванттық статистикалық механикаға кеңейтілген түрі болып табылады. Тығыздық матрицасы ρ арқылы сипатталған кванттық механикалық жүйе үшін фон Нейман энтропиясы:

мұндағы - із, ал ln – (табиғи) матрица логарифмін білдіреді. Егер тығыздық матрицасы ρ өзіндік векторларының негізінде жазылса, онда фон Нейман энтропиясы тек:

Анықтама

Пығыздық матрицасын ескере отырып ρ, фон Нейман энтропияны анықтады. Шеннонның теориясында композициялық жүйенің энтропиясы оның кез келген бөлігінің энтропиясынан төмен болмайды, бірақ кванттық теорияда бұл жағдай осылай емес, яғни , болуы мүмкін, ал . Интуитивті түрде, мұны былай түсінуге болады: Кванттық механикада біріккен жүйенің энтропиясы оның компоненттерінің энтропиясы қосындысынан кем болуы мүмкін, себебі компоненттер өзара байланысқан болуы мүмкін. Мысалы, екі спиннің 1⁄2 Белл күйі, нөлдік энтропиясы бар таза күй, бірақ әрбір спиннің жеке қарастырылғандағы азайтылған тығыздық матрицасындағы энтропиясы максималды болады. Бір спиннің энтропиясы екінші спиннің энтропиясымен корреляция арқылы "көтерілуі" мүмкін. Сол жақ теңсіздікті энтропияны тең мөлшердегі энтропия ғана жоя алатыны ретінде түсіндіруге болады. Егер A және B жүйелерінің энтропиясы әртүрлі болса, кішірек жүйе үлкенінен тек бір бөлігін ғана жоя алады, ал қалған энтропия белгілі бір деңгейде сақталады. Сол сияқты, оң жақ теңсіздікті композициялық жүйенің энтропиясы оның компоненттері корреляцияланбаған кезде максималды болатыны ретінде түсіндіруге болады, онда жалпы энтропия субэнтропиялардың қосындысына тең болады. Бұл фазалық кеңістікте, Гильберт кеңістігі орнына, көрініс тапқанда түсініктірек болуы мүмкін, онда фон Нейман энтропиясы Вигнер функциясының ★ логарифмінің күтілетін мәніне тең, −∫ f ★ log★ f dx dp, ауытқуға дейін. Бұл нормалау ауытқуына дейін энтропия классикалық лимитінен жоғарылайды.

Қатты қосалқы қосылу

Фон Нейман энтропиясы да күшті қосалқы болып табылады. Үш Гильберт кеңістігін қарастыра отырып, A, B, C,

Бұл теорема одан қиын және алғаш рет 1959 жылы Дж. Кифер дәлелдеді, ал 1973 жылы Эллиотт Х. Либ пен Мэри Бет Рускай 1973 жылы Эллиотт Х. Либ дәлелдеген матрицалық теңсіздікті пайдаланып тәуелсіз түрде дәлелдеді. Жоғарыдағы үшбұрыш теңсіздігінің сол жағын белгілейтін дәлелдеу әдісін қолдану арқылы күшті қосалқы теңсіздік келесі теңсіздікке эквивалентті екенін көрсетуге болады. ρAB және т.б. – ρABC тығыздық матрицасының қысқартылған тығыздық матрицалары. Егер біз осы теңсіздіктің сол жағына қарапайым қосалқылықты қолдансақ және A, B, C-нің барлық мүмкіндіктерін қарастырсақ, ρABC үшін үшбұрыш теңсіздігін аламыз: S(ρAB), S(ρBC), S(ρAC) сандарының әрқайсысы қалған екеуінің қосындысынан кем немесе тең болады.