Герман Дюрея: Американдық шабыс аттарының иесі және өсірушісінің өмірі мен қызметі
Herman B. Duryea
Герман Дюрея (1862-1916) – американдық жылқы шаруашылығымен айналысқан кәсіпкер. Нью-Йорктегі "Knole" сарайы мен Теннессидегі жылқы шаруашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герман Баркуло Дюрия (1862–1916) – американдық таза тұқымды жарыс аттарының иесі және шаруасы. Герман Дюрия Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Олд-Вестбериде "Кноул" деп аталатын сарай салды. 1903 жылы құрылысы аяқталған бұл сарайды Каррер мен Гастингс жобалаған. 1910 жылы ол мүлікті Генри Фиппске сатты, ол оны қызы Хеленнің Брэдли Мартинге үйленуіне сыйлық ретінде алған.
Herman Barkulo Duryea (1862–1916) was an American Thoroughbred race horse owner and breeder. Herman Duryea built an estate in Old Westbury on Long Island, New York known as "Knole". Completed in 1903, it was designed by Carrere and Hastings. In 1910 he sold the property to Henry Phipps who bought it as a wedding gift for his daughter Helen's marriage to Bradley Martin.
Газондық шөп
Герман Дюрия Теннесси штатында үлкен мүлікке ие болды, онда ол иттер мен төбелес айқасқа арналған әйнектер өсірді. 1902 жылы ол жарысқа арналған жылқы өсіруді бастады және көп ұзамай АҚШ-тағы ең ірі толыққанды тұқымдық жарыс жылқыларының иесі болды. Бірақ көптеген штаттар тікелей ставкаға қарсы заңдар қабылдап, көптеген жарыстарды тоқтатқанда, Дюрия өзінің жылқы өсіру және жарыс операцияларын Морис Эфруссиден сатып алынған Францияның Нормандия аймағындағы Базош-о-Ульм, Орн департаментіндегі Харас-дю-Газонға көшірді. Дюрияның жылқыларының арасында 1912 жылы Англияның 2000 Гвинеясында жеңіске жеткен Свипер II және 1914 жылы Эпсом Дербиінде жеңіске жеткен Дурбар болды. Ол сондай-ақ досы Джеймс Р. Кин мен Пэйн Уитниден сатып алынған, американдық туған бие Фризетт (1905-1929) иесі болды. Хиндудың немересі болған Фризетт, ХХ ғасырдың ең маңызды негізгі аналық жылқыларының бірі еді, оның ұрпақтарында Сиэтл Слю мен Мистер Проспектор бар. Белмонт Паркіндегі жылдық Фризетт жүлдесі оның құрметіне аталды. Дюрияның түстерімен жарысқан тағы бір маңызды бие – чемпион Таня еді. 1902 жылы Уильям Коллинз Уитни оны және бірнеше бас жылқыны Дюрия үшін 1904 жылы, 2 жасында жарысу үшін жалға берді. Ол Hopeful Stakes, National Stallion Stakes және Spinaway Stakes жүлделерін жеңіп алды. Алайда, Херман Дюрия үшін өкініштісі, сол күзде Таняны Уитнидің ұлы Гарри Пейн Уитни сатып алды, себебі ол келесі көктемде Белмонт жүлдесінде жеңіске жеткенімен танымал болды. 1916 жылы Герман Дюрия қайтыс болғаннан кейін оның әйелі француз жылқы шаруашылығының бір бөлігін сақтап қалды, бірақ операцияның көп бөлігі Марсель Буссакқа сатылды. Мырза Дюрия Нью-Джерси штатының Навесинк қаласында орналасқан Навесинк қауымдық кітапханасы мен Монмут ойыншыларының қауымдық театрының демеушісі болды.
Herman Duryea also owned a large estate in Tennessee where he bred dogs and gamecocks. In 1902 he began breeding race horses and soon became one of the leading Thoroughbred racing owners in the United States. However, when many states began passing anti betting legislation that ended most racing, Duryea moved his breeding and racing operations to Haras du Gazon in Bazoches au Houlme, Orne, Normandy, France acquired from Maurice Ephrussi. Among Duryea's horses were Sweeper II who won the English 2,000 Guineas in 1912 and Durbar who won the 1914 Epsom Derby. He also owned the American born mare, Frizette (1905 1929) purchased from friend James R. Keene and Payne Whitney. Frizette, a granddaughter of Hindoo, was one of the most important foundation matrons of the twentieth century whose offspring includes Seattle Slew and Mr. Prospector. The annual Frizette Stakes at Belmont Park is named in her honor. One of the other very important fillies to race under Duryea's colors was the champion, Tanya. Foaled in 1902 by William Collins Whitney, she was leased along with several other horses to race for Duryea in 1904 as a 2 year old and won the Hopeful Stakes, the National Stallion Stakes, and the Spinaway Stakes. Unfortunately for Herman Duryea, she was purchased that fall by Whitney's son, Harry Payne Whitney, for she is best known for her win the following spring in the Belmont Stakes. After Herman Duryea died in 1916 his widow maintained some of the French breeding farm's stallions but much of the operation would eventually be sold to Marcel Boussac. Mr. Duryea was the benefactor of the Navesink Public Library and Monmouth Players community theater, both located in Navesink, New Jersey.
Үй жануарлары үшін жерлеу пойызы
Бізге белгілі болған жалғыз жағдай – иттің жерлеуі үшін арнайы пойыз жалдаған оқиға, ол 1914 жылғы 24 қазан күні, сенбіде, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанына үш айдан аспағанда орын алды. Иттің аты Бетти II, ол миллионер өндіруші Герман Б. Дюрияға тиесілі померандық тұқымды ит еді. Бетти шамамен екі жарым жасында Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Вестбериде, Дюрияның меншігінде қайтыс болды. Оның құны 5000 долларға бағаланды. Көңілі қабақтанған Дюрия мырза Лонг-Айленд темір жолынан арнайы пойыз жалдап, оған өзінің сәнді жеке вагонын қосты. Осы вагонда ол марқұм иттің денесін салды – оның ұзын жібек шашы мұқият жуылып, таралып, сүртілді, денесі атласпен қапталған, герметикалық түрде жабық табытқа салынды. Сосын, локомотивтің дабылы: қайтыс болған померандыққа аза тұтты, жерлеу процессиясы ақырындап қозғалды, жақын арада батысқа қарай Нью-Йорк қаласына, Нью-Йорк арқылы және оңтүстікке қарай Теннеси штатындағы Хикори-Вэллиге, Иллинойс орталық темір жолымен бет алды. Хикори-Вэллиге жеткен соң, Дюрия мырзаның Шило ұлттық әскери паркіне жақын жердегі меншігі болды, табыт салтанатты түрде бұрын қайтыс болған тағы бір иттің қабіріне іргелес жерге жерленді.
"THE only case we know of in which a special train was hired for a dog's funeral; occurred on Saturday, October 24th, 1914, less than three months after the World War began. The dog was Betty 2nd, a Pomeranian belonging to Herman B. Duryea. millionaire manufacturer. Betty died on the Duryea estate at Westbury, Long Island N. Y., at the age of about two and a half years. She was valued at $5,000. The grief stricken Mr. Duryea chartered a special train from the Long Island Railroad, had his own luxurious private car attached to it, and in this car he placed the deceased canine her long silken hair washed and combed and brushed with the utmost care, the body being enclosed in a satin lined coffin, hermetically sealed. Then, as the engine bell: tolled a requiem for the departed Pomeranian, the funeral cortege got slowly under way, and soon thereafter was speeding westward toward New York City, through New York City, and on down southward to Hickory Valley, Tenn., on the Illinois Central tracks Arriving at Hickory Valley, where Mr. Duryea had an estate near the Shiloh National Military Park, the casket was solemnly interred in a grave adjoining that of another dog which had died some time before."