Кіріспе
Анубиас туысы – Ара тұқымдасына жататын су және жартылай су өсімдіктерінің туысы. Олар тропикалық Орталық және Батыс Африкаға тән. Негізінен өзендер мен ағыстарда өседі, бірақ батпақтарда да кездеседі. Оларды кең, қалың, қара жапырақтарымен сипаттауға болады, олардың пішіндері әртүрлі. Туыс 1979 жылы қайта қарастырылды және содан бері оның атау жүйесі тұрақты. Түрлерді көбінесе гүлшоғырының ерекшеліктері арқылы анықтауға болады. Өсімдіктер көбінесе көлеңкелі жерлерде өсетіндіктен, бұл туысқа Египет құдайы Анубис, өлімнен кейінгі өмірдің құдайының есімі берілген.
Anubias is a genus of aquatic and semi aquatic flowering plants in the family Araceae, native to tropical central and western Africa. They primarily grow in rivers and streams, but can also be found in marshes. They are characterized by broad, thick, dark leaves that come in many different forms. The genus was revised in 1979 and since then its nomenclature has been stable. Species can be determined by using mostly characteristics of the inflorescence. Because of the often shady places where the plants grow, the genus was named after the Egyptian god Anubis, the god of the afterlife.
Көбейту және пайдалану
Анубиалар, әсіресе А. бартеридің әртүрлі түрлері, аквариумдарда кеңінен қолданылады, көбінесе тастарға немесе су астындағы ағаштарға бекітіледі. Көптеген өсімдіктерден өзгеше, анубиалар көлденең жарықты жақсы көреді және су астында гүлдерін жасай алады. Аквариумда оларды көлеңкелі жерге орналастыру керек, әйтпесе жапырақтарында балдыр пайда болады. Көптеген аквариум хоббишілері анубиаларды күтімі ең оңай өсімдіктердің бірі деп санайды, себебі оларға жарық пен қоректік заттар аз мөлшерде қажет, сондай-ақ шөппен қоректенетін балықтар оларды жемейді (кейбір ерекшеліктерден басқа). Осы себепті анубиаларды Африкалық цихлидтер мен алтын балықтары бар аквариумдарда қолдануға болады. Жасанды ортада көбейтуді столон бөлісімен немесе бүйірлік өскіндер арқылы жүзеге асыруға болады. Столонның тірі қалуы үшін ол әрқашан субстраттың үстінде болуы керек, әйтпесе ол шіріп, өсімдік өледі. Анубиаларды топыраққа тікелей отырғызудың орнына, тасқа немесе су астындағы ағашқа бекіту керек, себебі тамырлар мен тамырсабақ көмілмей, ашық қалғанда олар жақсы өседі және дамиды. Анубиаларды тұқымдар арқылы да көбейтуге болады. Бұл туыстың барлық түрлерінің табиғи өсу қарқыны өте баяу. Әдетте, олар 3 апта сайын немесе одан да сирегірек жапырақ шығарады. Бұрын олардың CO2 қосылуына жауап бермейтін өсімдіктердің бірі деп есептелгенімен, бұл туыстың ең көп таралған түрі – Anubias barteri Schott, ол полиморфты және бірнеше сортқа бөлінеді. Туыстың ең ірі өкілдері – Anubias gigantea Chevalier ex Hutchinson және Anubias heterophylla Engler. Олардың жапырақ сабақтары 83 см-ге дейін жетеді, ал жапырақтары 40 см ұзындығында және 14 см енінде болады, бүйірлік бөліктері 28 см ұзындығында және 10 см енінде. Ең кішкентай өкілі – Anubias barteri var. nana (Engler) Crusio, оның биіктігі 10 см-ге дейін, ал жапырақтары 6 см ұзындығында және 3 см енінде болады. Анубиаларды су үстінде де өсіруге болады. Осы себепті оларды палудариумдарда қолдануға болады.
The most commonly available species of this genus is Anubias barteri Schott, which is polymorphic and subdivided into several varieties. The largest members of the genus are Anubias gigantea Chevalier ex Hutchinson and Anubias heterophylla Engler. Their leaf stems can grow up to 83 cm, with leaves 40 cm long and 14 cm broad with lateral lobes up to 28 cm long and 10 cm broad. The smallest representative is Anubias barteri var. nana (Engler) Crusio, with a height up to 10 cm and with leaves up to 6 cm long and 3 cm broad. Anubias can be grown emersed (above water). For this reason they may be used in paludariums.